(Minghui.org) بانویی ۸۲‌ساله در شهر چونگ‌چینگ، در ۱۳‌ژوئن‌۲۰۲۶، به‌دلیل توزیع مطالب اطلاع‌رسانی درباره فالون گونگ دستگیر شد.

خانم ژو لیانگ‌رونگ اکنون در بیمارستان پلیس بی‌بِی نگهدای می‌شود. پلیس مدعی شد که او دچار نارسایی قلبی شده و نیاز به درمان دارد. بااین‌حال از ملاقات خانواده‌اش با او جلوگیری کرده است.

خانم ژو از کارکنان بازنشسته باغ میوه یوزویی در جیانگ‌بِی است. پدربزرگش بانکدار بانفوذی بود که ثروت قابل‌توجهی برای خانواده به‌جا گذاشت. پس از آنکه حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) قدرت را در چین به دست گرفت، مقامات دولت محلی دارایی‌های خانواده‌اش را توقیف کردند و آن‌ها را تحت‌نظر قرار دادند. در سال ۱۹۹۶، خانم ژو و شش نفر از هفت خواهرش تمرین فالون گونگ را آغاز کردند و توانستند دل‌بستگی خود را به منافع مادی رها کنند. آن‌ها دیگر تلاشی برای بازپس‌گیری دارایی‌های خانوادگی خود از ح.ک.چ نکردند.

در ۲۰‌ژوئیه‌۱۹۹۹، ح.ک.چ کمپین سراسری آزار و شکنجه را با هدف ریشه‌کن کردن فالون گونگ آغاز کرد. خواهران ژو نیز به‌دلیل پافشاری بر اعتقادشان بار دیگر هدف آزار و شکنجه قرار گرفتند. یکی از خواهران، خانم ژو لیانگ‌ژو، در ۲۰‌ژوئیه‌۲۰۰۰، هنگام دیدار با خواهرش دستگیر و به ۱۵ ماه حبس در اردوگاه کار اجباری محکوم شد. او هنگام آزادی در ۱۲‌دسامبر‌۲۰۰۲، براثر شکنجه‌هایی که در بازداشت متحمل شده بود، در آستانه مرگ قرار داشت و ده ماه بعد، در ۱۷‌اکتبر‌۲۰۰۳، درگذشت.

آزار و شکنجه خانم ژو لیانگ‌رونگ

نخستین دوره کار اجباری

خانم ژو لیانگ‌رونگ در دسامبر‌۲۰۰۰، به‌دلیل دادخواهی برای حق تمرین فالون گونگ دستگیر و به دو سال کار اجباری محکوم شد. اغلب به او دستبند می‌زدند و در سلول انفرادی حبسش می‌کردند. وی برای اعتراض، چندین بار دست به اعتصاب غذا زد. در مارس‌۲۰۰۲، خانم ژو را از اردوگاه کار اجباری زنان چونگ‌چینگ به زندان زنان استان سیچوان منتقل کردند و در آنجا، تحت برنامه‌ای برای شستشوی مغزی قرار گرفت.

دومین دوره کار اجباری

خانم ژو و خواهر کوچکش، خانم ژو لیانگ‌جوآن، در ۱۹‌مارس‌۲۰۰۴، به‌دلیل صحبت با مردم درباره فالون گونگ در یک اتوبوس، دستگیر شدند. پلیس روز بعد این دو خواهر را کتک زد. خانم ژو لیانگ‌رونگ دچار ضربه مغزی شد. با وجود این وضعیت، پلیس همچنان او و خواهرش را به بازداشتگاه منطقه نان‌آن منتقل کرد و در ۲‌آوریل، هردو را به سه سال کار اجباری محکوم کرد. آن‌ها در دوران حبس در اردوگاه کار اجباری زنان چونگ‌چینگ، از ملاقات با خانواده محروم بودند.

مجبور به ترک خانه و زندگی

در اوایل ژوئیه‌۲۰۱۱، گروهی از مأموران اداره امنیت داخلی منطقه یوژونگ، به منزل خانم ژو لیانگ‌رونگ، که با دخترش آنجا زندگی می‌کرد، یورش بردند. ازآنجاکه او در خانه نبود، پلیس به دخترش گفت که نام مادرش به‌دلیل ارسال نامه‌هایی حاوی اطلاعات مربوط به فالون گونگ، در فهرست افراد تحت تعقیب قرار گرفته است. پلیس که موفق به یافتن خانم ژو نشد، اغلب دختر او را مورد آزار و اذیت قرار می‌داد.

پلیس در غروب ۲۹‌مارس‌۲۰۱۲، بار دیگر به منزل خانم ژو رفت، اما بازهم نتوانست او را دستگیر کند. او برای اجتناب از دستگیری ناچار شد دور از خانه زندگی کند.

انتقال به مرکز شستشوی مغزی

در پی ادامه آزار و اذیت توسط پلیس، خانم ژو به دفتر اجتماعی محلی مراجعه کرد تا حقایق مربوط به فالون گونگ را برای کارکنان آن روشن کند. او در دومین مراجعه خود، در ۲۶‌اکتبر‌۲۰۱۶، دستگیر و به مرکز شستشوی مغزی نان‌شان منتقل شد.

آزار و اذیت و بازرسی منزل

گروهی از مأموران در 23 اوت ‌۲۰۱۹، به منزل خانم ژو رفتند و او را مورد آزار و اذیت قرار دادند. مأموری به نام شو از اداره امنیت داخلی منطقه نان‌آن، عکسی را به او نشان داد و مدعی شد که او به‌همراه تمرین‌کننده دیگری به نام خانم لیو چانگ‌شیو، بروشورهای فالون گونگ را توزیع کرده است. مأموران کتاب‌های فالون گونگ، عکسی از بنیان‌گذار فالون گونگ، نوارهای سخنرانی فالون گونگ و مطالب اطلاع‌رسانی او را توقیف کردند.

خانم ژو تلاش کرد حقایق مربوط به فالون گونگ را برای‌شان توضیح دهد، اما آن‌ها حاضر نشدند گوش دهند.

پلیس حوالی ظهر خانم ژو را به ایستگاه پلیس هوانگ‌جوئه‌یا برد و سپس او را برای گرفتن اثر انگشت‌ و نمونه خون، به ایستگاه پلیس نان‌پینگ منتقل کرد. او همان بعدازظهر آزاد شد.

حبس خانگی

در بعدازظهر ۱۲‌مه‌۲۰۲۰، یکی از مأموران ایستگاه پلیس نان‌شان، به منزل خانم ژو رفت و به او دستور داد روز بعد، که روز جهانی فالون دافا بود، در خانه بماند. او از اجرای این دستور خودداری کرد.

حدود ساعت ۷ عصر روز بعد، چند مأمور به منزل خانم ژو یورش بردند و او را به‌مدت شش ماه در حبس خانگی قرار دادند. دو مأمور نیز بیرون منزل او مستقر شدند تا فعالیت‌های روزانه‌اش را زیر نظر داشته باشند.