(Minghui.org) سه زن در شهر هوایهوا، استان هونان، به‌دلیل باورشان به فالون گونگ با کیفرخواست روبه‌رو هستند. فالون گونگ روشی برای پالایش و پرورش ذهن و بدن است که از ژوئیه ۱۹۹۹ از سوی حزب کمونیست چین مورد آزار و سرکوب قرار گرفته است.

خانم یین لانیینگ، ۷۶ ساله، در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵ برای انجام امور اداری به دادستانی شهرستان ژی‌جیانگ منتقل شد. مأمور یین هوی (بدون نسبت خانوادگی) از کلانتری توان‌جی در منطقه هه‌چِنگِ شهر هوایهوا، پرونده او را همان روز تحویل داد. شهرستان ژی‌جیانگ تحت اداره شهر هوایهوا است. پرونده دو تمرین‌کننده دیگر فالون گونگ؛ خانم یی لوکسیان، ۷۲ ساله، و خانم یانگ (نام کوچک نامشخص) که او نیز در دهه هفتاد زندگی خود است؛ همچنین به همان دادستانی ارسال شد.

به گفته منابع مطلع، این سه زن پس از آن هدف قرار گرفتند که دوربین‌های نظارتی، پخش مطالب اطلاع‌رسانی فالون گونگ از سوی آن‌ها را در شهرستان ژی‌جیانگ ثبت کرده بود.

خانم یین پیش‌تر در تاریخ ۱۴ آوریل ۲۰۲۵، طی یورش پلیس به تمرین‌کنندگان محلی فالون گونگ، بازداشت شده بود. او را در یک ایستگاه اتوبوس توسط هفت مأمور بازداشت کردند و سپس به مرکز «آموزش حقوقی» در کنار کلانتری توان‌جی بردند. در آن‌جا بیش از ده تمرین‌کننده دیگر را دید که پیش‌تر بازداشت شده بودند؛ بیشتر آن‌ها هم‌سن‌وسال او بودند.

آن شب، خانم یین دچار عارضه پزشکی شد و بیهوش شد. پلیس او را به خانه فرستاد؛ اما روز بعد بازگشت و او را تحویل مأمور یین پینگ (بدون نسبت خانوادگی) از پلیس راه‌آهن داد. خانم یین شنید که او گفت: «نیم‌سال دیگر برداشته می‌شود»، اما نمی‌دانست منظورش چیست.

با انتقال خانم یین به دادستانی در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، خانواده او متوجه شدند که منظور مأمور یین این بوده که شرط آزادی با وثیقه او پس از شش ماه لغو می‌شود. مشخص نیست که پس از ارسال پرونده، او همچنان در بازداشت باقی مانده یا نه.

آزارهای گذشته خانم یین

خانم یین، کارگر بازنشسته بخش حمل‌ونقل مسافری راه‌آهن هوایهوا، در سپتامبر ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و مدت کوتاهی بعد از بیماری‌هایی چون التهاب کلیه، افتادگی کلیه، سل ریوی، خشکی شانه و بیماری قلبی بهبود یافت. او در بیش از دو دهه گذشته به‌دلیل باورش، دو سال کار اجباری و سه سال زندان را تحمل کرده و بارها نیز بازداشت شده است.

دو روز پس از آغاز سرکوب فالون گونگ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۹، پلیس او را در منزل بازداشت و چند ساعت بازجویی کرد. هرچند به‌زودی آزاد شد؛ اما محل کارش یک مقام بازنشسته و رئیس حراست را مأمور مراقبت از او کرد. کمیته محلی محله نیز افرادی را برای زیر نظر گرفتنش گماشت. یانگ شوچینگ، دبیر وقت حزب در محل کارش، حتی به همسر او دستور داد از او طلاق بگیرد؛ اما دادگاه محلی درخواست طلاق را رد کرد.

