(Minghui.org) سرکوب فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) بهمدت ۲۷ سال ادامه داشته است. بسیاری از مردم هنوز نمیتوانند درک کنند که چرا ح.ک.چِ تمامیتخواه یک روش معنوی صلحآمیز را مورد آزار و شکنجه قرار میدهد.
این مقاله مروری بر رویدادهای کلیدی و مهم دارد و پیشزمینه آزار و شکنجه پیش از آغاز رسمی آن در ژوئیه۱۹۹۹ را توضیح میدهد. در چین، کشوری با تمدنی کهن که مهربانی و معنویت را ارج مینهاد، از زمانی که این رژیم در سال ۱۹۴۹، قدرت را بهدست گرفت، همواره نبردهایی میان مردم و ح.ک.چِ ملحد وجود داشته است.
ح.ک.چ برای سرکوب آزادی فکری و فرهنگ کهن چین، کمپینهای ضدراستگرایی (۱۹۵۷-۱۹۵۹) و انقلاب فرهنگی (۱۹۶۶-۱۹۷۶) را به راه انداخت. جنبش دموکراتیک به رهبری دانشجویان نیز در جریان کشتار میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ هدف قرار گرفت.
این امر نهتنها پیوند مردم چین را با فرهنگ سنتی و باورهای معنویشان قطع کرد، بلکه نشان داد که آنها آزادی اندکی دارند.
۱. چیگونگ محبوب میشود
پس از وقوع مجموعهای از فجایع فکری و فرهنگی، مردم توجه خود را به سیستمهای چیگونگ معطوف کردند. چیگونگ که ریشه در طب سنتی چین داشت و تهدیدی برای ح.ک.چ محسوب نمیشد، در دهه ۱۹۸۰، با وجود فضای سیاسی سخت در چین، محبوب شد.
اما این لزوماً بهمعنای آن نبود که ح.ک.چ نسبت به چیگونگ بیتفاوت بوده است. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۹۱) و بلوک شرق (۱۹۸۹-۱۹۹۰)، ح.ک.چ ترسید که مبادا قدرت خود را ازطریق «تحول صلحآمیز» از دست بدهد. این حزب یک کارگروه ۹نفره برای نظارت بر چیگونگ ایجاد کرد. این ۹ عضو که از مقامات بلندپایه بودند، از نهادهایی همچون کمیسیون دولتی ورزش، کمیسیون دولتی علم و فناوری، وزارت بهداشت، وزارت امنیت دولتی، اداره تبلیغات کمیته مرکزی، وزارت دارایی، وزارت امنیت عمومی، اداره ارتباطات اداره کل سیاسی و ستاد پلیس مسلح تشکیل شده بودند.
این سیستم جامع به ح.ک.چ امکان میداد اطلاعات مربوط به سیستمهای چیگونگ را جمعآوری و تعامل آنها با عموم مردم را کنترل کند.
۲. بررسی فواید سلامتی
فالون گونگ در ماه مه۱۹۹۲، به عموم معرفی شد. تمرینکنندگان پس از انجام پنج مجموعه تمرین و زندگی براساس اصول حقیقت، نیکخواهی، بردباری، بهبود قابلتوجهی در وضعیت جسمی و روانی خود تجربه کردند.
محبوبیت روزافزون فالون گونگ و تعداد روبهرشد تمرینکنندگان توجه ح.ک.چ را جلب کرد. در سال ۱۹۹۴، مأموران پلیس محلی بهصورت مخفی اعزام شدند تا در میان تمرینکنندگان فالون گونگ نفوذ کنند، اما هیچ مورد غیرعادیای نیافتند.
در پایان سال ۱۹۹۴، آقای لی هنگجی، بنیانگذار فالون گونگ، آموزش این تمرین را در چین متوقف کرد.
