(Minghui.org) سنای ایالات متحده در ۲۸سپتامبر۲۰۲۶، لایحه دوحزبی اس.۴۰۰۹، با عنوان «قانون حفاظت از فالون گونگ و قربانیان برداشت اجباری اعضای بدن»، را به‌اتفاق آرا تصویب کرد.
نسخه مجلس نمایندگان این لایحه، «قانون حفاظت از فالون گونگ (H.R.1540)»، در مه۲۰۲۵ به‌اتفاق آرا تصویب شد. نسخه سنا، اس.۴۰۰۹، ازسوی سناتورها تد کروز (جمهوری‌خواه از تگزاس) و جف مرکلی (دموکرات از اورگن) ارائه شد و در ۵مارس، به کمیته روابط خارجی ارجاع داده شد. این کمیته در ۱۷ژوئن، لایحه را تصویب کرد. در ۲۷ژوئیه، سناتور جیمز ریش نسخه اصلاح‌شده لایحه را به سنا ارائه کرد و این لایحه در دستور کار قانون‌گذاری سنا قرار گرفت. سپس سنا در ۲۸سپتامبر، اس.۴۰۰۹ را با موافقت همگانی تصویب کرد.
اکنون که اس.۴۰۰۹ در سنا تصویب شده است، نسخه اصلاح‌شده لایحه باید با نسخه مجلس نمایندگان تطبیق داده شود و سپس به تصویب مجلس نمایندگان برسد. پس از آن، اگر رئیس‌جمهور آن را امضا کند (یا در مهلت مقرر آن را وتو نکند)، این مصوبه به قانون فدرال تبدیل خواهد شد.
هدف این قانون
بیش از 20 سال است که محققان مستقل، خواستار اقدام جامعه بین‌المللی برای متوقف‌کردن کشتار تمرین‌کنندگان فالون گونگ و سایر زندانیان عقیدتی به‌دست حزب کمونیست چین، به‌منظور استفاده از اعضای بدنشان برای پیوند عضو بوده‌اند، اقدامی که بخشی از آزار و شکنجه گروه‌های مذهبی و اعتقادی به‌دست این رژیم است. دادگاه چین در سال ۲۰۲۰ به این نتیجه رسید: «در روند دیرینه برداشت اجباری اعضای بدن در جمهوری خلق چین، درواقع تمرین‌کنندگان فالون گونگ به‌عنوان منبع اعضای بدن مورد استفاده قرار گرفته‌اند و احتمالاً منبع اصلی اعضا برای برداشت اجباری اعضای بدن بوده‌اند.»
هدف اس.۴۰۰۹ اعمال تحریم علیه اتباع خارجی‌ای است که در قاچاق غیرقانونی اعضای بدن مشارکت دارند یا به آن کمک می‌کنند و نیز ملزم‌کردن وزارت امور خارجه ایالات متحده به اینکه درباره برداشت اجباری اعضای بدن در چین، گزارش ارائه دهد.
انتظار می‌رود اجرایی‌شدن اس.۴۰۰۹ تأثیر عمیقی بر حوزه‌های پزشکی و اخلاق داشته باشد. هدف این قانون جلوگیری از آن است که مؤسسات پزشکی، پژوهشگران و شرکت‌های آمریکایی ناآگاهانه در آموزش‌ها و همکاری‌های برون‌مرزی مرتبط با پیوند عضو که با نقض حقوق بشر همراه هستند، کمک یا مشارکت کنند.
پس از امضای این قانون، جامعه پزشکی ایالات متحده تشویق خواهد شد که در زمینه پیوند اعضا، تبادلات علمی و استفاده از داده‌های بین‌المللی اهدای عضو، سطح بالایی از شفافیت و پایبندی به اصول اخلاقی را حفظ کند. بدین‌ترتیب، مؤسسات آمریکایی می‌توانند از تبدیل‌شدن به ذینفعان غیرمستقیم برداشت و پیوند اجباری اعضای بدن جلوگیری کنند.
این قانون اجازه می‌دهد تحریم‌های سنگینی علیه اتباع خارجی‌ای اعمال شود که مشخص شود در تجارت غیرقانونی اعضای بدن انسان دست دارند یا به آن کمک می‌کنند، ازجمله مسدودکردن دارایی‌هایشان و ممانعت از ورودشان به ایالات متحده.