خانم یین در سپتامبر ۱۹۹۹ برای دادخواهی درباره فالون گونگ به پکن رفت و بازداشت شد. او هفت روز در بازداشتگاه منطقه دونگ‌چنگ نگه داشته شد و سپس به دفتر رابط شهر هوایهوا در پکن منتقل گردید. سه روز بعد، به بازداشتگاه راه‌آهن انتقال یافت و ۱۵ روز دیگر در آن‌جا بود تا سرانجام آزاد شد.

در ۱۷ مه ۲۰۰۰، محل کارش او را به یک مرکز شست‌وشوی مغزی که توسط اداره پلیس شهر هوایهوا سازمان‌دهی شده بود برد و ۱۵ روز در آن‌جا نگه داشت. در ژوئیه ۲۰۰۰ نیز به مرکز شست‌وشوی مغزی دیگری منتقل و ۱۰ روز بازداشت شد. چهار ماه بعد دوباره بازداشت و ۱۵ روز نگه‌داری شد. پس از بازداشت دیگری در مارس ۲۰۰۱، ۱۰ روز دیگر در بازداشت ماند.

شب اول ژوئن ۲۰۰۱، اندکی پس از ساعت ۹ شب، خانم یین هنگام راه رفتن در خیابان از پشت توسط یک موتورسیکلت با سرعت بالا مورد اصابت قرار گرفت؛ به هوا پرتاب شد و بیش از ۲۰ متر آن‌سوتر به زمین افتاد. سپس به‌دلیل نیروی حرکت، پنج یا شش متر دیگر نیز کشیده شد. پس از افتادن، دید که مأمور وانگ جیان در حال عقب بردن موتورسیکلت خود است. او گمان می‌کند که این برخورد عمدی بوده است.

خانم یین در ژوئن ۲۰۰۱، زمانی که در شهرستان همسایه مایانگ مشغول توزیع مطالب فالون گونگ بود، بازداشت و به بازداشتگاه مایانگ منتقل شد. او دچار عارضه پزشکی شد و حالش به‌طور بحرانی وخیم شد. یک هفته بعد، فردی از محل کارش او را تحویل گرفت.

در سپتامبر ۲۰۰۱، یکی از مسئولان محل کار خانم یین به‌همراه مأمور مان هوی‌لونگ از اداره پلیس شهرستان مایانگ وارد خانه او شدند. آن‌ها خانم یین را در حالی یافتند که بیهوش بود (علت آن نامشخص است). به‌جای انتقال او برای درمان پزشکی، وی را به اردوگاه کار اجباری زنان بایمالونگ بردند تا محکومیت دو ساله‌اش را بگذراند.اردوگاه کار ابتدا از پذیرش خانم یین خودداری کرد؛ اما پلیس محل کار او را مجبور کرد چند هزار یوان به‌عنوان رشوه به اردوگاه بپردازد. پلیس همچنین به مسئولان اردوگاه اطمینان داد که اگر خانم یین در بازداشت آن‌ها جان ببازد، مسئولیتی متوجه اردوگاه نخواهد بود.

پس از آن، خانم یین به اردوگاه پذیرفته شد. دو یا سه فرد معتاد به مواد مخدر مأمور شدند به‌صورت شبانه‌روزی او را زیر نظر بگیرند. به او اجازه صحبت با دیگران داده نمی‌شد. هر صبح تنها ده دقیقه زمان داشت تا دندان‌هایش را مسواک بزند و از سرویس بهداشتی استفاده کند. هنگام استفاده از دستشویی یا حمام، مجبور بود در را باز نگه دارد. افراد معتاد او را وادار می‌کردند ساعت‌های طولانی روی یک چهارپایه کوچک بنشیند. او اغلب غش می‌کرد و یک تا دو ساعت، و بعدها حتی مدت بیشتری، به هوش نمی‌آمد. دست‌هایش آن‌قدر ضعیف شده بود که نمی‌توانست موهایش را شانه کند یا پس از استفاده از سرویس بهداشتی خود را تمیز کند. برای حمام‌کردن به کمک دیگران نیاز داشت. دردهای شدید به او اجازه خواب نمی‌داد.

