(Minghui.org) حدود ۲۰۰ دانشجو و عضو هیئت علمی دانشگاه کرایست در بنگلور، در ۱۷اوت۲۰۲۶ در سه نمایش مستند در دانشکده حقوق، گروه کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی (MSW) و گروه جامعه‌شناسی شرکت کردند که بر موضوع برداشت غیرقانونی اعضای بدن زندانیان عقیدتی به‌دست رژیم چین تمرکز داشت. تمرین‌کنندگان فالون دافا در بنگلور و داوطلبان سازمان پزشکان مخالف برداشت اجباری اعضای بدن (DAFOH) این رویدادها را برگزار کردند تا افراد را از برداشت اجباری اعضای بدن تمرین‌کنندگان فالون دافا و مخالفان تحت آزار و شکنجه در چین آگاه کنند که این جنایت با مجوز دولت حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) انجام می‌شود.

پس از نمایش مستندها، جلسه پرسش و پاسخی با حضور اعضای پنل شامل دکتر ویپین پی. مودِگودر، بنیان‌گذار و عضو هیئت امنای شعبه هند سازمان پزشکان مخالف برداشت اجباری اعضای بدن، و داوطلبان سانجیو و دیپاک برگزار شد.

دانشجویان حقوق فیلم مستندی را تماشا کردند

در دانشکده حقوق، دانشجویان مستند «‌باورش سخت است» را تماشا کردند که شواهد مربوط به اقدامات سازمان‌یافته برداشت اعضای بدن به‌دست ح.ک.چ را مستند می‌کند. در جلسه پرسش و پاسخ پس از آن، دانشجویان پرسش‌هایی را درباره این موضوع مطرح کردند که نظام حقوقی چگونه می‌تواند مانع گسترش برداشت اجباری اعضای بدن توسط رژیم کمونیستی چین به کشورهای خارجی شود، چه در قالب گردشگری پیوند اعضا و چه قاچاق.

نیرمال، دانشجوی حقوق، پرسید که کدام گروه‌ بیشتر هدف عملیات برداشت اجباری اعضای بدن قرار گرفته‌اند. اعضای پنل توضیح دادند که تمرین‌کنندگان فالون گونگ، مسلمانان اویغور، تبتی‌ها و برخی مسیحیان کلیساهای خانگی، گروه‌های اصلی هدف بوده‌اند.

گروه کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی

گروه کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی مستند «برداشت اعضای بدن» را به نمایش گذاشت، فیلمی درباره اینکه چگونه دیوید ماتاس و دیوید کیلگور، دو وکیل حقوق بشر کانادایی، ادعاهای مربوط به برداشت اجباری اعضای بدن به‌دست ح.ک.چ را بررسی کردند. دانشجویان پرسش‌هایی را درباره مداخله جهانی در زمینه حقوق بشر و ماهیت نظام‌مند این جنایات مطرح کردند.

تمرین‌کنندگان فالون دافا و داوطلبان سازمان پزشکان مخالف برداشت اجباری اعضای بدن (DAFOH)، در ۱۷اوت۲۰۲۶، مستند برداشت اعضای بدن را در گروه کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی دانشگاه کرایست به نمایش گذاشتند. (Minghui.org)

آلینا، دانشجو، پرسید که آیا هدف اصلی ح.ک.چ از این کار، حذف مخالفان عقیدتی است یا عمدتاً کسب منفعت مالی. اعضای پنل توضیح دادند که اگرچه برداشت غیرقانونی اعضای بدن سال‌ها در مقیاسی کوچک در چین وجود داشته است، رژیم آن را به سلاحی علیه فالون گونگ و سایر زندانیان عقیدتی تبدیل کرد، درحالی‌که هم‌زمان آنچه را که تهدیدی عقیدتی تلقی می‌کند از میان می‌برد و میلیاردها دلار درآمد کسب می‌کند.

کریستو، وکیل و مدافع حقوق، پرسید دادخواستی که سازمان پزشکان مخالف برداشت اجباری اعضای بدن در سطح جهانی برای محکومیت برداشت اجباری اعضای بدن به‌دست ح.ک.چ ارائه کرده است، چگونه می‌تواند به مردم چین کمک کند.

اعضای پنل پاسخ دادند که نهادهای حاکمیتی ملی در کشورهای مربوطه می‌توانند این امضاها را به رسمیت بشناسند و از آن‌ها برای پیشبرد قوانینی استفاده کنند که مانع حمایت از برداشت اجباری اعضای بدن در خارج از کشور شود و افراد دخیل در این اقدامِ وحشیانه را مجازات می‌کند.

