(Minghui.org) درود، استاد نیک‌خواه و محترم! درود، هم‌تمرین‌کنندگان!
من استاد دانشگاه هستم و حدود ۳۰ سال پیش تمرین فالون دافا را آغاز کردم. فرازونشیب‌های زیادی را تجربه کرده‌ام، اما همواره به فالون دافا ایمان راسخ داشته‌ام: دافا خانه من است!
رها کردن حسادت
ازطریق مطالعه آموزه‌های استاد، به اهمیت مطالعه فا پی بردم و همیشه تأکید زیادی بر آن داشتم. با مطالعه فراوان فا توانسته‌ام وابستگی‌هایم را به‌سرعت تشخیص دهم و از بین ببرم.
همکاران و مدیرانم در محل کار، همگی مرا سخت‌کوش‌ترین کارمند می‌دانستند. هنگام انتخاب سالانه کارکنان ممتاز، یکی از همکارانم که همه می‌دانستند به کارش بی‌توجه است و مرتب ماجونگ بازی می‌کند، انتخاب شد. ابتدا واکنشی نشان ندادم، اما پس از آن ناگهان احساس رنجش شدیدی در وجودم شکل گرفت: من خیلی بیشتر از او کار می‌کردم. چطور ممکن بود فردی تا این حد بی‌مسئولیت به‌عنوان کارمند ممتاز انتخاب شود؟
متوجه شدم که این حسادت است و به‌سرعت افکارم را اصلاح کردم: من حسادت نمی‌خواهم. سود و زیان در این دنیای بشری اهمیتی ندارد و آنچه بیش از همه اهمیت دارد، پیشرفت در تزکیه‌ام است. خیلی زود ذهنم آرام شد.
همیشه فکر می‌کردم حسادت ندارم و فردی آسان‌گیر و اهل مدارا هستم. اما تزکیه براساس فرض و گمان نیست؛ صرف اینکه حسادت را در خودم احساس نمی‌کردم، به این معنا نبود که وجود ندارد. فقط وقتی تصورات بشری‌ام به چالش کشیده شدند، این وابستگی‌ها آشکار شدند.
بار دیگر، محل کارم پروژه‌ای را به‌منظور اصلاح روش‌های تدریس اجرا کرد که به تأیید اداره آموزش استان رسیده بود. مسئولیت تمام کارهای عملی، ازجمله آماده‌سازی و ارائه ارزیابی نهایی پروژه، بر عهده من بود. اما وقتی بعدها این پروژه برای دریافت جایزه به مقامات استانی ارائه شد، نام من تقریباً در انتهای فهرست قرار گرفت، درحالی‌که نام همکارانی که در پروژه مشارکت نداشتند، پیش از نام من آمده بود. حتی محل کارم از من خواست شخصاً درخواست را ارائه کنم.
مدرک را نزد مدیر مسئول بردم. او پس از دیدن ترتیب اسامی، با ملاحظه از من پرسید: «ممکن است ترتیب اسامی اشتباه باشد؟» پاسخ دادم: «درست است.» آن مدیر از نزدیک در جریان پروژه بود و به‌خوبی می‌دانست که تمام کارهای عملی را من انجام داده‌ام. از روی خیرخواهی یادآوری کرد: «این موضوع ممکن است بر افزایش حقوق آینده‌ات، تخصیص مسکن، ارزیابی رتبه حرفه‌ای و مزایای دیگرت تأثیر بگذارد!»
لبخند زدم و گفتم: «بگذارید به همین شکل ارائه شود.» قلبم کاملاً آرام بود.
رشته‌هایی از فالون‌های کوچک
در ژوئیه۱۹۹۹، حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) آزار و شکنجه فالون دافا را آغاز کرد. برای دادخواهی نزد رهبران کشور و توضیح وضعیت واقعی به پکن رفتم. درنتیجه ربوده و به بازداشتگاهی منتقل شدم و در آنجا تحت آزار و شکنجه قرار گرفتم. پنج روز بعد، تحت محافظت استاد، از بازداشتگاه بیرون آمدم و به زادگاهم بازگشتم.
