(Minghui.org) درود، استاد ارجمند! درود، هم‌تمرین‌کنندگان!

ازآنجاکه سایر تمرین‌کنندگان انگلیسی‌زبان را تشویق کرده‌ام که برای فاهویی، مقاله تبادل تجربه بنویسند، منطقی است که خودم نیز مقاله‌ای بنویسم و در این محیط تزکیه که استاد در اختیارمان قرار داده‌اند، مشارکت کنم.

من تمرین‌کننده‌ای سالمند، متولد سال ۱۹۵۱ هستم و در اوایل سال ۱۹۹۹ فا را کسب کردم. طی سال‌ها مقالات تبادل تجربه نسبتاً زیادی نوشته‌ام. بیشتر آن‌ها برای فاهویی انتخاب نشدند، اما هر بار چیزهای زیادی یاد گرفتم. سپاسگزارم، استاد!

همسرم اخیراً به من یادآوری کرد که خوب است هر روز در پایان روز، وضعیت تزکیه‌ام را بررسی کنم، نه اینکه سالی یک بار این کار را انجام دهم، و برای ازبین بردن وابستگی‌هایم تلاش کنم. حرفش کاملاً درست بود. بااین‌حال، هرچه سنم بالاتر می‌رود، گاهی به نظر می‌رسد تمرکز اصلی‌ام صرفاً بر این است که روز را به پایان برسانم.

فکر می‌کنم سایر تمرین‌کنندگان مرد نیز قبول دارند که زندگی مشترک به تزکیه‌شان کمک می‌کند، و معمولاً هم حق با همسرشان است.

استاد بیان کردند:

«در چین گفته‌ای داریم: "مرد چپ، زن راست،" این از آنجا می‌آید و درست است‌.» (سخنرانی پنجم، جوآن فالون)

برداشت من این است که سمت چپ بدن یانگ و سمت راست آن یین است و به همین دلیل باید هنگام راه رفتن یا نشستن، در سمت چپ همسرم باشم. در زبان انگلیسی، واژه «right» علاوه‌بر «راست»، به‌معنای «درست» نیز هست. پس از ۲۳ سال زندگی مشترک، معنای دیگری نیز برای عبارت «زن راست» پیدا کرده‌ام: اینکه وقتی همسرم وابستگی‌هایم را به من گوشزد می‌کند، حق با اوست.

وقتی پیش‌نویس این مقاله تبادل تجربه را آماده کردم، از همسرم خواستم نگاهی به آن بیندازد. او صمیمانه چند نکته را مطرح و تشویقم کرد که خودم دوباره آن را بررسی کنم. این کار مفید بود.

با نگاهی به سال گذشته، می‌خواهم چند تجربه مربوط به کار پاره‌وقت و تعامل با گروه‌های دیگری را که آن‌ها نیز تحت ستم حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) قرار گرفته‌اند، به اشتراک بگذارم.

زمین خوردن و دوباره برخاستن

با افزایش سن، متوجه شده‌ام که انجام منظم تمرین‌ها، مطالعه فا و فرستادن افکار درست واقعاً اهمیت زیادی دارد. البته این موضوع برای یک تزکیه‌کننده دافا در هر سنی مهم است. اما هرچه مسن‌تر می‌شویم، پیامدهای رعایت نکردن آن ممکن است آشکارتر شوند.

اوایل امسال در خانه به‌شدت زمین خوردم. واقعاً غافلگیر شدم. معمولاً مراقب هستم کارها را با رعایت نکات ایمنی انجام دهم، زیرا شغلم شامل بازرسی ساختمان‌های قدیمی و کارگاه‌های ساختمانی برای تهیه گزارش درباره مواد خطرناک است و باید روش‌های ایمن کار را رعایت کنم.

برای تمام کردن مقداری کار باغبانی عجله داشتم، زیرا قرار بود صبح روز بعد برای کار به نیو ساوت ولز بروم. پس از جابه‌جا کردن آب‌پاش، برای اینکه خیس نشوم، روی چمن‌ها به‌سمت عقب می‌دویدم که پایم به دیوار حائل کوتاهی گیر کرد و به پشت، روی مسیر بتنی ورودی خودرو در سطح پایین‌تر افتادم. هنگام افتادن، به‌طور غریزی بدنم را چرخاندم تا سرم به زمین برخورد نکند و روی پهلو فرود آمدم. وقتی لگنم به بتن برخورد کرد، یک صدای بلند «تق» شنیده شد.

