(Minghui.org) در داخل چین، سال نو چینی مهم‌ترین مناسبت سال است، زیرا نماد دیدار دوباره خانواده، شادی و شکوفایی است. اما درخصوص تمرین‌کنندگان فالون گونگ، آزار و شکنجه‌ ۲۷ساله‌ مداوم توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) رنج و درد بی‌پایانی را برای افراد در همه سنین به‌همراه داشته است و سالمندان نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

طبق آمار مینگهویی، از میان ۷۵۱ تمرین‌کننده‌ای که در سال ۲۰۲۵، به‌دلیل تمرین فالون گونگ محکوم شدند، ۳۷۰ نفر بالای ۶۰ سال هستند که از این میان، ۳۳ نفر بین ۸۰ تا ۹۰ سال دارند و یک تمرین‌کننده نیز در دهه نود زندگی‌اش است.

نقض اخلاق اجتماعی

خانم جی هوییینگ ۷۵ساله، اهل شهر ویفانگ در استان شاندونگ، در سال ۲۰۱۷ دستگیر شد و با حکم سه‌ساله حبس به زندان زنان شاندونگ فرستاده شد. جرم او چه بود؟ صرفاً صحبت با دیگران، درباره زیبایی فالون گونگ. در نتیجه شکنجه جسمی و روانی، وضعیت سلامتی او رو به وخامت گذاشت و بعدها با ضمانت پزشکی آزاد شد. پس از ابتلا به دو مورد ترومبوز مغزی در سال ۲۰۲۳، دیگر قادر به مراقبت از خود نبود و کاملاً به کمک خانواده‌اش وابسته شد.

در بهار ۲۰۲۵، پلیس بار دیگر تلاش کرد خانم جی را زندانی کند. مأموران او را با آمبولانس به بیمارستان بردند، اما پس از آزمایش‌های متعددی که نتیجه موردنظر زندان را کسب نکرد، ناچار شدند او را به خانه بازگردانند. در ۲۰سپتامبر۲۰۲۵، او دوباره در خانه دستگیر شد و مستقیماً به زندان زنان شاندونگ منتقل گردید.

خانم جی تنها نبود. خانم وئی لان‌یینگ که در سال ۲۰۱۷، همراه با خانم جی دستگیر شده بود، نیز با حکم دوساله حبس به زندان زنان شاندونگ فرستاده شد. او به‌دلیل بدرفتاری، دچار ترومبوز مغزی شد و خانواده‌اش مجبور شدند از او مراقبت کنند. اما پلیس محلی همچنان به‌طور مکرر او را تحت آزار و اذیت قرار می‌داد که این امر درنهایت به مرگ او در ژوئن۲۰۲۳ انجامید.

وو شائوپینگ، وکیل حقوق بشر چینی که درحال‌حاضر در ایالات متحده زندگی می‌کند، حبس و رفتار خشونت‌آمیز ح.ک.چ با سالمندان را محکوم کرد و بی‌رحمانه دانست. او گفت: «این نشان‌دهنده وحشیگری ح.ک.چ است که فقط با فروپاشی این رژیم پایان خواهد یافت.»

محروم از نیازهای اساسی

قانون اساسی چین آزادی عقیده را تضمین می‌کند و تمرین‌کنندگان فالون گونگ هیچ قانونی را نقض نکرده‌اند. در نتیجه، سرکوب فالون گونگ از همان ابتدا فاقد هرگونه مبنای قانونی بوده است.

خانم تانگ شوژن، استاد بازنشسته دانشگاه پزشکی جنوب‌غرب، پیش‌تر به بیش از ۱۰ بیماری مبتلا بود، ازجمله التهاب معده ناشی از عفونت قارچی، هپاتیت و التهاب کیسه صفرا. اوضاع وقتی بدتر شد که در سال ۱۹۹۶، به سرطان نازوفارنکس (بخش فوقانی حلق) مبتلا شد که خوردن غذا را تقریباً غیرممکن می‌کرد.

پس از آنکه خانم تانگ در سال ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد، به‌طرز شگفت‌انگیزی همه بیماری‌هایش ناپدید شدند. اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری که در این تمرین آموزش داده می‌شود، منش اخلاقی او را ارتقا داد و او را نسبت به بیمارانش باملاحظه‌تر کرد. او اغلب اضافه‌کاری می‌کرد و مانند برخی پزشکان دیگر از بیماران، پاکت‌های قرمز (درآمد خاکستری) دریافت نمی‌کرد.

