(Minghui.org) من و تمرینکنندهای به نام جیا (نام مستعار) اختلافات زیادی با هم داشتیم. اکنون که 20 سال گذشته است، متوجه شدهام که آن اختلافات فرصتهای خوبی برای رشد در تزکیهام بودند، اما بهدلیل داشتن تصورات بشری قوی و اینکه نمیدانستم چگونه خودم را تزکیه کنم و از منظر فا به مسائل نگاه کنم، بارها این فرصتها را از خودم دور کردم.
وقتی در اردوگاه کار اجباری بازداشت شدم، تمرینکننده دیگری از من پرسید: «تزکیه چیست؟» مقاله استاد «عمل تزکیه چیست؟» را برایش ازبر خواندم. او چیزی نگفت. پس از اینکه آن را ازبر خواندم، متوجه شدم که فقط فا را ازبر خواندم، اما به او نگفتم که چه کاری انجام دهد یا اینکه از تجربیاتم استفاده نکردم تا کمکش کنم تا واقعاً معنی تزکیه را بفهمد. اکنون میدانم که واقعاً نمیدانستم تزکیه به چه معناست.
بعد از اینکه از اردوگاه کار اجباری آزاد شدم بیخانمان بودم. برای تأمین مخارج زندگی کارهای یدی انجام میدادم. تمرینکننده فنگ (نام مستعار) که با او در اردوگاه کار اجباری آشنا شدم، به من پیشنهاد کرد که در تولید مطالب روشنگری حقیقت کمک کنم. او با پشتکار تزکیه میکرد و بیشتر کارها را انجام میداد. او نمونه خوبی بود و من همیشه از راهنماییهایش پیروی میکردم. برای محافظت از محل تولید، بسیار هشیار بودیم و خودمان را از دید دیگران پنهان میکردیم. فقط با چند تمرینکننده در ارتباط بودیم.
بهمنظور مخفی نگهداشتن مکانمان، مطالب را توزیع نمیکردیم یا بهمنظور روشنگری حقیقت برای مردم بیرون نمیرفتیم. فا را مطالعه میکردیم، تمرینات را انجام میدادیم و سپس مطالب را تهیه میکردیم. روند زندگی روزمره ما همین بود. فنگ بهخوبی از آن مکان مراقبت میکرد و هر کاری لازم بود انجام میداد تا مطمئن شود که همه مطالب آمادهاند و برای توزیع به دست سایر تمرینکنندگان میرسند. به نظر میرسید اداره بلندمدت مکان تولید مطالب مسئولیت ماست. این مسیر تزکیه ما بود. اما یک روز فنگ وقتی بیرون رفت دستگیر شد.
تمرینکننده دیگری فرصتهایی برای تزکیهام فراهم کرد
متعاقباً انجام تمام کارهای مکان تولید مطالب را بهعهده گرفتم و هماهنگکننده شدم. جیا بعداً به من پیوست. فکر میکردم باید او را همانطور که فنگ مرا راهنمایی کرد، راهنمایی کنم. تولید مطالب را یک شغل میدانستم و فراموش کرده بودم که این کار درواقع تزکیه است.
جیا روشهای کاملاً متفاوتی برای انجام کارها داشت و طرز فکرش متفاوت بود. متوجه شدم که او در وضعیت تزکیه متفاوتی است. وقتی آمد، افسرده بود و از اینکه مجبور بودیم برای حفظ ایمنی، در محل تولید بمانیم و بیرون نرویم ناراحت و کلافه بود. میخواست محل تولید را ترک کند. اما وقتی وسایلش را آورد، فکر کردم بر مشکلاتش غلبه کرده و تصمیم گرفته است که بماند. اما او اصرار داشت که کارها را به روش خودش انجام دهد. بهعنوان مثال، وقتی بیرون میرفت، حتی اگر لوازم و مطالب همراهش بود، با مردم درباره فالون دافا صحبت میکرد. من نگران امنیت محل تولیدمان بودم. او اصرار داشت که هر کجا که محل تولید قرار دارد، ما باید مطالب را توزیع و با مردم آن منطقه صحبت کنیم.
او همچنین از روش من در تهیه مطالب پیروی نمیکرد. ناراحت میشدم. او فکر میکرد که نیاز نیست همه کارها را برای سایر تمرینکنندگان انجام دهیم، معتقد بود که باید برخی از کارها را به دیگران بسپاریم. بهعنوان مثال میگفت که باید از سایر تمرینکنندگان بخواهیم مطالب را بستهبندی کنند. بعداً گفت که باید از برش مطالب دست بکشیم و از سایر تمرینکنندگان بخواهیم که دستگاه برش کاغذ بخرند و مطالب را برش دهند و آنها را بستهبندی کنند. ما فقط مطالب را چاپ میکردیم تا برای مطالعه فا وقت داشته باشیم.
