(Minghui.org) اغلب بیرون می‌روم تا با مردم درباره فالون دافا (فالون گونگ) و آزار و شکنجه آن به‌دست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) صحبت کنم.

مایلم دو مورد از برخوردهای اخیرم با مردم و برخی از افکارم درباره این تجربیات را شرح دهم.

زنی سالمند در پارک

هنگام قدم زدن در پارکی، زن سالمندی را دیدم که روی نیمکتی نشسته بود و به تلفن همراهش نگاه می‌کرد. وقتی به او نزدیک شدم، متوجه حضورم شد، سرش را بالا آورد و با لبخند گفت: «بفرمایید کمی بنشینید.» احساس کردم فردی دارای رابطه تقدیری است که منتظر است استاد نجاتش دهند. دستمال‌کاغذی بیرون آوردم تا فضله پرنده‌ای را از روی نیمکت پاک کنم. او به نیمکت کناری اشاره کرد و گفت: «بیا روی آن یکی بنشینیم، تمیز است.»

زن مزبور گفت که به‌تازگی از سفر به استان شانشی برگشته است. خواهرزاده‌اش او را برای چند روز به آنجا برده بود و افزود که هوای آنجا خنک‌تر بود.

پاسخ دادم: «چه خواهرزاده مهربانی دارید که خاله‌اش را به سفر برده است!»

گفت که خواهرزاده‌اش را خودش بزرگ کرده است و شروع کرد به صحبت درباره خانواده‌اش. دخترش در ایالات متحده کار می‌کرد و او دو بار برای دیدنش به آنجا رفته بود. متوجه شدم که زنی درستکار است. یک بار برادرانش بر سر ملکی با زن‌برادرشان در دادگاه اختلاف پیدا کرده بودند و او به‌جای جانبداری از برادرانش به‌خاطر پیوند خانوادگی، طرف حق را گرفته بود.

پرسیدم آیا در آمریکا با تمرین‌کنندگان فالون گونگ برخورد کرده است. گفت که آن‌ها را دیده است. پرسیدم: «آیا حقیقت فالون دافا را می‌دانید؟»

پاسخ داد: «نه، ارتباط نزدیکی با فالون گونگ نداشتم.»

گفتم: «افرادی را می‌شناسم که به کانادا، نیوزیلند، تایوان و تایلند سفر کرده‌اند. همه آن‌ها تمرین‌کنندگان فالون دافا را در این کشورها دیده‌اند؛ کشورهایی که تمرین فالون دافا در آن‌ها کاملاً پذیرفته شده است.»

پاسخ داد: «ح.ک.چ کنترل تمامیت‌خواهانه‌ای اعمال می‌کند. اگر مردم به چیزی غیر از ح.ک.چ اعتقاد داشته باشند، حزب اجازه نمی‌دهد. حزب می‌ترسد که جایگزین شود.»

گفتم: «بسیاری از دولت‌های دیگر از اینکه مردم اعتقادی داشته باشند نمی‌ترسند؛ فقط ح.ک.چ است که می‌ترسد.»

او درباره تجربیاتش در آمریکا گفت: «مردم آنجا خیلی مؤدب هستند؛ حتی غریبه‌ها به یکدیگر سلام می‌کنند. در فروشگاه‌های بزرگ، کسی که جلوتر است همیشه در را برای نفر پشت سرش باز نگه می‌دارد. چین قرار است سرزمین آداب معاشرت و فرهنگ باشد، اما ما به ‌اندازه خارجی‌ها مؤدب نیستیم.»

پاسخ دادم: «دلیلش این است که ح.ک.چ پس از به‌قدرت رسیدن، آن‌همه جنبش سیاسی به راه انداخت که فرهنگ سنتی چین را نابود کرد. افراد نسل شما حتماً آن جنبش‌ها را تجربه کرده‌اند.»

گفت: «بله، جنبش چهار پاکسازی و انقلاب فرهنگی را پشت سر گذاشته‌ام.»

او دوست داشت دوباره به آمریکا سفر کند، اما پسرش نمی‌خواست. گفت که پسرش در یکی از سازمان‌های دولتی کار می‌کند و چون او پنج ماه در آمریکا مانده بود، مافوق‌های پسرش او را برای بازخواست احضار کرده بودند. گفت حتی بیش از یک ساعت از پسرش آزمایش دروغ‌سنج گرفته بودند. پسرش می‌ترسید که اگر مادرش دوباره به آمریکا برود، برای خودش در محل کار مشکلی ایجاد شود.

