(Minghui.org) بیستوهفت سال پس از آنکه حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) در ژوئیه۱۹۹۹ دستور آزار و شکنجه فالون گونگ را صادر کرد، دستگیری، آزارو اذیت و محکومیت تمرینکنندگان فالون گونگ همچنان بدون وقفه ادامه دارد. در میان تمرینکنندگانی که هدف قرار میگیرند، شمار زیادی سالمند هستند؛ ۶۰سال و بالاتر، و حتی تمرینکنندگانی در دهه ۹۰ زندگیشان نیز بهطور فعال مورد آزار و شکنجه قرار میگیرند.تنها در سال۲۰۲۵، دستکم ۳۷۰ نفر از ۷۵۱ تمرینکنندهای که تأیید شده بود به زندان محکوم شدهاند، ۶۰سال یا بیشتر سن داشتند؛ از جمله ۱۸۰ نفر در دهه ۶۰ زندگی، ۱۵۶ نفر در دهه ۷۰، ۳۳ نفر در دهه ۸۰، و یک زن در دهه ۹۰ زندگیاش. از میان ۱٬۰۵۳ تمرینکنندهای که سن آنها مشخص بود و در سال۲۰۲۵ گزارش شد که دستگیر یا مورد آزارو اذیت قرار گرفتهاند، ۹۴۷ نفر ۶۰سال یا بیشتر داشتند.
در ادامه، گزیدهای از پروندههای آزار و شکنجه تمرینکنندگان سالمند ارائه میشود که بیشتر آنها در سالهای اخیر رخ دادهاند.
آقای لیو شینگیو ساکن ۸۳ساله شهرستان یونیانگ در چونگچینگ در حدود ۴مه۲۰۲۳، در حالیکه در حال گذراندن دوره محکومیتی با مدت نامعلوم بهدلیل باورش به فالون گونگ بود، در بیمارستان زندان جان باخت. مقامات زندان ادعا کردند که او بر اثر کووید-۱۹ فوت کرده است، درحالیکه هرگز نتیجه آزمایش او برای این ویروس مثبت نبوده است.
بهدلیل سانسور شدید و سرپوشگذاری رژیم کمونیستی چین بر آزار و شکنجه فالون گونگ، مشخص نیست آقای لیو چه زمانی دستگیر، تفهیم اتهام یا محکوم شده است. وبسایت مینگهویی تأیید کرد که او در اواخر مارس۲۰۲۳ از بخش زندانیان تازهواردِ زندان یونگچوان به سلول ۶ از بخش دهم منتقل شد. در آنجا، زندانیان بهصورت شبانهروزی او را تحت نظر داشتند و با وادار کردنش به نشستنِ بیحرکت روی یک چهارپایه پلاستیکی کوچک برای ساعتهای طولانی در هر روز، او را شکنجه میکردند.
سلامت آقای لیو بهسرعت رو به وخامت گذاشت، تا جاییکه دیگر قادر به نشستن نبود. او را به بیمارستان زندان منتقل کردند و در حدود ۴مه۲۰۲۳ در آنجا درگذشت. برای پنهانکردن جنایات خود، بخش دهم و بیمارستان زندان، علت مرگ او را کووید-۱۹ ثبت کردند.
تمرینکننده فالون گونگ دیگری به نام آقای تانگ فِنگهوا، که در همان روزِ انتقال آقای لیو به همان سلول در بخش دهم منتقل شده بود، پس از آنکه در زندان تا وضعیت بحرانی شکنجه شد، در ۱۷آوریل۲۰۲۵ در بیمارستان جان باخت. او ۷۱سال داشت.
مرگ بانویی ۶۴ساله اهل چونگچینگ هنگام گذراندن دومین دوره زندان بهدلیل ایمانش به فالون گونگ
خانم لی ونفنگ ساکن چونگچینگ در یک ویدئوی نظارتیِ زندان دیده شد که یک صبح پس از بیدارشدن، در حال مرتبکردن تختش بود. او سپس دو بار به سرِ خود ضربه زد و ناگهان روی زمین فرو افتاد. سرِ او به لبه تخت فلزی روبهرویش برخورد کرد. او بیحرکت باقی ماند و بعداً با شتاب به بیمارستان منتقل شد، جاییکه با وجود تلاشها برای احیای او، جان باخت.
بهگفته یک منبع آگاه، نگهبانان زندان زنان چونگچینگ این ویدئو را برای دیگر تمرینکنندگان فالون گونگ زندانی در آنجا پخش کردند تا ثابت کنند که در مرگ خانم لی نقشی نداشتهاند.
