(Minghui.org) از زمانی که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) در ژوئیه۱۹۹۹ دستور آزار و شکنجه فالون گونگ را صادر کرد، این بانوی ساکن تیانجین بارها به‌دلیل باورش به فالون گونگ تحت آزار و شکنجه قرار گرفته است.
در سال‌های نخست آزار و شکنجه، خانم لی شیویان دو بار به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد که مجموع مدت محکومیت‌هایش سه سال بود. او همچنین پس از آخرین دستگیری‌اش در سال ۲۰۱۸، هنگام گذراندن محکومیت ۷٫۵ساله زندان، تحت شکنجه‌های وحشیانه قرار گرفت.
محکومیت به هفت سال‌و‌نیم حبس
مأموران اداره امنیت داخلی منطقه تانگ‌گو و اداره پلیس شیانگ‌یانگ، خانم لی را در ۱۸ژوئیه۲۰۱۸، در محل کارش دستگیر کردند. پلیس همچنین خانه‌اش را غارت و کتاب‌های فالون گونگ و رایانه‌اش را توقیف کرد.
پس از آنکه خانم لی به مسئولان مدرسه دخترش گفت که دخترش به پیشگامان جوان ملحق نخواهد شد و درباره فالون گونگ نیز با آن‌ها صحبت کرد، مدرسه او را گزارش کرد. پلیس همچنین به مدرسه دخترش رفت و او را مورد آزار و اذیت قرار داد و باعث فشار روانی بر دختر و شوهر خانم لی شد.
خانم لی در بازداشتگاه شماره یک منطقه تانگ‌گو محبوس شد. دادگاه منطقه تانگ‌گو در ژانویه۲۰۲۰ او را به هفت سال و نیم حبس محکوم کرد.
شکنجه‌های غیرانسانی در زندان زنان تیانجین
خانم لی در مه۲۰۲۰ به بند ششم زندان زنان تیانجین منتقل شد. او در آنجا برای مدتی طولانی تحت شکنجه‌های سازمان‌یافته و بی‌رحمانه قرار گرفت. در این مدت، محل کارش نیز او را اخراج کرد.
وانگ تیان، رئیس بند ششم، دونگ وِی، معاون رئیس بند، وانگ روی، مسئول نظارت، و هوانگ شین، مسئول تمرین‌کنندگان فالون گونگ در این بند، گروه ویژه‌ای برای هدف قراردادن تمرین‌کنندگانی تشکیل دادند که بر باورشان استوار می‌ماندند. آن‌ها همچنین زندانیانی به نام‌های یو بینگ‌شین، سائو یوئه، دونگ لی‌جون، ژانگ یانگ و ژانگ هوآنان را به‌عنوان دستیاران خود به کار گرفتند. نگهبانان معمولاً خودشان تمرین‌کنندگان را شکنجه نمی‌کردند، بلکه زندانیان را تحریک می‌کردند که این کار را انجام دهند.
برخی از شکنجه‌هایی که خانم لی متحمل شد عبارت‌اند از:
۱. ابتدا که خانم لی وارد زندان شد، گرم‌ترین زمان سال بود. بیش از ۲۰ روز اجازه نداشت حمام کند یا آب بنوشد.۲. اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را نداشت.۳. اجازه غذاخوردن نداشت. زندانیان بخش‌های بهتر غذایش را برای خودشان برمی‌داشتند و بقیه را دور می‌ریختند.۴. اجازه خوابیدن نداشت و در تمام طول شب بی‌وقفه آزارش می‌دادند.۵. مجبورش می‌کردند مدت‌های طولانی سرپا بایستد و در همان حال زندانیان او را کتک می‌زدند. آن‌ها عمداً به اندام تناسلی‌اش لگد می‌زدند.۶. در کارگاه، زندانیان جایی را در نقطه‌ای دور از دید دیگران و خارج از پوشش دوربین‌های نظارتی ایجاد کرده بودند. آن‌ها حوله‌ای را در دهان خانم لی فرو می‌کردند و هرطور می‌خواستند کتکش می‌زدند. گاهی سوزن‌هایی را در رانش فرو می‌کردند و پاهایش را با چسب می‌بستند تا نتواند آن‌ها را حرکت دهد. گاهی نیز مجبورش می‌کردند چندین روز پی‌درپی سرپا بایستد و حتی لحظه‌ای اجازه نشستن به او نمی‌دادند و درنتیجه پاهایش متورم می‌شد.۷. او همچنین بی‌وقفه در معرض توهین کلامی، تهدید و ارعاب قرار می‌گرفت.