۳. تعداد روبهرشد تمرینکنندگان فالون گونگ
ازآنجاکه اصول فالون گونگ با ارزشهای اخلاقی سنتی همسو بود و مردم چین پیش از بهقدرترسیدن ح.ک.چ نیز این اصول را تمرین میکردند، این روش همچنان با شتاب به گسترش خود ادامه داد. تا سال ۱۹۹۶، تعداد تمرینکنندگان آن از تعداد افرادی که سایر انواع چیگونگ را تمرین میکردند، فراتر رفت.
فالون گونگ فهرست رسمی عضویت نداشت و تمرینکنندگان آزاد بودند که بیایند و بروند، بنابراین تعداد دقیق تمرینکنندگان نامشخص باقی ماند. اما تا سال ۱۹۹۶، میلیونها نفر آن را تمرین میکردند. در میان آنها، بسیاری از اعضای ح.ک.چ و مقامات دولتی، بهویژه مقامات ارشد بازنشسته، نیز بودند.
جیانگ زمین، که پس از کشتار میدان تیانآنمن به رهبر اصلی ح.ک.چ تبدیل شد، هراس داشت که مبادا کنترل بر مردم را از دست بدهد. او با دیدن اینکه فالون گونگ ماهیتی غیرسیاسی دارد و در پی جلب رضایت او نیست، نسبت به نفوذ عظیم این تمرین و بنیانگذار آن حسادت کرد. این عوامل بهطور مستقیم و غیرمستقیم به حادثه روزنامه گوانگمینگ دیلی در سال ۱۹۹۶ منجر شدند.
۴. حادثه روزنامه گوانگمینگ دیلی
بیایید سیاست «سه نَه» ح.ک.چ درباره سیستمهای چیگونگ را مرور کنیم. در ۱۳مه۱۹۸۲، هو یائوبانگ، وزیر وقت اداره تبلیغات کمیته مرکزی ح.ک.چ و بعدها دبیرکل این کمیته، به اداره تبلیغات دستور داد سیاست «سه نَه» را درباره چیگونگ و موضوعات مرتبط (مانند تواناییهای فوقطبیعی) صادر کند؛ یعنی: «نه تبلیغ، نه انتقاد و نه بحث.»
در مارس۱۹۸۲، ژانگ ژنهوان، مقام ارشد ح.ک.چ، میزبان رویدادی بود که تواناییهای فوقطبیعی را به نمایش میگذاشت. وو شائوزو، معاون وقت یکی از ادارات زیرمجموعه کمیسیون علم، فناوری و صنعت برای دفاع ملی (که بعدها به مقام کمیسر سیاسی این کمیسیون ارتقا یافت)، در این رویداد شرکت داشت. پس از آن، وو نامهای به دبیرکل هو یائوبانگ نوشت که در آن آمده بود:
«در طول تاریخ توسعه علمی، زمانی که کوپرنیک نظریه خورشید مرکزی را مطرح کرد، گالیله بر گردش زمین پافشاری کرد، انیشتین نظریه نسبیت را ارائه داد و توماس هانت مورگان نظریه ژنها را مطرح کرد، همگی با انتقاد شدید جریانهای غیرمذهبیِ حاکم مواجه شدند. حتی برخی از کسانی که از این نظریههای جدید حمایت کردند نیز جان خود را از دست دادند، مانند برونو. اتحاد جماهیر شوروی نظریه ژنتیک را رسماً بهعنوان "شبهعلم ایدهآلیسم بورژوایی" برچسب زد، اما واقعیتها ثابت کرده است که نظریه لیسنکوئیسم آنها خود یک شبهعلم بود.»
«از نمونههای فوق میتوان دید پدیدههایی که نظریههای قدیمی قادر به توضیح آنها نیستند، اغلب پیشدرآمد جهشهای علمی هستند. این پدیدهها، زمانیکه کشف شوند و به یک نظریه علمی ارتقا یابند، از اهمیت علمی بسیار و ارزش عملی فوقالعادهای برخوردار خواهند بود...»
