(Minghui.org) بهمنظور گرامیداشت «روز جهانی حمایت از قربانیان شکنجه» که از سوی سازمان ملل متحد نامگذاری شده است، تمرینکنندگان در ۲۷ژوئن۲۰۲۶، در میدان کامرشال بِی در اوکلند گرد هم آمدند و برای معرفی فالون دافا و افشای ۲۷ سال آزار و شکنجه این روش معنوی توسط حزب کمونیست چین، رویداد بزرگی را برگزار کردند.
فعالیتهای این رویداد، از تمرین گروهی در صبح گرفته تا برگزاری تجمع و راهپیمایی در بعدازظهر، شمار زیادی از رهگذران را به خود جذب کرد و بسیاری از این رویدادها عکس و فیلم گرفتند. سخنرانان این تجمع، شامل وکلای حقوق بشر، متخصصان پزشکی، مدافعان حقوق بشر و سایرین، همگی خواستار پایان دادن به سرکوب مداوم فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین شدند، آزار و شکنجهای که در سال ۱۹۹۹ آغاز شد و همچنان ادامه دارد.
تمرینکنندگان در ۲۷ژوئن، در میدان کامرشال بِی اوکلند، درحال انجام تمرینهای فالون دافا
برگزاری تجمع پس از تمرین گروهی
برگزاری راهپیمایی هنگام بعدازظهر در مرکز شهر اوکلند
مردم پرسشهایی مطرح کردند و دادخواستهای پایان دادن به نقض حقوق بشر را امضا کردند.
کارشناسان حقوقی و پزشکی: شکنجه و برداشت اجباری اعضای بدن، پایمالکردن کرامت انسانی است
کری گور، وکیل حقوق بشر، درحال سخنرانی در این تجمع
کری گور، وکیل سرشناس حقوق بشر، در سخنرانی خود اظهار داشت: «شکنجه درواقع در پی نابود کردن کرامت شخص، درهم شکستن روحش و انکار انسانیت بنیادی و ذاتی اوست.»
گور که وکیل پناهندگان است، گفت حزب کمونیست چین از آزار و شکنجه بهعنوان ابزاری علیه گروههای سیاسی و مذهبی، ازجمله حامیان دموکراسی، وکلای حقوق بشر چین، مدافعان حقوق بشر، مسیحیان کلیساهای خانگی، تمرینکنندگان فالون گونگ، اویغورهای مسلمان، بوداییان تبتی و بسیاری گروههای دیگر استفاده میکند.
او با نقل سخنی از آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفت: «هرگز نباید اجازه داد عاملان آزار و شکنجه از مجازات اعمالشان بگریزند و نظامهایی که زمینه شکنجه را فراهم میکنند، باید برچیده یا اصلاح شوند.» گور معتقد است که هیچ چشمانداز واقعیای برای اصلاحات معنادار از درون حزب کمونیست چین وجود ندارد.
او گفت که تغییر پایدار، بهاحتمال زیاد از مسیر اصلاحات دموکراتیک در چین حاصل خواهد شد و در پایان افزود: «لطفاً صدای کسانی باشید که آزادی بیان ندارند. با این کار میتوانید سهمی ارزشمند در پاسداری از کرامت انسانی، استقلال فردی و حفاظت از حقوق بنیادین بشر داشته باشید.»
آرتور کاوردیل، متخصص قلب، نیز در این تجمع سخنرانی کرد.
او در سخنان خود، از منظر اخلاق پزشکی، آزار و شکنجه را بهشدت محکوم کرد. وی تأکید کرد که اهدای قانونی عضو باید بر پایه رضایت داوطلبانه، بدون دریافت هرگونه منفعت مالی و پس از تأیید مرگ مغزی انجام شود. او گفت: «وقتی رضایتی وجود نداشته باشد، آنچه رخ میدهد برداشت اجباری اعضای بدن است، اقدامی برنامهریزیشده که معمولاً به مرگ اهداکننده منجر میشود.»
کاوردیل افزود چنین اقداماتی نهتنها از پیش برنامهریزی شدهاند، بلکه در بسیاری از موارد، به مرگ اهداکننده نیز میانجامند، بنابراین میتواند نقض فاحش اصول اخلاق پزشکی و استانداردهای بینالمللی حقوق بشر بهشمار رود.
او گفت تحقیقات گسترده نشان داده است که حزب کمونیست چین بهطور سازمانیافته از زندانیان عقیدتی بهعنوان منبع تأمین اعضای بدن استفاده میکند. وی ادامه داد: «اما قاچاق انسان با هدف برداشت اعضای بدن و فروش آنها به بیماران بینالمللی، عملی است که در سراسر جهان محکوم میشود.»
کاوردیل افزود: «پس از انتشار گزارش دادگاه مستقل چین در سال ۲۰۲۰، به ریاست سر جفری نایس، و همچنین تحقیقات سایر پژوهشگران، برخی از معتبرترین نشریات پزشکی غرب، انتشار مقالات مربوط به پیوند بافت و اعضای بدن از جمهوری خلق چین را، بهدلیل غیراخلاقی و غیرقابلاعتماد بودن محتوای آنها رد کردهاند.»
او همچنین از جامعه بینالمللی خواست همچنان این موضوع را با دقت زیر نظر داشته باشد و اجازه ندهد این موارد نقض حقوق بشر همچنان در تاریکی پنهان بماند.
شهادت یک شاهد: شش بار دستگیری و تحمل شکنجه
خانم چنگ، اهل چین، تجربه تلخ خود را با حاضران در میان گذاشت. او در سال ۱۹۹۴، تمرین فالون دافا را شروع کرد. پس از آغاز آزار و شکنجه تمرینکنندگان این روش توسط حزب کمونیست چین در سال ۱۹۹۹، او بهدلیل پایبندی به ایمانش شش بار دستگیر شد و درمجموع دو سال و نیم در بازداشت بود.