گروه جامعه‌شناسی

گروه جامعه‌شناسی، میزبان نمایش مستند «نامه‌هایی از ماسانجیا» بود، فیلمی که مشخصاً بر داستان یک مرد، تمرین‌کننده فالون گونگ، و تجربیاتش از زندانی‌شدن به‌دلیل ایمانش تمرکز دارد. بخشی از این فیلم با استفاده از دوربینی مخفی ضبط شده بود که تمرین‌کنندگان آن را مخفیانه به نهادهای مختلف در چین، ازجمله ایستگاه‌های پلیس، وارد کرده بودند. این فیلم ازطریق مصاحبه‌ها، روایت و نقاشی‌هایی که خود آن تمرین‌کننده با قلم و مرکب کشیده است، شرایط خشونت‌باری را نشان می‌دهد که زندانیان عقیدتی در معرض آن قرار می‌گیرند. پس از آن، حاضران مستند کوتاهی درباره برداشت اجباری اعضای بدن را نیز تماشا کردند.

دانشجویان پرسش‌هایی مطرح کردند، ازجمله اینکه اردوگاه‌های کار اجباری چین چه زمانی ممکن است تعطیل شوند و بازداشت‌شدگان در چه شرایطی زندگی می‌کنند. بسیاری می‌خواستند بدانند فالون دافا چیست و چرا تا این حد شدید مورد آزار و شکنجه قرار می‌گیرد.

اعضای پنل توضیح دادند که فالون دافا روشی معنوی مبتنی بر اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری است و ح.ک.چ محبوبیت و ارزش‌های اخلاقی آن را تهدیدی برای کنترل مستبدانه خود می‌داند.

یکی از دانشجویان پرسید با توجه به اینکه سرکوب ح.ک.چ نتوانسته است فالون گونگ را از بین ببرد، آیا می‌توان فالون گونگ را یک «جنبش اجتماعی موفق» دانست.

اعضای پنل توضیح دادند که فالون دافا یک سازمان نیست، بلکه تمرین‌کنندگان داوطلبانه گرد هم می‌آیند تا اطلاعات را در اختیار مردم قرار دهند و اطلاع‌رسانی کنند و هیچ رهبری مرکزی‌ای وجود ندارد. بنابراین موفقیت را نمی‌توان براساس معیارهای متعارفِ پیروزی یک جنبش بر یک حکومت سنجید. بلکه موضوع، باورهای افراد و حقوق بنیادین بشر است.

بنجامین، دانشجوی سال اول جامعه‌شناسی، پرسید که چرا فالون گونگ چنین تهدید بزرگی برای حزب کمونیست چین تلقی می‌شد. او می‌خواست بداند چه چیزی باعث می‌شود پذیرش فالون گونگ برای حکومت چین تا این اندازه دشوار باشد.

اعضای پنل توضیح دادند که فالون گونگ روشی معنوی مبتنی بر حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری است و تمرین‌کنندگان می‌کوشند زندگی خود را با این اصول هماهنگ کنند و اغلب تحولات عمیقی را در خود تجربه می‌کنند. فالون گونگ در سال ۱۹۹۲، در چین معرفی شد و به‌سرعت گسترش یافت. ظرف هفت سال، دولت برآورد کرد که حدود ۱۰۰میلیون نفر آن را تمرین می‌کنند، درحالی‌که ح.ک.چ ۶۰میلیون عضو داشت. حزب، شمار بسیار زیادِ تمرین‌کنندگان را تهدیدی برای کنترل خود تلقی کرد.

حاضران پس از نمایش مستند در گروه جامعه‌شناسی دانشگاه کرایست در بنگلور هند، در ۱۷اوت۲۰۲۶، برای گرفتن عکس گروهی کنار هم ایستادند. (Minghui.org)

بسیاری از حاضران در نمایش این فیلم‌ها، پس از تماشای مستندها، دادخواست پایان‌دادن به برداشت اجباری اعضای بدن تمرین‌کنندگان فالون گونگ و سایر زندانیان عقیدتی را امضا کردند.

دانشجویان پس از آگاهی از یک مسئله جهانی، قدردانی خود را ابراز کردند

نیرمال آناناد، دانشجوی جامعه‌شناسی، پس از جلسه پرسش و پاسخ، از تمرین‌کنندگان فالون دافا تشکر کرد و گفت: «باعث خرسندی ماست که میزبان نمایش این مستند و جلسه گفتگوی اعضای پنل با حضور اعضای سازمان پزشکان مخالف برداشت اجباری اعضای بدن هستیم. پس از گوش‌دادن به صحبت‌های اعضای پنل، مطالب زیادی آموختیم و به بینش‌های ارزشمند بسیاری دست یافتیم.»

گائوری پریا نایر، دانشجویی دیگر، افزود: «واقعاً سپاسگزاریم که با ما تماس گرفتید و این فرصت را در اختیارمان گذاشتید تا با این گفتگوها و دیدگاه‌های مهم آشنا شویم.» او علاقه‌مند شد درباره برداشت اجباری اعضای بدن و آزار و شکنجه فالون دافا بیشتر بداند و ابراز امیدواری کرد که در رویدادهای آینده نیز به همکاری با سازمان پزشکان مخالف برداشت اجباری اعضای بدن و تمرین‌کنندگان دافا ادامه دهد.