(Minghui.org) (ادامه از بخش ۱) برای گرامیداشت بیست‌وهفتمین سالگرد دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل در پکن، تمرین‌کنندگان فالون گونگ در استرالیا، در ۱۶آوریل۲۰۲۶ تجمعی را در مارتین پَلیس، مرکز تجاری و مالی سیدنی، برگزار کردند.

تمرین‌کنندگان با برپایی میز اطلاع‌رسانی، مطالب مربوطه را ارائه دادند و به جمع‌آوری امضا پرداختند. بسیاری از مردم دادخواست خاتمه آزار و شکنجه توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) را امضا کردند.

تمرین‌کنندگان در ۱۶آوریل، در مارتین پَلیس تمرینات فالون گونگ را به نمایش گذاشتند.

مردم درباره فالون گونگ آگاه شدند و دادخواست را امضا کردند.

گفتگوی یک خبرنگار (سمت چپ) با تمرین‌کننده‌ای درباره این رویداد

عموم مردم آزار و شکنجه را محکوم می‌کنند

ریتا گراسو

ریتا گراسو گفت که خبرها را دنبال می‌کند و در اینترنت، با فالون گونگ آشنا شده است. او گفت: «این مدیتیشن ذهن و جسم بسیار عالیست. این یک تمرین معنوی است که به شما کمک می‌کند به خود واقعی‌تان بازگردید، با چالش‌های بیرونی کنار بیایید و آرامش روانی به دست آورید. این واقعاً شگفت‌انگیز و عمیقاً مهم است. برای بسیاری از مردم، مدیتیشن به‌عنوان سازوکاری حیاتی برای مقابله عمل می‌کند.»

او گفت آزار و شکنجه توسط ح.ک.چ شرورانه است: «این اقدامی وحشتناک علیه بشریت است. فالون گونگ صلح‌آمیز، سرشار از مهربانی و برای سلامتی مفید است. این یک تمرین است، نه یک مسئله سیاسی. این [آزار و شکنجه] غیرقابل‌درک است. کاملاً دیوانه‌وار است. اصلاً منطقی نیست.»

«این آزار و شکنجه غیرقابل‌درک‌ترین موضوعی است که تاکنون با آن مواجه شده‌ام، اینکه مردم صرفاً به‌خاطر مدیتیشن کشته شوند. چرا؟ در دورانی که تمام جهان به‌طور آنلاین به هم متصل است، چگونه چنین فریبی هنوز ادامه دارد؟ جهان درحال تماشاست. این یکی از غم‌انگیزترین واقعیت‌هایی است که یک انسان می‌تواند شاهد آن باشد. کاملاً پوچ است و همیشه آسیب‌پذیرترین افراد بیشترین رنج را می‌برند.»

او افزود که از گزارش‌هایی درباره متهم‌شدن ح.ک.چ به برداشت اجباری و قاچاق اعضای بدن تمرین‌کنندگان فالون گونگ آگاه است. «چنین جنایت‌هایی هولناک است. این مرا وامی‌دارد که از خود بپرسم چگونه می‌توانیم خود را یک جامعه متمدن بنامیم. احساس می‌شود که بشریت از تاریخ هیچ نیاموخته است. ما تغییر نکرده‌ایم؛ بلکه به عقب و به‌سوی تاریکی حرکت و دوباره خود را در غل و زنجیرها اسیر می‌کنیم.»

جما رابرتسون (اولین از راست) و سالی مولیگان (دومین از راست)

سالی مولیگان گفت: «می‌دانم تمرین فالون گونگ در چین ممنوع است. تمرین‌کنندگان مورد ارعاب قرار می‌گیرند، زیرا دولت کمونیستی به آن‌ها اجازه تمرین نمی‌دهد. این دولت ادیان و باورها را کنترل می‌کند.»

او گفت درباره برداشت اجباری اعضای بدن با مجوز دولت توسط ح.ک.چ شنیده است: «باور دارم چنین رفتارهای خشونت‌آمیزی می‌تواند رخ دهد. البته این در استرالیا اتفاق نمی‌افتد؛ اما درک می‌کنم که در برخی کشورها، جایی که نظارت عمومی اندک است و دولت پاسخ‌گو نیست، چنین شرایطی به‌وجود می‌آید. برای مثال چین: زمانی ‌که افراد در مسند قدرت، بدون شفافیت یا نظارت بر اختیاراتشان عمل می‌کنند، می‌توانند بدون نگرانی از پیامدها رفتار کنند، زیرا عملاً به‌عنوان بالاترین قدرت در کشور عمل می‌کنند.»

او گفت چنین رویدادهایی خوب هستند: «این واقعاً روشی بسیار روشن برای انتقال حقیقت است، زیرا بسیاری از استرالیایی‌ها ممکن است هنوز با فالون گونگ آشنا نباشند. اگر بدانند که در چین، مردم صرفاً به‌خاطر باورهایشان مجازات می‌شوند، فکر می‌کنم بیشتر استرالیایی‌ها شوکه خواهند شد. نبود آزادی، ناتوانی در اندیشیدن، سخن گفتن یا انجام آزادانه باورهای مذهبی، برای ما واقعاً تکان‌دهنده است.»

جما رابرتسون گفت: «در بریزبن و سیدنی، افرادی را با لباس‌های زرد دیدم که چنین رویدادهایی برگزار می‌کنند. می‌دانم که این‌ها با حقوق بشر مرتبط هستند. ظاهراً وضعیت حقوق بشر در چین، کاملاً با استرالیا متفاوت است. به نظر من هر کسی باید از آزادی باور یا مذهب برخوردار باشد.»

«دیدن افرادی که در چنین رویدادهایی شرکت می‌کنند، سرشار از اشتیاق و شجاعت برای مشارکت، فوق‌العاده است. متأسفانه آن‌ها نمی‌توانند همین کار را در کشورهای خود انجام دهند، جایی که ممکن است از پیامدهای منفی بترسند و از آزادی بیان برخوردار نباشند. به همین دلیل بسیار خوشحالم که می‌بینم آن‌ها می‌توانند اینجا در استرالیا، آزادانه نظرات خود را ابراز کنند.»

گروه مارش تیان‌ گوئو در جریان این رویداد در مارتین پَلیس اجرا داشت.

بسیاری از مردم به اجرای گروه مارش تیان‌ گوئو گوش دادند و عکس گرفتند.

زنی با کت آبی از گروه مارش عکس گرفت و از موسیقی کلاسیک گروه تمجید کرد.