بااینحال، تمرینکنندگان باقیمانده میدانستند که خانم لی، ۶۴ساله، پس از آزار و اذیتهای مکرر در زندان، بهدلیل پایبندی استوار به باورش به فالون گونگ جان باخته است. یکی از تمرینکنندگان بعدها هنگامی که از انکار باورش خودداری کرد، با تهدید مواجه شد و یکی از نگهبانان به او هشدار داد: «اگر درست رفتار نکنی، مثل لی ونفنگ مجبورت میکنیم تمام شب سرِ پا بایستی!»
مرگ خانم لی در حدود فوریه یا مارس۲۰۲۵ رخ داده است و زمان دقیق آن هنوز باید بررسی شود. مدت واقعی محکومیت زندان او نیز روشن نیست.
بانوی ۸۳ساله اهل سیچوان هنگام سپریکردن حکم ۷.۵ساله حبسش بهدلیل ایمانش به فالون گونگ جان باخت
خانم ژائو ونشیو ساکن ۸۳ساله شهرستان لو در استان سیچوآن در حدود مارس۲۰۲۵، در حالیکه بهدلیل باورش به فالون گونگ در حال گذراندن محکومیتی ۷٫۵ساله بود، جان باخت.
خانم ژائو در مارس۲۰۱۹ دستگیری شد و چند ماه بعد بهطور مخفیانه محکوم شد. دادگاه منطقه لو هرگز خانواده خانم ژائو را از وضعیت پروندهاش مطلع نکرد و به پرسوجوهای مکرر آنها نیز پاسخی نداد. خانواده تا زمانیکه زندان زنان چنگدو (همچنین با نام زندان زنان لونگچوانیی شناخته میشود) آنها را از پذیرش او در زندان مطلع کرد، از محکومیت ناعادلانه وی بیخبر بودند. هنگامیکه خانواده از دادگاه درخواست نسخهای از رأی کردند، به آنها گفته شد که رأی فقط به خودِ خانم ژائو ابلاغ شده است؛ در حالیکه طبق قانون، مدافعان خانوادگی و وکلا نیز حق دریافت نسخهای از رأی را دارند.
با وجود وضعیت سلامتیِ از پیش رو به وخامتِ خانم ژائو، او در ۷مه۲۰۱۹ به زندان منتقل شد. تماسگیری که خانواده را مطلع کرده بود، گفت پس از معاینه پزشکی تشخیص داده شده است که او «هیچ بیماریای ندارد.» خانم ژائو در حدود مارس۲۰۲۵ درگذشت.
آقای یانگ لیچنگ مردی ۸۱ساله و ساکن شهر چیچیهار در استان هیلونگجیانگ در اوت۲۰۲۵، یک ماه پیش از پایان محکومیت ۴٫۵ساله زندانش بهدلیل تمرین فالون گونگ، جان باخت.
آقای یانگ در ۲۹مارس۲۰۲۱ دستگیری شد. از آنجا که همسرش فوت کرده بود و کسی برای مراقبت از دختر ناتوانش ــ که در دهه ۴۰ زندگیاش بود ــ وجود نداشت، پلیس زن جوانتر را به یک پناهگاه منتقل کرد.
آقای یانگ به چهار سال و نیم زندان محکوم و به زندان تایلای منتقل شد. او در اوت۲۰۲۵ دچار خونریزی مغزی شد و اندکی بعد، یک ماه پیش از پایان دوره محکومیتش، درگذشت.
درگذشت آقای یانگ پایانی بود بر دههها رنج و مشقتی که بهدست رژیم کمونیستی متحمل شده بود. او فالون گونگ را عامل درمان اسپوندیلوز گردنی (تغییرات تحلیلبرنده ستون فقرات گردنی)، افزایش غلظت خون (غلیظشدن خون) و روماتیسم شدید خود میدانست. همسرش از تغییرات او شگفتزده شد و او نیز تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. اصول فالون گونگ به این زوج کمک کرد تا بهتر با وضعیت دخترشان کنار بیایند. دخترشان پس از آنکه دانشآموز دیگری با پشتوانه ارتباطات قوی خانوادگی، جای او را در دانشگاهی که انتخاب کرده بود گرفت، دچار افسردگی شدید و درمانده شد.
پس از آغاز آزار و شکنجه در سال۱۹۹۹، آقای یانگ در دسامبر۲۰۰۰ برای دادخواهی به پکن رفت و در ۲۹ همان ماه، هنگام بازگشت به چیچیهار، دستگیری شد. او در بازداشتگاه دوم شهر چیچیهار نگهداری شد؛ جایی که مورد ضربوشتم و آزار کلامی قرار گرفت.
