(Minghui.org) تمرین‌کنندگان فالون گونگ از تایپه، تائویوان، شین‌چو، میائولی و چند منطقه دیگر، در بعدازظهر تابستانی گرم و سوزان ۲۵ژوئیه۲۰۲۶، در منطقه شینییِ تایپه گرد هم آمدند تا راهپیمایی‌ای را در اعتراض به آزار و شکنجه فالون گونگ در چین، که رژیم چین ۲۷ سال است آن را ادامه داده، برگزار کنند. ساکنان و گردشگران، تحسین و حمایت خود را از مقاومت صلح‌آمیز و طولانی‌مدت تمرین‌کنندگان در برابر این آزار و شکنجه ابراز کردند.

منطقه شینیی، که اغلب از آن با عنوان «منهتن تایپه» یاد می‌شود، مرکز مؤسسات مالی، دفاتر مرکزی شرکت‌ها و مراکز خرید بزرگ است. این راهپیمایی از میدان سیتی هال تایپه آغاز شد و از خیابان شیفو، خیابان سونگ‌گائو، خیابان سونگ‌رن و خیابان سونگ‌شو عبور کرد و از کنار چندین نماد مهم شهر گذشت. شرکت‌کنندگان خواستار پایان آزار و شکنجه و پاسداری از آزادی عقیده بودند.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ در ۲۵ژوئیه۲۰۲۶، راهپیمایی باشکوهی را در منطقه شینییِ تایپه برگزار کردند. (Minghui.org)

درخواست پایان دادن به آزار و شکنجه

این راهپیمایی از چهار بخش تشکیل شده بود: «انتشار گسترده دافا»، «بی‌عدالتی بی‌سابقه»، «موج کناره‌گیری از حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)» و «پایان دادن به آزار و شکنجه». درحالی‌که گروه مارش تیان گوئو پیشاپیش حرکت می‌کرد، تمرین‌کنندگان بنرها و پلاکاردهایی با شعارهای «فالون دافا خوب است»، «فالون دافا در تایوان» و «حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری در سراسر جهان می‌درخشد» را در دست داشتند تا زیبایی فالون دافا را با مردم به اشتراک بگذارند.

تمرین‌کنندگانی که کلاه بر سر و دستکش سفید بر دست داشتند، تصاویر تمرین‌کنندگانی را حمل می‌کردند که دراثر آزار و شکنجه در چین جان خود را از دست داده‌اند. چهره‌های اندوهگین آنان، رنجی را که این آزار و شکنجه بر خانواده‌های بی‌شماری تحمیل کرده است، منعکس می‌کرد. پس از آن، بنرهایی درباره آزار و شکنجه حمل می‌شد که روی‌شان نوشته شده بود: «آسمان آزار و شکنجه حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری توسط ح.ک.چ را تاب نمی‌آورد»، «آگاهی از حقیقت، امیدی برای نجات است»، «به برداشت اجباری اعضای بدن توسط ح.ک.چ پایان دهید» و «از ح.ک.چ کناره‌گیری کنید و به مسیر درست بازگردید.»

بسیاری از ساکنان تایپه و گردشگران، برای تماشای این راهپیمایی توقف کردند. بسیاری از آن‌ها مطالب اطلاع‌رسانی را پذیرفتند، برای آگاهی از واقعیت وقت گذاشتند و از تلاش‌های پیگیر تمرین‌کنندگان برای مقابله با آزار و شکنجه در طول ۲۷ سال گذشته حمایت کردند.

رهگذران برای تماشای این راهپیمایی توقف کردند و حمایت خود را از تلاش‌های تمرین‌کنندگان برای مقاومت در برابر آزار و شکنجه ابراز کردند. (Minghui.org)

آمریکایی تایوانی‌تبار: با دیدن تصاویر جان‌باختگانِ آزار و شکنجه اندوهگین شدم

الکس، مردی حدوداً ۳۰ساله، هنگام تماشای این راهپیمایی، با دیدن تصاویر تمرین‌کنندگانی از چین که در نتیجه آزار و شکنجه جان باخته بودند، اشک در چشمانش حلقه زد.

