(Minghui.org) وب‌سایت مینگهویی پیش‌تر گزارش داد که خانم وانگ شیوچین، درحالی‌که به‌دلیل ایمانش به فالون گونگ، دوره محکومیت دوسال‌وپنج‌ماهه خود را سپری می‌کرد، حوالی ژوئن۲۰۲۶ نامه‌ای برای خانواده‌اش نوشت. این بانوی ۸۳‌ساله ساکن شهر فوژو (استان فوجیان)، اخیراً نامه دیگری به خانه فرستاد و جزئیات بیشتری درباره آزار و شکنجه خود را شرح داد.

مروری کوتاه بر پرونده خانم وانگ

خانم وانگ نخست در ۱۲فوریه۲۰۲۵ دستگیر، اما به‌دلیل فشارخون بالا آزاد شد و در حصر خانگی قرار گرفت. پلیس در ۱۴ژوئیه۲۰۲۵، به‌زور وارد خانه‌اش شد و او را برای معاینه جسمی به بیمارستان برد. سه روز بعد، او را در بازداشتگاه شماره دو شهر فوژو حبس کردند. دادگاه شهرستان مین‌چینگ در ۹اکتبر۲۰۲۵، او را محاکمه و در نوامبر۲۰۲۵، به دو سال و پنج ماه حبس و ۵هزار یوان جریمه محکوم کرد. او به دادگاه میانی شهر فوژو درخواست تجدیدنظر داد، اما درخواستش رد شد.

خانم وانگ در ۲۰ژانویه۲۰۲۶، به بخش دوم زندان زنان استان فوجیان منتقل شد. با اینکه در اطلاعیه پذیرش زندان آمده بود که خانواده‌اش می‌توانند روز شانزدهم هر ماه با او ملاقات کنند، آن‌ها تاکنون حتی یک بار هم اجازه ملاقات با او را نیافته‌اند.

شوهر ناتوان خانم وانگ که بیش از ۹۰ سال دارد، برای مراقبت از خود به او وابسته بود. زندانی‌شدن خانم وانگ، خانواده را در وضعیت دشواری قرار داده است.

جزئیات جدیدی که در دومین نامه ارسالی به خانه فاش شد

خانواده خانم وانگ پس از محکومیت وی در نوامبر۲۰۲۵، ازطرف او درخواست تجدیدنظر دادند. ازآنجاکه اجازه نداشتند در بازداشتگاه شماره دو شهر فوژو با او ملاقات کنند، از وکیل تسخیری خواستند با او دیدار کند.

خانم وانگ در دومین نامه‌اش به خانواده نوشت: «وکیل از من خواست چند برگه را امضا کنم، بدون اینکه اجازه دهد آن‌ها را بخوانم. تصور می‌کردم خانواده‌ام وکیل را استخدام کرده‌اند و او از بی‌گناهی‌ام دفاع خواهد کرد، اما درنهایت دیدم که درخواست تجدیدنظرم رد شد. متوجه شدم که وکیل نمی‌دانست فالون گونگ چیست و او را سرزنش نمی‌کنم.»

پسرش نامه‌ای نوشت تا وکیل به او بدهد، اما وکیل گفت در دیدار ده‌دقیقه‌ای، فرصتی برای خواندن آن وجود ندارد. وکیل فقط مضمون نامه پسرش را به او منتقل کرد که در آن نوشته شده بود شوهرش زمین خورده است.

آنچه خانم وانگ هنگام ملاقات با وکیلش نمی‌دانست این بود که فرزندانش پس از زمین‌خوردن پدرشان، مجبور شده بودند او را به بیمارستان سالمندان بفرستند، زیرا نمی‌توانستند از ایمنی‌اش در خانه اطمینان حاصل کنند. آنان ماهانه حدود ۸هزار یوان هزینه بیمارستان می‌پردازند.

خانم وانگ این پرسش را مطرح کرد که آیا دادستانی شهرستان مین‌چینگ و دادگاه شهرستان مین‌چینگ صلاحیت رسیدگی به پرونده او را داشته‌اند یا خیر. او نوشت: «ثبت خانوار من از سال ۱۹۸۳، در منطقه کانگ‌شان (شهر فوژو) بوده است. در آن سال، به شوهرم پیوستم و همراه او در مجتمع مسکونی یی‌یوان، متعلق به دانشگاه عادی فوجیان، زندگی کردم.»

«از ۲۰ژانویه تا ۱۸مارس۲۰۲۶، در بخش زندانیان تازه‌وارد حبس بودم. روزی یکی از مسئولان دادگاه شهرستان مین‌چینگ به زندان آمد و پرسید که آیا خانه، خودرو یا حساب بانکی‌ای به نام خودم دارم یا خیر. من خانه‌دارم و هرگز شغلی نداشته‌ام. مستمری، پس‌انداز یا خودرویی ندارم. خانه‌مان متعلق به شوهرم است.»

مشخص نیست که آیا دادگاه برای وصول جریمه ۵ هزاریوانی خانم وانگ، تلاش کرده است مبلغی از مستمری شوهرش برداشت کند یا خانه او را توقیف کند یا خیر.

گزارش‌های مرتبط:

بانویی ۸۴‌ساله که دوره محکومیت خود به‌دلیل ایمانش را می‌گذراند، در نامه اخیر به خانواده‌اش، جزئیات دستگیری خود را شرح می‌دهد

محکومیت بانویی ۸۴ساله به دو سال و پنج ماه حبس به‌دلیل تمرین فالون گونگ

تمرین‌کننده فالون دافا پس از انجام مراحل دستگیری آزاد شد