(Minghui.org) بیست‌ودومین فا‌هویی سالانه چین در وب‌سایت مینگهویی برگزار شد و ۹۰ مقاله تبادل تجربه از ۱۲نوامبر تا ۱۸دسامبر۲۰۲۵ منتشر گردید.

تمرین‌کنندگان فالون دافا در هند گفتند که خواندن این روایت‌های تأثیرگذار از تمرین‌کنندگانی که در محیط سرکوبگر چین زندگی می‌کنند، الهام‌بخش‌شان شد تا خود را در جنبه‌های گوناگون رشد و بهبود دهند. آگاهی از اینکه تمرین‌کنندگان در چین، چگونه اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری را دنبال کرده‌اند و به افشای آزار و شکنجه‌ ۲۶ساله‌ این تمرین توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) پرداخته‌اند، تأثیر عمیقی بر آن‌ها گذاشت. آن‌ها گفتند مصمم هستند مسیر تزکیه خود را با ایمانی نو که تقویت و محکم‌تر شده ادامه دهند.

یادگیری همکاری مانند بدنی واحد

مانوراما، تمرین‌کننده‌ای ۷۵ساله اهل هند، در سال ۲۰۱۶، تمرین فالون دافا را آغاز کرد. مقالات فا‌هویی چین او را عمیقاً تحت ‌تأثیر قرار داد.

او به‌ویژه تحت تأثیر ایمان تزلزل‌ناپذیر، افکار درست و اعمال تمرین‌کننده سالمندی قرار گرفت که در مقاله «افکار درست از فاى استاد نشأت می‌گیرد» شرح داده شد.

این مقاله درباره تحول یک تمرین‌کننده ۶۹ساله‌ است؛ وی از فردی بسیار خودمحور و «اهل نزاع و تندخو» به کسی تبدیل شد که تلاش می‌کند منیتش را رها و به دیگران کمک کند، درحالی‌که در این مدت به‌دلیل تمرین فالون دافا، شکنجه و آزار و اذیت زیادی را در اردوگاه‌های کار اجباری متحمل شد.

این بانو که در سال ۱۹۹۸، در چین، تمرین فالون دافا را آغاز کرد، به‌مدت ۱٫۵ سال در یک اردوگاه کار اجباری حبس شد و به شیوه‌های گوناگون تحت شکنجه قرار گرفت، اما از ایمانش دست نکشید. کارکنان زندان او را به رئیس زندان گزارش دادند؛ کسی که به بی‌رحمی شهرت داشت. نویسنده نوشت: «او به‌سرعت خودش را رساند، اما به‌جای تنبیه کردن من، علامت تأیید نشان داد و گفت: "واقعاً کار بزرگی کردی".»

مانوراما گفت: «آنچه این بانو با آن روبه‌رو شد، بسیار طاقت‌فرسا و فراتر از توان تحمل یک انسان عادی بود. ایمان تزلزل‌ناپذیر او به استاد لی هنگجی (بنیان‌گذار فالون دافا) و آموزه‌ها، نهراسیدن از آزمون‌های زندگی و مرگ و عزم راسخش، بیش از همه قلب مرا تحت ‌تأثیر قرار داد. این مرا به جلو هُل داد تا تزکیه‌ام را عمیق‌تر کنم و با افراد بیشتری ارتباط بگیرم تا درباره زیبایی تزکیه دافا و وحشیگری آزار و شکنجه‌ جاری در چین، به آن‌ها بگویم.»

مانوراما گفت مقالات فا‌هویی چین تمرین‌کنندگان سراسر جهان را تشویق می‌کند که کوشا باشند و برای افشای آزار و شکنجه‌ درحال‌وقوع، به‌طور تنگاتنگ و هماهنگ با یکدیگر کار کنند. «نمی‌توانم قدردانی صمیمانه‌ام را با واژه‌ها بیان کنم. قلب‌ شجاع و نیکخواه شما، تلاش‌های فداکارانه‌تان و مواجهه‌تان با اهریمن با ذهنی آرام، مرا تحت‌ تأثیر قرار داد. شما به ما شجاعت و الهام می‌بخشید تا استوار و کوشا تمرین کنیم. به گروه مینگهویی، به‌خاطر تلاش‌ها و کار بی‌وقفه‌‌شان برای متوقف‌کردن این آزار و شکنجه‌ اهریمنی، درود می‌فرستم.»

انگیزه برای عملکردی بهتر

سانتوش که اصالتاً اهل هند است، اکنون در ایالات متحده زندگی می‌کند و بیش از ۱۰ سال پیش تمرین فالون دافا را آغاز کرده است.

او گفت: «فا‌هویی سالانه چین، رویدادی بسیار باشکوه است، زیرا تجربه‌های تزکیه تمرین‌کنندگانی را ارائه می‌دهد که به‌خاطر ایمانشان تحت آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند.»

«این مقالاتِ تبادل تجربه بسیار ارزشمند هستند. وقتی کسی جان خود را به خطر می‌اندازد تا مقاله‌ای درباره تجربه‌اش بنویسد، نشان می‌دهد این موضوع را تا چه اندازه مقدس و باشکوه می‌داند. این به‌نوبه خود به ما ‌انگیزه می‌دهد که در تزکیه‌مان حتی بهتر عمل کنیم.»