کمی گیج شده بودم، اما اهمیت «فکر اولیه» را به یاد آوردم. همسایه‌ام زمین خوردنم را دید و با صدای بلند پرسید: «حالت خوب است؟» فوراً پاسخ دادم: «بله، ممنون.» به‌آرامی بلند شدم و به حیاط پشتی رفتم و تمرین اول، «بودا هزار دست را به اطراف باز می‌کند»، را انجام دادم. به نظر می‌رسید وضعیت دست‌ها و پاهایم ‌خوب است، بنابراین به باغبانی ادامه دادم.

آن شب برآمدگی بزرگی روی لگنم ایجاد شده بود. به‌سختی راه می‌رفتم و نمی‌توانستم روی آن پهلو دراز بکشم. وقتی سعی می‌کردم بخوابم، مدام به این فکر می‌کردم که چقدر احمقانه رفتار کرده‌ و چه اشتباهی مرتکب شده‌ بودم. سپس متوجه شدم که آن روز صبح پنج تمرین را انجام نداده بودم. همچنین عجله کردم و سعی داشتم کارهای زیادی انجام دهم. به این نیز فکر کردم که شاید دست پنهان استاد کمک کرده بود هنگام افتادن بچرخم تا سرم به زمین برخورد نکند. شاید هم موجودات سطح بالای دیگری گفته بودند: «بگذار محکم به زمین سیمانی بخورد، برایش خوب است!»

صبح روز بعد، ساعت پنج بیدار شدم و چهار ساعت رانندگی کردم تا به محل کارم در منطقه‌ای روستایی برسم. ترجیح می‌دادم در خانه استراحت کنم، اما به مسئولیتم فکر کردم. اگر سر کار نمی‌رفتم، شرکت نمی‌توانست کسی را جایگزینم کند و ممکن بود مشتری‌اش را از دست بدهد. آن‌ها می‌دانند که فالون دافا را تمرین می‌کنم و از پشتکارم در کار قدردانی می‌کنند. نمی‌خواستم ناامیدشان کنم.

شش روز در آنجا کار کردم. گرچه راه رفتن برایم دشوار بود، توانستم وظایف لازم را انجام دهم. درد زیادی داشتم، اما موفق شدم با وجود درد به کار ادامه دهم. کبودی بزرگ و بنفش مایل به سیاهی از لگنم تا پایین پایم امتداد یافته بود.

از زمین خوردن و دوباره برخاستن چه آموختم؟ من به عقب افتاده بودم. شاید این نشانه‌ای از عقب رفتن در تزکیه بود؟ وقتی درباره وابستگی‌هایی که ممکن بود در زمین خوردنم نقش داشته باشند فکر کردم، فهرستی از وابستگی‌ها، ازجمله حسادت، ذهنیت رقابت‌جویی، خودنمایی و شوروشوق افراطی را بررسی کردم، اما احساس نکردم هیچ‌یک علت اصلی باشد. درباره چینگ یا احساسات چطور؟ امکانش بود. به اعضای خانواده‌ام اهمیت می‌دهم، اما به تنها بودن نیز کاملاً عادت کرده‌ام و گاهی ممکن است آن‌قدرها هم به دیگران توجه نکنم. درباره غذا چطور؟ شکلات دوست دارم، اما حالا به‌ندرت می‌خورم. برایم فرقی نمی‌کند گوشت بخورم یا نه، اما نان با آرد گندم کامل و پیراشکی‌هایی را که همسرم درست می‌کند دوست دارم. گاهی مسابقات راگبی یا برنامه‌های بازسازی خانه را از تلویزیون تماشا می‌کنم.

گمان می‌کنم ممکن است به‌دلیل همین وابستگی‌ها زمین خورده باشم. اما همچنین دریافتم که هرچه تجربه می‌کنم عادلانه است، همه‌چیز برای یک تزکیه‌کننده خوب است و سختی‌ها بخشی از تزکیه هستند. شاید هم صرفاً لازم بود مقداری سختی تحمل کنم و مقداری کارما را از بین ببرم.

مطالعه فا

چند ماه بعد، به نظر می‌رسید بدنم هنوز کاملاً بهبود نیافته است. گاهی در سراسر ناحیه لگنم درد داشتم و این درد در راه رفتن و سایر فعالیت‌هایم اختلال ایجاد می‌کرد. متوجه شدم که زمین خوردنم با مطالعه فای من نیز ارتباط داشته است، زیرا به‌اندازه کافی منظم مطالعه نکرده بودم.

