(Minghui.org) به‌تازگی پس از تحمل حبس ناعادلانه به‌دلیل تمرین فالون دافا (که فالون گونگ نیز نامیده می‌شود)، از زندان آزاد شده‌ام.

در دوران حبس، مرتب از خودم می‌پرسیدم: «اصلاح فا به پایان خود نزدیک می‌شود. من اینجا چه می‌کنم؟ اینجا مکانی برای تزکیه نیست، چه رسد به اینکه جایی برای حضور مریدان دافا باشد. اینجا مرکز شیطان است. پس باید برای اصلاح فا و پایان دادن به آزار و شکنجه اینجا باشم!»

درعین‌حال، مریدان دافا مأموریت کمک به استاد در نجات مردم و مقابله با آزار و شکنجه را بر عهده دارند. گرچه می‌دانستم این کار چقدر دشوار خواهد بود، باید نخستین قدم را برمی‌داشتم، زیرا شرایطی که امروز با آن روبه‌رو هستیم با شرایط تمرین‌کنندگان در گذشته، زمانی که تمرین صرفاً به تزکیه شخصی مربوط می‌شد، متفاوت است.

پس از درک این موضوع، ناگهان تصویری روشن در ذهنم نقش بست. زمانی که آزار و شکنجه آغاز شد، اتفاقاً فیلمی مذهبی درباره جست‌وجوی جام مقدس دیده بودم. شخصیت اصلی مرد داستان، پس از تحمل سختی‌های بی‌شمار و فرار از تعقیب انواع‌واقسام دشمنان، سرانجام به مکانی رسید که جام مقدس در آن پنهان شده بود. اما دیگر راهی برای پیش رفتن وجود نداشت. مقابلش صخره‌ای با دیواره‌ای عمودی قرار داشت و زیر پایش پرتگاهی عمیق بود. چه باید می‌کرد؟

او با ایمان حقیقی‌اش به عیسی، سخنان عیسی را به یاد آورد و قاطعانه باور داشت که حتماً راهی برای پیش رفتن وجود دارد. بنابراین مصمم قدمی به‌سوی پرتگاه برداشت. به‌طرزی معجزه‌آسا، مسیری زیر پایش ظاهر شد که با هر قدمی که برمی‌داشت، بیشتر به جلو امتداد می‌یافت.

این صحنه به من یادآوری کرد که به‌عنوان مرید دافا در دوره اصلاح فا، در مسیری از استاد پیروی می‌کنم که راه را برای آینده هموار می‌سازد. فقط با داشتن ایمانی تزلزل‌ناپذیر به استاد و فا، رها کردن وابستگی به مرگ و زندگی و باقی ماندن در مسیر الهی می‌توانیم حقیقتاً به استاد در نجات مردم کمک کنیم.

به این ترتیب، با در نظر گرفتن فا به‌عنوان معلم و پیروی از اصول فا، قدم‌به‌قدم در مقابله با آزار و شکنجه پیش رفتم و یکی پس از دیگری بر موانع غلبه کردم و ترس‌هایی را که در ذهنم درباره شدت آزار و شکنجه تصور کرده بودم، از بین بردم. شگفتی‌های بسیاری در انتظارم بود و هر روز با مطالعه فا به درک‌ها و دستاوردهای تازه‌ای می‌رسیدم.

دیدم که همه موجودات ذی‌شعور در انتظار نجات هستند. اما، همگی تحت شست‌وشوی مغزی و فریب حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) قرار گرفته بودند، به‌طوری‌که دیگر نمی‌توانستند خوب را از بد تشخیص دهند. آن‌ها منتظر بودند مریدان دافا کمکشان کنند تا از لایه‌های متعدد موانعی که شیطان ایجاد کرده بود عبور کنند؛ ازجمله تصورات منحرفی که مانع درک حقیقت می‌شوند. همچنین منتظر بودند مریدان دافا با نیک‌خواهی و محبت، سرشت حقیقی‌شان را بیدار کنند.

