(Minghui.org) همزمان با سفر شی جینپینگ، رهبر ارشد حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، به ایالات متحده، برخی افراد بر تجارت تمرکز دارند و برخی دیگر نگران مسائل حقوق بشری چین هستند. یکی از موضوعاتی که نمیتوان نادیده گرفت، آزار و شکنجه فالون گونگ است، فاجعهای حقوقبشری که ۲۷ سال ادامه داشته است.
هر کسی که با تاریخ چین از سال ۱۹۴۹ به این سو آشنا باشد، احتمالاً از دو جنبش سیاسی فاجعهبار که ح.ک.چ به راه انداخت اطلاع دارد: کمپین ضدراست و انقلاب فرهنگی. اما بسیاری متوجه نیستند که آزار و شکنجه فالون گونگ، هم از نظر مدت و هم از نظر تعداد قربانیان، بهمراتب از این دو جنبش فراتر رفته است.
دو جنبش سیاسی پیشین
در ادامه، آماری درباره دو کمپین سیاسی گسترده ح.ک.چ در گذشته، ارائه میشود.
کمپین ضدراست: ۲ سال و ۵۵۰هزار تا ۲میلیون قربانی
کمپین ضدراست در ژوئن۱۹۵۷، با انتشار سرمقالهای در «پیپلز دیلی»، بهطور گسترده آغاز شد و تا تابستان ۱۹۵۸ عملاً پایان یافت. این کمپین سراسری و شدید برای شناسایی «راستگرایان»، یک تا دو سال ادامه داشت. افرادی که برچسب «راستگرا» خورده بودند و خانوادههایشان، بیش از دو دهه، در دورههایی شامل جهش بزرگ به جلو، قحطی بزرگ و انقلاب فرهنگی، پیوسته تحت «اصلاح ازطریق کار طاقتفرسا»، تبعیض سیاسی و طرد اجتماعی قرار گرفتند. اما تا سال ۱۹۷۸ طول کشید تا کمیته مرکزی ح.ک.چ تصمیم گرفت از «راستگرایانی که بهاشتباه برچسب خورده بودند» اعاده حیثیت کند. براساس اسناد رسمی در دسترس عموم، حدود ۵۵۰هزار نفر رسماً «راستگرا» شناخته شدند.
طبق برآورد اکثر پژوهشگران مستقل و مطالعات تاریخی، تعداد واقعی افرادی که متحمل اخراج، بازآموزی ازطریق کار طاقتفرسا، تنزل مقام و تبعید شدند، بین یک تا دومیلیون نفر بوده است. اگر تأثیر این اقدامات بر بستگان آنها نیز در نظر گرفته شود، مجموع افرادِ تحت تأثیر، حتی بیشتر خواهد بود.
انقلاب فرهنگی: ۱۰ سال، ۲ تا ۲۰میلیون قربانی
انقلاب فرهنگی در ۱۶مه۱۹۶۶ آغاز شد و پس از مرگ مائو تسهتونگ، با «سرنگونی باند چهارنفره» در ۶اکتبر۱۹۷۶ پایان یافت. پژوهشهای تاریخی و جامعهشناختی بینالمللی عموماً تعداد موارد مرگ غیرطبیعی ناشی از درگیریهای مسلحانه مختلف، پاکسازیها، آزار و شکنجههای سیاسی و کشتارهای جمعی (مانند کشتار گوانگشی و واقعه حزب خلق مغولستان داخلی) را بین ۱٫۵ تا ۲میلیون نفر برآورد میکنند.
اگر افرادی را که متحمل بازداشت غیرقانونی، حضور در جلسات خشونتآمیز انتقاد و محکومسازی، تفتیش و غارت منازل و تبعید به مناطق روستایی شدند و کسانی را که صرفاً بهدلیل ارتباط یا نسبتشان با قربانیان، خانوادههایشان از هم پاشید، در نظر بگیریم، تعداد کل قربانیان به ۲۰میلیون نفر میرسد که بخش قابلتوجهی از جمعیت آن زمان چین بود. بعدها از این دوره، با عناوین «ده سال آشوب» و «ده سال فاجعه» یاد شد.
آزار و شکنجه فالون گونگ: ۲۷ سال، ۷۰ تا ۱۰۰میلیون قربانی
پیش از آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ در سال ۱۹۹۹، طبق گزارش تحقیقات داخلی ح.ک.چ (ازجمله تحقیقات اداره کل ورزش کشور) و رسانههای رسمی، تعداد تمرینکنندگان فالون گونگ در چین به ۷۰ تا ۱۰۰میلیون نفر میرسید. در آن زمان، این تعداد معادل ۶ تا ۸ درصد کل جمعیت چین بود. درواقع، این درصد ممکن بود حتی بیشتر باشد، زیرا فالون گونگ نظام عضویت یا فهرست اعضا ندارد و به همین دلیل شمارش بسیاری از تمرینکنندگان کاری دشوار بوده است. همه این تمرینکنندگان و خانوادههایشان مستقیماً هدف سیاست آزار و شکنجهای قرار گرفتند که توسط اداره ۶۱۰ هدایت میشد.