الکس، آموزگار تایوانی‌تبار آمریکایی، گفت: «می‌دانستم که اعضای بدن برخی افراد را برداشته‌اند. وقتی تصاویر آن‌ها را دیدم، عمیقاً اندوهگین شدم. چنین آزار و شکنجه‌ای باید محکوم شود.»

او پایداری تمرین‌کنندگان در مقابله با آزار و شکنجه طی ۲۷ سال گذشته را تحسین کرد و گفت: «فکر می‌کنم [تمرین‌کنندگان] بسیار قوی هستند. آن‌ها بسیار صلح‌جو هستند و فقط واقعیت‌ها را با مردم در میان می‌گذارند.»

او افزود که بسیاری از مردم، تاکنون واقعاً درباره این مسائل تأمل نکرده‌اند و به همین دلیل، چنین راهپیمایی‌ای «بسیار مهم است. همچنین فکر می‌کنم آنچه فالون گونگ نمایندگی می‌کند، اهمیت زیادی دارد. احساس می‌کنم بسیاری از مردم در این جامعه و در این دنیا، راه خود را گم کرده‌اند. فالون گونگ راهی حقیقی را پیش روی مردم قرار می‌دهد.»

متخصص تحقیق و توسعه تسلیحات: ایستادگی ۲۷‌ساله فالون گونگ در برابر آزار و شکنجه تحسین‌برانگیز است

آقای پان که در حوزه تحقیق و توسعه تسلیحات دفاعی فعالیت می‌کند روحیه تمرین‌کنندگان فالون گونگ در مقاومت استوار در برابر آزار و شکنجه را تحسین کرد. او گفت با وجود زندگی تمرین‌کنندگان در خارج از چین، آزادی و امنیت شخصی آن‌ها و حتی خانواده‌هایشان همچنان به‌دلیل سرکوب فرامرزی به‌دست ح.ک.چ در معرض تهدید قرار دارد. او گفت: «اینکه در چنین شرایطی، ۲۷ سال پایداری کرده‌اند، واقعاً تحسین‌برانگیز است. ما باید از تمرین‌کنندگان فالون گونگ در دفاع از آزادی عقیده‌شان حمایت کنیم، زیرا ارزش‌های جهان‌شمول مستلزم احترام به دیگران، حاکمیت قانون و پذیرش اندیشه‌ها و باورهای گوناگون است.»

پژوهشگر چینی‌تبار آمریکایی: فالون گونگ ناب‌ترین جوهره معنویت سنتی چین را احیا کرده است

جان (نام مستعار)، پژوهشگر دانشگاهی در رشته ادبیات و چینی‌تبار آمریکایی، مطالب اطلاع‌رسانی را با دقت در کوله‌پشتی خود گذاشت و در سکوت به تماشای این راهپیمایی ایستاد.

او اعتراف کرد که تا همین اواخر نسبت به فالون گونگ پیش‌داوری داشت، اما پس از آنکه به‌طور اتفاقی کتاب جوآن فالون را در یک کتاب‌فروشی دست‌دوم پیدا کرد، دیدگاهش تغییر کرد. او گفت: «وقتی خواندن کتاب را شروع کردم، دیگر نتوانستم آن را کنار بگذارم.» او معتقد است این کتاب اصل «حقیقت» در آیین دائو و اصل «نیک‌خواهی» در آیین بودا را در هم می‌آمیزد و درعین‌حال عنصر «بردباری» را نیز ارائه می‌کند، ویژگی‌ای که جامعه امروز به‌شدت به آن نیاز دارد.