این قانون همچنین وزارت امور خارجه ایالات متحده را ملزم می‌کند گزارشی جامع درباره سیاست‌های چین در زمینه تجارت غیرقانونی اعضای بدن انسان و انجام پیوند عضو در خارج از کشور (به‌ویژه با هدف قرار دادن تمرین‌کنندگان فالون گونگ، اویغورها و سایر گروه‌ها) ارائه کند و بدین‌ترتیب در سیاست خارجی و گزارش‌های حقوق بشری ایالات متحده، بر این موضوع به‌طور برجسته‌ای تأکید کند. همچنین مقرر شده است که این گزارش شامل فهرستی از کمک‌هزینه‌های مالی ایالات متحده طی دهه گذشته باشد که از پژوهش‌های مربوط به پیوند اعضا در چین یا پژوهش‌های مشترک نهادهای چینی و آمریکایی در این زمینه حمایت کرده‌اند.
صداهای حمایت‌آمیز
پیش از تصویب این لایحه در سنا، بسیاری از قانون‌گذاران و شهروندان از سراسر آمریکا، با امضای دادخواستی خطاب به سنا، حمایت خود را از این قانون اعلام کردند.
اسکات پری، نماینده مجلس نمایندگان، در رویدادی در پنسیلوانیا در ماه ژوئن گفت: «فرقی نمی‌کند در کدام سوی طیف سیاسی باشید یا باورهای سیاسی‌تان چه باشد، هیچ‌کس برداشت اجباری اعضای بدن و برده‌داری را قابل‌قبول نمی‌داند. این موضوعی است که همه ما می‌توانیم بر سر آن توافق داشته باشیم.»
مایکل اسمیت، نماینده ایالتی دلاور، در مصاحبه‌ای در ماه اوت گفت: «جنایاتی که حزب کمونیست چین علیه مردم مرتکب شده هولناک بوده است و ما آمریکایی‌ها باید در برابر آن موضع بگیریم. فکر می‌کنم آمریکا همیشه کشوری پذیرای دیگران بوده است و گاهی لازم است به افرادی که از آن مناطقِ تحت سرکوب به کشور ما آمده‌اند و اینجا زندگی می‌کنند نشان دهیم که از آن‌ها حمایت می‌کنیم.»
آرون بشیر، رئیس سازمان غیرانتفاعی امریکن ریل وُیس، گفت: «فقط تصور کنید که به‌خاطر باورها و ایمانتان، کسی شما را به بیمارستان ببرد و اعضای بدنتان را بردارد. کلیه‌تان دیگر نیست، قلبتان دیگر نیست، کبدتان دیگر نیست و حتی هیچ‌کس از آن خبر ندارد. وقتی خانواده‌تان متوجه می‌شوند، دیگر خیلی دیر شده است... از همه همکارانم و همه سیاستمداران، صرف‌نظر از وابستگی حزبی‌شان، می‌خواهم که لطفاً به این لایحه رأی مثبت بدهند تا از جامعه فالون گونگ حمایت و محافظت کنند.»
مولا، هنرمند و نویسنده‌ای اهل مریلند که دادخواست را امضا کرد، گفت: «اقدام رسمی لازم است. ما نمایندگانی داریم و باید با آن‌ها صحبت کنیم تا به حرفمان گوش دهند. دادخواست یکی از راه‌های انجام این کار است.»
ادی آوُیک، از ساکنان دلاور، پس از امضای دادخواست همراه همسرش گفت: «اینکه انسان اختیار بدن خودش را داشته باشد، یکی از حقوق اساسی بشر است. سلب این حق از افراد بدون رضایتشان، چه خشونت‌طلب باشند و چه صلح‌جو، درست نیست. صرف اینکه آن‌ها برای دفاع از خود، به زور متوسل نمی‌شوند، به این معنا نیست که باید از این حق اساسی، خدشه‌ناپذیر و خدادادی محروم شوند. بنابراین این چیزی نیست که انسان‌ها به ما داده باشند، چیزی است که خدا به ما داده است.»
اگر خوانندگان مینگهویی درباره مراحل باقی‌مانده روند قانون‌گذاری یا تأثیر این لایحه بر حوزه‌های مراقبت‌های بهداشتی، دیپلماسی و حقوق بشر نگرانی یا پیشنهادی دارند، می‌توانند با هیئت تحریریه مینگهویی تماس بگیرند.
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
