(Minghui.org) نمایشگاه هنر جِن شَن رِن از ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵ تا ۱۱ ژانویه ۲۰۲۶ در بلژیک برگزار شد. این نمایشگاه در ایلوت سنت میشل در کنار میدان مشهور سنت لامبرت در شهر لیژ واقع شده است. آثار به نمایش گذاشته شده توسط هنرمندانی خلق شده بودند که فالون دافا را تمرین میکنند. هنرمندان درک خود از حقیقت، نیکخواهی، بردباری و معنای زندگی را از طریق آثارشان نشان دادند و استقامت و نیکخواهی تمرینکنندگانی را که توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، به نمایش گذاشتند.
بسیاری از بازدیدکنندگان نقاشیها را تماشا کردند و از اینکه چگونه تمرینکنندگان ضمن افشای آزار و شکنجه، به اعتقاد خود پایبند بودند، تحت تأثیر قرار گرفتند. یکی از افراد گفت: «این داستانی درباره خوبی، تمرین معنوی و قدرت حفظ پاکی درونی حتی در میان درد و رنج است.» برخی از مردم کتابهای فالون دافا با عنوان جوآن فالون و فالون گونگ را خریداری کردند. بیش از ۱۰۰۰ نفر دادخواستی را امضا کردند که خواستار توقف آزار و شکنجه بود.
بازدیدکنندگان در حال تماشای نقاشیهای نمایشگاه هنر جن شن رن در لیژ، بلژیک هستند. این آثار هنری از ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵ تا ۱۱ ژانویه ۲۰۲۶ به نمایش گذاشته شدهاند.
معنویت نقاشیها
برنادت سالها در زمینه مرمت آثار هنری و نقاشی فعالیت داشته است. او مدت زیادی در سالن نمایشگاه ماند و تمام نقاشیها را به دقت بررسی کرد. حالت چهرهاش متمرکز و عمیقاً متأثر بود. او گاهی اوقات به یک نقاشی اشاره میکرد و با صدای آهسته با دوستانش در مورد آن صحبت میکرد.
برنادت گفت: «این یک نمایشگاه فوقالعاده است، واقعاً از آن لذت بردم. در هر نقاشی میتوانید حس قوی معنویت را احساس کنید.» او افزود که این نمایشگاه نه تنها از نظر هنری، بلکه از نظر معنوی نیز او را تحت تأثیر قرار داده است. «این آثار تفسیری بسیار ژرف از دین و دنیای معنوی ارائه میدهند. هر نقاشی چیزی عمیق را منتقل میکند و به شما امکان میدهد آرام شوید و واقعاً آن را تجربه کنید.»
او گفت پیام اصلی منتقل شده توسط این نمایشگاه بسیار روشن است: «آنها میخواهند مردم تغییر کنند، طرز فکرشان را عوض کنند، صلحطلبتر شوند، دیگران را دوست داشته باشند، به اشتراک بگذارند و برای رسیدن به این هدف تلاش کنند. هیچ چیز بدون تلاش تغییر نخواهد کرد.»
افشای آزار و شکنجۀ ایمان
آرتور تراسکا ضمن مشاهده نقاشیها و تأثیر عمیقی که از نظر ایمان، انسانیت و فلسفه بر او داشتند، بینش خود را به اشتراک گذاشت.
آرتور با بیان این که تحت تأثیر تکنیکهای ارائه شده در آثار اولیه قرار گرفته است، گفت: «در برخی از آثار، به نظر میرسد که دستها یا اشیاء از بوم نقاشی بیرون آمدهاند و این استفاده از عمق فضایی بسیار جذاب است. واقعاً این را تحسین میکنم.» او افزود که به ویژه تحت تأثیر اثری قرار گرفته است که همان چهره را در سطوح مختلف وجودی به تصویر میکشد، «مسیر خالص به سوی جاودانگی». حالتهای متعدد چهره در نقاشی او را تحت تأثیر قرار داد.
