(Minghui.org) در مارس۱۹۹۶، شوهرم به‌شدت بیمار بود و به او گفته بودند که فقط سه ماه دیگر زنده خواهد ماند. با هم تمرین فالون دافا (که فالون گونگ نیز نامیده می‌شود) را آغاز کردیم. ظرف سه ماه، سلامتی‌اش را بازیافت و ۱۵ سال دیگر زندگی کرد. گرچه قصد نداشتم برای درمان بیماری‌هایم این روش تزکیه را تمرین کنم، اما از مزایای سلامتی‌اش بهره‌مند شده‌ام. همه بیماری‌هایم، ازجمله میگرن، بی‌خوابی و سرفه خشک مداومی که از عوارض باقی‌مانده سل بود، همگی ناپدید شدند.
این معجزات ایمانم به دافا را تقویت کردند. در تزکیه‌ام طی ۳۰ سال گذشته، تحت محافظت استاد، هم ازنظر جسمی و هم ذهنی دستخوش تغییرات عظیمی شده‌ام. حتی یک قرص هم مصرف نکرده‌ام و با اینکه اکنون بیش از ۸۰ سال دارم، شنوایی‌ام همچنان تیز، بینایی‌ام واضح و سلامتی‌ام عالی است.
بهبودی از آسیب‌های ناشی از تصادف رانندگی
در شب سال نو ۲۰۲۴، هنگامی که در ایستگاه اتوبوس با شخصی درباره فالون دافا صحبت می‌کردم، یک سه‌چرخه باری برقی با من برخورد کرد. چرخ جلو آن از روی پای راستم رد شد و سرم به پایه تابلوی ایستگاه اتوبوس برخورد کرد.
راننده سه‌چرخه را عقب برد و من پایم را آزاد کردم. سعی کردم راه بروم و دیدم که می‌توانم. ذهنم کاملاً روشن بود و فکر کردم: «استاد مرا نجات دادند. من مرید دافا هستم و حالم خوب خواهد بود.» راننده ترسیده بود و شاهدان به او گفتند: «بی‌احتیاط رانندگی می‌کردی. این خانم مسن به‌شدت آسیب دیده است. باید او را به بیمارستان ببری.»
چند قدم دیگر برداشتم و احساس کردم حالم خوب است، فقط برآمدگی بزرگی در گوشه چشم راستم ایجاد شده بود و در همان سمت سرم، کمی درد داشتم. به راننده گفتم: «حالم خوب است. من تمرین‌کننده فالون دافا هستم و برایت دردسر درست نمی‌کنم. باید به یاد داشته باشی که "فالون دافا خوب است". ماجراهای "خودسوزی" و "خودکشی" که در تلویزیون نشان می‌دهند، دروغ‌هایی ساختگی برای بدنام کردن فالون دافا هستند. آیا به حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) یا سازمان‌های وابسته به آن پیوسته‌ای؟»
گفت که عضو لیگ جوانان کمونیست و پیشگامان جوان بوده است. پیشنهاد کردم: «نظرت چیست که کمکت کنم با نام مستعار "خوش‌اقبال" از آن‌ها خارج شوی؟» موافقت کرد. سپس گفتم: «حالا می‌توانی بروی.» من هم با اتوبوس به خانه برگشتم.
آن روز عصر برآمدگی صورتم به رنگ بنفش تیره درآمد. روز بعد، درد در پاهایم شروع شد. می‌خواستم برای بهبودی سریع‌تر از کمپرس گرم استفاده کنم، اما می‌ترسیدم فرزندم ببیند و مجبورم کند به بیمارستان بروم. هرگز انتظار نداشتم که تا روز سوم، نیمه راست صورتم سیاه شود.
وقتی دامادم به دیدنم آمد، بلافاصله با دخترم تماس گرفت. کمی بعد، عروسم و نوه‌هایم نیز آمدند. می‌دانستم که اگر از رفتن به بیمارستان خودداری کنم، آن‌ها درک نخواهند کرد. همچنین با افکار درست قوی می‌دانستم که عکس‌برداری با اشعه ایکس نشان خواهد داد که مشکلی وجود ندارد و این باعث آسودگی خاطر فرزندانم خواهد شد.
درواقع عکس‌برداری نشان داد که استخوان‌هایم سالم هستند. پزشک گفت ممکن است بافت‌های نرم آسیب دیده باشند. توصیه کرد استراحت کنم و به ضرب‌المثلی قدیمی اشاره کرد که می‌گوید: «بهبودی آسیب استخوان صد روز طول می‌کشد.» حرف‌هایش را جدی نگرفتم.