پس از آنکه بهمنظور دادخواهی برای حق تمرین فالون دافا به پکن رفت، متحمل انواع شکنجهها شد؛ ازجمله در آستانه خفگی قرار گرفتن، وارد کردن شوک با باتوم الکتریکی، ضربوشتم و وادارشدن به راهرفتن در فضای باز و در سرمای شدید درحالیکه دستانش با دستبند بسته شده بود. همچنین او را از حلقه بسکتبال آویزان کردند تا جایی که دستانش کاملاً بیحس شد.
خانم چنگ هنگام بازداشت در بازداشتگاه ییشیان در شهر جینژو، استان لیائونینگ، در پی اعتصاب غذا و خوراندن اجباری و وحشیانه غذا، دچار نارسایی چند عضو بدنش شد و وضعیتش به مرحله بحرانی رسید. شهر جینژو یکی از مکانهای اصلی است که در تحقیقات بینالمللی، بهعنوان یکی از مراکز انجام برداشت اجباری اعضای بدن تمرینکنندگان فالون گونگ شناسایی شده است. مقامات بهدلیل ایمان او، آنقدر شکنجهاش کردند که هنگام آزادی، وزنش به کمتر از ۴۰ کیلوگرم رسیده بود.
خانم چنگ گفت: «حزب کمونیست چین سالهاست که برای سرکوب آزادی عقیده از خشونت استفاده میکند. ما باور داریم که حقیقت سرانجام بر دروغ پیروز خواهد شد و عاملان این جنایتها درنهایت در برابر قضاوت تاریخ قرار خواهند گرفت.»
یک پرسش، به معلولیت دائمیام منجر شد
لی تینگ، فعال حامی دموکراسی در نیوزیلند، درحال سخنرانی در این تجمع
او ضمن محکومیت حکومت استبدادی حزب کمونیست چین، خاطرهای از دوران کودکیاش را بیان کرد. وی گفت وقتی فقط هشت سالش بود، از معلمش پرسید چرا باید به سازمان پیشگامان جوان بپیوندد. معلمش بهشدت او را کتک زد و درنتیجه، شنوایی گوش چپش را برای همیشه از دست داد.
لی گفت: «فقط بهخاطر پرسیدن یک سؤال، دچار معلولیتی شدم که تا پایان عمر همراهم خواهد بود. این تجربه باعث شد عمیقاً درک کنم که در جامعهای که اجازه پرسشگری نمیدهد، بیان دیدگاه متفاوت چه بهای سنگینی دارد.» او تأکید کرد که امروز از روی نفرت سخن نمیگوید، بلکه امیدوار است روزی چین از آزادی بیان، آزادی مذهب، دموکراسی و حاکمیت قانون برخوردار شود تا نسلهای آینده بتوانند در محیطی عاری از ترس رشد کنند.
لی از جامعه بینالمللی خواست به وضعیت افرادی که همچنان تحت شکنجه و آزار و اذیت قرار دارند، توجه کند. او ابراز امیدواری کرد که افراد بیشتری برای پاسداری از حقوق بشر و آزادی قدم پیش بگذارند، زیرا این کار به توقف شکنجه و احترام به حقوق بنیادین مردم کمک خواهد کرد.
«همه ما باید قاطعانه در کنار عدالت بایستیم و هرگز در برابر شرارت سر فرود نیاوریم»
لیا استولویندر
لیا استولویندر، از کارکنان بازنشسته حوزه درمان که بهتازگی از سفر به چین بازگشته بود، وقتی دید تمرینکنندگان تمرینها را انجام میدهند، برای تماشای آنان توقف کرد. وقتی درخصوص آزار و شکنجه تمرینکنندگان، ازجمله برداشت اجباری اعضای بدن، آگاه شد، بهشدت شوکه شد. درحالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود، گفت: «از شدت تأثر، بدنم مورمور شد. واقعاً نمیتوانم باور کنم که چنین چیزی درحال وقوع است.»
استولویندر گفت بسیار تأسفآور است که تمرینکنندگان فالون گونگ فقط بهدلیل ایمانشان و پایبندی به حقیقت، نیکخواهی و بردباری، بهطرزی بیرحمانه شکنجه میشوند. او دادخواستی را برای کمک به خاتمه آزار و شکنجه امضا کرد و گفت این موضوع را با بستگان و دوستانش نیز در میان خواهد گذاشت. وی گفت: «هرچه افراد بیشتری به پا خیزند و علناً در دفاع از آنان سخن بگویند، تغییرات نیز رخ خواهد داد. همه ما باید قاطعانه در کنار عدالت بایستیم و هرگز در برابر شرارت سر خم نکنیم.»
خانم چا نیز رویداد برگزارشده در میدان کامرشال بِی را تماشا کرد.
خانم چیا که در حوزه تحلیل دادهها فعالیت میکند، از تلاشهای تمرینکنندگان قدردانی کرد و فالون دافا را ستود.
وی گفت باور دارد که مهربانی، بیش از هر زمان دیگری، نیاز جامعه امروز است. او توضیح داد: «در دنیای امروز که سرشار از منفیگرایی و تاریکی است، حفاظت از این ارزشها و عمل به آنها اهمیت ویژهای دارد.» خانم چا ابراز امیدواری کرد که افراد بیشتری از آزار و شکنجه آگاه شوند و برای پایان دادن به این فاجعه حقوق بشری، با یکدیگر همکاری کنند.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