او با دیدن نقاشی «برداشت اعضای بدن» که جراحی را در حال برداشتن قلب یک تمرینکننده در حالی که زنده بود، به تصویر میکشید، مبهوت شد. آرتور گفت که این نقاشی برداشت اجباری اعضای بدن را افشا میکند: «این نقاشی کاملاً نگرانکننده است.»
او پس از آشنایی با پیشینه نقاشی گفت که اگرچه برخی از ادیان آزار و اذیت را تجربه کردهاند، «تکاندهنده است که یک رژیم به طور سیستماتیک یک دین را آزار و شکنجه میکند و حتی برداشت اعضای بدن را انجام میدهد.»
آرتور همچنین احساس میکرد که این آثار نه تنها درد و رنج را به تصویر میکشند، بلکه شجاعت مؤمنان را نیز به نمایش میگذارند. برای اینکه افراد بیشتری از آزار و اذیت مطلع شوند، آنها به خیابانها آمدند و حتی با وجود خطرناک بودن حقایق را به مردم بگویند. یکی از نقاشیها با عنوان «نوری در تاریکی»، تمرینکنندگان را در حال نصب اعلامیههایی در شب نشان میدهد. زنان فرزندان خود را برای توزیع بروشور در صندوقهای پستی با خود آوردهاند. این پشتکارِ تزلزلناپذیر، دقیقاً همان قدرت معنوی است که در این آثار نشان داده شده است.
جهان به صلح، عشق و شجاعت نیاز دارد
مانوئل و ماری کروز از اسپانیا احساسات خود را در مورد هنر و معنویتی که در آثار هنری دیدند به اشتراک گذاشتند. آنها گفتند که این نقاشیها علاوه بر زیبایی بصری، معنای مهم و عمیقی نیز دارند.
این نقاشیها نشان میدادند که تمرینکنندگان در مواجهه با آزار و شکنجۀ وحشیانه ح.ک.چ، در اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری فالون دافا ثابت قدم میمانند. ماری گفت پیامی که در نقاشیها دیده این است: «جهان به صلح، عشق و شجاعت نیاز دارد.» او گفت اگرچه برخی از آثار درباره مرگ بودند، اما قدرت معنوی آنها قوی بود.
وقتی از مانوئل پرسیده شد که چرا نقاشیها تا این حد با آنها طنینانداز شده است، او گفت که این پیام عمیق است. «این نشان دهنده روح است، یک وجود معنوی که فراتر از آگاهی است.» او قصد داشت با نقاشی مورد علاقه خود عکس بگیرد تا این تجربۀ عمیقاً تأثیرگذار را ثبت کند.
هنرمند اروپایی امیدی برای تولد دوباره میبیند
سلین سدریک، یک هنرمند اروپایی، دیدگاه خود را در مورد هنر و معنویت آثار هنری به اشتراک گذاشت. او گفت که این فقط یک نمایشگاه هنری نیست، بلکه نمایش عمیقی از واقعیت، رنج و تولد دوباره است.
چیزی که بیش از همه او را تحت تأثیر قرار داد، نقاشی یک دختر بچه با عنوان «ندای معصومیت» بود. «برای من، این مهمترین نقاشی در کل نمایشگاه بود. ما یک کودک خردسال را میبینیم، مانند یک دختر. این نقاشی ارتباط نزدیکی با واقعیت کنونی دارد و پیامی زیبا اما بسیار غمانگیز را منتقل میکند.»
او اشاره کرد که این غم یک احساس پوچ نیست، بلکه یک نیروی عاطفی است که مستقیماً به حقایق موقعیت میپردازد. دقیقاً به همین دلیل است که این نقاشی بسیار مهم و تأثیرگذار است.
او همچنین به یک نقاشی عمودی اشاره کرد که تغییر و امید را به تصویر میکشید. گفت که در آن امید میبیند: «باور به اینکه روزی، چیزی جدید، زیبا و قدرتمند متولد خواهد شد؛ نیرویی که میتواند مردم را آزاد کند و به آنها اجازه دهد خود را ابراز کنند و آزادانه زندگی کنند.»
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
