(Minghui.org)
نام: لیو یینگ‌هوانام چینی: 吕迎华جنسیت: زنسن: ۶۳ سالشهر: جیاموسیاستان: هیلونگ‌جیانگشغل: نامشخصتاریخ مرگ: مه۲۰۲۶تاریخ آخرین دستگیری: نامشخصآخرین محل بازداشت: زندان زنان استان هیلونگ‌جیانگ
بانویی در شهر جیاموسی (استان هیلونگ‌جیانگ)، در مه۲۰۲۶، در زندان زنان استان هیلونگ‌جیانگ، براثر شکنجه جان باخت، زیرا حاضر نشد از ایمانش به فالون گونگ دست بکشد. او ۶۳ سال داشت.
خانم لیو یینگ‌هوا به‌دلیل ارتکاب قتل، به اعدام با تعلیق اجرای حکم محکوم شده بود که بعدها به حبس ابد کاهش یافت. در ژانویه۲۰۰۱، هنگامی که در بازداشتگاه شهرستان تانگ‌یوان محبوس بود، شخصی درباره فالون گونگ با او صحبت کرد و او تمرین این روش را آغاز کرد. پس از انتقالش به زندان زنان استان هیلونگ‌جیانگ در اوت۲۰۰۲، بر ایمانش استوار ماند و تحت انواع روش‌های شکنجه قرار گرفت. برخلاف سایر زندانیانِ محکوم به حبس ابد، مسئولان زندان از کاهش بیشتر مدت محکومیتش خودداری کردند.
بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۱۳، خانم لیو ۱۸ بار در سلول انفرادی حبس شد. پایش آسیب دید و پیش از آنکه برای همیشه دچار ناتوانی شود، او را از سلول انفرادی خارج کردند. پس از آن، در بخش بهداری نگهداری شد.
مأموران از دخترش خواستند برایش نامه‌ای بنویسد و او را متقاعد کند که از تمرین فالون گونگ دست بکشد. خانم لیو نپذیرفت و پس از آن، دخترش دیگر هرگز به دیدارش نرفت.
سلول انفرادی و سایر شکنجه‌ها
خانم لیو در ۱۱اوت۲۰۰۳، در سلول انفرادی حبس شد. نگهبان ژانگ چون‌هوا به سرش لگد زد، او را محکم بست و روی دهانش چسب زد. نگهبان دیگری به نام وانگ یالی به زندانیان دستور داد به او پابند بزنند. او را روی کف بتنی به‌حالت نشسته رها کردند و نمی‌توانست پشتش را صاف نگه دارد. وقتی هوا سردتر شد، نگهبانان به‌جای روشن‌کردن وسایل گرمایشی، پنجره را باز کردند. درنتیجه، پاهایش دچار سرمازدگی شد.
در اوایل سال ۲۰۰۴، نگهبانان ژانگ و ژنگ جیه خانم لیو را از گردن گرفتند و به کارگاه کشاندند تا او را وادار به انجام کار سخت کنند. او به‌سختی نفس می‌کشید. کبودی‌های عمیقی روی گردنش پدیدار شد و چند روز باقی ماند. آنان همچنین به او دستبند زدند و مجبورش کردند به‌مدت یک ماه، تنها با شلواری نازک روی کف بتنی بنشیند.
در ۸مارس۲۰۰۴، نگهبانان او را از مچ دست‌هایش آویزان کردند، به‌طوری که پاهایش از زمین فاصله داشت. پس از یک ساعت تحمل این شکنجه، سراسر بدنش خیس عرق شده بود و بی‌اختیار می‌لرزید. مچ دست‌هایش به‌شدت آسیب دید و دست‌هایش بیش از سه ماه متورم باقی ماند.
بازسازی صحنه شکنجه: آویزان‌کردن
در ۲۵مارس۲۰۰۴، نگهبانان ژنگ و ژانگ دست‌های خانم لیو را پشتش بستند و او را از مچ دست‌ها آویزان کردند. دست‌هایش تیره‌رنگ شد. همان شب، او را به سلول انفرادی بردند و با دستبند به تخت بستند. به‌دلیل سرمای شدید دچار حمله قلبی شد و نمی‌توانست حرکت کند. بااین‌حال، نگهبان وانگ شلوار زمستانی‌اش را از او گرفت و پنجره را باز نگه داشت. غذای کافی نیز به او نمی‌دادند.
خانم لیو طی پنج ماه حبس در سلول انفرادی، دو ماه در اعتصاب غذا بود. وی دچار سوءتغذیه و لاغری شدید شد و توان انجام هیچ کاری را نداشت. در تمام این مدت، با دستبند به تخت بسته شده بود و حتی هنگامی که نیاز داشت به توالت برود، او را باز نمی‌کردند. احساس می‌کرد درحال مرگ است.