یک بار با مردی ملاقات کردم که از بیماری شدید رنج می‌برد و مجبور بود هر روز دارو مصرف کند. پس از احوالپرسی، به او گفتم که فالون دافا را تمرین می‌کنم. توضیح دادم فالون دافا چیست و چقدر فوق‌العاده است. همچنین گفتم رسانه‌های ح.ک.چ برای فریب مردم دروغ منتشر می‌کنند و به این روش تهمت می‌زنند.
هنگامی که با او صحبت می‌کردم، دیدم کلماتی که بر زبان می‌آوردم به‌شکل رشته‌هایی از فالون‌های کوچک بودند که از دهانم بیرون می‌آمدند، در هوا حرکت می‌کردند و روی بدنش می‌نشستند. همچنین در دست‌هایم احساس سوزن‌سوزن شدن داشتم. او به من گفت: «وقتی به حرف‌هایت گوش می‌دهم، احساس خیلی خوبی دارم. انگار جریان برق از بدنم عبور می‌کند.»
احساس می‌کردم سخنانم سرشار از خرد و ازنظر منطقی مستحکم هستند. وقتی صحبتم تمام شد، گفت همه‌چیز را فهمیده است.
فقط با رها کردن تصورات بشری می‌توانیم مردم را نجات دهیم
همراه تمرین‌کننده دیگری به دیدار یکی از هم‌تمرین‌کنندگان رفتیم که محنت شدید کارمای بیماری را تجربه می‌کرد. وقتی رسیدیم، دیدیم دو نفر از بستگانش که تمرین‌کننده نبودند نیز به ملاقاتش آمده‌اند؛ پسری نوجوان و مادرش.
وضعیت جسمی آن تمرین‌کننده بسیار وخیم به نظر می‌رسید. پس از ردوبدل کردن چند جمله با او، پرسیدم: «آیا این پسر از ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن (حزب، لیگ جوانان و پیشگامان جوان) خارج شده است؟» پاسخ داد: «هرچه به او می‌گویم، حاضر نیست که خارج شود.»
با مهربانی از پسر پرسیدم: «چرا خارج نمی‌شوی؟» به تمرین‌کننده‌ای که روی تخت دراز کشیده بود اشاره کرد و پرسید: «او چرا این‌طور شده است؟» پاسخ دادم: «برای کسانی که تزکیه نمی‌کنند، خروج صادقانه از سازمان‌های ح.ک.چ می‌تواند برایشان صلح و امنیت به همراه داشته باشد. اما الزامات برای تمرین‌کنندگان بالاتر است.» پس از شنیدن این توضیح، متوجه شد و بلافاصله موافقت کرد که خارج شود.
سپس درباره مادر پسر از آن تمرین‌کننده پرسیدم. توضیح داد: «او خواهر بزرگ شوهرم است. از شهر دیگری برای دیدنم آمده و می‌داند فالون دافا خوب است.» با آن زن شروع به صحبت کردم و متوجه شدم تا حدی تزکیه را درک می‌کند. همچنین درکی از تزکیه در دوره اصلاح فا داشت.
به او گفتم: «تو صرفاً برای دیدن خانم برادرت به اینجا نیامده‌ای. آمده‌ای تا فا را کسب کنی. باید تزکیه را آغاز کنی!» با من موافقت کرد. اضافه کردم: «کمکت می‌کنم مجموعه کاملی از کتاب‌های دافا را تهیه کنی!» بسیار خوشحال شد.
این تجربه تصوراتم را به‌شدت متزلزل کرد. همیشه باور داشتم وقتی تمرین‌کنندگان به‌خوبی تزکیه نمی‌کنند، این موضوع می‌تواند بر نجات مردم عادی و اینکه آیا می‌توانند تزکیه را آغاز کنند یا نه، تأثیر بگذارد. این درکی بود که نیروهای کهن به من تحمیل کرده بودند. فراموش کرده بودم که قدرت استاد بی‌کران است و به نظم و ترتیب‌های نیروهای کهن بیش از حد اهمیت داده بودم.
این بار استاد ترتیبی دادند که در حضور هم‌تمرین‌کننده‌ای که محنت شدید کارمای بیماری را تجربه می‌کرد، بستگانش را نجات دهم تا کمکم کنند از این تصور بشری عبور کنم. همه‌چیز را استاد تعیین می‌کنند. تا زمانی که به تصورات خودمان نچسبیم و وابستگی به خود را کاملاً رها کنیم، می‌توانیم به استاد در نجات مردم کمک کنیم.