او گفت انسان‌های امروزی اغلب تحت تأثیر وسایل الکترونیکی و شبکه‌های اجتماعی هستند، درحالی‌که به‌تدریج بردباری خود را از دست می‌دهند و از خویشتن حقیقی‌شان دور می‌شوند. به باور او، حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری همان تکیه‌گاه معنوی‌ای است که در این دوران افول اخلاق اجتماعی، به آن نیاز است.

جان ازطریق رسانه‌های اینترنتی درباره آزار و شکنجه، ازجمله برداشت اجباری اعضای بدن، آگاه شده بود. او گفت وقوع چنین آزار و شکنجه وحشیانه‌ای در دورانی که بر آزادی، دموکراسی و حقوق‌بشر تأکید می‌شود، غیرقابل‌قبول است. او همچنین شجاعت تمرین‌کنندگان فالون گونگ را در آشکار کردن حقیقت برای جهان ازطریق روش‌های صلح‌آمیز تحسین کرد.

جان، درحالی‌که به بنر «ح.ک.چ معادل چین نیست» نگاه می‌کرد و به موسیقی گروه مارش تیان گوئو گوش می‌داد، با احساس گفت: «این راهپیمایی ناب‌ترین و زیباترین جوهره روح سنتی چین را به نمایش می‌گذارد، روحی که در چین نابود شده است. اما فالون گونگ آن را به حالت اصیل خود بازگردانده است. این موضوع واقعاً مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد.»

اعضای خانواده تمرین‌کنندگان از عزیزان خود در پایبندی به ایمانشان حمایت می‌کنند و امیدوارند که این آزار و شکنجه هرچه زودتر پایان یابد

خانم وانگ، آموزگار پیش‌دبستانی، همراه پسرش به مقابل سیتی هال تایپه آمد تا این راهپیمایی را تماشا کند. پدر او، که تمرین‌کننده فالون گونگ است، در این راهپیمایی شرکت داشت.

او گفت که قاطعانه از تلاش‌های فالون گونگ برای مقابله با آزار و شکنجه، ایستادگی برای آنچه درست است و رها نکردن ایمانشان حمایت می‌کند. خانم وانگ گفت که درباره برداشت اجباری اعضای بدن تمرین‌کنندگان نیز شنیده است. وی اظهار کرد: «[ح.ک.چ] از سطوح بالا تا پایین حکومت، برای کسب سود به برداشت اجباری اعضای بدن دست می‌زند. چنین آزار و شکنجه‌ای برای آسمان غیرقابل‌تحمل است و بی‌تردید سزای خود را خواهد دید.»

خانم شو، عضو خانواده یک تمرین‌کننده، نیز فرزندش را همراه خود آورده بود تا از عضو خانواده‌اش که در این راهپیمایی شرکت کرده بود حمایت کند. او ابراز امیدواری کرد که این آزار و شکنجه هرچه زودتر پایان یابد و افراد بیشتری از حقیقت آگاه شوند، از تأثیر دروغ‌های ح.ک.چ رهایی یابند و از ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن کناره‌گیری کنند.

او گفت: «برداشت اعضای بدن افراد زنده بسیار بی‌رحمانه است. شاید در گذشته، مردم نسبت به آن تردید داشتند، اما اکنون بسیاری در سراسر جهان، از آن آگاه شده‌اند. مسئله این موارد نقض حقوق‌بشر به موضوعی موردتوجه تبدیل شده است. این آزار و شکنجه باید هرچه زودتر پایان یابد. امیدوارم همه موضع مخالفت با آن را اتخاذ کنند.»

خانم شو معتقد است که تمرین‌کنندگان فالون گونگ به‌دلیل قدرت ایمانشان توانسته‌اند ۲۷ سال پایداری کنند. او گفت: «در جامعه امروز، اینکه کسی بتواند سال‌های بسیار طولانی چنین استوار بماند، کار آسانی نیست. باور دارم که درنهایت، حقیقت آشکار خواهد شد.»