به یاد آوردم که چند سال پیش نیز پس از چند هفته رانندگی در مناطق مختلف نیو ساوت ولز برای کار، یادآوری مشابهی دریافت کرده بودم. آن زمان نتوانسته بودم برنامه مطالعه منظم فا را به‌خوبی حفظ کنم. وقتی به خانه برگشتم، به‌سختی می‌توانستم از رختخواب بلند شوم و نمی‌توانستم صاف بایستم تا تمرین‌ها را انجام دهم. تنها حالتی که در آن درد نداشتم، صاف نشستن روی صندلی بود. بنابراین نشستم و پنج سخنرانی نخست جوآن فالون را مطالعه کردم. پس از آن توانستم بدون درد بایستم و به‌طور عادی حرکت کنم. منظورم این نیست که مطالعه فا را به‌عنوان درمانی برای بیماری در نظر بگیرم. اما در شرایط اضطراری، مطالعه بیشتر می‌تواند به بازگشت به تعادل کمک کند.

وقتی آن تجربه چند سال پیش را به یاد آوردم، واقعاً تشنه مطالعه فا شدم و وقتی شروع به خواندن کردم، احساس می‌کردم درحال جذب مواد مغذی هستم. سه سخنرانی از جوآن فالون را خواندم و درد لگنم فروکش کرد. طی چند روز بعد، بدنم بیشتر به حالت عادی بازگشت. از آن زمان، به‌طور منظم صبح‌ها پیش از هر کار دیگری فا را مطالعه می‌کنم و یک سخنرانی و گاهی دو سخنرانی می‌خوانم. این کار کمک کرده است هنگام انجام کارهای دافا و امور روزمره، ذهن روشن‌تری داشته باشم.

همکاری با گروه‌های دیگری که تحت ستم ح.ک.چ قرار گرفته‌اند

طی پنج سال گذشته، به نمایندگی از جامعه فالون دافا، در کنار گروه‌های دیگر در «ائتلاف قربانیان ح.ک.چ» فعالیت کرده‌ام. هر گروه تجربه‌های خاص خود را از رنج‌هایی دارد که ح.ک.چ به آن‌ها تحمیل کرده است و نماینده جامعه‌ای متمایز است.

در ابتدا، کنار آمدن با تفاوت‌های میان گروه‌ها برایم کمی دشوار بود. قابل‌درک است که آن‌ها بر جامعه خود و سوءرفتارهایی که از سوی ح.ک.چ متحمل شده‌اند تمرکز دارند. همچنین ممکن است تصور کنند که من فقط به فالون گونگ اهمیت می‌دهم. ما از عباراتی مانند «مبارزه با ح.ک.چ» استفاده نمی‌کنیم، بلکه رویکردمان بیشتر این است که «ح.ک.چ را افشا کنیم» تا خودبه‌خود سقوط کند. همچنین شعارهایی مانند «مرگ بر این» و «مرگ بر آن» سر نمی‌دهم. چگونه باید هنگام همکاری با گروه‌های دیگر، این تفاوت‌ها را هماهنگ کنیم و درعین‌حال شأن و منزلت فالون دافا را حفظ کنیم تا از سوءتفاهم جلوگیری شود؟ وقتی به یاد آوردم که باید قلبی آرام و نیک‌خواه داشته باشم، همه‌چیز روشن‌تر شد.

متوجه شدم که سخنرانی در تجمع‌های گروه‌های دیگر و مرتبط کردن آزار و شکنجه فالون دافا با مشکلاتی که جوامع آن‌ها با آن روبه‌رو هستند، برایم کاملاً طبیعی است. وجه مشترک همه ما، شرارت ح.ک.چ است.

چند سال پیش، این گروه ائتلاف کنفرانسی درباره دموکراسی در چین برگزار کرد. از من دعوت شد که به نمایندگی از جامعه فالون دافا سخنرانی کنم. ابتدا نمی‌دانستم چه بگویم. به‌هرحال، ما به‌دنبال برقراری دموکراسی در چین نیستیم. اما این کنفرانس فرصت خوبی بود تا به افراد بیشتری کمک کنیم که دافا را درک کنند.