خانم یین جان سالم به‌در برد و در سپتامبر ۲۰۰۳ آزاد شد. او بار دیگر در ۱۵ آوریل ۲۰۰۸ بازداشت و در نوامبر ۲۰۰۸ به سه سال زندان محکوم شد. در دوران حبس در زندان زنان استان هونان، او با انواع بدرفتاری‌ها روبه‌رو شد؛ از جمله محرومیت از خواب، محدودیت در استفاده از سرویس بهداشتی، و لغو ملاقات‌های خانوادگی. همچنین کنترل حساب خرید زندان از او سلب شد و مجبور بود برای تهیه نیازهای روزمره، از زندانیان دیگر بخواهد با پول خودش خرید کنند.

خانم یین که در آن زمان ۶۰ سال داشت، بعدها نیز مجبور شد هر روز از ساعت ۷ صبح تا نیمه‌شب کارِ سخت انجام دهد. او باید بارهایی به وزن حدود ۴۵ تا ۶۵ کیلوگرم را به کارگاهی در طبقه چهارم حمل می‌کرد (بدون آسانسور). گاهی از شدت فرسودگی زمین می‌افتاد و حتی پس از گذشت مدت طولانی قادر به برخاستن نبود. در برخی مواقع، برای تکمیل سهمیه کاری، ناچار می‌شد تا ساعت ۲ بامداد کار کند.

خانم یین در سال ۲۰۱۱ آزاد شد؛ اما در ۷ اکتبر ۲۰۱۷، طی یورش دوباره پلیس، بار دیگر بازداشت شد. پلیس پرونده او را در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۸ به دادستانی منطقه هه‌چنگ ارسال کرد و دادگاه منطقه هه‌چنگ در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۸ او را محاکمه کرد. خواهرش برای او وکیل گرفته بود اما پیش از برگزاری دادگاه، پس از آن‌که دادگاه تهدید کرد در صورت ادامه حضور وکیل، خانم یین به سه سال زندان محکوم خواهد شد، مجبور شدند وکیل را کنار بگذارند.دادگاه پس از جلسه رسیدگی، خانم یین را آزاد نکرد و دستور داد او برای مدتی نامشخص در بازداشتگاه شهر هوایهوا نگه‌داری شود؛ تا این‌که سرانجام آزاد شد.

پس از بازگشت به خانه، خانم یین به‌طور مداوم تحت مراقبت و نظارت قرار داشت. این کنترل‌ها از ماه مه ۲۰۲۴ شدت بیشتری گرفت. پلیس حتی مدتی افرادی را در خانه او مستقر کرد تا مانع خروجش و صحبت او با مردم درباره فالون گونگ شود. بعدها سه مرد جوان در بیرون از مجتمع مسکونی او دیده شدند که رفت‌وآمدش را زیر نظر داشتند. هر بار که از خانه خارج می‌شد، تعقیب می‌شد. یک روز که قصد داشت بروشور اطلاع‌رسانی فالون گونگ را به کسی بدهد، فردی که او را تعقیب می‌کرد بروشور را از دستش قاپید؛ اما خانم یین توانست آن را پس بگیرد.

آزار بی‌وقفه خانم یین آسیب‌های جبران‌ناپذیری نیز به خانواده‌اش وارد کرد. مادر او پس از صدور حکم زندان در سال ۲۰۰۸ دچار اندوه شدید شد و سال بعد جان باخت. پسر خانم یین در آزمون استخدامی خدمات دولتی در سال ۲۰۰۰، در آزمون کتبی رتبه دوم و در مصاحبه حضوری رتبه اول را کسب کرد؛ اما به‌دلیل باور معنوی مادرش استخدام نشد. او همچنین چند فرصت برای سفرهای کاری به خارج از کشور داشت؛ اما باز هم به‌دلیل باور مادرش، اجازه خروج از چین به او داده نشد.

گزارش مرتبط:خانم یین چیویانگ و خانم یین لانیینگ از استان هونان به‌طور غیرقانونی به سه سال زندان محکوم شدند