از این موضوع خوشحال نبودم، چون ما قبلاً هم برای مطالعه فا وقت داشتیم. سایر تمرینکنندگان مشغول کار بودند و احساس میکردم آنها باید بر توزیع مطالب تمرکز کنند، درحالیکه ما آنها را تولید میکردیم. اگر او نمیخواست مطالب را تولید کند، چرا به اینجا آمد؟ با طرز فکر یا روشش برای انجام کارها موافق نبودم. همچنین از عادات او خوشم نمیآمد. فکر میکردم بههیچوجه بهخوبی فنگ نیست.
با پیشرفت اصلاح فا، تمرینکنندگان تشویق شدند که مکانهای تولید مطالب خودشان را راهاندازی کنند. این موضوع را با تمرینکنندگان محلی در میان گذاشتم. آنها موافقت کردند، اما روند کار بدون مشکل نبود. برخی از تمرینکنندگان گفتند که در تلاش برای یافتن کمک مالی هستند. دفعه بعد که آنها را دیدم، گفتند که تجهیزات را خریداری نکردهاند. بار سوم گفتند که بهدلایل دیگری آن را به تأخیر انداختهاند. توضیحاتشان را پذیرفتم.
جیا ناشکیبا شد و گفت که آنها درک روشنی از فا ندارند و عقاید بشریشان مانع میشود که کارها را سریع انجام دهند و اینکه آنها بهاندازه کافی هشیار نیستند و نیروهای کهن از نقاط ضعف آنها استفاده میکنند و مانع میشوند که آنها مکانهای تولید خود را راهاندازی کنند. او میخواست از تأمین مطالب برایشان دست بکشد و به این ترتیب آنها را تحت فشار قرار دهد تا سریعاً مکانهای تولید خود را راهاندازی کنند. اما من با او موافق نبودم. فکر میکردم این اشکالی ندارد و ما باید تا زمانی که سایر تمرینکنندگان مکانهای تولید خودشان را راهاندازی کنند، از آنها حمایت کنیم.
ما درخصوص مسائل گوناگون، همیشه اختلافنظر داشتیم. من از دستش ناراحت میشدم و از او نزد سایر تمرینکنندگان شکایت میکردم. آنها به من یادآوری کردند که نباید از داخل خود موضوع به آن موضوع نگاه کرد. اما نمیدانستم که اگر درباره این مسائل صحبت نکنم، چطور میتوانم آنها را حلو فصل کنم. من همچنان در عقاید و تصورات بشریام گرفتار شده بودم.
در گذشته، من و سایر تمرینکنندگان خیلی خوب با هم کنار میآمدیم، بهخصوص در اردوگاه کار اجباری. با اینکه قبلاً همدیگر را ندیده بودیم، وقتی یکدیگر را میدیدیم مثل اعضای خانواده بودیم. به یکدیگر کمک میکردیم و هرگز چنین اختلافاتی نداشتیم، بنابراین این وضعیت برایم سخت بود. یک شب خواب دیدم که استاد بیان میکنند: «اوه، شما درحال تولید مطالب هستید. بیایید، من به شما پول میدهم.» هم متعجب و هم خوشحال شدم، فکر کردم که هرگز نشنیدهام تمرینکنندهای برای تهیه مطالب پولی دریافت کند. دیدم استاد به جیا ۱۰ یوآن دادند، اما به من شش یوآن دادند. احساس ناامیدی کردم و با خودم فکر کردم که من مطالب را برای پول تهیه نمیکنم، اما اگر استاد قرار است به ما پول بدهند، چرا سهم من کمتر است. این موضوع ذهنم را بهم ریخت.
پس از بیدارشدن، با خودم فکر کردم آیا استاد با این خواب به من اشاره کردهاند که جیا بهتر از من عمل کرده است، چون استاد دستمزد بیشتری به او دادند و این یعنی او بهتر از من تزکیه کرده است؟ آیا درک او از فا درست بود و درک من اشتباه بود؟ فکر میکردم همیشه ابتدا سایر تمرینکنندگان را در نظر میگیرم. حتماً دلیلی داشت که استاد چنین اشارهای به من کردند. به خودم گفتم باید باور کنم که آنچه جیا میگوید درست است.