سه مقام ارشد نیز شروع به حمایت از چیگونگ کردند. یکی از آنها وو بود، فارغالتحصیل رشته فیزیک هستهای نظری از دانشگاه چینگهوا و در آن زمان کمیسر سیاسی کمیسیون علم، فناوری و صنعت برای دفاع ملی. دومی تِنگ تِنگ بود، شیمیدان هستهای چینی، رئیس پیشین دانشگاه علم و فناوری چین، معاون وزیر اداره تبلیغات مرکزی و معاون رئیس آکادمی علوم چین. سومی جیا چونوانگ بود، فارغالتحصیل بخش فیزیک مهندسی دانشگاه چینگهوا با تخصص در فیزیک هستهای تجربی و در آن زمان وزیر و دبیر حزب در وزارت امنیت دولتی. این سه مقام از نهادهای مهم دولتی به رهبران سطوح بالاتر نامه نوشتند و ضمن توضیح اهمیت علمی تواناییهای فوقطبیعی، داوطلب شدند مسئولیت پژوهش درباره این تواناییها و سیاستگذاری و مدیریت مرتبط با آن را برعهده بگیرند. این نامه به تأیید مقامات مربوطه رسید و درنتیجه، «گروه رهبری سهنفره علوم انسانی در چین» در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
بااینحال ح.ک.چ صرفنظر از این موارد تصمیم گرفت فالون گونگ را هدف قرار دهد. شو گوانگچون، معاون وزیر اداره تبلیغات کمیته مرکزی حزب کمونیست چین، در سال ۱۹۹۶، جلسهای با سردبیران ۱۰ روزنامه مهم مرکزی برگزار کرد تا برای خود سرمایه سیاسی کسب کند. او به روزنامه گوانگمینگ دیلی دستور داد تا با انتشار مقالهای فالون گونگ را بدنام کند و سایر روزنامههای اصلی نیز آن را بازنشر دهند.
بهطور مشابه، اداره کل مطبوعات و انتشارات در ۲۴ژوئیه۱۹۹۶، سندی داخلی به ادارات مطبوعات و انتشارات در تمامی استانها و شهرهای کشور صادر کرد که انتشار و توزیع کتابهای فالون گونگ مانند جوآن فالون و فالون گونگ را ممنوع میکرد. (بیش از ۱۰ سال پس از آغاز رسمی آزار و شکنجه در سال ۱۹۹۹، دستور شماره ۵۰ اداره کل مطبوعات و انتشارات در مارس ۲۰۱۱، این ممنوعیت انتشار متون فالون گونگ در چین را لغو کرد؛ اما این سرکوب همچنان ادامه یافت.)
شو در ابتدا قصد داشت تا فالون گونگ را بهعنوان یک «فرقه» برچسبگذاری کند. اما پس از آنکه روزنامه گوانگمینگ دیلی مقالهای در بدنامسازی فالون گونگ منتشر کرد، نهادهای دولتی مرتبط صدهاهزار نامه از سوی مردم دریافت کردند که در آنها حقیقت درباره فالون گونگ روشن شده بود. درنتیجه، سرکوب بیشتر فالون گونگ بهطور موقت متوقف شد. (در ۲ژوئن۲۰۱۴، روزنامه لیگال ایونینگ نیوز وابسته به ح.ک.چ بار دیگر سند شماره ۳۹ [۲۰۰۰] وزارت امنیت عمومی را علناً تأیید و صراحتاً اعلام کرد که فالون گونگ فرقه نیست؛ اما سرکوب متوقف نشد.)
۵. دو تحقیق محرمانه در سال ۱۹۹۷
در ژانویه و ژوئیه۱۹۹۷، وزارت امنیت عمومی که تحت کنترل لوئو گان، از پیروان جیانگ زمین بود، دو تحقیق سراسری درباره فالون گونگ انجام داد تا آن را بهعنوان «فرقه» معرفی کند. اما پس از تحقیقات گسترده، ادارات امنیت عمومی در سراسر چین گزارش دادند: «هیچ مشکلی یافت نشده است.»
