(Minghui.org) در انتخابات میان‌دوره‌ای اخیر آمریکا، دموکرات‌ها اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان و سنا را به دست آوردند و برای دو سال باقی‌مانده از دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، کنترل کنگره را در اختیار گرفتند.

این انتخابات شکستی برای حزب جمهوری‌خواه و پیروزی‌ای برای حزب دموکرات تلقی می‌شود. اما اگر از منظری گسترده‌تر نگاه کنیم، شاید دریابیم که این تمام ماجرا نیست. تانگ بایچیائو، مخالف سیاسی حکومت چین و فعال حقوق بشر، اخیراً نوشت که بزرگ‌ترین برنده، حزب دموکرات نیست، بلکه حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) است.

پرسش بزرگ‌تر

کارل مارکس، ولادیمیر لنین و رهبران ح.ک.چ هدف مشترکی دارند: سلطه نهایی بر جهان. در سرود کمونیستی «انترناسیونال» آمده است: «انترناسیونال باید تحقق یابد.» ترامپ برای مقابله با این تهدید بی‌وقفه تلاش کرده و اخیراً هفته اول نوامبر را «هفته مبارزه با کمونیسم» اعلام کرده است. او تأکید کرد: «آمریکا هرگز کشوری کمونیستی نخواهد شد.»

بااین‌حال جلوگیری از نفوذ کمونیسم، در حرف آسان‌تر از عمل است. تانگ نوشت: «وقتی حزب دموکرات که نفوذ حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) سراپای آن را فراگرفته است، کنترل دولت را محکم در دست بگیرد، رسیدن ح.ک.چ به جایگاه قدرت مسلط جهان فقط مسئله زمان خواهد بود؛ البته اگر در این فاصله سرنگون نشود. تا آن زمان، حزب دموکرات و به‌تبع آن دولت آمریکا، به دست‌نشانده ح.ک.چ تبدیل خواهند شد.»

پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای اخیر، کسانی که در جایگاه قدرت بودند، ازجمله اعضای کنگره و کابینه رئیس‌جمهور، هنوز فرصت داشتند ورق را برگردانند. متأسفانه شکست آن‌ها در این مقطع حساس، حتی تگزاس، پایگاه مستحکم حزب جمهوری‌خواه، را نیز دربرگرفت.

چرا ترامپ و حزب جمهوری‌خواه شکست خوردند؟ علت، کمبود تلاش یا بودجه نبود. بلکه این شکست از نبود حمایت عمومی و شناخت ناکافی آمریکایی‌ها از ح.ک.چ ناشی شد. این وضعیت تا حدی پیامد ده‌ها سال اصلاحات در نظام آموزشی است و چنان ریشه دوانده که تغییر آن دشوار است.

آیا ترامپ و تیمش واقعاً ماهیت ح.ک.چ را درک می‌کنند؟ هنگام رویارویی با تصمیم‌های بزرگ، آیا باید به مهارت‌های خود در مذاکرات تجاری و توانایی اداره امور کشور تکیه کرد، یا به خدا و سرشت انسانی‌ای اعتماد کرد که فراتر از کشمکش‌ها و نبردهای سیاسی است؟ این مسئله‌ای جدی و مربوط به مرگ و زندگی است و به تأملی صادقانه نیاز دارد.

تهدید از سوی ح.ک.چ

تاریخ اغلب تکرار می‌شود. آنچه امروز درحال رخ‌دادن است، ده‌ها سال پیش نیز اتفاق افتاد؛ زمانی که ح.ک.چ با شکست‌دادن حزب حاکم کومینتانگ، کنترل چین را به دست گرفت. یان شیشان (که به یِن شیشان نیز معروف است)، نخست‌وزیر پیشین قوه مجریه که هم‌زمان وزیر دفاع ملی نیز بود، در مقاله‌ای در اوت۱۹۴۹ به بررسی این موضوع پرداخت که «چرا کومینتانگ نتوانست حزب کمونیست را شکست دهد».

یان در مقاله‌اش، هشت زمینه تفاوت ح.ک.چ با کومینتانگ را برشمرد. او نوشت: «نخست، ح.ک.چ "حزب سیاسی" به معنای متعارف آن نیست، بلکه "سازمانی برانداز" است. ح.ک.چ علاوه‌بر تصرف قدرت ازطریق خشونت، بر "تبلیغات" تأکید زیادی دارد؛ تبلیغاتی که ماهیت آن نه اطلاع‌رسانی است و نه انتقادی، بلکه توطئه‌گرانه و تحریک‌آمیز است.»

این سخنان گوشه‌ای از چگونگی به‌قدرت‌رسیدن ح.ک.چ در چینِ آن زمان و تهدید امروز آن برای جهان آزاد را نشان می‌دهد. ازآنجاکه ح.ک.چ به‌شدت در حزب دموکرات نفوذ کرده است، پیروزی این حزب ممکن است درواقع راه را برای سلطه ح.ک.چ بر جهان هموار کند.

این وضعیت جدی است، اما بسیاری از مردم از آن آگاه نیستند. همان‌طور که تانگ بایچیائو توضیح می‌دهد: «بیشترین مهارت ح.ک.چ این است که ابتدا خود را به شما بچسباند و سپس، درست مانند سلول‌های سرطانی، آرام‌آرام شما را ببلعد. جمهوری چین تحت حاکمیت کومینتانگ به همین شکل سرنگون شد.»

