(Minghui.org) شامگاه ۱۹سپتامبر، نور شمع‌ها در میدان شهر قدیم پراگ (استارومستسکه نمستی) سوسو می‌زد. تمرین‌کنندگان فالون گونگ تمرین‌ها را انجام ‌دادند و عکس‌های تمرین‌کنندگانی را به نمایش گذاشتند که براثر آزار و شکنجه به‌دست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) جان باختند. بسیاری از افرادی که برای تماشا ایستادند، درباره هدف برگزاری این رویداد پرسیدند و برخی نیز برای حمایت از تلاش تمرین‌کنندگان در پایان‌دادن به آزار و شکنجه، دادخواستی را امضا کردند.

تمرین‌کنندگانی از کشورهای مختلف اروپا، طی دو روز چند رویداد برگزار کردند. آن‌ها در ۱۸سپتامبر، مقابل سفارت چین در پراگ گرد آمدند، تمرین‌ها را انجام دادند و مراسم شمع‌افروزی برگزار کردند. آن‌ها یاد تمرین‌کنندگانی را گرامی داشتند که در این آزار و شکنجه جان باخته‌اند و به آزار و شکنجه ۲۷‌ساله به‌دست ح.ک.چ و جنایت برداشت اعضای بدن تمرین‌کنندگان درقیدحیات با مجوز حکومت اعتراض کردند.

آن‌ها در ۱۹سپتامبر در مرکز شهر پراگ تجمع و راهپیمایی برگزار کردند و همان شب نیز در میدان شهر قدیم پراگ، مراسم شمع‌افروزی برپا کردند.

مراسم شمع‌افروزی تمرین‌کنندگان در شامگاه ۱۹سپتامبر، در میدان شهر قدیم پراگ، پایتخت جمهوری چک. (Minghui.org)

اعتراض تمرین‌کنندگان مقابل سفارت چین در پراگ، بعدازظهر ۱۸سپتامبر. (Minghui.org)

بسیاری از مردم برای تماشای برنامه‌ها توقف کردند، بروشورها را خواندند و با تمرین‌کنندگان صحبت کردند. ساکنان و گردشگران پس از آشنایی با تلاش تمرین‌کنندگان برای متوقف‌کردن آزار و شکنجه، دادخواست‌هایی را امضا کردند که خواستار پایان برداشت اجباری اعضای بدن تمرین‌کنندگان فالون گونگ بود.

مردم بروشورهایی درباره فالون گونگ و آزار و شکنجه وحشیانه آن در چین را می‌خوانند. (Minghui.org)

دعا برای تمرین‌کنندگانی که در چین تحت آزار و شکنجه هستند

صاحب یک شرکت خدمات نظافت از تلاش تمرین‌کنندگان فالون گونگ برای متوقف‌کردن آزار و شکنجه حمایت کرد. (Minghui.org)

صاحب یک شرکت خدمات نظافتپس از آگاهی درخصوص آزار و شکنجه، دادخواستی را در حمایت از فالون گونگ امضا کرد و گفت: «همه مردم جهان باید آزاد باشند.»

«حزب کمونیست چین از حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوشش نمی‌آید. حکومت [چین] نمی‌خواهد مردم آزاد باشند. آن‌ها می‌خواهند مردم را به برده تبدیل کنند.»

او پیش از امضای دادخواست، به توضیحات یکی از تمرین‌کنندگان درباره فالون گونگ و علت آزار و شکنجه آن به‌دست ح.ک.چ گوش داده بود. وی می‌خواست به نجات کسانی که تحت آزار و شکنجه‌اند کمک کند.

وی گفت: «این کار بسیار مهم است. اگر مردم را از آنچه در کشورتان می‌گذرد آگاه نکنید، کاری از دستتان برنمی‌آید. پس به این کار ادامه دهید. آنچه را که می‌گویید درک می‌کنم، چون یهودی هستم و می‌دانم چنین چیزی یعنی چه. چین و مردم چین می‌خواهند آزاد باشند.»