او به پسرش پیشنهاد کرده بود که می‌توانند ظاهراً رابطه مادر و فرزندی‌شان را قطع کنند، اما پسرش گفته بود که این کار فایده‌ای ندارد. به من گفت تماس‌های تلفنی‌اش با پسرش شنود می‌شوند. همچنین گفت که می‌خواهد دخترش برای کار به چین برگردد، اما دخترش تمایلی ندارد.

پاسخ دادم: «معلوم است که نمی‌خواهد. محیط اجتماعی بسیار متفاوت است. در خارج از کشور، مردم از حقوق بشر و آزادی برخوردارند، چیزی که در چین امکان‌پذیر نیست.»

سپس حقایق فالون دافا را برایش توضیح دادم و او از لیگ جوانان کمونیست که در جوانی به عضویتش درآمده بود، خارج شد.

«رئیس» یک غرفه غذای آماده

روزی در راه بازگشت به خانه، غرفه‌ای را دیدم که غذای آماده می‌فروخت. با پرداخت ۱۰ یوان می‌توانستیم هرقدر که می‌خواستیم غذا بخوریم. غذاها شامل برنج، نان تخت، نان بخارپز و ۱۰ نوع سبزیجات بود. غرفه نزدیک یک مجتمع مسکونی تازه‌ساخت قرار داشت و کارگران زیادی مشغول بازسازی و تکمیل واحدها بودند. آن زمان، کارگران غذایشان را خورده و برای استراحت برگشته بودند؛ بنابراین غذای زیادی در غرفه باقی نمانده بود. تصمیم گرفتم آنجا غذای مختصری بخورم تا بتوانم حقیقت را برای صاحب غرفه که اتفاقاً تنها بود، روشن کنم.

در طول گفت‌وگویمان متوجه شدم که قبلاً صاحب یک شرکت ساختمانی با ده‌ها کارمند بوده و چند کارخانه را اداره می‌کرده است. زمانی کسب‌وکار موفقی داشت و زندگی آسوده و بی‌دغدغه‌ای را می‌گذراند. هرچه دلش می‌خواست می‌خورد و هر کاری می‌خواست انجام می‌داد و به هرجا که می‌خواست سفر می‌کرد. پس از رکود بازار املاک، دیگر نمی‌توانست محصولاتش را بفروشد و کسب‌وکارش دچار زیان‌دهی شد. دیگر از عهده پرداخت اجاره کارخانه‌ها و حقوق کارکنان برنمی‌آمد. همه‌چیزش را از دست داد. گفت که مدتی از روبه‌رو شدن با دیگران خجالت می‌کشید: «حتماً شنیده‌اید که بعضی صاحبان کسب‌وکار خودشان را از ساختمان‌ها پایین می‌اندازند، درست است؟ من هم همان احساس را داشتم. واقعاً دیگر نمی‌خواستم زنده بمانم.»

اشاره کردم که در بخش شرقی شهرمان کسب‌وکارهای مشابه زیادی وجود دارند. پاسخ داد: «همه دارند ورشکست می‌شوند. فقط چند کسب‌وکار که بچه‌پولدارها اداره می‌کنند هنوز سرپا هستند. ما که از صفر شروع کرده‌ایم، همگی درحال ورشکست شدن هستیم. شکستم را پذیرفته‌ام و دیگر به هیچ‌چیز دیگری فکر نمی‌کنم. حالا فقط به این فکر می‌کنم که چطور این کسب‌وکار کوچک را اداره کنم تا خرج زندگی‌ام را دربیاورم. دیگر با اقوام و دوستانم هم ارتباطی ندارم.»

سپس گفت: «از بچه‌های زیر ۱۰ سال و سالمندانی که برای غذا خوردن می‌آیند پول نمی‌گیرم.» تحسینش کردم و گفتم که کارهای نیکی انجام می‌دهد. چند نان بخارپز باقی مانده بود و اصرار کرد آن‌ها را رایگان به من بدهد: «این نان‌ها یک بار دوباره گرم شده‌اند. اگر برایتان مهم نیست، می‌توانید آن‌ها را بردارید.» می‌خواستم پولشان را بدهم، اما قبول نکرد.

گفتم: «من فالون دافا را تمرین می‌کنم و استاد لی به ما اجازه نمی‌دهند از دیگران سوءاستفاده کنیم. شما مرا در موقعیت دشواری قرار می‌دهید.»

پاسخ داد: «به باورتان احترام می‌گذارم و پولتان را قبول می‌کنم. فقط یک یوان بدهید؛ بیشتر از آن نمی‌گیرم.» اسکناس یک‌یوانی‌ای را که پیامی درباره روشنگری حقیقت رویش چاپ شده بود به او دادم و درباره فالون دافا برایش صحبت کردم. همچنین کمکش کردم از پیشگامان جوان خارج شود.