کمک به مردی با هل دادن اتوموبیلش
یک روز دیدم مردی میانسال درحالی‌که فرمان اتوموبیلش را گرفته بود، با زحمت آن را هل می‌داد. فکر کردم شاید ماشینش خراب شده و می‌خواهد آن را به تعمیرگاه ببرد. بلافاصله جلو رفتم تا کمکش کنم. وقتی برگشت و مرا دید، بسیار تشکر کرد. معلوم شد بنزین تمام کرده بود و می‌خواست آن را چندصد متر تا پمپ‌بنزین هل دهد. با خودم فکر کردم کمکش می‌کنم تا ماشین را تا پمپ‌بنزین ببرد و سپس حقیقت را برایش روشن می‌کنم.
درست در همان لحظه، درد شدیدی در پایین کمرم احساس کردم که هل دادن ماشین را دشوار می‌کرد. افکار درستم را تقویت کردم و با تحمل درد به کمک کردن ادامه دادم تا به پمپ‌بنزین رسیدیم. او بسیار سپاسگزار بود و بارها تشکر کرد. می‌خواست مرا به صرف غذا دعوت کند و شماره تلفن‌هایمان را با هم ردوبدل کنیم، اما مؤدبانه نپذیرفتم.
متوجه شدم فقط مقدار کمی بنزین خرید؛ شاید چون پول زیادی نداشت. پیشنهاد کردم کمکش کنم بنزین بیشتری بخرد و گفتم لازم نیست پولش را به من برگرداند. قاطعانه نپذیرفت و گفت همین مقدار بنزین برای رسیدن به خانه کافی است. اصرار داشت روزی مرا برای تشکر به صرف غذا دعوت کند.
گفتم: «لازم نیست مرا به صرف غذا دعوت کنی. من فالون دافا را تمرین می‌کنم و تمرین‌کنندگان همگی افراد خوبی هستند. ح.ک.چ درباره ما دروغ منتشر کرده است. اگر از ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن خارج شوی، می‌توانی آینده‌ای امن و آرام داشته باشی.» بلافاصله موافقت کرد که از حزب خارج شود.
او همچنان می‌خواست مرا به صرف غذا دعوت کند. گفتم: «فقط ماجرای امروز را برای بستگان و دوستانت تعریف کن. این کار به‌منزله مهمان کردن من خواهد بود.» گفت این کار را انجام می‌دهد.
در راه بازگشت به خانه، با زنی سالمند ملاقات کردم. به‌طور مختصر حقیقت را برایش روشن کردم و او موافقت کرد که از سازمان‌های ح.ک.چ خارج شود. همچنین درخواست یک بروشور اطلاع‌رسانی کرد. احساس می‌کردم تمام بدنم را انرژی فراگرفته است.
رانندگی در مسیری به‌طول هزاران مایل
برای اینکه افراد بیشتری از حقیقت آگاه شوند، همراه چند هم‌تمرین‌کننده ماشینی کوچک و قدیمی خریدیم. با آن به بازارهای روستایی می‌رفتیم و دی‌وی‌دی‌های روشنگری حقیقت را توزیع می‌کردیم. تقریباً به تمام بازارهای شهرستان‌های اطراف سر زدیم. در طول مسیر، شاهد صحنه‌های تأثیرگذار زیادی بودیم.
زنی حدود یک کیلومتر دوید تا به ماشین ما برسد و درخواست یک دی‌وی‌دی کند. مردم مشتاقانه دست‌هایشان را دراز می‌کردند تا دی‌وی‌دی‌ها را بگیرند. برخی حتی برای ابراز سپاسگزاری چیزهایی به ما می‌دادند. بر دشواری‌ها و موانع بسیاری غلبه کردیم و با خطرات زیادی روبه‌رو شدیم. تحت محافظت نیک‌خواهانه استاد توانستیم به‌سلامت از همه آن‌ها عبور کنیم.