اما نمی‌دانستم از کجا شروع کنم و وظیفه پیش رویم بسیار دشوار به نظر می‌رسید. اما، استاد بارها برای کمک به من قدم پیش گذاشتند. احساس می‌کردم موجودات الهی بسیاری در سکوت به تمرین‌کنندگان دافا کمک می‌کنند. همچنین متوجه شدم افرادی که در زندان بودند، واقعاً می‌خواستند حقیقت دافا و آزار و شکنجه را بشنوند.

اکنون، در این لحظات پایانی، عمیقاً از استاد سپاسگزارم که کمکم کردند به درک تازه‌ای از معنای عمیق‌تر مرید دافا بودن در دوره اصلاح فا برسم. در درک مسائل نسبتاً کند بودم و تازه اکنون سرانجام به این موضوع پی برده‌ام.

وقتی دیدم موجودات ذی‌شعور روی برمی‌گردانند و به‌سوی من می‌آیند، نتوانستم به این فکر نکنم که این دوره پایانی برای کمک به نجات مردم چقدر ارزشمند است! ما مریدان دافا هستیم که مأموریت مقدس هدایت موجودات ذی‌شعور به خانه‌های حقیقی‌شان به ما سپرده شده است.

پس از آزادی از زندان، متوجه مشکلی شدم که به نظر می‌رسید در میان تمرین‌کنندگان منطقه‌مان گسترده است. بسیاری از آن‌ها محنت‌هایی را که تجربه می‌کنند، نتیجه پایین آمدن سطح تزکیه‌شان یا به‌اندازه کافی خوب تزکیه نکردن می‌دانند. آن‌ها به‌جای اینکه با راهنمایی فا از سردرگمی خود عبور کنند، تزکیه دیگران را براساس این قضاوت می‌کنند که آیا آن شخص محنتی را تجربه کرده است یا نه. درنتیجه، این ذهنیت به مانعی تبدیل شده که این تمرین‌کنندگان را عقب نگه می‌دارد و از پیش‌قدم شدنشان برای نجات مردم جلوگیری می‌کند.

برخی تمرین‌کنندگان هنگام بازداشت، به‌دلیل وابستگی‌ها یا ترس، از باورشان دست کشیدند. برخی دیگر نیز به بهانه محافظت از خود در برابر آزار و شکنجه، برای نجات مردم پیش‌قدم نشدند. این دو رویکرد افراطی دقیقاً همان بهانه‌هایی هستند که نیروهای کهن از آن‌ها سوءاستفاده کرده‌اند تا آزار و شکنجه را تشدید کنند. این بهانه‌ها باعث می‌شوند تمرین‌کنندگان خود را محدود کنند و از انجام کارهایی که باید برای نجات مردم انجام دهند، بازبمانند. درنتیجه، تلاش‌ها برای نجات مردم به‌شدت کاهش می‌یابد که واقعاً تأسف‌بار است.

درک من این است که در شرایط کنونی، باید ایمنی خود را در اولویت قرار دهیم و هر قدم را با ثبات و احتیاط برداریم. اما، اگر بازداشت شدیم، نباید بترسیم. درعوض، باید تلاش‌هایمان را برای مقاومت در برابر آزار و شکنجه افزایش دهیم و آن را فرصتی برای روشنگری حقیقت و کمک به نجات مردم بدانیم.

اکنون که اصلاح فای استاد به سطح دنیای بشری رسیده است، انرژی حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری شروع به ایفای نقش اصلی در دنیای بشری کرده است. آیا مرکز شیطان دقیقاً همان جایی نیست که اصلاح فا در آن انجام می‌شود، با آزار و شکنجه مقابله می‌شود و مردم نجات می‌یابند؟ درواقع، همین‌طور است. نیروهای شیطانی از هم‌اکنون نشانه‌های شکست را بروز می‌دهند. افکار درست مریدان دافا می‌تواند این نیروها را مهار کند و حتی به کسانی که با دروغ‌های ح.ک.چ مسموم شده‌اند کمک کند بلافاصله حقیقت را درک کنند.

