(Minghui.org) چهار نفر از ساکنان شهر شنیانگ، استان لیائونینگ، در ۱۳مارس۲۰۲۶، بهدلیل تمرین فالون گونگ دستگیر شدند. یکی از آنها، با وجود وضعیت جسمیاش مورد ضربوشتم قرار گرفت. آنها بهمدت ۱۵ روز بازداشت و در ۲۸مارس آزاد شدند.
گروهی متشکل از ۱۱ مأمور، در ظهر ۱۳مارس، با کمک یک کلیدساز وارد خانه آقای گوئو پنگ شدند. آنها آقای گوئو ۲۸ساله و سه مهمانش (که همگی فالون گونگ را تمرین میکنند)، شامل آقای یوان شیوفنگ ۴۹ساله، آقای یه چانگگوئو ۶۵ساله و آقای سان ژانتینگ ۷۹ساله را دستگیر کردند. این ۱۱ مأمور لباس شخصی به تن داشتند و اکثر آنها ماسک صورت نیز زده بودند. هیچکدام از آنها کارت شناسایی یا حکم بازداشت و تفتیش منزل را ارائه ندادند.
مأمور دینگ جیان با آرنج، به آقای گوئو ضربه زد و او را مورد فحاشی لفظی قرار داد. وقتی آقای گوئو تسلیم خشونت شد، چند مأمور او را به زمین هل دادند و از پشت به او دستبند زدند. پلیس عینکش را برداشت و سپس سندی را جلو وی قرار داد. او نمیتوانست چیزی را بهوضوح ببیند. پلیس از پسدادن عینکش خودداری کرد.
پلیس ادعا کرد که این تمرینکنندگان بهدلیل توزیع مطالب اطلاعرسانی درباره فالون گونگ گزارش شدهاند و فعالیتهای آنها «زندگی روزمره» ساکنان محلی را مختل کرده است. آنها بیش از ۴۰ دقیقه را صرف جستجوی محل زندگی آقای گوئو کردند. کتابهای فالون گونگ، تصویر بنیانگذار فالون گونگ، لپتاپ، چاپگر و مطالب اطلاعرسانی او را توقیف کردند. همچنین سعی کردند کیف پول آقای گوئو و ۲۰۰۰ یوان پول نقد دیگر را نیز توقیف کنند، اما او جلو آنها را گرفت.
آقای گوئو ناگهان دچار حمله قلبی شد و احساس کرد بدنش از داخل میسوزد. او درخواست کرد که به بیمارستان برود، اما پلیس او را به تظاهر به بیماری متهم کرد و او و سه مهمانش را به اداره پلیس گونگرنکون برد. هر چهار تمرینکننده مورد بازرسی بدنی قرار گرفتند و کلید خانه، پول نقد و سایر وسایل شخصیشان توقیف شد.
آقای گوئو دوباره از پلیس خواست که کارت شناساییشان را نشان دهند، اما آنها این کار را نکردند. پلیس در ابتدا حاضر نبود هیچچیزی برای خوردن به تمرینکنندگان بدهد، اما سپس در آن شب، از پول آقای یوان استفاده کرد تا مقداری نان برایشان بخرد.
پلیس این تمرینکنندگان را جداگانه تحت بازجویی قرار داد و عصر آنها را به مرکز رسیدگی به پرونده اداره پلیس تیِشی برد.
این تمرینکنندگان مجبور به انجام معاینات کامل پزشکی، ازجمله فشار خون، نوار قلب، سیتیاسکن، عکسبرداری از قفسه سینه، آزمایش خون، آزمایش عملکرد کبد و آزمایش ادرار شدند. قد، وزن، اثر انگشت، اثر مشت، اثر صدا و اسکن عنبیه آنها نیز بهزور ثبت شد.
آقای یوان و آقای سان ساعت ۴:۳۰ صبح در بازداشتگاه منطقه تیشی پذیرش شدند.
آقای یه در طول گرفتن نوار قلب مدام میلرزید و پزشک نتوانست معاینه را تمام کند. او همچنین هنگام ثبت اثر انگشت، از همکاری با پلیس خودداری کرد. او و آقای گوئو به اداره پلیس بازگردانده و یک شب در آنجا نگه داشته شدند.
پلیس آقای گوئو را برای تکرار معاینه پزشکی در صبح روز بعد به بیمارستان دیگری برد، اما چیزی برای خوردن به او ندادند. او که ضعیف و گرسنه بود، از پیادهشدن از ماشین خودداری کرد. پلیس راهی جز بازگرداندن او به اداره پلیس نداشت. یکی از مأموران، او را مورد فحاشی لفظی قرار داد.