با ماشین به بازاری رفتیم و به‌محض اینکه توقف کردیم، احساس کردم میدان انرژی آن مکان بسیار بد است. موجودات شیطانی در بُعدهای دیگر که تلاش می‌کردند مانع فعالیت‌هایمان شوند، قصد داشتند در آنجا ما را تحت آزار و شکنجه قرار دهند. من به استاد و دافا ایمان دارم. شیطان حق ندارد مانع نجات مردم به‌دست ما شود.
کیسه‌ای از دی‌وی‌دی‌های شن یون برداشتم (در آن زمان می‌توانستیم دی‌وی‌دی‌های شن یون را در سرزمین اصلی چین توزیع کنیم) و شروع به پخش آن‌ها میان مردم کردم. کمی بعد، مرد جوانی که یک دی‌وی‌دی گرفته بود، از من پرسید: «چه چیزی پخش می‌کنی؟» با آرامش پاسخ دادم: «برنامه‌ای است که پنج‌هزار سال فرهنگ سنتی چین را به نمایش می‌گذارد. فوق‌العاده است.» گفت: «با من به دفتر حراست بیا.» پاسخ دادم: «اگر آن را نمی‌خواهی، لطفاً به من برگردان. افراد دیگری هستند که آن را می‌خواهند.» لحظه‌ای فکر کرد و سپس دی‌وی‌دی را به من برگرداند.
به توزیع دی‌وی‌دی‌ها در سراسر بازار ادامه دادم. او مدتی مرا زیر نظر گرفت و سپس رفت. پس از پایان توزیع دی‌وی‌دی‌ها، بدون هیچ مشکلی آنجا را ترک کردیم. می‌دانستم استاد با نیک‌خواهی از ما محافظت کرده‌اند.
کاوش عمیق برای یافتن وابستگی‌های بنیادی‌ام
در ۸ژوئن۲۰۲۶، هیئت تحریریه مینگهویی به تمرین‌کنندگانی که می‌خواهند حقیقتاً تزکیه کنند توصیه کرد مقاله استاد با عنوان «به‌سوی کمال» را ازبر کنند. شروع به ازبر کردن آن کردم. در این روند، وابستگی‌های بنیادی‌ام را دوباره بررسی کردم و چیزی را کشف کردم که نمی‌دانستم در وجودم هست: وابستگی‌ام به علم.
ازآنجاکه در رشته علوم تحصیل کرده بودم، وقتی برای نخستین بار جوآن فالون را خواندم، پذیرش توضیحات استاد که در آن‌ها از علم مدرن و علم بدن انسان استفاده شده بود، برایم بسیار آسان بود و عمیقاً با آن‌ها احساس همخوانی می‌کردم.
تازه اکنون درک می‌کنم که این تصورات علمی من بودند که آموزه‌های استاد را پذیرفتند، زیرا احساس می‌کردم آموزه‌های ایشان با درکم از علم مطابقت دارند و «بسیار علمی» هستند. چون در عصر علم بزرگ شده بودم و عادت داشتم همه‌چیز را با معیارهای علمی قضاوت کنم، شاید در غیر این صورت پذیرش آموزه‌ها برایم دشوار می‌شد. استاد فا را به این شیوه توضیح دادند تا موانعی را که تصورات علمی‌ام ایجاد کرده بودند در هم بشکنند و موانعی را که از کسب فا توسط من جلوگیری می‌کردند، برطرف کنند.
وابستگی عمیقاً پنهان دیگری را نیز کشف کردم. وقتی برای نخستین بار جوآن فالون را خواندم، به‌دنبال درمان بیماری‌ام نبودم. اما پس از اینکه کتاب را برای اولین بار خواندم، بیماری‌ام به‌طرزی معجزه‌آسا ناپدید شد. این موضوع باعث شد عمیق‌تر درک کنم که جوآن فالون کتابی معمولی نیست. واقعیت‌ها خود گویای همه‌چیز بودند و ایمانم به استاد حتی راسخ‌تر شد.
اکنون که به گذشته نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم این ایمان براساس شواهد و تجربه شخصی شکل گرفته بود. وقتی عمیق‌تر کاوش کردم، دریافتم ریشه آن در آموزه نادرستی بود که ح.ک.چ مدت‌ها ترویج کرده بود: «عمل، تنها معیار سنجش حقیقت است.»