در اواخر مارس۲۰۰۱، آقای یانگ به یک سال کار اجباری محکوم و به اردوگاه کار اجباری فویو منتقل شد. او در آنجا نیز با آزارهای بیشتری، از جمله بدرفتاری جسمی و ریختن آب سرد روی سرش، مواجه شد.
پس از یک دستگیری دیگر در ۵ژوئن۲۰۰۹، آقای یانگ به چهار سال زندان محکوم و همان دوره را در همان زندان تایلای گذراند. او شرح داده است که پلیس پس از دستگیری چگونه او را مورد آزار قرار داد. (برای جزئیات به نخستین گزارش مرتبط مراجعه کنید.)
آقای یانگ در ۷ژانویه۲۰۱۳ آزاد شد، اما اندکی بعد شاهد درگذشت همسر و پسرش بود. همسرش در طول زندانیبودن او همواره تحت فشار شدید قرار داشت و پسرشان که استاد دانشگاه بود نیز بهدلیل امتناع از حضور در تلویزیون و بیان اظهارات افتراآمیز علیه فالون گونگ، با فشارهای سنگین از سوی مدیریت دانشگاه مواجه شد.
آقای یانگ در حالی که در سوگ همسر و پسرش بود، با دقت و وسواس از دختر ناتوانش مراقبت میکرد. پس از دستگیری دوباره او در ۲۹مارس۲۰۲۱، دخترش به یک مرکز نگهداری منتقل شد و دیگر هرگز پدرش را ندید. آقای یانگ در اوت۲۰۲۵ در زندان تایلای درگذشت.
شکنجه مردی ۹۰ساله هنگام گذراندن دوره محکومیتش بهخاطر تمرین فالون گونگ
آقای لیو شیوسن ساکن ۹۰ساله شهر ویفانگ در استان شاندونگ در ۲۵ژوئن۲۰۲۵ برای گذراندن محکومیتی با مدت نامعلوم بهدلیل تمرین فالون گونگ به زندان استان شاندونگ منتقل شد. نگهبانان او را در اتاقی بدون دوربینهای نظارتی در بخش یازدهم (بخشی که برای آزار و شکنجه تمرینکنندگان فالون گونگ تعیین شده است) نگهداری کردند.
آقای لیو مجبور بود حدود ۲۰ساعت در روز روی یک چهارپایه کوچک بنشیند. بهجز زمانهای صرف غذا و رفتن به دستشویی، اجازه برخاستن یا حرکت نداشت. نگهبانان همچنین او را مجبور میکردند ویدئوهایی تماشاکند که به فالون گونگ افترا میزد. هرگاه چُرتش میبرد، نگهبانان انگشتان خود را به چشمانش فرو میبردند.
شکنجه نشستن موجب جراحات ظاهری نشد، اما درد جانکاهی در ناحیه نشیمنگاهِ آقای لیو ایجاد کرد. شانهها، پشت، پاها و کف پاهایش نیز بهشدت درد میگرفت. او فقط میتوانست به پهلو بخوابد تا نشیمنگاهش با تخت تماس پیدا نکند.
همسر ۸۵ساله آقای لیو، خانم لی پنگ که او نیز تمرینکننده فالون گونگ است، در ۱۸ژوئن۲۰۲۵ پس از آنکه پلیس برای چهارمین بار تلاش کرد او را بازداشت کند، به یک بازداشتگاه محلی منتقل شد.
مردی ۷۶ساله اهل لیائونینگ بهدلیل ایمانش به فالون گونگ، برای دومین بار به ۴ سال زندان محکوم شد
آقای شو زنگچن ۷۶ساله و ساکن شهرستان لیائویانگ در استان لیائونینگ در ۳۰اوت۲۰۲۴ در منزلش دستگیر شد. پلیس پس از آنکه متوجه شد او مطالب اطلاعرسانی فالون گونگ را توزیع کرده است، او را هدف قرار داد. دادگاه شهر دنگتا در زمانی نامشخص، آقای شو را به چهار سال زندان محکوم کرد. (هم شهر دنگتا و هم منطقه لیائویانگ تحت اداره شهر لیائویانگ هستند.)
آقای شو ابتدا به زندان پانجین منتقل شد، اما بعداً او را به زندانی دیگر در شهر لیائویانگ انتقال دادند. خانواده او از نام و محل زندان جدید مطلع نشدند.