«برایتان آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم مشکلاتتان حل شود. امیدوارم اوضاع برای کشور و مردمتان خوب شود. شما آزاد خواهید شد، چون شایسته آزادی هستید. اکنون دیگر سال ۲۰۲۶ است. برایتان دعا می‌کنیم.»

مردم برای حمایت از تلاش تمرین‌کنندگان در پایان‌دادن به آزار و شکنجه، دادخواست را امضا می‌کنند. (Minghui.org)

پرستار: صدایتان را به گوش دیگران برسانید

نوریا اهل اسپانیا، از تلاش تمرین‌کنندگان فالون گونگ برای متوقف‌کردن آزار و شکنجه حمایت کرد. (Minghui.org)

نوریا، پرستاری که به پراگ سفر کرده بود، همراه همکارانش دادخواستی را برای پایان‌دادن به برداشت اجباری اعضای بدن تمرین‌کنندگان فالون گونگ به‌دست ح.ک.چ امضا کرد. او گفت برداشت اجباری اعضای بدن «اصلاً قابل‌درک نیست. واقعاً نمی‌فهمم چطور در روزگار ما چنین کارهایی [برداشت و قاچاق اعضای بدن] انجام می‌شود. چیزی که برایم عجیب است این است که چرا همه برای پایان‌دادن به آن [دادخواست را] امضا نمی‌کنند.»

نوریا کار تمرین‌کنندگان را «خیلی خوب» توصیف کرد و گفت: «این راه صلح‌جویانه‌ای برای آگاه‌کردن مردم از یک موضوع است، بدون خشونت و بدون فریادزدن. واقعاً از این شیوه خوشم می‌آید.»

او با اشاره به اصول فالون گونگ، یعنی حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری، گفت: «به‌نظرم آشناشدن با این موضوع بسیار خوب است. باید صدایتان را به گوش دیگران برسانید و همه را از آن آگاه کنید.»

بازدیدکنندگان لهستانی باورشان نمی‌شود چنین اتفاقاتی در قرن بیست‌ویکم رخ می‌دهد

گروهی از دانشجویان لهستانی، دادخواست را امضا کردند. یکی از آن‌ها به نام آگاتا گفت: «به‌نظر ما برداشت اجباری اعضای بدن کار نادرستی است.»

آنتونی، مسئول گروه، گفت: «به‌نظر من درست نیست که با مردم چنین رفتاری شود. واقعاً بی‌رحمانه است.»

یوآنا، گردشگری از لهستان، همراه دوستانش اجرای تمرین‌ها و مراسم شمع‌افروزی را در میدان شهر قدیمی دیدند. آن‌ها به عکس‌های تمرین‌کنندگانی که براثر آزار و شکنجه جان باخته بودند نگاه کردند.

یوآنا (نفر اول از راست) و دوستانش. (Minghui.org)

یوآنا گفت: «تحت ‌تأثیر قرار گرفتیم. اصلاً نمی‌دانستیم چنین روش تزکیه‌ای وجود دارد. بسیار تأثیرگذار و زیباست.»

او و دوستانش گفتند که آن‌ها نیز می‌کوشند براساس حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری زندگی کنند و افزودند: «زندگی واقعی پیچیده است و انسان‌ها با هم فرق دارند. زندگی‌کردن براساس این اصول آسان نیست، اما ارزش تلاش‌ را دارد. اگر همه می‌توانستند این‌طور عمل کنند، دنیا مکان بهتری می‌شد.»

یوآنا پس از آگاهی از آزار و شکنجه‌ای که ۲۷ سال است ادامه دارد و نیز برداشت اجباری اعضای بدن، گفت: «باورمان نمی‌شود چنین اتفاقاتی در قرن بیست‌ویکم رخ می‌دهد. واقعاً باورنکردنی است.»

یوآنا توضیح داد که لهستان زمانی زیر سلطه رژیمی کمونیستی بود و به همین دلیل او می‌تواند آزار و شکنجه در چین را درک کند: «ما آن دوران را پشت سر گذاشته‌ایم و آن برایمان به تاریخ پیوسته است. اما اینکه مردم چین هر روز باید با این واقعیت روبه‌رو شوند، واقعاً دلخراش است.»