سرانجام متوجه شدم که معنای واقعی تزکیه چیست
چند روز بعد آزمونی پیش آمد. پس از مطالعه فا، درباره موضوعی صحبت کردیم که به من ارتباطی نداشت. جیا درباره آن موضوع جملهای گفت. حرفش خطاب به من نبود و هیچ ارتباطی هم با من نداشت. اما من واکنش شدید و خشمگینانهای به آن نشان دادم و نزدیک بود با او بحث کنم. سپس خوابم را به یاد آوردم و سعی کردم احساساتم را کنترل کنم و او را سرزنش نکنم. سعی کردم آرام باشم و به مطالعه فا ادامه دهم. جیا متوجه نشد که من ناراحت هستم.
ناگهان تمرینکنندهای را به یاد آوردم که در اردوگاه کار اجباری از من پرسید تزکیه چیست. با خودم فکر کردم: «این تزکیه است!»
ازآنجاکه تمرینکنندگان محل تولید مطالب خودشان را راهاندازی کردند، ما مطالب کمتری تولید میکردیم و زمان بیشتری برای انجام کارهای دیگر داشتیم. تصمیم گرفتیم خودمان مطالب را توزیع کنیم. من توزیع مطالب را بهعنوان یک شغل در نظر میگرفتم و متوجه نبودم که این وظیفهای مقدس است، زیرا ما به استاد در نجات مردم کمک میکردیم. خودم را در فا تزکیه نمیکردم و درک و تصورات بشریام را تشخیص نمیدادم. من و جیا اختلافات زیادی داشتیم.
یک شب برای توزیع بروشور بیرون رفتیم. درحالیکه قدم میزدیم، جیا مدام میگفت: «ما باید افراد این خانه را نجات دهیم» یا «ما باید افراد آن خانه را نجات دهیم». او مدام این جملات را تکرار میکرد. بعد از مدتی خیلی کلافه شدم و با خودم گفتم: «چه حرف بیمعنایی است. کدام خانه را نباید نجات دهیم؟» وقتی وارد کوچهای شدیم، سگ کوچکی بهسمت ما پارس کرد. ترسیدم که فردی از داخل آن خانه بیرون بیاید. از آن صرفنظر کردم و به خانه بعدی رفتم.
به جیا گفتم: «لطفاً جلوی آن خانه، بروشور نگذار.» او گوش نداد و مستقیماً بهسمت آن خانه رفت، درحالیکه زیر لب مدام میگفت: «ما باید افراد این خانه را نجات دهیم». مضطرب شدم و سعی کردم جلو او را بگیرم. او گوش نداد. درحالیکه واقعاً بیقرار شده بودم، او یک بروشور بیرون ورودی آن خانه گذاشت. سگ کوچک ناگهان از پارسکردن دست کشید. شوکه شدم. قدرت فالون دافا و قدرت افکار درست را احساس کردم. متوجه شدم که قلب جیا برای نجات مردم، محیط را تغییر داده بود. من افکار درست نداشتم و کارها را با قلب بشری انجام میدادم. فرصتهای زیادی را برای کمک به استاد در نجات موجودات ذیشعور از دست دادم. از آن زمان به بعد، نگرشم نسبت به جیا تغییر کرد.
بار دیگر، ما درباره موضوعی صحبت میکردیم. من همیشه از کسانی که مورد آزار قرار میگرفتند و ضعیفتر بودند دفاع میکردم. فکر میکردم بسیار درستکار هستم و حس عدالتخواهی دارم. وقتی با شور و هیجان و احساسات داشتم صحبت میکردم، او نگاه سردی به من انداخت و گفت: «وقتی در حق دیگران بیعدالتی میشود، عصبانی میشوی. اگر همین بیعدالتی در حق خودت شود، از شدت خشم از کوره درخواهی رفت.»
حرفی برای گفتن نداشتم و احساس کردم انگار کسی یک سطل آب سرد روی سرم ریخته است. هرچند از اینکه او حرفم را قطع کرد ناراحت شدم، متوجه شدم آنچه گفت منطقی است. بله، اگر بیعدالتی در حق خودم صورت میگرفت، آیا میتوانستم از آن بگذرم؟ آیا قلبم آرام میماند؟ آنقدر درگیر چنین مسائلی میشدم که تقریباً نمیتوانستم خودم را کنترل کنم.
بعد از اینکه مدتی با جیا بودم، کمکم نسبت به افکار و اعمال خودم دچار تردید شدم. بسیاری از درکها و اعمال او مرا بهشدت تکان میداد. تمایلی به پذیرش آنها نداشتم و سعی میکردم آنها را رد کنم. تلاش میکردم سرسختیام را مهار کنم. کمکم متوجه شدم که درک او درست و مطابق با فا است.