پس از انتقالش به یک سلول معمولی، نگهبانان تشک تختش را برداشتند و مجبورش کردند روی تخته چوبی سفت بخوابد. برخی زندانیان لحافشان را در اختیارش قرار دادند تا آن را بجای تشک روی تخت پهن کند. وی آنقدر ضعیف بود که حتی نمی‌توانست فلاسک آب را بلند کند. فقط دو ماه بعد، به‌دلیل انجام تمرینات فالون گونگ، دوباره به سلول انفرادی فرستاده شد.
نگهبان ژنگ او را مجبور کرد چمباتمه بزند، از مچ دست‌هایش آویزانش کرد، به صورتش سیلی زد و به سرش لگد زد. آنان همچنین به‌مدت ۱۱ روز دهانش را با نوارچسب بسته نگه داشتند.
در مارس۲۰۰۵، نگهبانان بار دیگر او را به‌مدت دو ساعت آویزان کردند. دست‌هایش به رنگ بنفش تیره درآمد. سپس دوباره به سلول انفرادی منتقل شد و هر روز از ساعت ۶ صبح تا ۱۰ شب، با دستبند به حلقه‌ای متصل به زمین بسته می‌شد. وی در اعتراض، اعتصاب غذا کرد و سراسر بدنش درد می‌کرد. به‌مدت ۱۳ روز نتوانست بخوابد. نگهبانان برای زنده نگه‌داشتنش به او، سرم تزریق می‌کردند. پنج ماه بعد، وقتی او را از سلول انفرادی بیرون آوردند، وزنش از 68 کیلوگرم به 45 کیلوگرم کاهش یافته بود.
در ژانویه۲۰۰۶، خانم لیو را به شوفاژ بستند و دست‌هایش بازهم آسیب دید.
در همان سال، او را به اتاقی در ضلع شمالی منتقل کردند. زندانیانی مأمور شدند به‌صورت شبانه‌روزی او را زیر نظر داشته باشند. او به‌مدت شش سال اجازه نداشت از اتاق خارج شود.
حملات قلبی متعدد
در ۱۴فوریه۲۰۱۱، نگهبانان همه تمرین‌کنندگان فالون گونگ محبوس در آن زندان را بازرسی کردند. کتاب‌های فالون گونگ و سایر مطالب مرتبط تمرین‌کنندگان را توقیف کردند. نگهبانان لباس‌های شخصی تمرین‌کنندگان را نیز از آنان گرفتند و فقط لباس‌هایی با علامت «زندانی» به آنان دادند. (یادداشت ویراستار: بسیاری از تمرین‌کنندگان، در اعتراض به آزار و شکنجه، از پوشیدن لباس زندان خودداری می‌کردند. وادارکردن آنان به پوشیدن لباس زندان، روشی برای مجبورکردنشان به تسلیم در برابر مسئولان بود.)
نگهبان وانگ زندانیِ مأمور مراقبت از خانم لیو را با گائو یان‌پینگ جایگزین کرد که به‌دلیل شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ بدنام بود. خانم لیو در مدتی کوتاه به‌شدت لاغر و چند بار دچار حمله قلبی شد.
هنگامی که نگهبانان نسخه دست‌نویس او از جوآن فالون، کتاب اصلی فالون گونگ، را توقیف کردند، دوباره دچار حمله قلبی شد. نگهبانان با وجود وضعیت جسمی‌اش، او را به طبقه پایین بردند و در محلی در معرض باد گذاشتند. چند ساعت بعد او را به بیمارستان زندان بردند و با همکاری پزشک، گزارشی جعلی تهیه کردند که در آن ادعا شده بود وی سالم است.
در عصر ۶ژانویه۲۰۱۳، نگهبانان لی هان و چو جیالیانگ، با وجود فشار خون بالا و سردرد شدید خانم لیو، او را مجبور کردند در حضور و غیاب زندانیان شرکت کند. او را وادار کردند کنار پنجره بایستد. وقتی دیگر نتوانست ایستاده بماند، چمباتمه زد. نگهبان چو بارها به صورتش سیلی زد و به او ناسزا گفت.
دو زندانی که می‌ترسیدند چو خانم لیو را زیر ضرباتش بکشد، تلاش کردند جلو او را بگیرند. اما چو با چکمه‌های سنگینش شروع به لگدزدن به او کرد و تا زمانی که وی بیهوش شد دست برنداشت. در همان حال، نگهبان وانگ یونگ‌هویی با لبخندی تمسخرآمیز در کناری ایستاده بود و تماشا می‌کرد. او همچنین به زندانیان سلول‌های مجاور دستور داد درهای سلول‌هایشان را ببندند.
خانم لیو بار دیگر دچار حمله قلبی شد و برای احیا به بیمارستان انتقال یافت.
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