اما خانم تانگ به‌دلیل اطلاع‌رسانی به دیگران درباره فالون گونگ و مخالفت با آزار و شکنجه، درمجموع ده بار در بازداشتگاه، مرکز شستشوی مغزی، اردوگاه کار و زندان حبس شد. پسر، دختر و داماد او نیز تحت تأثیر قرار گرفتند و در محل کارشان، تنزل رتبه گرفتند.

کارفرمای خانم تانگ از اکتبر۲۰۱۱، مستمری او را قطع کرد و این وضعیت را مشکل‌تر کرد. افزون‌بر این، مقامات در سال ۲۰۱۵، بیمه درمانی او را متوقف کردند. خانم تانگ بیش از ۱۰ سال، برای احقاق حقوق اولیه انسانی خود به نهادهای مختلف دولتی مراجعه کرد، اما هیچ مقام مسئولی جرئت پذیرش پرونده او را نداشت. درنهایت او پس از ده‌ها سال تحمل رنج شدید، در دسامبر۲۰۲۵، در ۸۸سالگی، درگذشت.

این واقعیت‌ها برای افرادی که در جهان آزاد زندگی می‌کنند ‌تصورناپذیر است. بااین‌حال این وقایع هر روز در چین رخ می‌دهد و صدای قربانیان تا حد زیادی خاموش یا نادیده گرفته می‌شود.

شکنجه جسمی و آزار روانی

آقای لوئو ونبین، ۵۰ساله، معلمی اهل شهر نانچانگ در استان جیانگشی، پیش‌تر به‌دلیل یک مشکل مزمن معده، دچار وضعیت جسمی نامناسبی شده بود. اما پس از آنکه در اواخر سال ۱۹۹۸، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد، بیماری‌اش ناپدید شد.

آقای لوئو پس از دستگیر شدن در مارس۲۰۲۰، در اوت۲۰۲۳ به زندان شهر نانچانگ منتقل شد. به‌گفته یک منبع داخلی، آقای لوئو تا ژوئن۲۰۲۵، پنج بار در سلول انفرادی حبس شد که هر بار چندین ماه طول کشید، زیرا او بر ایمانش استوار ماند و همچنین از انجام کار اجباری بدون دستمزد خودداری کرد.

همچنین این منبع فاش کرد که بین مارس تا اواسط آوریل۲۰۲۴، نگهبانان زندان به زندانیان دستور دادند آقای لوئو را روی یک صندلی فلزی مهار کنند و هدفون‌ها را با چسب به گوش‌هایش بچسبانند تا او را مجبور کنند به فایل‌های صوتی با محتوای افتراآمیز علیه فالون گونگ گوش دهد. این جلسات شستشوی مغزی هر روز از ساعت ۷ صبح تا ۲ بامداد بدون هیچ وقفه‌ای ادامه داشت.

علاوه‌بر آزار روانی، به آقای لوئو غذای بسیار کمی داده می‌شد و او به‌شدت لاغر و ضعیف شده است. حتی در گرمای تابستان نیز مجبور است کت‌های ضخیم بپوشد، زیرا همیشه احساس سرما می‌کند.

آقای لوئو درحالی‌که تحت نظارت شدید قرار داشت، مجبور شد از آب داخل کاسه توالت برای نوشیدن و شست‌وشوی خود استفاده کند. یکی از زندانیان تردید داشت که آیا خانواده آقای لوئو از این رفتارهای خشونت‌آمیز که او متحمل شده است آگاه هستند یا نه، زیرا زندان تلاش کرده است آزار و شکنجه او را پنهان کند. آن زندانی گفت اگر آقای لوئو جان خود را از دست بدهد، نتیجه مستقیم این آزار و شکنجه مداوم خواهد بود.

این روایت‌ها نمایی از آزار و شکنجه بی‌رحمانه تمرین‌کنندگان فالون گونگ توسط ح.ک.چ ارائه می‌دهد. متأسفانه چنین فجایعی تا امروز همچنان ادامه دارد.