بهگفته منابع آگاه، آقای شو بینایی چشم راست خود را از دست داده و هنگام راهرفتن به یک سمت متمایل میشود.
آقای شو در سال۲۰۰۱ به مدتی نامشخص به کار اجباری محکوم شد. او در زمان نگهداری در اردوگاه کار اجباری شهر لیائویانگ، تحت انواع آزار و شکنجه قرار گرفت؛ از جمله ضربوشتم، محرومیت از خواب و کار اجباری. در یکی از موارد ضربوشتم در اوایل دسامبر۲۰۰۱، یکی از نگهبانان مشت محکمی به صورتش زد و او را به زمین انداخت. دهانش خونریزی کرد و چند دندانش لق شد. در موردی دیگر، آقای شو را به سلول انفرادی انداختند. نگهبان به چند زندانی دستور داد دستهای او را برای ساعتهای طولانی به دیوار زنجیر کنند. او فقط اجازه داشت روزی دو بار از دستشویی استفاده کند. در هر وعده غذایی نیز تنها تکه کوچکی نان ذرت و کمی آب به او میدادند. او همچنین مورد آزار کلامی قرار گرفت.
دستگیری بعدی آقای شو در ۵مه۲۰۰۵ رخ داد؛ پس از آنکه بهدلیل صحبتکردن با مردم درباره فالون گونگ گزارش شده بود. سومین دستگیری او در ۸دسامبر۲۰۱۳، هنگام گفتوگو با مردم درباره فالون گونگ در یک بازارچه صورت گرفت. دادگاه منطقه لیائویانگ در سال۲۰۱۴، آقای شو را به چهار سال زندان محکوم کرد و او به زندان شنیانگ منتقل شد. او در آنجا شکنجههای وحشیانهای را متحمل شد و در مقطعی، هنگام نگهداری در سلول انفرادی، هوشیاری خود را از دست داد.
اطلاعات تکمیلی درباره رفتار خشونتآمیز با بانویی ۸۱ساله در دوران حبس ۱۵ماههاش
خانم وانگ گوییشیا پس از پایان دوره ۱۵ماهه زندانش در مه۲۰۲۵ بهدلیل باورش به فالون گونگ، دیگر همان فرد سابق نبود. او بهشدت لاغر و ناتوان شده بود و پاهایش تورم شدید داشت. خانم وانگ که پیشتر فردی شاد و برونگرا بود، پس از آن گوشهگیر و ترسو شده بود. او همچنین از خستگی ذهنی رنج میبرد و تمرکز برایش دشوار بود.
خانم وانگ، کارگر بازنشسته نساجی ۸۱ساله و ساکن شهر جینژو در استان لیائونینگ نخستینبار در ۲۵سپتامبر۲۰۲۲ دستگیر شد و سپس با قرار وثیقه آزاد شد. او در ۱فوریه۲۰۲۴ دوباره بازداشت شد و چهار روز بعد برایش حکم رسمی دستگیری صادر شد. پرونده او در ۱۹فوریه۲۰۲۴ به دادستانی شهر لینگهای ارسال و روز بعد کیفرخواست صادر شد. دادگاه شهر لینگهای در ۴مارس در بازداشتگاه زنان شهر جینژو جلسه رسیدگی برگزار کرد و چند هفته بعد، خانم وانگ به ۱۵ماه زندان محکوم شد.
خانم وانگ در ۱۸ژوئیه۲۰۲۴ به بخش دوازدهم زندان اول زنان استان لیائونینگ منتقل شد. در دو ماه نخست حضورش در آنجا، هر روز مجبور بود بیانیههایی برای انکار باورش بنویسد. نگهبانان همچنین بازجوییها و موافقت او با قطع ارتباط با فالون گونگ را بهصورت ویدئویی ضبط میکردند. در ۱۸سپتامبر۲۰۲۴، او را به بخش یازدهم، ویژه سالمندان و بیماران، منتقل کردند.
در طول ۹ ماه زندانیبودن، خانم وانگ تحت شکلهای مختلف آزار و شکنجه قرار گرفت.
پس از آنکه مشخص شد فشار خونش بالا است، او را مجبور کردند داروی فشار خون مصرف کند. سه ماه بعد، در ۲۸اکتبر۲۰۲۴، تصمیم گرفت مصرف قرصها را متوقف کند. نگهبانان در آن روز اجازه ندادند حمام کند. سپس او را تهدید کردند و هنگامی که از شرکت در معاینات جسمیِ اجباری برای همه بازداشتشدگان امتناع کرد، به زندانیان دستور دادند او را کتک بزنند.