عاملان آزار و شکنجه همچنین از سیستم مجازات جمعی استفاده می‌کردند، به این صورت که اگر زندانیان موفق نمی‌شدند خانم لی را «تبدیل» کنند، خودشان نیز مجازات می‌شدند. این امر باعث شد زندانیان واقعاً از او متنفر شوند و درنتیجه آن‌ها را به شکنجه بیشتر او سوق داد. در مدت کوتاهی، خانم لی چنان نحیف شد که دیگر قابل‌شناسایی نبود.
در این مدت، زندان همچنین اجازه نمی‌داد خانواده خانم لی با او ملاقات کنند. نگهبانان حتی با اعضای خانواده‌اش تماس می‌گرفتند، از «رفتار نامناسب» او شکایت و تهدید می‌کردند که او را حتی شدیدتر شکنجه خواهند کرد. همچنین خانم لی اجازه داشت برای مایحتاج روزانه فقط ۸۰ یوان (۱۱٫۹۳ دلار آمریکا) هزینه کند. این محدودیت به‌مدت سه سال ادامه داشت.
باوجود تمام بدرفتاری‌هایی که خانم لی در دوران حبس متحمل شد، پیش از آزادی، نگهبانان او را مجبور کردند بیانیه‌ای را امضا کند مبنی بر اینکه هرگز مورد ضرب‌وشتم یا بدرفتاری قرار نگرفته و هیچ‌یک از نگهبانان یا مسئولان زندان هرگز او را تحت هیچ‌گونه تنبیه بدنی قرار نداده‌اند.
آزار و شکنجه در گذشته
خانم لی در بهار سال ۱۹۹۸ که در دانشگاهی در استان شاندونگ تحصیل می‌کرد، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. او در زندگی روزمره خود را مطابق معیارهای حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری اداره می‌کرد و قلبش را به‌سوی نیکی تزکیه می‌کرد. او نسبت به خودش سخت‌گیر بود، اما با دیگران مدارا می‌کرد و خلق‌وخوی سابقش را که تحریک‌پذیر و عصبی بود و نیز نگرش بدبینانه و دلزدگی‌اش از زندگی را تغییر داد.
در ژوئن۲۰۰۲، به‌دلیل توزیع نسخه‌هایی از سخنرانی‌های فالون گونگ، گزارش و به دو سال کار اجباری محکوم شد. زمانی که در اردوگاه کار اجباری بان‌چیائو در منطقه داگانگ تیانجین نگهداری می‌شد، مجبورش می‌کردند مدت‌های طولانی سرپا بایستد، بارها کتکش می‌زدند، اجازه خواب یا استراحت به او نمی‌دادند و مجبورش می‌کردند کار برده‌وار انجام دهد.
پس از آزادی در ژوئن۲۰۰۴، محل کارش او را مجبور کرد تا تعهدنامه‌ای امضا کند مبنی بر اینکه دیگر فالون گونگ را تمرین نخواهد کرد. در اوت۲۰۰۴، او با ارائه بیانیه‌ای رسمی به محل کارش اعلام کرد که تعهدنامه‌اش باطل و بی‌اعتبار است. سپس محل کارش با پلیس همکاری کرد تا او را به بازداشتگاهی بفرستند و به‌مدت ۱۵ روز در آنجا زندانی شد.
در سال ۲۰۱۰، پلیس محل کارش را بازرسی کرد و مطالب فالون گونگ را یافت. او بار دیگر به یک سال کار اجباری محکوم شد، اما به‌دلیل بارداری اجازه یافت دوران محکومیتش را در خانه بگذراند.
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
