(Minghui.org) تمرین‌کنندگان فالون دافا در سپتامبر و اکتبر۲۰۲۶ رویدادهایی را در بلویل و منطقه شتله پاریس برگزار کردند. بسیاری از مردم توقف کردند تا نمایش تمرینات توسط تمرین‌کنندگان را تماشا کنند. برخی تمرینات را یاد گرفتند و افراد زیادی نیز دادخواستی را برای پایان‌دادن به آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان امضا کردند.

مردم در رویدادهای بلویل، آزار و شکنجه را محکوم کردند: «باید دست به اقدامی بزنیم!»

تمرین‌کنندگان تمرینات را به نمایش گذاشتند و برای دادخواستی با هدف توقف آزار و شکنجه‌ای که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) همچنان به آن ادامه می‌دهد، امضا جمع‌آوری کردند.

مردم در رویدادهای برگزارشده در بلویل در ۲۴سپتامبر و ۸اکتبر، حمایت خود را ابراز کردند. (Minghui.org)

ژان‌ژاک در زمینه حسابداری کار می‌کند و معلم نیز هست. این نخستین بار بود که درباره فالون دافا و نحوه آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان این روش توسط ح.ک.چ، ازجمله برداشت اجباری اعضای بدن، می‌شنید. او گفت: «این وحشتناک و غیرقابل‌قبول است! چیزی که به همان اندازه غیرقابل‌قبول است، این است که مردم هرگز درباره این موضوع صحبت نمی‌کنند. ما هیچ اطلاعی از آن نداریم. باید کاری کنید که صدایتان به گوش مردم برسد!»

او گفت: «هیچ‌کس درباره این مسائل صحبت نمی‌کند. به نظرم دنیا در احساسات، موضع‌گیری‌ها و اقداماتش به‌شدت گزینشی عمل می‌کند. به‌هرحال، این موضوع باید مطرح شود. در فرانسه، مردم بیشتر تمایل دارند خودروهای برقی ساخت چین را بخرند، این جنبه اقتصادی موضوع است. اما این دقیقاً روی دیگرِ همان مسئله است. این ]آزار و شکنجه[ چیزی جز یک رسوایی نیست.»

کاترین قبلاً در حوزه امور مالی کار می‌کرد. او گفت شیوه شکنجه تمرین‌کنندگان و برداشت اعضای بدن آن‌ها توسط ح.ک.چ، ضعف درونی عاملان این اقدامات را نشان می‌دهد، اما خودشان از این ضعف آگاه نیستند.

او گفت: «نمی‌توانم این موضوع را درک کنم. انجام چنین عمل‌های جراحی‌ای روی بدن انسان‌ها درحالی‌که زنده‌اند بسیار وحشتناک است. اینکه اعضای بدنشان را بدون گرفتن رضایتشان به این شکل بردارند، واقعاً منزجرکننده است. باید علیه آن دست به اقدامی بزنیم!»

ماری در صنعت رستوران‌داری کار می‌کند. او درباره آزار و شکنجه فالون دافا توسط ح.ک.چ گفت: «این کار مانند آن است که توانایی فکرکردن را از مردم بگیرند و آن‌ها را به ربات تبدیل کنند. مردم باید بتوانند آزادانه و مستقل فکر کنند، اما نظام کنونی چنین اجازه‌ای نمی‌دهد. این وضعیت برای سلامت روان بسیار خطرناک است. اینکه یک حزب سیاسی بر ذهن مردم کنترل داشته باشد، وحشتناک است.»

بازدیدکنندگان در رویدادهای شتله، حمایت خود را ابراز کردند: «ما کاملاً از تلاش‌های شما حمایت می‌کنیم»

تمرین‌کنندگان در دو شنبه متوالی، ۲۶سپتامبر و ۳اکتبر، رویدادهایی را در شتله برگزار کردند. پائولا، مددکار اجتماعی، گفت: «آزار و شکنجه‌ای که تا حد برداشت اجباری اعضای بدن پیش می‌رود، غیرانسانی است و نباید وجود داشته باشد. این وحشتناک است!»

