(Minghui.org) بانویی ۷۵ساله در شهر سی‌پینگ (استان جیلین)، در ۱۱سپتامبر۲۰۲۶، دوره چهارساله حبسش به‌دلیل ایمانش به فالون گونگ را به پایان رساند. در پی شکنجه‌های طولانی‌مدت در زندان، باسنش زخمی و عفونی شده‌ و استخوان‌هایش نمایان شده‌اند. او همچنین گیج و منگ شده و حرکاتش خشک و ناهماهنگ است.

خانم جینگ فِنگ‌یون که پیش‌تر پرستار بیمارستان شماره 1 خلق سی‌پینگ بود، در ژوئن۱۹۹۸ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. پس از آنکه ح.ک.چ در ژوئیه۱۹۹۹، کمپین سراسری سرکوب فالون گونگ را آغاز کرد، او به ایمانش پایبند ماند و بارها هدف مقامات قرار گرفت. او دو دوره در اردوگاه کار اجباری، درمجموع سه سال، حبس شد. پیش از آخرین دوره حبسش در زندان نیز دو بار دیگر، درمجموع هفت سال، زندانی شد.

وب‌سایت مینگهویی پیش‌تر درباره آخرین دوره حبس خانم جینگ گزارش داده بود. این گزارش اطلاعات تازه‌ای درباره بدرفتاری‌هایی ارائه می‌دهد که او در زندان زنان استان جیلین متحمل شد.

خانم جینگ در ۱۱سپتامبر۲۰۲۲، برای آخرین بار دستگیر و در ۲۸آوریل۲۰۲۳، به چهار سال حبس محکوم شد. کمی بعد او را به زندان زنان استان جیلین منتقل کردند و در سلول هفتِ بند هشتم، که برای آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ درنظر گرفته شده بود، نگه داشتند.

زندانیان دای یو (که به‌دلیل کلاهبرداری، دوره ۱۰ساله حبسش را می‌گذراند)، و چی شین (که به‌دلیل کلاهبرداری، به ۱۷ سال حبس محکوم شده بود)، مأمور مراقبت از خانم جینگ شدند. آن‌ها به او دستور دادند روی چارپایه‌ای کوچک بنشیند. وقتی خانم جینگ از این کار سر باز زد، آن‌ها با نگهبان گائو یانگ (که مسئول شست‌وشوی مغزی تمرین‌کنندگان فالون گونگ بود) همدست شدند تا او را تحت شکنجه‌های بی‌رحمانه‌تری قرار دهند.

بازآفرینی صحنه شکنجه؛ نشستن روی چارپایه کوچک

به دستور گائو، دای و چی آن چارپایه معمولی را با چارپایه‌ای کوتاه‌تر و آبی‌رنگ عوض کردند که سطحی برجسته و طرح‌دار داشت. سپس خانم جینگ را مجبور کردند روی آن بنشیند. برجستگی‌های سطح چارپایه باعث می‌شد حتی مدت کوتاهی نشستن روی آن، درد شدیدی در باسنش ایجاد کند.

دای و چی دو طرف خانم جینگ می‌نشستند و او را محکم نگه می‌داشتند. زندانی سومی نیز پشت سرش می‌نشست تا پشت او را صاف نگه دارد. به‌محض اینکه وضعیت بدنش از «الزامات» آن‌ها منحرف می‌شد، زندانی سوم با مشت محکم به پشتش می‌کوبید.

این شکنجه نشستن معمولاً هر روز از ساعت ۴ صبح تا ۹ یا ۱۰ شب ادامه داشت.

یک روز خانم جینگ به‌جای چارپایه، روی کف سرد زمین نشست، چون از نشستن روی آن چارپایه دارای طرح برجسته کمتر آزاردهنده بود. دای و چی روی زمین و بدن او آب سرد ریختند و سپس پنجره را باز کردند تا هوای سرد به او بخورد. بدنش بی‌اختیار می‌لرزید، اما او را محکم کشیدند و بلندش کردند و واداشتند دوباره روی چارپایه بنشیند.

شکنجه نشستن طولانی‌مدت باعث شد باسن خانم جینگ چرکین و عفونی شود و استخوان‌هایش نمایان شوند.

خانم جینگ علاوه‌بر شکنجه نشستن، در دوره‌های مختلف حبسش، با شکل‌های دیگری از بدرفتاری نیز روبه‌رو شد، ازجمله: ۱) وادارکردنش به نشستن در سلول با پنجره‌های باز در زمستان، فقط با لباس نازک؛ ۲) گرسنگی‌دادن به او؛ ۳) مجبورکردنش به خوردن مقدار بسیار زیادی غذا؛ ۴) وادارکردنش به نشستن با تکیه‌دادن به عقب، با زاویه ۴۵ درجه، و واداشتنش به مطالعه مطالب افتراآمیز علیه فالون گونگ؛ ۵) محروم‌کردنش از استفاده از سرویس بهداشتی؛ و ۶) جلوگیری از شست‌وشوی خودش.

وقتی خانم جینگ در ۱۱سپتامبر۲۰۲۶ آزاد شد، گیج و منگ و حرکاتش خشک بود.

گزارش‌های مرتبط:

دو نفر از ساکنان جیلین به‌خاطر اعتقادشان به زندان محکوم شدند

شکنجه بی‌رحمانه در زندان زنان استان جیلین: روش‌ها و نمونه‌ها

تمدید غیرمنطقی دوره‌های بازداشت در اردوگاه کار اجباری زنان استان جیلین