طی چند روز تحقیق کردم. دقیقاً نمی‌دانستم به‌دنبال چه چیزی هستم، اما قویاً باور داشتم که اگر با تمام قلبم تلاش کنم، استاد راهنمایی‌ام خواهند کرد. دریافتم که گرچه در فرهنگ سنتی چین، مفهوم دموکراسی به‌معنای برخورداری هر فرد از حق رأی وجود ندارد، اما بر جایگاه والای مردم تأکید می‌شود.

در کنفرانس، ارائه‌ای درباره این موضوع داشتم که چگونه فالون دافا قلب‌ و ذهن‌ چینی‌ها را دوباره بیدار می‌کند. در این ارائه، درباره ریشه‌های فالون دافا در فرهنگ سنتی، محبوبیت آن در چین، اصول حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری، علت آزار و شکنجه آن به‌دست ح.ک.چ و تلاش‌های تمرین‌کنندگان ازطریق جنبش تویدانگ (جنبش خروج از ح.ک.چ) برای کمک به رهایی مردم چین صحبت کردم.

درباره شوجینگ (کتاب تاریخ)، یکی از پنج کتاب کلاسیک چین، نیز صحبت کردم که تأکید می‌کند مردم مهم‌ترین عنصر یک کشور هستند؛ اصلی که یکی از پایه‌های دموکراسی نیز به شمار می‌رود. این کتاب از پیوندهای سنتی میان مردم و آسمان، نیک‌خواهی آسمان نسبت به مردم و لزوم فرمانبرداری فرمانروا یا حاکم از آسمان سخن می‌گوید.

همچنین توضیح دادم که چگونه فالون دافا به مردم چین کمک می‌کند تا آزادی خود برای شناخت منشأ الهی‌شان را بیابند و از آزادی رد کردن کمونیسم برخوردار شوند تا جامعه‌ای را شکل دهند که به اخلاق سنتی چین و اصول سنتی حکمرانی آن احترام می‌گذارد.

بسیاری از شرکت‌کنندگان از این ارائه قدردانی کردند، زیرا متوجه شدند که «دموکراسی» یا اهمیت دادن به مردم، صرفاً مفهومی غربی نیست، بلکه در فرهنگ سنتی چین نیز ریشه دارد. البته ح.ک.چ نیز این واقعیت و نامشروع بودن حکومت خودش بر مردم از دیدگاه آسمان را می‌داند و این یکی از دلایلی است که از فالون دافا می‌ترسد و به آن حمله می‌کند.

پس از ارائه سخنرانی‌ام، تمرین‌کننده‌ای چینی که در آنجا حضور داشت پرسید: «چطور این‌قدر درباره فرهنگ چین می‌دانی؟» پاسخ دادم: «راستش خیلی نمی‌دانم؛ خودم هم تعجب کردم.» این استاد بودند که آن ارائه را ممکن ساختند.

با صحبت درباره فالون دافا و تلاش‌های عظیم تمرین‌کنندگان فالون دافا برای روشنگری حقیقت، امیدوار بودم افراد حاضر در گروه‌های ائتلاف بتوانند بیشتر با دافا آشنا شوند. آن‌ها نیز انسان‌هایی هستند که در دنیای امروز درحال تزکیه‌اند و سزاوار این فرصت هستند که قلبشان را به روی راه درست بگشایند.

در تجمع اخیر ائتلاف در ۲۷سپتامبر در ساختمان شهرداری سیدنی، هنگام اطلاع‌رسانی عمومی درباره تاریخ شرارت‌بار ح.ک.چ در چین، چند گروه از فالون گونگ قدردانی کردند. آن‌ها اذعان داشتند که تلاش‌های فالون گونگ برای افشای ماهیت واقعی ح.ک.چ، به نفع مردمی از جوامع آن‌ها نیز خواهد بود که در رنج هستند.

در ۱۸اوت امسال، سخنرانانی از چند گروه عضو ائتلاف از سیدنی، به ساختمان پارلمان در کانبرا آمدند تا در تجمعی درباره سرکوب فراملی که جامعه فالون دافا سازمان‌دهی کرده بود، سخنرانی کنند.

این‌ها تحولات جدید و امیدوارکننده‌ای هستند. در پایان، اگر چیزی که در اینجا گفته‌ام با فا مطابقت ندارد، لطفاً تذکر دهید.

استاد ارجمند، از شما به‌خاطر راهنمایی نیک‌خواهانه و شکیبایی‌تان در تمام این سال‌ها سپاسگزارم.

از هم‌تمرین‌کنندگان نیز تشکر می‌کنم.

(ارائه‌شده در کنفرانس فای استرالیا در سال ۲۰۲۶)