معمولاً هر روز صبح زود، پس از انجام تمرین مدیتیشن فالون دافا، سخنرانی‌های استاد در خارج از کشور را می‌خواندم. پس از صبحانه، برای روشنگری حقیقت بیرون می‌رفتم. بعدازظهرها جوآن فالون را مطالعه می‌کردم و عصرها هر چهار تمرین ایستاده را انجام می‌دادم، ازجمله یک ساعت تمرین حالت ایستاده فالون.
ازآنجاکه نمی‌توانستم برای روشنگری حقیقت بیرون بروم، زمان بیشتری را صرف مطالعه کتاب‌های دافا کردم. برخلاف انتظارم، درد پایم روزبه‌روز شدیدتر شد. نمی‌توانستم وزنم را روی پای راستم بیندازم و مجبور بودم هنگام راه رفتن روی یک پا بپرم. نمی‌توانستم تمرین‌ها را به‌طور عادی انجام دهم و قادر نبودم دست راستم را بالا ببرم. هنگام مطالعه کتاب‌ها نیز نمی‌توانستم تمرکز کنم. آیا استاد ترتیبی داده بودند که در خانه فا را مطالعه کنم؟ نه، فرصت کم بود و کمک به نجات موجودات ذی‌شعور فوریت داشت.
به درون نگاه کردم. روز تصادف، چهار نفر را متقاعد کرده بودم از ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن خارج شوند که دو نفرشان عضو حزب بودند. از این موضوع، بسیار خوشحال شده بودم و سعی داشتم با افراد بیشتری صحبت کنم. سپس سه‌چرخه با من برخورد کرد. گرچه در آن لحظه، آسیب جدی ندیده بودم، احساس ناآرامی می‌کردم. متوجه شدم که نیروهای کهن شیطانی از ذهنیت ازخودراضی‌بودن من و وابستگی ناخودآگاهم به شوروشوق بیش‌از حد سوءاستفاده کرده بودند و به همین دلیل دچار این محنت شده بودم. بنابراین برای ازبین بردن آن‌ها افکار درست فرستادم.
به نگاه به درون ادامه دادم و وابستگی‌های بیشتری را شناسایی کردم، ازجمله تکبر، بی‌احتیاطی، حسادت، عدم تمایل به شنیدن انتقاد، عدم تمایل به گوشزد کردن کاستی‌های دیگران، ترس از جریحه‌دارشدن عزت‌نفسم و ترس از آبروریزی. افکار درستم را برای ازبین بردن آن‌ها تقویت کردم.
فکر می‌کردم به‌سرعت بهبود خواهم یافت، اما پس از سه هفته هنوز خوب نشده بودم و کمکم احساس اضطراب می‌کردم. وقتی به افکار و رفتارم از زمان حادثه نگاه کردم، متوجه شدم که در ابتدا افکارم پاک بودند، اما روز بعد تسلیم تفکر بشری شدم و سعی کردم با یک درمان خانگی، برآمدگی سیاه صورتم را درمان کنم. در بیمارستان نیز وقتی پزشک گفت بهبودی آسیب‌های تاندون صد روز طول می‌کشد، افکار درست نفرستاده بودم تا آن تصور را کاملاً رد کنم. نیروهای کهن از این افکار بشری سوءاستفاده کرده بودند و باید قاطعانه از به‌رسمیت شناختن نظم و ترتیباتشان خودداری می‌کردم.
استاد بیان کردند:
«ایمان تباهی‌ناپذیر به حقیقت کیهان، بدن الماس‌گون‌ِ محکمِ مریدان دافای بخشنده را شکل می‌دهد، آن همگی شیطان را به وحشت می‌اندازد و نور حقیقتی که ساطع می‌کند عناصر نادرست در افکار تمامی موجودات را متلاشی می‌کند. به هر اندازه که افکار درست باشند، به همان اندازه قدرت، زیاد است. « («همچنین در چند کلمه»، نکات اصلی برای پیشرفت بیشتر جلد 2)
مصمم بودم از این محنت عبور کنم. آن شب تمرین حالت ایستاده فالون را به‌مدت یک ساعت انجام دادم. ابتدا به‌دلیل درد می‌ترسیدم پای راستم را روی زمین بگذارم، اما درد را تحمل کردم و کمکم پایم را بیشتر روی زمین فشار دادم. هرچه درد بیشتر می‌شد، فشار بیشتری وارد می‌کردم. هرچه دست‌هایم را بالاتر می‌بردم نیز درد شدیدتر می‌شد. گرچه نمی‌توانستم دست‌هایم را در وضعیت صحیح نگه دارم، تمام تلاشم را کردم که استقامت کنم. دست‌ها و پاهایم می‌لرزیدند و ظرف چند دقیقه از عرق خیس شدم.
