(Minghui.org) خانم ژن، معلمی در دهه ۲۰ زندگیاش، بههمراه خانوادهاش در ۲۵آوریل۱۹۹۹، سوار قطاری به مقصد پکن بود. ساعت ۶ بعدازظهر قطار مملو از جمعیت بود و همه در سکوت بودند. برخی سرشان را پایین انداخته و مشغول مطالعه بودند و برخی لباس نظامی به تن داشتند.
خانم ژن ناگهان به یاد آورد که از محل کارش مرخصی نگرفته است و باید روز بعد سر کار برود. او یک تلفن همراه قرض گرفت، که در آن زمان وسیلهای نادر و بسیار گرانقیمت بود، تا با خانه تماس بگیرد و مرخصیاش را هماهنگ کند. صاحب تلفن در شنژن کسبوکار داشت. او به خانم ژن گفت که تمرینکننده فالون گونگ است و برای دادخواهی به پکن میرود.
خانم ژن که تا آن زمان سه سال بود فالون گونگ را تمرین میکرد، گفت که تقریباً همه افراد در آن واگن در آن شب تمرینکننده بودند. افراد بسیار زیادی شنیده بودند که ۴۵ تمرینکننده در تیانجین بهناحق دستگیر شدهاند و میخواستند برای درخواست آزادسازی آنها به پکن بروند.
در ۲۵آوریل۱۹۹۹، در واکنش به سرکوب توسط ح.ک.چ، ازجمله توقف انتشار کتاب جوآن فالون و دستگیری غیرقانونی تمرینکنندگان تیانجین، بیش از ۱۰هزار تمرینکننده از سراسر کشور، در دفتر ملی استیناف در پکن گرد هم آمدند تا حقایق این تمرین را برای دولت روشن کنند. آنها سه درخواست داشتند: آزادسازی تمرینکنندگان دستگیرشده در تیانجین، اجازه انتشار کتاب جوآن فالون، و فراهم کردن محیطی قانونی برای تزکیه فالون گونگ. سپس نخستوزیر وقت ژو رونگجی، با نمایندگان دیدار و با این درخواستها موافقت کرد. همه تمرینکنندگان بهآرامی متفرق شدند.
دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل الگویی برای گفتوگو میان دولت چین و شهروندان عادی بود. همچنین به جهان نشان داد که تمرینکنندگان فالون گونگ چگونه براساس حقیقت، نیکخواهی، بردباری رفتار میکنند. از سال ۱۹۹۹، تمرینکنندگان در سراسر جهان، این روز مهم را گرامی داشتهاند تا پایداری و نیکخواهیای را به نمایش بگذارند که تمرینکنندگان در چین، در مواجهه با آزار و شکنجه در آن زمان از خود نشان دادند.
تمرینکنندگان در هلند، در ۲۳آوریل۲۰۲۶ در سفارت چین در لاهه و همچنین در نزدیکی مجلس نمایندگان این کشور فعالیتهایی برگزار کردند تا بیستوهفتمین سالگرد دادخواهی پکن را گرامی بدارند. آنها خواستار پایان دادن به آزار و شکنجه شدند.
تمرینکنندگان در هلند در ۲۳آوریل۲۰۲۶، در سفارت چین در لاهه گرد هم آمدند تا خواستار پایان دادن به آزار و شکنجه شوند.
شرکتکنندگان در دادخواهی پکن: تجربهای فراموشنشدنی
خانم چن که در هلند زندگی میکند، در سال ۱۹۹۹ در پکن کار میکرد. مدت کوتاهی پس از آنکه شروع به تمرین فالون گونگ کرد، شنید که دهها تمرینکننده در تیانجین بهناحق دستگیر شدهاند. بسیاری از تمرینکنندگان میخواستند برای دادخواهی به پکن بروند. او بهتنهایی به دفتر ملی استیناف رفت و دید که تمرینکنندگان بسیاری از سراسر کشور در دو سوی خیابان ایستادهاند. آنها آرام و صلحجو بودند. آن زمان اوایل تابستان در پکن بود، بااینحال او در آن روز احساس گرما نمیکرد. احساس بسیار راحتی داشت.
خانم ژن نیز در هلند زندگی میکند. او برای دادخواهی ۲۵آوریل تا پکن نرفت، زیرا قطاری که سوارش بود وقتی به ایستگاه گونگژولینگ در استان جیلین رسید، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه نخستوزیر با درخواستهای تمرینکنندگان فالون گونگ موافقت کرده است. خانم ژن از قطار پیاده شد و به چانگچون بازگشت. او گفت هرگز این تجربه را فراموش نمیکند. گرچه او شخصاً به دفتر ملی استیناف در پکن نرفت تا در دفاع از ایمانش سخن بگوید، اما در آن قطار، تمرینکنندگان بسیاری را دید. همه فقط میخواستند افراد خوبی باشند و برای هدفی مشترک به پکن بروند. او احساس افتخار میکرد که یکی از آنهاست. او دید که فالون گونگ تا چه اندازه محبوب است و چه تغییرات مثبتی برای چین به همراه آورده است.
رئیس انجمن فالون دافای هلند: آزار و شکنجه فالون گونگ را متوقف کنید، سرکوب فراملی را متوقف کنید!
