(Minghui.org) از سال 1949 که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) به قدرت رسید، طی کمپینهای سیاسی متعددش بیش از ۸۰میلیون نفر را کشته است که آن را به یکی از بزرگترین ناقضان حقوق بشر تبدیل کرده است. شمار قربانیان آن در دوران صلح، از تعداد کشتهشدگان دو جنگ جهانی نیز فراتر رفته است.
ح.ک.چ همچنین آزادی اندیشه را در چین سرکوب کرد (کمپین ضدراستگرایی، ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹)، فرهنگ را نابود کرد (انقلاب فرهنگی، ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶)، و دموکراسی را درهم شکست (کشتار میدان تیانآنمن، ۱۹۸۹). اکنون نیز این رژیم از سال ۱۹۹۹ تاکنون تلاش کرده است با آزار و شکنجه فالون گونگ، آزادی عقیده را نابود کند.
بسیاری از مردم بهواسطه تبلیغات ح.ک.چ گمراه شدهاند و درکهای نادرستی درباره فالون گونگ پیدا کردهاند. برخی احساس میکنند که این آزار و شکنجه صرفاً مسئلهای مربوط به حقوق بشر است. اما زمانی که فرد گزارشها و تجربههای دستاول تمرینکنندگان را که در وبسایت مینگهویی منتشر شدهاند مطالعه کند، روشن میشود که علت ریشهای این آزار و شکنجه، تضاد بنیادین میان ایدئولوژی ح.ک.چ و انسانیت است.
فلسفه مبارزه طبقاتی و خشونت ح.ک.چ با ارزشهای سنتی بشر، ازجمله اصول جهانی حقیقت، نیکخواهی، بردباری که توسط فالون گونگ آموزش داده میشود، در تضاد است. آزار و شکنجه فالون گونگ ادامه تاریخچه چندیندههای ح.ک.چ برای نابودکردن ارزشهای سنتی است.
این آزار و شکنجه همچنین طولانیترین کمپین ح.ک.چ و تنها کمپینی است که موفق نشده است. اگر ح.ک.چ همچنان به مقابله با ارزشهای ذاتی بشر ادامه دهد و نفوذ جهانی خود را گسترش دهد، آیا هیچ جامعهای آزاد باقی خواهد ماند؟
۲۷ سال پایداری
براساس مقالهای اخیر در مینگهویی با عنوان «ده نکتهای که ممکن است ندانید و به آزار و شکنجه رسمی فالون گونگ توسط ح.ک.چ منجر شد»، ح.ک.چ از اوایل سال ۱۹۹۶ تلاش کرده بود فالون گونگ را سرکوب کند. اما موفق نشد، زیرا فواید این تمرین در میان عموم مردم، ازجمله مقامات بلندپایه ح.ک.چ، بهخوبی شناخته شده بود.
اما ح.ک.چ همچنان بهدنبال راههایی برای بدنامکردن فالون گونگ بود، ازجمله انتشار مقالهای افتراآمیز در یک مجله در آوریل۱۹۹۹. زمانی که تمرینکنندگان در تیانجین تلاش کردند واقعیتها را برای سردبیر آن مجله توضیح دهند، دهها نفر دستگیر شدند. سایر تمرینکنندگان در ۲۵آوریل۱۹۹۹، برای دادخواهی صلحآمیز نزد دولت مرکزی در پکن رفتند. گرچه نخستوزیر به نگرانیهای آنها رسیدگی کرد، جیانگ زمین، رهبر سابق ح.ک.چ، سه ماه بعد، در ژوئیه۱۹۹۹، آزار و شکنجهای سراسری را آغاز کرد.
دادخواهی صلحآمیز آوریل۱۹۹۹ قابلتوجه است، زیرا عزم تمرینکنندگان برای پایبندی به ایمانشان را نشان میدهد، حتی گرچه در جامعهای تحت حاکمیت یک رژیم تمامیتخواه یعنی ح.ک.چ زندگی میکنند. این سرکوب همچنان ادامه دارد و تمرینکنندگان سراسر جهان هر سال رویدادهایی برگزار میکنند تا دادخواهی صلحآمیز ۲۷ سال پیش را گرامی بدارند و درباره موارد نقض مداوم حقوق بشر در چین اطلاعرسانی کنند.