«اکنون آن‌ها با تمام کشورهای دموکراتیک جهان به همین شیوه برخورد می‌کنند، زیرا پاشنه آشیل دموکراسی غربی را یافته‌اند: درهای آن کاملاً باز است.» تانگ می‌نویسد: «به‌قول لنین، بنیان‌گذار کمونیسم، آسان‌ترین راه نفوذ به دژ دشمن، از درون آن است. و وقتی ح.ک.چ دولت آمریکا را کنترل کند، تمام جهان را کنترل خواهد کرد.»

بیشتر آمریکایی‌ها، چه دموکرات و چه جمهوری‌خواه، در جهان آزاد بزرگ شده‌اند. «امپراتوری کمونیستی» واقعاً برای مردم جهانِ آزاد چه معنایی دارد؟ قطعاً آن کشور «فوق‌العاده‌ای» نیست که ایلان ماسک، غول فناوری، تجربه کرده است؛ همچنین صرفاً نهادی تجاری نیست که خانواده ترامپ یا سایر نخبگان تجاری می‌شناسند. کسانی که تصور می‌کنند پول برابر با آزادی است، ماهیت ح.ک.چ را اشتباه فهمیده‌اند. ح.ک.چ این را می‌داند و برای پیشبرد برنامه‌هایش، از آن سوءاستفاده کرده است.

مسئله بنیادین

سون وو، استراتژیست نظامی دوران باستان، در کتاب هنر جنگ نوشت: «خودت و دشمنت را بشناس تا هرگز شکست نخوری.» چگونه می‌توانیم امروز این سخن را به کار ببندیم؟

یک جنبه این موضوع در کتاب نُه شرح و تفسیر درباره حزب کمونیست بررسی شده است. این کتاب که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، تاریخ و وضعیت کنونی ح.ک.چ و تهدید آن برای بشریت را به‌طور جامع تحلیل کرده است. تحت ‌تأثیر این کتاب، بیش از ۴۶۰میلیون چینی از عضویت فعلی و سابق خود در ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن، ازجمله لیگ جوانان کمونیست و پیشگامان جوان، کناره‌گیری کرده‌اند. معتقدم این کتاب به مردم جهان آزاد نیز کمک خواهد کرد ماهیت ح.ک.چ را بشناسند و برای خود و جامعه‌مان مسیر درست را انتخاب کنند.

در سوی دیگر، ارزش‌های سنتی را داریم. چین کشوری با تمدنی چندهزارساله است. ح.ک.چ توانست قدرت را تصرف کند و ده‌ها سال کشور را تحت کنترل نگه دارد، زیرا این رژیم ازطریق کمپین‌هایی مانند انقلاب فرهنگی، فرهنگ سنتی را به‌طور نظام‌مند از بین برد و ارزش‌های کمونیستی مانند مبارزه طبقاتی، نفرت و بی‌رحمی را جایگزین آن کرد. ح.ک.چ پس از ده‌ها سال شست‌وشوی مغزی و اجرای پیشرفته‌ترین سامانه‌های نظارت و پایش، اکنون می‌تواند هر نیروی مخالفی را حتی پیش از شکل‌گیری، به‌آسانی هدف قرار دهد.

بااین‌حال، نیکیِ سرشت انسانی در قلب مردم، چه غربی و چه چینی، جای دارد. این نیروی روح انسانی را می‌توان در تمرین‌کنندگان فالون گونگ دید؛ فالون گونگ یک سیستم مدیتیشن مبتنی بر اصول حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری است که تمرین‌کنندگانش حتی پس از ۲۷ سال آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ، همچنان به رشد و شکوفایی ادامه می‌دهند.

حمایت از فالون گونگ، به تقویت تعهد ما به انسانیت و مقابله با تهدید ح.ک.چ در سطحی بنیادین کمک خواهد کرد. برای نمونه، «قانون حفاظت از فالون گونگ» پس از سه سال مطرح‌بودن در کنگره، سرانجام در سپتامبر۲۰۲۶ به تصویب سنا رسید، اما برای تبدیل‌شدن آن به قانون، هنوز کار بیشتری لازم است.

اهمیت «قانون حفاظت از فالون گونگ» کمتر از «قانون یک لایحه بزرگ و زیبا» نیست. «قانون یک لایحه بزرگ و زیبا» اقتدار حکمرانی را که در سطح دنیوی به سود ایالات متحده است، تثبیت می‌کند؛ درحالی‌که «قانون حفاظت از فالون گونگ» به اصول بنیان‌گذاری آمریکا بازمی‌گردد و بدین‌ترتیب، جهان آزاد را به‌طور بنیادین در برابر حملات پیش رو، هم برای اکنون و هم برای آینده، تقویت می‌کند.

براساس کتاب سفر خروج، هنگامی که بنی‌اسرائیل از گرسنگی شکایت کردند و دلتنگ غذاهایی شدند که در مصر داشتند، خداوند صبح‌ها گزانگبین و عصرها بلدرچین برایشان فراهم کرد تا نیازشان به گوشت و نان برآورده شود.

از این داستان و نمونه‌های بی‌شمار تاریخی آموخته‌ایم که توانایی انسان، حتی تواناترین و باهوش‌ترین برگزیدگان جهان، محدود است. در مقابل، پاسخ نهایی در ارتباط ما با عالم الهی نهفته است. تصویب سریع «قانون حفاظت از فالون گونگ» در هر دو مجلس کنگره و سپس امضای رئیس‌جمهور می‌تواند نقطه عطفی حیاتی در تحقق معجزه‌ای باشد که آمریکا به آن نیاز دارد. این سخن شاید بسیاری را متعجب کند، اما اگر درباره‌اش تأمل کنیم، آیا آن حقیقتی عمیق نیست؟