تمرین‌کنندگان در رویدادهای برگزارشده در شتله در ۲۶سپتامبر و ۳اکتبر، تمرینات را به نمایش گذاشتند. (Minghui.org)

بسیاری از مردم مطالب تابلوهای اطلاع‌رسانی را خواندند. (Minghui.org)

مردم درحال امضای دادخواست (Minghui.org)

سعد، معلم تربیت‌بدنی، گفت: «از شنیدن این موضوع بسیار شوکه شدم. این نخستین بار است که درباره قاچاق اعضای بدن می‌شنوم. باورش واقعاً سخت است.» او به‌عنوان یک ورزشکار معتقد بود که ورزش برای مردم مفید است و فعالیت‌های ورزشی می‌توانند آن‌ها را سالم نگه دارند تا دولت مجبور نباشد هزینه‌های اضافی برای درمان بیماران بپردازد.

سعد گفت: «چرا این افراد را برای دزدیدن اعضای بدنشان انتخاب کرده‌اند؟ این واقعاً تکان‌دهنده است. چیزهایی که امروز شنیدم، بسیار ناراحتم کرده‌اند.» او تمرین‌کنندگان را تشویق کرد و به آن‌ها گفت که به تلاش‌هایشان ادامه دهند و موفق خواهند شد.

پاتریس کوپن مدت زیادی با یکی از تمرین‌کنندگان صحبت کرد. او گفت: «واقعاً باورش سخت است که انسان‌ها چنین کاری را با همنوعان خود انجام دهند. پیوند اعضای بدنِ دیگران برای کسب سود تقریباً تصورناپذیر است. به جرئت می‌گویم این کار کاملاً جنون‌آمیز است. اما مردم نسبت به آن بی‌تفاوت هستند. زندگی نباید این‌گونه باشد.»

او گفت: «گرچه همه این اتفاقات مدت زیادی است که ادامه دارند، همچنان باید امیدوار بمانیم و ایمان و باورمان را بدون تردید حفظ کنیم.»

پاتریس درباره حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری گفت: «از نظر من، این یک کلید است، کلیدی که می‌تواند دری را باز کند، دری که در انتظار گشوده‌شدن است.»

او همچنین تحت ‌تأثیر تمرین‌کنندگان قرار گرفت و گفت: «آن‌ها اینجا مشغول اجرای نمایش نیستند. آن سکوت و تأمل عمیقاً مرا تحت ‌تأثیر قرار داد. می‌توانم صداقت، اراده‌شان برای استقامت و اشتیاقشان به آزادی را احساس کنم.»

راسیر، مدیر بانک، گفت تماشای تمرین‌کنندگان که تمرینات را انجام می‌دهند احساس آرامش عمیقی به او می‌دهد. شنیدن خبر آزار و شکنجه او را وحشت‌زده و غمگین کرد. وی گفت: «چین به‌عنوان کشوری بزرگ، به تنوع فرهنگی و مذهبی‌اش شناخته می‌شود. این وضعیت واقعاً قلب انسان را به درد می‌آورد. اما ما کاملاً از تلاش‌های شما حمایت می‌کنیم و صمیمانه در کنارتان هستیم.» او اظهار کرد که دفعه بعد در تمرینات گروهی تمرین‌کنندگان شرکت خواهد کرد.

بابت، پرستار، گفت که خودش نیز به‌دلیل یهودی‌بودن، تبعیض و آزار و شکنجه‌هایی را تجربه کرده است. او گفت: «برداشت اعضای بدن وحشتناک است. این نخستین بار است که درباره آن می‌شنوم. چین کشوری بسیار بسته است. این کشور یکی از معدود کشورهایی است که کاملاً بسته هستند، بنابراین می‌توانند هر کاری که می‌خواهند با شهروندانشان انجام دهند.»

او از دیدگاه یک پرستار، درباره پایبندی تمرین‌کنندگان به حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری گفت: «صبر و مهربانی بخشی از وظیفه من و ماهیت شغلم هستند. واقعاً باید تلاش کنم از این اصول پیروی کنم.»