البته دنیای بشری همیشه مکانی آکنده از توهم بوده است و ممکن است آزار و شکنجه همچنان گسترده و شدید به نظر برسد. اما آیا این دقیقاً فرصت مناسبی برای از بین بردن وابستگی‌هایمان به ترس، تصورات بشری و احساسات نیست؟

استاد بیان کردند:

«... "حالا که مسائل را به‌درستی انجام داده‌‏ام و آن‌ها را خوب انجام داده‌‏ام، از حالا به بعد اصلاً هیچ محنت دیگری نمی‌‏تواند وجود داشته باشد." شاید این فکر شما منجر به این شود که محنت‌‏هایی برای شما درست کنند، چراکه نیروهای کهن معتقدند این شکل دیگری از به رسمیت شناختن آن‌ها است. "آهان، می‌‏خواهد چنان چیزی وجود نداشته باشد، و می‌‏خواهد که خیالش راحت باشد. این که نمی‌‏شود. این فکر باید از سرش برود." پس آیا این بهره‌‏برداری از شکاف‌‏های‌تان نیست؟... (آموزش فا در روز جشن فانوس، ۲۰۰۳)

درک من این است که نباید صرفاً برای اجتناب از محنت‌ها، از انجام کارهایی که لازم است انجام دهیم خودداری کنیم. درعوض، باید افکار درست را حفظ کنیم، اصلاح فا را مبنای کار خود قرار دهیم و تمام کارهای مقررشده برای مریدان دافا را انجام دهیم.

استاد همچنین گفتند:

«... وقتی من تلاش کردم آزار و شکنجه را متوقف کنم، نیروهای کهن و خدایان کیهان همگی گفتند: "وقتی در حال اصلاح کردن فا هستید باید در ارتباط با موضوعات اصلی جدی باشید. چه فایی را اصلاح می‌کنید؟ آیا شما قصد دارید چیزهای نادرست را انتخاب کرده و آن‌ها را به عنوان فای درست در نظر بگیرید؟ آیا آنجا آن مرید شماست؟ به او نگاه کنید، آیا او شما را به‌عنوان استادش در نظر می‌گیرد؟" فرد هرچه شدیدتر شکنجه شود، وابستگی‌های بشری‌اش بیشتر رشد می‌کند، بجای اینکه همانطور که از میان آزار و شکنجه می‌گذرد محکم‌تر شود و برای مقابله با آزار و شکنجه افکار درست قوی و قوی‌تری داشته باشد. شما به من بگویید، چه کاری می‌توان انجام داد؟ در تمام مسیر تا زمانی که در اثر شکنجه کشته شد، هرگز خودش را به‌عنوان یک مرید دافا در نظر نگرفت....» («آموزش فا در کنفرانس فای سان ‌فرانسیسکو ۲۰۰۵»)

درک من این است که ترس از آزار و شکنجه، تحمل منفعلانه آن و اجتناب عمدی از آن، همگی نشانه‌هایی هستند مبنی بر اینکه فرد از آزمون مرگ و زندگی عبور نکرده است. این موضوع همچنین به تفاوت میان یک تزکیه‌کننده و فردی عادی مربوط می‌شود.

آیا بهتر نیست وابستگی‌مان به مرگ و زندگی را رها کنیم و فعالانه در برابر آزار و شکنجه بایستیم، به‌جای اینکه منفعلانه آن را تحمل کنیم یا اجازه دهیم مانع پیشرفتمان شود؟ شاید این‌گونه باشد که: «... "پس از عبور از سایه‌های تاریک درختان بید، گل‌های روشن و روستای دیگری پیش رو خواهد بود!» ...» (سخنرانی نهم، جوآن فالون)

چون وقت محدود است، فعلاً فقط همین افکار را می‌نویسم و با هم‌تمرین‌کنندگان به اشتراک می‌گذارم. لطفاً اگر نکته نادرستی در آن‌ها وجود دارد، به من گوشزد کنید.

مقالاتی که در آن‌ها تزکیه‌کنندگان درک خود را به اشتراک می‌گذارند، معمولاً براساس وضعیت تزکیه‌شان، ادراک یک فرد را در زمانی مشخص منعکس می‌کنند، و با هدف امکان ارتقای متقابل ارائه می‌شوند.