یکی از مقالاتی که بیش از همه، به او کمک کرد تا به درون خود بنگرد، «به‌کارگیری نهایت تلاش برای حفاظت از فالون دافا» بود. او گفت هرگاه در تزکیه سستی می‌کرد، برای خوب عمل‌نکردن خود، دلیل و بهانه می‌آورد. اما پس از خواندن این مقاله دریافت که کم‌کاری کرده و قصور داشته است.

نویسنده این مقاله، حتی در مواجهه با چالش‌های فراوان، افزون بر آزار و شکنجه‌ شدید، با «تمرکزی بسیار بالا» می‌اندیشید که چگونه خبرهای خوب دافا و نیز حقیقت و شدت و وخامت آزار و شکنجه را به هم‌میهنان خود در چین منتقل کند و برای این کار جانش را به خطر انداخت. سانتوش گفت: «متوجه شدم وقتی شرایط راحت می‌شود، دیگر نمی‌توانم هیچ بهانه‌ای بیاورم یا سستی کنم. دقیقاً همان زمانی است که باید حتی کوشاتر بود.»

بخش دیگری از مقاله که او را عمیقاً تحت ‌تأثیر قرار داد، داستان خانواده‌ای در پکن بود که نویسنده هنگام بازداشت در بازداشتگاه منطقه شی‌چِنگ به‌خاطر تمرین فالون دافا در سال ۲۰۰۰ شنیده بود: «در پکن، زوج سالخورده‌ای بودند که پسر، عروس و نوه‌شان، یک خانواده پنج‌نفره، همگی فالون گونگ را تمرین می‌کردند. یک‌ شب، آن زوج سالمند برای روشنگری حقیقت بیرون رفتند و دیدند تمرین‌کنندگانی که از شهرهای دیگر، برای دادخواهی به پکن آمده بودند، در پیاده‌روها یا در دهانه پل‌ها ‌خوابیده‌اند. آن‌ها از دیدن این صحنه اندوهگین شدند و با پسر و عروسشان تماس گرفتند تا درباره فروش یکی از آپارتمان‌هایشان برای کمک به این تمرین‌کنندگان که از شهرهای دیگر آمده بودند، گفت‌وگو کنند.»

سانتوش گفت: «رهاکردن دارایی مادی به این آسانی، شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما انجام آن از صمیم قلب، وضعیت تزکیه آن تمرین‌کننده را نشان می‌دهد. مطمئن نیستم من در سطحی باشم که بتوانم دارایی‌هایم را این‌قدر آسان ببخشم. این جنبه دیگری است که باید آن را خوب تزکیه کنم.»

سانتوش در توصیف وضعیت تزکیه تمرین‌کنندگانی که مقالات فا‌هویی چین را نوشته‌اند، گفت بیشتر آن‌ها درک عمیقی از آموزه‌های فالون دافا دارند و بسیار خوب تزکیه می‌کنند. او گفت هر بار که مقاله‌ای از مینگهویی می‌خواند، بلافاصله کاستی‌های خود را می‌بیند و درمی‌یابد که هنوز راه درازی برای تزکیه در پیش دارد. «این، به‌نوبه خود، یادآور مأموریت مقدس من است.»

همه را مثل خانواده خود بدانید

خوزه، متخصص فناوری اطلاعات از جنوب هند، ۱۹ سال پیش تمرین فالون دافا را آغاز کرد. او گفت وقتی مقالات تبادل تجربه امسال فا‌هویی چین را خواند، ذهنیتی را که هنگام تعامل با همکاران، خویشاوندان، دوستان و غریبه‌ها نیاز داریم، درک کرد.

نویسنده مقاله «کمک به همکارانم برای خروج از ح.ک.چ، درحین کار در یک شرکت دولتی» نوشت: «در طی این سال‌های تزکیه دریافتم که با هر کسی که ملاقات می‌کنم رابطه‌ای از پیش‌تعیین‌شده دارم. استاد گفتند که هر شخصی در این دنیا، از اعضای خانواده ایشان است. صمیمانه آرزو دارم که استاد هر کسی را که با او در ارتباط هستم، ازجمله همکارانم را نجات دهند.»

خوزه گفت او نیز درک کرد که باید با هر کسی که ملاقات می‌کند همچون عضو خانواده استاد رفتار کند و ذهنیتی سرشار از نیک‌خواهی نسبت به آن‌ها داشته باشد. او دریافت که استاد نیک‌خواه، برای ما شغلی مناسب یا محیط خانوادگی خوبی را نظم و ترتیب می‌دهند.

خوزه گفت خواندن این مقالات، عزم او را برای افشای آزار و شکنجه درحال‌وقوع در چین تقویت کرد؛ به‌طوری ‌که هر مقاله با ارائه دیدگاه و تجربه‌ای متفاوت، به ما کمک می‌کند رشد و بهبود یابیم.

او ضمن ابراز احترام به گروه مینگهویی گفت: «از اینکه تجربه‌های واقعی زندگی تمرین‌کنندگان را به اشتراک می‌گذارید و ما را ارتقا می‌دهید، سپاسگزارم. این کاری بسیار ارزشمند است. تجربه‌هایی که آن‌ها در موقعیت‌های مرگ‌وزندگی از سر گذرانده‌اند و اکنون با ما در میان می‌گذارند، هدیه‌ای بی‌بدیل است. ما آن را گرامی می‌داریم.»