برای مدتی، خانم وانگ مجبور بود روزانه هشت ساعت کار سنگین انجام دهد، از جمله ساختن اشکال اوریگامی کاغذی. بعدها که از انجام این کار دست کشید، نگهبانان و زندانیان او را مورد آزار کلامی قرار دادند.
بین ۱۹ تا ۲۵سپتامبر۲۰۲۴، یکی از نگهبانان بهدلیل انجام مدیتیشن فالون گونگ، تشک تخت خانم وانگ را برداشت. او در تمام آن هفته قادر به خوابیدن نبود و مجبور بود شبها نشسته بماند.
نگهبانان هنگام شمارش، همه را مجبور میکردند رو به دیوار بایستند. خانم وانگ از پذیرفتن اینکه «مجرم» است یا رو به دیوار ایستادن خودداری کرد. زمانیکه بعداً از زدن کارت شناسایی زندانیان نیز امتناع ورزید، یکی از نگهبانان او را تهدید کرد که وسیلهای برای شکنجه روی او نصب خواهد کرد.
در ۱۳آوریل۲۰۲۵، زندانیان به صورت خانم وانگ سیلی زدند، او را آزار کلامی دادند و لگد زدند. آنها همچنین با تحریک نگهبانان، فالون گونگ را بدنام کردند و خانم وانگ را مورد توهین لفظی قرار دادند.
در بخش یازدهم، هرگز غذای کافی به خانم وانگ داده نمیشد. نگهبانان این کار را با هدف درهمشکستن اراده او انجام میدادند. آنها همچنین خرید مایحتاج روزانه او را محدود کردند. هنگامی که برخی زندانیان دلشان به رحم آمد و به او غذا دادند، نگهبانان آنها را توبیخ کردند. خانم وانگ همواره گرسنه بود و سلامت او بهشدت آسیب دید.
خانم سونجیپینگ پس از دستگیری بهدلیل تمرین فالون گونگ، دچار علائم کمخونیِ تهدیدکننده حیات شد؛ بااینحال، پس از صدور حکم پنجساله زندان، همچنان به زندان زنان استان لیائونینگ منتقل شد. وضعیت سلامتی او بهسبب شکنجه در زندان بیشازپیش وخیم شد و سرانجام در ۲۰ژوئیه۲۰۲۵، شش ماه پیش از پایان دوره محکومیتش، آزاد شد.
خانم سان، ۷۳ساله و ساکن شهر لینگهای در استان لیائونینگ در ۲۰ژانویه۲۰۲۱ همراه با همسرش، آقای ژو یونگلین دستگیر شد. پس از نزدیک به یک ماه قرنطینه بهدلیل همهگیری کووید-۱۹، خانم سان به بازداشتگاه زنان شهر جینژو منتقل شد و آقای ژو نیز در ۲۲فوریه به بازداشتگاه شهر لینگهای انتقال یافت.
اختلال خونیِ خانم سان که چند سال پیشتر با تمرین فالون گونگ برطرف شده بود، در دوران بازداشت دوباره عود کرد. چند روز پس از انتقال به بازداشتگاه، او بیهوش شد و برای تزریق خون به بیمارستان منتقل گردید. سطح هموگلوبین او بهسرعت به ۵ گرم در دسیلیتر کاهش یافت (دامنه طبیعی بین ۱۲٫۰ تا ۱۵٫۵ گرم در دسیلیتر است) که این امر همچنین موجب ورم عمومی بدن شد.
با وجود وضعیت وخیم خانم سان، او و همسرش در ۱۵مارس۲۰۲۱ در دادگاه شهر لینگهای محاکمه شدند. پنج روز بعد، قاضی بهطور مخفیانه هر دوی آنها را به پنج سال زندان محکوم کرد.
خانم سان هنگامیکه در ۶ژوئن۲۰۲۱ برای نخستینبار به زندان زنان استان لیائونینگ منتقل شد، پذیرش نشد. مسئولین او را به بازداشتگاه زنان شهر جینژو بازگرداندند و پس از تزریق خون، در ۱۶دسامبر۲۰۲۱ موفق شدند زندان را وادار به پذیرش او کنند.
آقای ژو در ۴ژوئیه۲۰۲۱ به زندان پانجین منتقل شد. او نیز بر اثر شکنجه دچار بیماری بحرانی و لاغری شدید شد، بااینحال زندان از آزادسازی پزشکی او خودداری کرد.
مقاله مرتبط به زبان چینی:
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