از ژوئیه۱۹۹۹، این گروه عظیم و خانوادههایشان ازسوی دستگاه حکومتی ح.ک.چ تحت فشار شدید روانی، محرومیت اقتصادی و شکنجه قرار گرفتهاند. جیانگ زمین، رهبر سابق ح.ک.چ، درباره تمرینکنندگان فالون گونگ دستور داد: «از نظر مالی آنها را ورشکست کنید، شهرتشان را لکهدار کنید و از نظر جسمی نابودشان کنید.»
تعداد کسانی که مستقیماً قربانی شدند
براساس گزارشهای وبسایت مینگهویی و سازمانهای بینالمللی حقوق بشر مانند دیدهبان حقوق بشر و عفو بینالملل، طی ۲۷ سال گذشته (از ۱۹۹۹ تا ۲۰۲۶)، میلیونها نفر تحت بازداشت اداری غیرقانونی، بازداشت کیفری، حبسهای ناعادلانه طولانیمدت، شستشوی مغزی در مراکزی موسوم به آموزش حقوقی (که بعدها به «دفاتر مدیریت جامع» تغییر نام یافتند) و حبس در اردوگاههای کار اجباری قرار گرفتهاند.
تمرینکنندگان علاوهبر اینکه هدف کمپینهای «تبدیل» (وادارکردن تمرینکنندگان به انکار باورهایشان، که اغلب ازطریق شکنجه انجام میشود) قرار گرفتند، از تحصیل و اشتغال محروم شدهاند، برای اجتناب از آزار و شکنجه مجبور شدهاند دور از خانهشان زندگی کنند و بهصورت شبانهروزی تحت نظارت قرار گرفتهاند. اموالشان نیز توقیف یا مصادره شده است.
وبسایت مینگهویی، که منبع اصلی دادههای مربوط به آزار و شکنجه فالون گونگ است، دههاهزار مورد مرگ یا معلولیت ناشی از شکنجه، رفتار خشونتآمیز و سوءرفتار پزشکی را ثبت و تأیید کرده است. مواردی که تاکنون تأیید شدهاند، فقط نوک کوه یخ هستند. بهدستآوردن اطلاعات درباره بسیاری از موارد دشوار است، زیرا ح.ک.چ دستورات محرمانهای صادر کرده است مبنی بر اینکه مرگ تمرینکنندگان فالون گونگ براثر ضربوشتم، خودکشی محسوب شود و اجسادشان بدون بررسی هویت فرد متوفی سوزانده شود.
در همین حال، تحقیقات بینالمللی، ازجمله تحقیقات دادگاه مستقل چین در لندن، برآورد کردهاند که صدهاهزار تمرینکننده فالون گونگ که بهطور غیرقانونی بازداشت شده بودند، برای برداشت اعضای بدنشان کشته شدهاند.
آسیب به خانوادهها و جامعه نیز گسترش یافته است
خانواده این تمرینکنندگان نیز قربانی آزار و شکنجه شدهاند. آنها علاوهبر نگرانی برای امنیت عزیزانشان، اغلب ازسوی مقامات تهدید میشوند و پلیس آنها را تحت فشار قرار میدهد تا در وادارکردن تمرینکنندگان به انکار ایمانشان همکاری کنند. مقامات محلی در جریان این کمپینهای اعمال فشار، شغل فرزندان تمرینکنندگان را نیز تهدید کردهاند.
ح.ک.چ علاوهبر مجازات جمعی، تبلیغات خود علیه گروههای موردهدف را ازطریق سیستم آموزشی به دانشآموزان القا میکند. مدارس موظف هستند در برنامهها و کتابهای درسی، مطالبی علیه فالون گونگ، ایالات متحده و ژاپن بگنجانند. این تبلیغات گسترده در مدارس، محیطهای کاری و رسانههای تحت کنترل حکومت باعث شد بیشتر مردم چین از فالون گونگ بترسند و نسبت به آن نفرت پیدا کنند. حتی کسانی که نظر مثبتی درباره فالون گونگ داشتند، یاد گرفتند برای در امان ماندن، عقیده واقعی خود را بر زبان نیاورند.
اگر همه اعضای خانواده و سایر بستگان تمرینکنندگان فالون گونگ را نیز در نظر بگیریم (بدون احتساب همکاران، همکلاسیها و همسایگان)، تعداد کل چینیهایی که تحت تأثیر این آزار و شکنجه قرار گرفتهاند، بهراحتی میتواند به صدهامیلیون نفر برسد.
سخن پایانی
اگر برداشت اجباری اعضای بدن تمرینکنندگان زنده فالون گونگ نشاندهنده بیرحمی ح.ک.چ در آزار و شکنجه آنها باشد، طولانیشدن این آزار و شکنجه و شمار کل قربانیان شاید نشان دهد که ترس و نفرت ح.ک.چ از فالون گونگ تا چه اندازه عمیق است.
چرا در قرن بیستویکم، حزبی که تمام منابع، ارتش، دادگاهها و زندانهای کشور را در اختیار دارد، گروهی از افرادی را که بهطور صلحآمیز مدیتیشن میکنند، با چنین شدتی هدف قرار میدهد؟ پاسخ ساده است: رژیمی که بر مبارزه طبقاتی، نفرت و دروغ بنا شده است، نمیتواند اصول حقیقت، نیکخواهی، بردباری را تحمل کند که فالون گونگ مظهر آن است.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