تأملاتی درباره این تجربیات

هر روز پیش از بیرون رفتن برای روشنگری حقیقت، از استاد می‌خواهم افکار درستم را تقویت کنند و ترتیبی دهند تا با افراد دارای رابطه تقدیری ملاقات کنم. وقتی با مردم صحبت می‌کنم، با دقت به حرف‌هایشان گوش می‌دهم و فقط در لحظات مناسب، برای اصلاح افکار نادرستشان، صحبتشان را قطع می‌کنم.

برای مثال، زنی را در نظر بگیرید که به آمریکا سفر کرده بود. وقتی درباره وضعیت خانواده‌اش صحبت می‌کرد، با دقت گوش می‌دادم. او شش برادر داشت. کوچک‌ترین برادرش زود فوت کرده و همسر و سه فرزند از خود به جا گذاشته بود. برادران دیگرش به‌جای کمک به خانواده برادر متوفی، به بهانه مراقبت از سالمندان خانواده می‌خواستند مغازه او را تصاحب کنند. آن زن از زن‌برادرش حمایت کرده و حقیقت ماجرا را در دادگاه توضیح داده بود. نُه سال بعد، آن زن‌برادر نیز درگذشته بود. سپس این زن و یکی از خواهرانش، سه فرزند آن زوج را بزرگ کرده بودند.

او گفت که برادرانش در رنج و سختی به سر می‌برند، به‌ویژه برادر دومش که طراح اصلی تلاش برای تصاحب مغازه بود. وقتی درباره زندگی غم‌انگیز او صحبت کرد، گفتم: «آسمان همه اعمال انسان‌ها را می‌بیند. مردم نباید برخلاف وجدانشان کاری انجام دهند. این یک اصل جهانی است که نیکی پاداش دارد و بدی با مجازات روبه‌رو می‌شود.» درباره فالون دافا با او صحبت کردم و کمکش کردم حقیقت درباره آزار و شکنجه را درک کند.

وقتی با مردم گفت‌وگو می‌کنم، به حرف‌هایشان توجه می‌کنم، سعی می‌کنم دیدگاهشان را درک کنم و افکار نیکشان را تأیید کنم. پس از اینکه با هم آشنا شدیم، با توجهی صمیمانه به سرشت نیکشان، صحبت درباره فالون دافا را آغاز می‌کنم. معمولاً از این روش استقبال می‌کنند، هرچند ممکن است زمان بیشتری ببرد. به‌طورکلی، این روش برای کمک به مردم در درک حقیقت فالون دافا بسیار مؤثر بوده است. همچنین به فرستادن افکار درست توجه می‌کنم. از اعضای خانواده‌ام که آن‌ها نیز تمرین‌کننده هستند می‌خواهم هنگامی که مشغول صحبت با مردم هستم، در نزدیکی من افکار درست بفرستند. خودم نیز هنگام گوش دادن به حرف‌های مردم، افکار درست می‌فرستم.

پس از هر گفت‌وگو، روند آن را مرور و بررسی می‌کنم که آیا در طرز فکر یا حرف‌هایم، کاستی‌ای وجود داشته است یا نه. اگر به‌دلیل تصوری بشری فرصت صحبت با کسی را از دست داده باشم، برای یافتن علت به درون نگاه می‌کنم، آن فکر را اصلاح می‌کنم و خودم را آماده می‌کنم تا دفعه بعد بهتر عمل کنم.

هنگام زندگی در محیط شیطانی سرزمین اصلی چین، گاهی آرزو می‌کردم اصلاح فا هرچه زودتر به پایان برسد. اما وقتی به موجودات ذی‌شعوری فکر می‌کنم که منتظر نجات به‌دست دافا هستند، به اینکه چگونه جانشان را به خطر انداختند و به این دنیا فرود آمدند و اینکه استاد چگونه بارها زمان را تمدید کرده‌اند تا آن‌ها بتوانند نجات یابند، ارزشمندی زمان باقی‌مانده برای کمک به نجات موجودات ذی‌شعور را به یاد می‌آورم! همچنین به درک عمیق‌تری رسیدم که تمرین‌کنندگان دافا تنها امید آن‌ها برای نجات یافتن هستند! تصمیم گرفتم در زمان باقی‌مانده، به نجات افراد بیشتری کمک کنم. براساس تجربه‌ام از گفت‌وگو با مردم، معتقدم این روش بسیار خوبی برای کمک به نجات جان انسان‌هاست. این کار شین‌شینگم را ارتقا می‌دهد و فرصت نجات توسط دافا را در اختیار موجودات ذی‌شعور قرار می‌دهد.