(Minghui.org) احساس می‌کنم خوش‌اقبال هستم که فالون دافا را تمرین می‌کنم؛ اصول آن مرا هدایت می‌کنند تا به‌طور مداوم خودم را بهبود ببخشم. ازآنجاکه معیارهای این تمرین بالا هستند، باید به درون نگاه کنیم، کاستی‌هایمان را شناسایی و تلاش کنیم تا بهتر تزکیه کنیم. باید با مردم، از جمله سایر تمرین‌کنندگان، به‌خوبی رفتار کنیم.

مایلم دیدگاه‌هایم را درباره کارمای بیماری به اشتراک بگذارم. تعدادی از تمرین‌کنندگان در ناحیه ما اخیراً دچار علائم بیماری شدند و درگذشتند. برخی از تمرین‌کنندگان تجربه‌های تزکیه خود را جمع‌بندی و آن‌ها را به مینگهویی ارسال کرده‌اند. اگر تمرین‌کنندگانی که درگذشتند دستگیر و بازداشت شده بودند، گاهی اوقات ما مرگ آن‌ها را ناشی از شکنجه‌های جسمی و فشارهای روانی که متحمل شده بودند، می‌دانستیم.

اغلب با خود فکر می‌کنم، تمرین‌کنندگانی که این محنت‌ها را پشت سر گذاشتند، با همراهی اطرافیان‌شان، آیا می‌توانستند وضعیت را بهتر مدیریت کنند یا نه. پس از آن‌که تمرین‌کننده‌ای به نام یینگ اخیراً درگذشت، تصمیم گرفتم این مقاله را بنویسم.

یینگ مدتی پیش از علائم بیماری‌اش آگاه شده بود. او تزکیه‌اش را بررسی و خود را اصلاح کرد و احساس خوبی نسبت به آن داشت. او همچنان به بیرون رفتن و گفتن حقایق درباره فالون دافا به مردم ادامه داد. با گذشت زمان، علائم بیماری بازگشت. این بار نتوانست آن را تحمل کند و به بیمارستان رفت. پزشک گفت که او مشکل ریه دارد و درمانی را توصیه کرد. او درمان را نپذیرفت و به خانه بازگشت.

کسانی که یینگ را می‌شناختند گفتند که او شخصیتی انعطاف‌ناپذیر داشت و نمی‌توانست بازخوردهای منفی را بپذیرد. او از چند تمرین‌کننده خواست که برایش افکار درست بفرستند، اما درنهایت درگذشت.

برداشت من این است که ما به‌عنوان تمرین‌کننده می‌دانیم که بیماری با کارمای ما مرتبط است. اگر یینگ فالون دافا را تمرین نمی‌کرد، احتمالاً به‌هرحال بیمار می‌شد و می‌مرد. تمرین تزکیه جدی است. اگر بتوانیم واقعاً خود را با معیارهای فالون دافا همگون کنیم و همواره برای بهبود شین‌شینگ خود به درون نگاه کنیم، باید بتوانیم آزمون‌های مختلف را پشت سر بگذاریم. از سوی دیگر، اگر فقط بر انجام کارها تمرکز کنیم و بهبود شین‌شینگ خود را نادیده بگیریم، ممکن است در آزمون‌ها شکست بخوریم.

مایلم به سایر تمرین‌کنندگان یادآوری کنم که قضاوت‌گر نباشند. هر تمرین‌کننده شرایط خاص خود را دارد و مسیر تزکیه خود را طی می‌کند. نباید به‌صورت سرسری درباره این‌که دیگران چه کاری باید یا نباید انجام دهند اظهار نظر کنیم. در عوض، می‌توانیم بگوییم که خودمان چگونه با مسائل خاص برخورد و از آزمون‌ها عبور کرده‌ایم. به‌جای قضاوت دیگران، باید تمرین‌کنندگانی را که در حال گذر از محنت‌های کارمای بیماری هستند تشویق و کمک کنیم.

احساس می‌کنم که تزکیه اساساً درباره رشد و بهبود خودمان است. این‌که چیزی را تجربه می‌کنیم یا متوجه می‌شویم دیگران تجربه می‌کنند، تصادفی نیست. باید به یاد داشته باشیم که این‌ها فرصت‌هایی برای شناسایی کمبودهای تزکیه‌مان و بهبود در این زمینه‌ها هستند.

این‌ درک من از این موضوع است. لطفاً هر موردی را که با فا (آموزه‌ها) همخوانی ندارد گوشزد کنید.

مقالاتی که در آن‌ها، تزکیه‌کنندگان درک خود را به اشتراک می‌گذارند، معمولاً براساس وضعیت تزکیه‌ یک فرد، ادراکش را در زمانی مشخص منعکس می‌کند، و با هدف امکان ارتقای متقابل ارائه می‌شوند.