علاوه‌بر این دو تصور، وابستگی دیگری را نیز کشف کردم: ترس از نابود شدن. وقتی برای نخستین بار جوآن فالون را خواندم، متوجه شدم که بشریت با فاجعه عظیمی روبه‌رو خواهد شد و کسانی که فا را کسب نکرده‌اند و به‌خوبی تزکیه نکرده‌اند، ممکن است با سرنوشت وحشتناکی مواجه شوند. فکر می‌کردم باید به‌طور کوشا تزکیه کنم تا از چنین سرنوشتی در امان بمانم.
این وابستگی در سال ۲۰۰۰، هنگامی که برای اعتباربخشی به فا به پکن رفتم، کاملاً آشکار شد، اما آن زمان نتوانستم آن را تشخیص دهم و همچنان پنهان باقی ماند. چون عملکرد خوبی نداشتم، عمیقاً احساس پشیمانی و ندامت می‌کردم. درست در همان لحظه، ناگهان فکری از ذهنم گذشت: «دیگر فرصتی برای رسیدن به کمال نداری. هرگز به کمال نخواهی رسید. نابود خواهی شد!» احساس کردم ماده‌ای عظیم بر من فشار می‌آورد؛ مانند کوهی بزرگ که مرا زیر خود خرد می‌کرد. ترس و ناامیدی سراسر وجودم را فراگرفت.
سپس استاد فکری به ذهنم فرستادند: «استاد چنین چیزی را آموزش نداده‌اند!» بلافاصله آگاه شدم و از آن وضعیت ترس و ناامیدی بیرون آمدم. اکنون درک می‌کنم که نیروهای کهن با هدف قرار دادن وابستگی بنیادی‌ام، یعنی ترس از نابود شدن، مرا آزمایش می‌کردند. اما در آن زمان فقط خودخواهی‌ام را تشخیص دادم و نتوانستم این وابستگی بنیادی عمیق‌تر را ببینم. بنابراین همچنان پنهان ماند.
بعدها نیروهای کهن بار دیگر این وابستگی را هدف قرار دادند و ضربه سختی به من وارد کردند که باعث شد به‌شدت بلغزم. فقط تحت مراقبت نیک‌خواهانه استاد بود که سرانجام توانستم این وابستگی بنیادی را تشخیص دهم و رها کنم. فقط پس از آن بود که بالاخره توانستم از محنت عظیمی بیرون بیایم که نیروهای کهن در آن قصد نابودی‌ام را داشتند.
اکنون درک می‌کنم که پشت وابستگی بنیادی‌ام، یعنی «ترس از نابودی»، وابستگی به زندگی خودم قرار داشت؛ به‌عبارت‌دیگر، وابستگی به خود. موجوداتی که دافا آفریده است، به خود وابستگی ندارند.
متوجه شدم که گرچه وابستگی‌های بنیادی تمرین‌کنندگان ممکن است بسیار متفاوت باشند، در عمیق‌ترین سطح، همگی از وابستگی به خود سرچشمه می‌گیرند. برای از بین بردن وابستگی‌های بنیادی‌مان، باید از فایی که استاد آموزش داده‌اند پیروی کنیم و این وابستگی به خود را ازطریق تزکیه از بین ببریم.
تزکیه سفری برای بازگشت به خانه است. اما خانه من کجاست؟ من ذره‌ای از دافا هستم. دافا خانه من است. من ذره‌ای از دافای (فای بزرگ) آفریده‌شده به‌دست استاد هستم. همراه استاد، لایه‌به‌لایه به سطوح پایین‌تر آمدیم تا به دنیای بشری درون سه قلمرویی رسیدیم که استاد بنا نهاده‌اند. سختی‌های بی‌شماری را تحمل کرده‌ایم تا به دافا اعتبار ببخشیم، موجودات ذی‌شعور را نجات دهیم و سرانجام آن‌ها را به خانه‌های حقیقی‌شان بازگردانیم.
سپاسگزارم استاد محترم! سپاسگزارم هم‌تمرین‌کنندگان!
(مقاله منتخب برای بیستوسومین کنفرانس فای چین در وب‌سایت مینگهویی)
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