در این تجمع، کایان وونگ، رئیس انجمن فالون دافای هلند، به ۲۵آوریل۱۹۹۹ اشاره کرد. او از دادخواهی بیش از ۱۰هزار تمرینکننده گفت که خواستار محیطی قانونی برای تزکیه بودند.
او امروز در پاسخ به آزار و شکنجه مداوم و سرکوب فراملی از سوی ح.ک.چ تأکید کرد که همانند تمرینکنندگان در سراسر جهان، تمرینکنندگان در هلند نیز بهصورت صلحآمیز و منطقی به اعتراض علیه آزار و شکنجه ادامه خواهند داد.
او از مقامات دولت چین خواست از رژیم پیروی نکنند و فالون گونگ را مورد آزار و شکنجه قرار ندهند، برداشت اجباری اعضای بدن افراد زنده را که با حمایت دولت انجام میشود، متوقف کنند و به سرکوب فراملی پایان دهند.
کایان وونگ، رئیس انجمن فالون دافای هلند، درحال سخنرانی در تجمع
مردم میخواهند فالون گونگ را یاد بگیرند
الینه فان وووِه وقتی از کنار سفارت چین عبور میکرد، تمرینکنندگان را دید که درحال انجام تمرینات بودند. او گفت: «این اولین باری است که درباره فالون گونگ میشنوم. همچنین اولین باری است که میشنوم شما برای حق انجام این تمرین تا این حد تلاش کردهاید. از اینکه به اینجا آمدهاید متشکرم. من همین حالا دادخواست را امضا کردم تا حمایتم را نشان دهم، و در فکر این هستم که به شما در این تمرین بپیوندم.»
هوگو ماکینک، مربی موجسواری، زمانی را با دانشجویانی گذرانده بود که گردشگرانی از چین بودند. وقتی درباره شکنجه و فشار روانیای که تمرینکنندگان بهدلیل باورشان متحمل شدهاند آگاه شد، بلافاصله دادخواست را امضا کرد. او با دیدن تمرینکنندگان درحال مدیتیشن گفت: «این فوقالعاده است! دیشب خواب دیدم درحال مدیتیشن هستم، و امروز با شما روبهرو شدم!» او پرسید کجا میتواند یک محل تمرین پیدا کند و گفت قصد دارد تمرینات را یاد بگیرد.
اطلاعرسانی درباره آزار و شکنجه
در بعدازظهر ۲۳آوریل، تمرینکنندگان در خیابان بزویدنهاوتسهوگ، در نزدیکی دفاتر موقت مجلس نمایندگان و ایستگاه دن هاخ سنترال، تابلوهای نمایش اطلاعات برپا کردند و تمرینات را انجام دادند تا مردم را از آزار و شکنجه مداوم در چین آگاه کنند.
تمرینکنندگان در ۲۳آوریل، در نزدیکی ایستگاه دن هاخ سنترال که در نزدیکی مجلس نمایندگان قرار دارد، تابلوهای نمایش اطلاعات برپا کردند و تمرینات را به نمایش گذاشتند.
مردم برای آشنایی با فالون گونگ توقف میکردند.
تمرینکنندگان به رهگذران بروشور دادند و از آنها خواستند دادخواستی را امضا کنند که خواستار پایان دادن به نقض حقوق بشر در چین است.
بنرهای بزرگ تمرینکنندگان در بزویدنهاوتسهوِگ توجه مردم را جلب کرد.
اولیویه بلر، که در لایدن زندگی میکند و در دانشگاه در رشته مطالعات اطلاعات تحصیل میکند، بهصورت پارهوقت در لاهه کار میکند. او وقتی دید تمرینکنندگان تمرینات را به نمایش گذاشتند، گفت: «این تمرین روشی عالی برای حفظ تندرستی است. سرکوب توسط ح.ک.چ بسیار هولناک است. اما این وضعیت همچنان ادامه دارد.» او از تمرینکنندگان بابت اطلاعرسانی درباره آزار و شکنجه تشکر کرد و از تابلوهای نمایش اطلاعات عکس گرفت. او گفت میخواهد به تمرینکنندگان کمک کند این پیام را گسترش دهند و به افراد بیشتری درخصوص این نقض حقوق بشر اطلاعرسانی کنند.
آسی، که ایرانی است، گفت: «وقتی شما را دیدم، انرژی خالصی را احساس کردم، بسیار آرام. این تمرین باید برای بهبود سلامتی مفید باشد. ح.ک.چ نباید شما را سرکوب کند. این حق شماست که تمرینات را انجام دهید.»
او درباره آزار و شکنجه ح.ک.چ گفت: «آنها درحال ازدست دادن حمایت و اعتماد مردم هستند، به نیازهای واقعی مردم توجه نمیکنند و آنها را مجبور به اطاعت میکنند. فالون گونگ میتواند افراد زیادی را گرد هم بیاورد. قدرت ایمان ح.ک.چ را میترساند، بنابراین تمام تلاش خود را برای آزار و شکنجه آن بهکار میگیرد.»
او تمرینکنندگان را تشویق کرد تا به تلاشهای خود برای اطلاعرسانی درباره آزار و شکنجه ادامه دهند و برایشان آرزوی موفقیت کرد.
رهگذران دادخواست پایان دادن به آزار و شکنجه فالون گونگ را امضا میکنند.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
