درگذشت بانوی 61ساله اهل جیلین درحالی‌که برای اجتناب از دستگیری به‌خاطر ایمانش، در آوار‌گی زندگی می‌کرد

(Minghui.org)

نام: گوئو شیائوشیانام چینی: 郭晓霞جنسیت: زنسن: 61شهر: سونگ‌یواناستان: جیلینشغل: نامشخصتاریخ مرگ: 9آوریل2026تاریخ آخرین دستگیری: 14دسامبر2020آخرین محل بازداشت: بیمارستان

خانمی 61ساله در شهر سونگ‌یوان (استان جیلین)، در 9آوریل2026، در حالی جان باخت ‌که برای جلوگیری از دستگیر شدن به‌خاطر ایمانش به فالون گونگ، در آوارگی زندگی می‌کرد. فالون گونگ تمرینی معنوی برای تزکیه ذهن و بدن با پیروی از اصول هسته‌ای حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری است.

خانم گوئو شیائوشیا که در سال 1998، شروع به تمرین فالون گونگ کرد، آرام‌تر، مهربان‌تر و باملاحظه‌تر شدنش را مدیون این روش تزکیه می‌دانست. او در اکتبر1999، سه ماه پس از اینکه حزب کمونیست چین (ح‌.ک‌.چ) در ژوئیه1999، کمپینی سراسری را علیه فالون گونگ راه‌اندازی کرد، به پکن رفت تا برای حق آزادی عقیده خود دادخواهی کند. او دستگیر شد، به سونگ‌یوان بازگردانده شد و به‌مدت یک ماه در یک بازداشتگاه محلی حبس شد.

پلیس محلی در نیمه‌شبی در دسامبر2000، به دم درِ خانه خانم گوئو رفت و در زد. او ازطریق حیاط همسایه‌اش متواری شد و در آوارگی زندگی کرد. در 17آوریل2006، خانم گوئو به همراه یکی دیگر از تمرین‌کنندگان فالون گونگ، آقای وانگ چینگ‌فو، توسط مأموران اداره پلیس شهر سونگ‌یوان دستگیر شد. دبیر سیاسی ژائو به چند مأمور دستور داد تا آن‌ها را به‌طرز وحشیانه‌ای در اداره پلیس مورد ضرب‌وشتم قرار دهند. یکی از مأموران سیلی محکمی به صورت خانم گوئو زد و صورت او را با شعله مستقیم سوزاند.

این دو تمرین‌کننده حدود ساعت ۱۱ شب به بازداشتگاه شهر سونگ‌یوان منتقل شدند. خانم گوئو در اعتراض، دست به اعتصاب غذا زد و روی دستگاه شکنجه تخت مرگشکنجه تخت مرگتمرین‌کننده را به تخت می‌بندند، درحالی‌که دستانش را در بالای سرش به نرده‌های تخت دست‌بند زده‌اند و پاهایش را با طناب‌های پلاستیکی نازک بسته‌اند. سپس طناب را به‌طور محکم به دور بدن تمرین‌کننده و تخت می‌پیچند و از پا تا قفسۀ سینۀ او را بدین شکل می‌بندند. طناب به‌قدری محکم پیچیده می‌شود که تمرین‌کننده به سختی می‌تواند نفس بکشد و سرانجام از هوش می‌رود. (به تصویر زیر مراجعه کنید) قرار داده شد و تحت خوراندن اجباری قرار گرفت.

تصویر شکنجه: تخت مرگ

خانم گوئو هشت روز بعد دچار بیماری‌ قلبی شدیدی شد، بااین‌حال برای گذراندن یک دوره دوساله حبس به اردوگاه کار اجباری هیزوئیزی در چانگچون (مرکز استان جیلین) منتقل شد. او در آنجا با بدرفتاری بیشتری روبرو شد. نگهبانان او را مجبور می‌کردند هر روز ساعت‌های طولانی روی یک چارپایه کوچک بنشیند و به او دستور دادند که فالون گونگ را انکار کند.

مأموران اداره امنیت داخلی منطقه نینگ‌جیانگ، خانم گوئو را دوباره در ۱۴دسامبر۲۰۲۰ دستگیر کردند. فشار خون سیستولیک او در آن زمان، بیش از ۲۰۰ میلی‌متر جیوه (که محدوده طبیعی ۱۲۰ یا کمتر است) ثبت شد و بازداشتگاه محلی از پذیرش او خودداری کرد.

سپس خانم گوئو به بیمارستان منتقل و در یک اتاق ایزوله نگهداری شد، جایی که سه مأمور به‌طور شبانه‌روزی او را تحت‌نظر داشتند. آن‌ها شب‌ها او را دستبند‌زده نگه می‌داشتند و فقط در طول روز که تزریق وریدی انجام می‌دادند، دستبندها را باز می‌کردند. یک روز که پلیس توجهی نداشت، وی موفق به فرار از بیمارستان شد.

پلیس خانم گوئو را در فهرست افراد تحت تعقیب قرار داد و او دوباره مجبور به زندگی در آوارگی شد. تمرین‌کننده دیگری کمک کرد و فرار او را به دخترش اطلاع داد. گرچه آن تمرین‌کننده برای این تماس تلفنی، تلفن غریبه‌ای را قرض گرفته بود، اما طولی نکشید که دستگیر شد، زیرا پلیس تلفن دختر خانم گوئو را شنود می‌کرد. او تحت بازجویی قرار گرفت و برای چند روز بازداشت شد.

خانم گوئو در طی چند سالِ بعد، از جایی به جای دیگر نقل‌مکان می‌کرد، اما نمی‌توانست شغلی پیدا کند یا از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کند. او در ژانویه۲۰۲۶، دچار تب و سرفه مداوم شد و وضعیتش مدام رو به وخامت می‌رفت. خانواده‌اش از ترس اینکه توسط پلیس محلی ردیابی شود، او را به بیمارستانی صدها کیلومتر دورتر از شهر سونگ‌یوان بردند. او در ۹آوریل۲۰۲۶ درگذشت.