لحظاتی بعد، چند مأمور آقای گوئو را محاصره کردند و او را از تخت پایین کشیدند و سپس به راهرو بردند. او همچنان از ایستادن یا راهرفتن بهتنهایی خودداری میکرد. یکی از مأموران موهایش را کشید و به او لگد زد. سرانجام او را به داخل ماشین پلیس هل دادند و برای معاینه پزشکی به بیمارستان بردند.
آقای یه پس از اینکه شاهد نحوه «رفتار» پلیس با آقای گوئو بود، وقتی پلیس بعدازظهر همان روز به سراغش آمد، مجبور شد با معاینه پزشکی همکاری کند. او متوجه شد که پلیس از قبل، یک گزارش معاینه پزشکی جعل کرده تا او را بازداشت کند.
فشار خون آقای گوئو بسیار بالا (فشار سیستولیک ۲۳۴ میلیمتر جیوه) تشخیص داده شد، اما پلیس همچنان او و آقای یه را به بازداشتگاه منطقه تیشی برد. پلیس گفت که هر دو آنها فقط بهمدت سه روز بازداشت خواهند شد، بنابراین آنها موافقت کردند که اخطاریه بازداشت را امضا کنند.
نگهبانان بازداشتگاه در ۱۷مارس، آقای گوئو را برای یک دور دیگر از معاینات، به بیمارستان دیگری بردند و پزشک تأیید کرد که قلبش آسیب دیده است. پلیس بعداً در همان روز و در ۲۳مارس، از او بازجویی کرد.
آقای یوان، آقای یه و آقای سان نیز بین ۱۵ تا ۱۸مارس مورد بازجویی قرار گرفتند. این تمرینکنندگان از پاسخ به هرگونه سؤالی خودداری کردند.
هر چهار تمرینکننده در ۲۸مارس، به اداره پلیس گونگرنکون منتقل و ساعاتی بعد آزاد شدند.
آقای گوئو پس از بازگشت به خانه، به کمیته اماکن محل سکونتش رفت و متوجه شد که هیچکسی او را بهدلیل «اختلال در زندگی روزمرهاش» گزارش نکرده است.
این تمرینکنندگان همچنین ازطریق اعضای خانوادهشان مطلع شدند که در شب دستگیریشان، خانوادههایشان برای استعلام وضعیت آنها به اداره پلیس گونگرنکون رفتند. پلیس دستگیری این تمرینکنندگان را انکار و ادعا کرد که از محل اختفای آنها بیاطلاع است. خانوادهها به تمام ادارات پلیس محلی مراجعه کردند، اما کارکنان گفتند که تمرینکننده بازداشتی ندارند. تنها پس از اینکه خانوادهها رسماً ناپدیدشدن تمرینکنندگان را گزارش کردند، مأموران اداره پلیس گونگرنکون اعتراف کردند که این تمرینکنندگان را دستگیر کردهاند. در آن زمان، تمرینکنندگان به بازداشتگاه فرستاده شده بودند.
خانوادههای این تمرینکنندگان همچنین وکلایی را برای نمایندگی از عزیزانشان استخدام کردند و بارها برای درخواست آزادی آنها، به اداره پلیس مراجعه کردند، اما معاون رئیس، ژانگ سییو، از ملاقات با آنها خودداری کرد.
فالون گونگ این تمرینکنندگان را متحول کرد
آقای گوئو قبلاً به بازیهای ویدئویی و مواد مخدر اعتیاد داشت. او اغلب از مدرسه فرار میکرد و از والدینش پول میدزدید. او از خودش ناامید بود، و هیچ امیدی نمیدید. در سال ۲۰۲۰، با فالون گونگ آشنا شد و زندگی براساس اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری را آغاز و اعتیادش را ترک کرد. او یاد گرفت که نسبت به دیگران باملاحظه باشد و مثبتتر و خوشفکرتر شد. او از فالون گونگ بهخاطر نجاتش و تغییر زندگیاش بسیار سپاسگزار است.
آقای یوان مدیر بخش تدارکات یک شرکت بزرگ است. برخلاف همکارانش، او از گرفتن رشوه خودداری کرده و منافع شرکت را در اولویت قرار داده است.
آقای یه پس از شروع تمرین فالون گونگ، سیگار کشیدن، نوشیدن مشروبات الکلی و بازی ماجونگ را ترک کرد. او همچنین خلق و خوی تندش را تغییر داد و دیگر سر همسرش فریاد نزد. وقتی پدرش فوت کرد، همسر برادرش خانه آن پیرمرد را تصاحب کرد. آقای یه با او وارد مشاجره نشد و سهمی از خانه را مطالبه نکرد.
آقای سان با وجود سنش، هنوز از سلامتی خوبی برخوردار است. او بهتنهایی زندگی و در تمیزکردن محله کمک میکند. در زمستان، برفها را پارو میکند و بسیاری از همسایهها تحسینش میکنند.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