با وجود نبود شواهد، اداره اول وزارت امنیت عمومی در سال ۱۹۹۸، «اطلاعیه شماره ۵۵۵» با عنوان «اطلاعیه درخصوص انجام تحقیق درباره فالون گونگ» را صادر کرد که در آن فالون گونگ بهعنوان «فرقه» معرفی شده بود. در چین، استفاده از رسانهها برای بدنامسازی یک فرد یا گروه، مقدمهای برای کمپینهای سیاسی سراسری است.
۶. رخداد تلویزیون پکن در سال ۱۹۹۸
هه زوئوشیو، عضو آکادمی علوم چین که در نگارش تبلیغات ح.ک.چ مشارکت داشت، شروع به حمله به فالون گونگ کرد. او ادعا کرد که «توسعه مکانیک کوانتومی نشان میدهد که نظریه "سه نمایندگی" جیانگ زمین، معیار بنیادی برای ارزیابی نوآوری علمی و فناوری است.»
هه زوئوشیو که برادرزن لوئو بود، عمداً در برنامه «پکن اکسپرسِ» تلویزیون پکن در مه۱۹۹۸، فالون گونگ را بدنام کرد. بسیاری از تمرینکنندگان به این ایستگاه تلویزیونی رفتند تا تجربیات شخصی خود را به اشتراک بگذارند و حقایق را روشن کنند. پس از آنکه کارکنان از وضعیت آگاه شدند، اصلاحاتی انجام دادند.
۷. هه زوئوشیو از انتشار افترا و بدنامسازی در رسانههای پکن منع شد
اقدامات تحریکآمیز هه زوئوشیو موجب نارضایتی معاون وقت شهردار پکن شد و او دستور داد که هه از بیان اظهارات افتراآمیز در رسانههای پکن خودداری کند. ازآنجاکه اقدامات او در پکن ممنوع شد، در آوریل۱۹۹۹ به تیانجین رفت و در آنجا مقالهای افتراآمیز منتشر کرد که در ادامه توضیح داده میشود.
۸. وزارت امنیت عمومی دوباره آشوب به پا میکند
در ۲۱ژوئیه۱۹۹۸، اداره اول وزارت امنیت عمومی «اطلاعیهای» به ادارات امنیت عمومی در سراسر چین صادر کرد. این اقدام باعث شد پلیسهای محلی تمرینکنندگان فالون گونگ را بهزور متفرق کنند. مأموران بازرسیهای غیرقانونی از منازل انجام دادند، به منازل خصوصی یورش بردند و اموال شخصی را توقیف کردند. این اتفاق در شینجیانگ، هیلونگجیانگ، هبی، فوجیان و سایر مناطق رخ داد.
۹. گزارش تحقیقاتی
تمرینکنندگان فالون گونگ در واکنش به این آزار و اذیت، به رؤسای ایستگاههای پلیس نامه نوشتند تا توضیح دهند چرا این اقدامات نادرست است. در نیمه دوم سال ۱۹۹۸، گروهی از مقامات ارشد بازنشسته کنگره ملی خلق، به رهبری چیائو شی، تحقیق و بررسی دقیقی درباره فالون گونگ انجام دادند. آنها به این نتیجه رسیدند: «فالون گونگ کاملاً به نفع کشور و مردم است.» در پایان همان سال، آنها گزارش تحقیقاتی خود را به پولیتبورو به ریاست جیانگ زمین ارائه کردند.
اعضای پولیتبورو پس از بررسی این گزارش خشنود شدند. نخستوزیر وقت، ژو رونگجی، دستوری صادر کرد که در اصل بیان میکرد نباید مزاحمتی برای تمرینکنندگان فالون گونگ ایجاد شود. دستور ژو براساس منافع اقتصادی و حکومتی بود؛ اگر یک روش بتواند هزینههای بیمه درمانی چین را بهطور قابلتوجهی کاهش دهد و به حفظ نظم و ترتیب اجتماعی کمک کند، دولت باید از آن حمایت کند. (تمرینکنندگان فالون گونگ تازه زمانی از این دستور ژو رونگجی که در پایان سال ۱۹۹۸ صادر شده بود آگاه شدند که در دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل۱۹۹۹ شرکت کردند.)