تمرین را یک ساعت کامل انجام دادم. لباس‌هایم کاملاً از عرق خیس شده بودند و کمی حالت تهوع داشتم. اما صبح روز بعد توانستم پایم را روی زمین بگذارم و سه روز بعد دوباره توانستم برای روشنگری حقیقت بیرون بروم.
متوجه شدم که تزکیه واقعاً موضوعی جدی است و نمی‌دانم استاد چه میزان رنج را به‌جای من متحمل شده‌اند. در تزکیه، تفاوت میان انسان بودن و موجود الهی بودن واقعاً به یک فکر بستگی دارد.
یک مقام بازنشسته سرانجام از ح.ک.چ خارج شد
روزی با مقام بازنشسته‌ای صحبت کردم که قبلاً در اردوگاه کار اجباری کار می‌کرد. گفتم: «حتماً عضو حزب هستی.»
پاسخ داد: «البته که هستم.»
گفتم: «اجازه بده درباره موضوع خوبی به شما بگویم. خروج از حزب می‌تواند به حفظ امنیتت کمک کند.»
گفت بیش از ده نفر قبلاً درباره فالون گونگ با او صحبت و تشویقش کرده بودند تا از حزب خارج شود. افزود: «حرفشان را باور نمی‌کنم و از حزب خارج نمی‌شوم. حالا ۷۰ سال دارم، حقوق بازنشستگی می‌گیرم و از دوران بازنشستگی آرامی لذت می‌برم.»
سپس پرسید: «شما چند سال داری؟»
پاسخ دادم: «۸۱ سال.»
گفت: «به ظاهرت نمی‌آید. از من جوان‌تر به نظر می‌رسی. راز سلامتی و ظاهر جوانت چیست؟»
گفتم: «فالون گونگ را تمرین می‌کنم و ۳۰ سال است که حتی یک قرص هم مصرف نکرده‌ام. وقتی با قلبی صادق فالون گونگ را تمرین کنی، بدنت سالم می‌ماند. اما اگر از اصول دافا پیروی نکنی، نتیجه‌ای نخواهد داشت.»
از او خواستم فریب تبلیغات ح.ک.چ در رسانه‌ها را نخورد تا سرانجام همراه اهریمن سرخ نابود نشود. گفت: «در این سن‌وسال، هر روز ممکن است از دنیا بروم. چرا باید این‌قدر نگران باشم؟»
توضیح دادم: «انسان فقط یک زندگی ندارد؛ روح جاودانه است و بازپیدایی را تجربه می‌کند. بدن انسان صرفاً مانند لباسی است. تا زمانی که روح در آن باشد، شخص زنده است؛ وقتی روح آن را ترک کند، فقط تکه‌ای گوشت باقی می‌ماند. اگر از ح.ک.چ خارج نشوی، نشان اهریمن سرخ را با خود خواهی داشت و همراه آن نابود خواهی شد.»
گفت: «برایم مهم نیست. به‌محض اینکه بمیرم، همه‌چیز تمام می‌شود. چه کسی تاکنون روح را دیده است؟»
داستانی درباره بازپیدایی را که در هفته‌نامه مینگهویی منتشر شده بود، برایش تعریف کردم و اتفاقاً نسخه‌ای از آن را همراهم داشتم. همچنین نسخه‌ای از مقاله استاد با عنوان «انسان چگونه پدید آمد» را به او دادم. گفتم: «لطفاً این‌ها را بخوان. استاد دافا منشأ بشریت و هدف انسان بودن را به‌روشنی توضیح داده‌اند. بهتر است چند بار آن را بخوانی.»
او با خوشحالی مطالب را در کیفش گذاشت. در ادامه گفتم: «استاد درحال نجات مردم هستند. ما فقط حقیقت را روشن می‌کنیم تا بتوانید خوب را از بد تشخیص دهید و فریب دروغ‌هایی مانند ماجرای ساختگی "خودسوزی در میدان تیان‌آنمن" را نخورید.»
گفت: «واقعاً؟ آن ماجرا دروغ بود؟ اگر این‌طور است، موافقم از ح.ک.چ خارج شوم.»
گفتم: «عالیست. نظرت چیست که با نام "لیو فوله" خروجتان از حزب را ثبت کنم؟» او با کمال میل موافقت کرد.