او اغلب میگفت: «مهربانی در سطوح مختلف، معانی متفاوتی دارد.» بله، حق با او بود. در گذشته، من به همهچیز رسیدگی میکردم و فکر میکردم که کارها را برای سایر تمرینکنندگان راحت میکنم. متوجه نبودم که آنها را از فرصتهایی برای تزکیه خودشان محروم میکنم. در دام تصورات بشری و انجام کارها افتاده بودم. با جیا مهربان نبودم و به وابستگیها، رقابتجویی و ذهنیت خودنمایی خودم از دیدگاه فا نگاه نمیکردم. متکبر بودم و نمیدانستم چگونه متواضع باشم. کاستیهای خودم را نمیدیدم و مداخله نیروهای کهن را از دیدگاه تزکیه درک نمیکردم. همیشه امیدوار بودم که تمرینکنندگان بهخوبی تزکیه کنند و متوجه نبودم که خودم نیز ذرهای از فا هستم. اگر خودم را بهخوبی تزکیه نمیکردم، چگونه میتوانستم به دیگران کمک کنم؟
بعداً، محل تولید مطالب ما خراب شد. رابطه تقدیری من با جیا پایان یافت و راهمان از هم جدا شد.
پس از آن، به زندگی عادیام برگشتم و مشغول کار شدم. در انجام تمرینات و مطالعه فا سستی کردم و درگیر مسائل روزمره شدم. بهندرت وقت داشتم که به تزکیهام فکر کنم و بارها در آزمونها رد شدم. اخیراً متوجه شدم که نباید وقت بیشتری را تلف کنم. از کارم استعفا دادم، تمرینها را انجام دادم و فا را بیشتر مطالعه و سعی کردم در تزکیه پیشرفت کنم. همچنین اکنون فرصتی دارم تا سفر تزکیهام را مرور کنم.
اکنون میتوانم بسیاری از کاستیها و وابستگیهایم را ببینم. اول اینکه ترس داشتم. جرئت نداشتم مطالب را توزیع کنم یا درباره فالون دافا و آزار و شکنجه به مردم بگویم. دلیل ظاهری آن حفظ امنیت مرکز تولید بود. اما حقیقت این است که میترسیدم. با افکار درست، آزار و شکنجه را نفی نمیکردم. درباره اصول فا روشن نبودم و با پیشرفت اصلاح فا همگام نبودم. دوم اینکه تهیه مطالب را شغلم و استاد را رئیسم میدانستم. فکر میکردم باید از استاد پیروی و کارم را در محل تولید مطالب بهخوبی انجام دهم. متوجه نبودم که این فرصتی برای تزکیه است و باید قلبم را تزکیه کنم. به همین دلیل بود که آن خواب را دیدم. سوما اینکه نباید یک تمرینکننده را با دیگری مقایسه کنم تا ببینم چه کسی خوب تزکیه میکند و چه کسی خوب تزکیه نمیکند. هر کسی شایستگیها و نقاط قوت خودش را دارد.
فنگ در باورش راسخ بود و با پشتکار تزکیه میکرد. او پس از آزادی از اردوگاه کار اجباری، کارهای زیادی برای اعتباربخشی به فا انجام داد. خیلی برایم الهامبخش بود. جیا اصول فا را بهروشنی میدانست و پیشرفت اصلاح فا را از نزدیک دنبال میکرد. او میتوانست کاستیهایم در تزکیه را تشخیص دهد.
میخواهم از استاد تشکر کنم که ترتیبی دادند جیا کنارم باشد. درک روشن او از فا و اراده مصممش، عقاید و تصورات ریشهدار و ذهنیت بشریام را درهم شکست. او مرا از سطح تزکیه محدود و درک ناکافیام از فا آگاه کرد. احساس میکنم دلیل اساسی که ما مانع اصلاح فا میشویم این است که خودمان را بهخوبی تزکیه نکردهایم. میدانم که فقط با نگاه به درون، تزکیه قلبم و تشخیص کاستیهایم میتوانم بهطور واقعی تزکیه کنم.
در محل تولید مطالب، در خرجکردن پول بسیار مقتصد بودم، زیرا تمرینکنندگان با صرفهجویی زندگی میکردند تا بتوانیم مطالب را تهیه کنیم. زمستان هوا بسیار سرد بود. پالتو من کلاه داشت، اما پالتو جیا نداشت. تصمیم گرفتم بهمنظور خرید کلاه برای جیا پول خرج نکنم. میخواهم در اینجا از او عذرخواهی کنم.
نهتنها جیا در تزکیهام به من کمک زیادی کرد، بلکه استاد ترتیبی دادند تا تمرینکنندگان مختلفی به من کمک کنند بتوانم در آزمونها قبول شوم و پیشرفت اصلاح فا را دنبال کنم. استاد، بهخاطر نظم و ترتیبات دقیقتان، سپاسگزارم. همتمرینکنندگان، متشکرم.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.