جیانگ زمین از این نتیجه رضایت نداشت و گزارش را به لوئو گان سپرد. این امر بهطور مستقیم یا غیرمستقیم به حادثه تیانجین در سال ۱۹۹۹ منجر شد.
۱۰. حادثه تیانجین در سال ۱۹۹۹
هه زوئوشیو با حمایت لوئو گان، دستور ژو رونگجی را نادیده گرفت و در ۱۱آوریل۱۹۹۹، مقاله افتراآمیز دیگری درباره فالون گونگ در مجله «نمایشگاه علم و فناوری جوانان» وابسته به مؤسسه آموزشی تیانجین منتشر کرد. او بدون هیچ مبنایی ادعا کرد که فالون گونگ به جامعه آسیب میزند.
تمرینکنندگان به دولت اعتماد داشتند و احساس میکردند مقامات باید از واقعیتها آگاه شوند، بنابراین برخی از آنها از ۱۸ تا ۲۴آوریل۱۹۹۹، به مؤسسه آموزشی تیانجین و سایر نهادهای مرتبط رفتند تا وضعیت را توضیح دهند و روشن کنند. در ۲۳ و ۲۴آوریل، اداره امنیت عمومی تیانجین پلیس ضدشورش را اعزام کرد تا تمرینکنندگان را مورد ضرب و شتم قرار دهد. بسیاری مجروح و ۴۵ تمرینکننده دستگیر شدند.
زمانی که تمرینکنندگان فالون گونگ درخواست آزادی افراد دستگیرشده را مطرح کردند، مقامات دولت شهری تیانجین به آنها اطلاع دادند که بهدلیل دخالت وزارت امنیت عمومی، تمرینکنندگان دستگیرشده تنها در صورتی آزاد خواهند شد که مقامات پکن مجوز دهند. پلیس تیانجین به تمرینکنندگان گفت: «به پکن بروید؛ فقط با رفتن به پکن میتوان این مشکل را حل کرد.»
تمرینکنندگان با پیروی از این توصیه، به پکن رفتند و در دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل۱۹۹۹ شرکت کردند. سه ماه بعد، جیانگ زمین آزار و شکنجه سراسری را آغاز کرد که تا امروز ادامه دارد.
ضربالمثلی قدیمی میگوید: «اگر بخواهی عیبجویی کنی، همیشه بهانهای پیدا میشود.» دوهزار سال پیش، نرون مسیحیان را با بدنامسازی متهم کرد؛ هیتلر نیز یهودیان را با افترا هدف قرار داد. ح.ک.چ طی دهها سال ازطریق کمپینهای سیاسی کنترل خود بر چین را حفظ کرده است و در نابود کردن هر گروهی که آن را تهدیدی برای حاکمیت تمامیتخواه خود بداند، تردید نخواهد کرد؛ فالون گونگ نیز از این قاعده مستثنی نیست.
با وجود این آزار و شکنجه ۲۷ساله، که شامل شکنجه، کشتار و برداشت اعضای بدن افراد زنده است، تمرینکنندگان همچنان به اصول فالون گونگ پایبند هستند. آنها همچنان درباره تهدیدی که ح.ک.چ برای بشریت ایجاد میکند به مردم اطلاعرسانی میکنند.
ازآنجاکه ح.ک.چ با استفاده از برخی رسانههای غربی، نظام حقوقی و بهرهگیری از اهرمهای اقتصادی این آزار و شکنجه را به خارج از کشور صادر میکند، اگر این سرکوب فراملی مهار نشود، پیامدهای آن میتواند فاجعهبار باشد.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