طی سال‌ها هنگام روشنگری حقیقت، ماجراهای تأثیرگذار زیادی را تجربه کرده‌ام. برخی افراد پس از آگاهی از حقیقت هیجان‌زده می‌شدند. معتقدم همه گفته‌ها و کارهایم تحت هدایت استاد بوده‌اند.
تزکیه خودم در زندگی روزمره
من در یک مجتمع مسکونی قدیمی زندگی می‌کنم که مدیر ساختمان ندارد. در حیاط، فضای بازی وجود دارد که هفت هشت خودرو می‌توانند در آن پارک کنند، اما کسی مسئول نظافت آن نبود. بنابراین داوطلب شدم از آن مراقبت کنم. مدفوع سگ‌ها و گربه‌ها را جمع می‌کنم، مبلمان دورریخته‌شده‌ای را که مسیر را مسدود کرده‌اند جابه‌جا می‌کنم و به کارهای کوچک دیگر رسیدگی می‌کنم. گرچه این‌ها کارهای جزئی هستند، زندگی را برای دیگران آسان‌تر می‌کنند.
راه‌پله‌ها فرسوده و پوشیده از برچسب‌های تبلیغاتی بودند. یک سال، کمیته محله به هر خانواده اطلاع داد که برچسب‌های اطراف در ورودیِ آپارتمانشان را پاک کنند. کمیته همچنین رنگ در اختیار ساکنان گذاشت تا دیوارها را دوباره رنگ کنند. برخی ساکنان طبق دستور عمل کردند، اما برخی دیگر این کار را انجام ندادند؛ شاید چون بیش‌ازحد مشغول بودند یا کسی در آن آپارتمان‌ها زندگی نمی‌کرد. بنابراین من کمک کردم برچسب‌های آن قسمت‌ها را پاک کنند.
روزی هنگام رنگ کردن دیوارها، مرد جوانی که اتفاقاً در خانه بود پیشنهاد داد کمکم کند تا قسمت‌های بالایی را که دستم به آن‌ها نمی‌رسید رنگ بزند. درست در همان لحظه، مأموران اداره پلیس محلی برای آزار و اذیتم آمدند و پرسیدند که آیا هنوز فالون گونگ را تمرین می‌کنم یا نه. آن‌ها دیدند که درحال کمک به ساکنان مجتمع هستم و لباس‌هایم رنگی و از کار کثیف شده‌اند. عمل رساتر از سخن است! آن‌ها به‌راحتی حرف‌هایم درباره شگفت‌انگیز بودن فالون گونگ را پذیرفتند. احساس کردم این از نظم و ترتیب دقیق استاد بود. گرچه این‌ها اتفاقات عادی هستند، نشان می‌دهند که استاد در هر لحظه، از مریدانشان محافظت می‌کنند.
در سال گذشته، روزی یکی از همسایه‌ها گفت چند مأمور پلیس محلی به‌دنبالم آمده بودند. او به آن‌ها گفته بود: «چرا دنبال او می‌گردید؟ او خیلی مسن است و همیشه حیاط را جارو می‌کند. همه ما می‌دانیم که آدم خوبیست.»
واقعاً تجربه کردم که وقتی صادقانه به فکر دیگران هستم، آن‌ها نیز در مقابل، به من توجه و محبت نشان می‌دهند. من یک دوچرخه برقی دارم، اما بردن آن به اتاق کوچکم دشوار بود. یکی از همسایه‌ها داوطلبانه سطح شیب‌داری از سیمان ساخت تا این کار برایم آسان‌تر شود. گاهی ساکنان دیگر نیز در جارو کردن حیاط کمکم می‌کنند. احساس می‌کنم فضای محله‌مان واقعاً دلپذیر است.
این‌ها برخی از جنبه‌های مثبت تزکیه‌ام هستند. اما، از کاستی‌هایم نیز آگاهم. من فردی مهربان و ملایم هستم، اما روابط شخصی و تمایلم به حفظ آبرو به‌راحتی بر من تأثیر می‌گذارند. گاهی به‌شدت تحت تأثیر تفکر بشری قرار می‌گیرم و این مانع می‌شود که آشکارا به فا اعتبار ببخشم. از این پس، در زمینه تزکیه بهتر عمل خواهم کرد، سه کار را کوشاتر انجام خواهم داد و همراه استاد به خانه حقیقی‌ام بازخواهم گشت.
لطفاً اگر مورد نامناسبی وجود دارد، به آن اشاره کنید.
(مقاله منتخب برای بیستوسومین کنفرانس فای چین در وب‌سایت مینگهویی)
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