براساس گزارشهای وبسایت مینگهویی، تمرینکنندگان فالون گونگ در سراسر جهان، امسال در حوالی ۲۵آوریل، در نزدیک به ۱۰۰ شهر در بیش از ۳۰ کشور، تجمعات، راهپیماییها و مراسم شمعافروزی برگزار کردند. این فعالیتها در سراسر آمریکای شمالی، اروپا، آسیا، اقیانوسیه و آمریکای لاتین برگزار شد. تمرینکنندگان از ح.ک.چ خواستند به این آزار و شکنجه ۲۷ساله پایان دهد و از مردم درخواست کردند دادخواستهایی را برای مقابله با سرکوب فراملی بهدست ح.ک.چ امضا کنند.
در آمریکای شمالی، تمرینکنندگان در ۲۵آوریل، در فلاشینگ، محل بزرگترین جامعه چینی شهر نیویورک، راهپیمایی بزرگی برگزار کردند. برخی از تماشاگران گفتند این رویداد به بیدارشدن مردم چین و عموم مردم نسبت به جنایات درحالوقوع در چین کمک کرده است. رویداد واشینگتن دیسی از حمایت اعضای کنگره آمریکا، ازجمله مایکل مککال و کریس اسمیت برخوردار بود. نماینده اسمیت گفت: «تلاش بیرحمانه ح.ک.چ برای نابودکردن فالون گونگ، بهعنوان یکی از بدترین جنایات قرن بیستویکم در یادها خواهد ماند.»
رویدادهای مشابهی در تایوان، ژاپن، استرالیا، نیوزیلند، آلمان، بریتانیا، فرانسه و شمال اروپا برگزار شد.
تلاشها برای مهار آزار و شکنجه و سرکوب فراملی
رویدادهای تمرینکنندگان در سال ۲۰۲۶، علاوهبر افشای آزار و شکنجه در چین، بر تلاشهای ح.ک.چ برای صدور آزار و شکنجه فالون گونگ به سراسر جهان، و نیز تلاش سایر دولتها برای مهار سرکوب فراملی ح.ک.چ، نور افکند. عواملی که از طرف ح.ک.چ عمل میکنند، همچنان شرکت هنرهای نمایشی شن یون، هنرمندان آن، سالنهای میزبان و تمرینکنندگان فالون گونگ را که برای اطلاعرسانی درباره آزار و شکنجۀ ایمانشان تلاش میکنند، مورد آزار و اذیت قرار میدهند و تهدید میکنند.
کنگره آمریکا درحال پیشبرد لایحهای با عنوان «قانون حفاظت از فالون گونگ و قربانیان برداشت اجباری اعضای بدن» است که مقامهای ح.ک.چِ دخیل در برداشت اجباری اعضای بدن را ازطریق مسدودکردن داراییهایشان در آمریکا و جلوگیری از ورودشان به این کشور، تحریم خواهد کرد.
این اقدامات سرکوب فراملی باید زنگ هشداری برای جامعه بینالمللی باشد. کریس اسمیت، از رؤسای کمیسیون اجرایی کنگره درباره چین (CECC)، هنگام انتشار گزارش سالانه CECC در روز حقوق بشر، ۱۰دسامبر۲۰۲۵، گفت: «بنابراین جمهوری خلق چین، صرفاً رقیب راهبردی ایالات متحده و سایر کشورهای جهان آزاد نیست، بلکه رقیبی نظاممند است که میکوشد نظم بینالمللی باثباتی را که ایالات متحده از پایان جنگ جهانی دوم ضامن آن بوده است، از میان ببرد.»
نماینده اسمیت گفت: «چگونه کشوری غارتگر و سوداگر که از کار اجباری استفاده میکند، مالکیت فکری را میدزدد و بهشدت به شرکتهای دولتی یارانه میدهد، میتواند عضو سازمان تجارت جهانی یا هرگونه نظم مبتنی بر قانون باشد؟ پاسخ این است که تا وقتی حزب کمونیست انحصار قدرت را حفظ کند، نمیتواند چنین باشد.»
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
مجموعه تفسیر خبری
