(Minghui.org)
نام: لیو وانشنگنام چینی: 刘万胜جنسیت: مردسن: ۷۱شهر: جینژواستان: لیائونینگشغل: نامشخصتاریخ درگذشت: ۲۹آوریل۲۰۲۶تاریخ آخرین دستگیری: ۲۳آوریل۲۰۲۰آخرین محل بازداشت: زندان جینژو
آقای لیو وانشنگ در ۲۲آوریل۲۰۲۶، وقتی پس از شش سال زندان بهدلیل تمرین فالون گونگ آزاد شد، در وضعیت بحرانی قرار داشت. او هشت روز بعد، در ۲۹آوریل، درگذشت، درحالیکه ۷۱ سال داشت.
آقای لیو، اهل شهر جینژو در استان لیائونینگ، در روزهای پایانی عمرش در حالت کما بود. فقط در چند لحظه بسیار کوتاه بهنظر میرسید که صدای صحبت عزیزانش را میشنود، اما قادر به حرکت یا گفتن حتی یک کلمه نبود. روی هر دو مچ پا و مچ دستش زخمهایی داشت که احتمالاً درنتیجه بستهشدن با دستبند و پابند به تخت در زندان ایجاد شده بودند.
لیو وانشنگ
لیو وانشنگ، چهار روز پس از آزادیاش
پس از آنکه آقای لیو در سال ۲۰۲۰، به شش سال زندان محکوم شد، همسرش، که او نیز تمرینکننده فالون گونگ بود، بیمار شد. مدتی بعد، وقتی مستمری آقای لیو نیز به حالت تعلیق درآمد، ضربه دیگری به او وارد شد. همسرش این فشار روانی را تاب نیاورد و حوالی سال ۲۰۲۴ درگذشت. تنها بازمانده این زوج، پسرشان است که پس از سالها مشاهده آزار و شکنجه والدینش، با افسردگی دستوپنجه نرم میکند و قادر به کارکردن نیست.
آخرین دستگیری و محکومیت آقای لیو
آقای لیو در ۲۳آوریل۲۰۲۰، بهدلیل صحبتکردن با مردم درباره فالون گونگ در یک ایستگاه اتوبوس، دستگیر شد. پلیس خانهاش را غارت و وسایل شخصیاش را توقیف کرد.
در دومین روز پس از دستگیری آقای لیو، پدرش که بیش از ۸۰ سال داشت، برای درخواست آزادی او مراجعه کرد، اما بینتیجه بود. سه روز بعد، این مرد سالخورده دوباره به اداره پلیس محلی رفت. پلیس به او گفت: «این بار با دفعه قبل فرق دارد. این بار قرار است پروندهاش را به دادستانی ارسال کنیم.»
«دفعه قبل» به دستگیری قبلی آقای لیو در ژانویه۲۰۱۹ اشاره داشت که آن هم بهدلیل صحبتکردن با مردم درباره فالون گونگ بود. پلیس آن زمان، بدون پیگیری قضایی، اندکی بعد او را آزاد کرد.
دستگیری آقای لیو و پیگرد قضایی متعاقبش ضربه سنگینی به پدرش وارد کرد و او مدت کوتاهی بعد درگذشت.
پس از آنکه پلیس پرونده آقای لیو را ارسال کرد، دادستانی منطقه لینگهه در اواخر آوریل۲۰۲۰، دستگیری او را تأیید و اندکی بعد علیه او کیفرخواست صادر کرد. او در ۴سپتامبر، ازطریق جلسهای مجازی در داخل بازداشتگاه شهر جینژو، توسط دادگاه شهر لینگهای محاکمه شد و در ۳۰سپتامبر۲۰۲۰، به شش سال زندان و پرداخت ۱۰هزار یوان جریمه محکوم شد. او به دادگاه میانی شهر جینژو درخواست تجدیدنظر داد، اما این دادگاه حکم اولیه را تأیید کرد.
آقای لیو در مارس۲۰۲۱، به زندان پانجین منتقل شد و بعدها او را به زندان جینژو انتقال دادند. بهدلیل شرایط نامناسب و بدرفتاری شدید در زندان، وضعیت جسمی او بهتدریج رو به وخامت گذاشت.
نگهبانان زندان جینژو در ۲۳نوامبر۲۰۲۵، آقای لیو را به بیمارستان شهر جینژو منتقل کردند. او در ۲۷نوامبر، ساعت ۳ بعدازظهر مرخص شد، اما تنها سه ساعت بعد دوباره با عجله به بخش اورژانس همان بیمارستان منتقل شد. اواخر همان شب، او را به زندان بازگرداندند. خانوادهاش از بستریشدن و انتقال او به اورژانس مطلع شدند، اما اجازه ملاقات با او را نداشتند.
آقای لیو در ۱۲دسامبر۲۰۲۵، پس از آنکه وضعیتش بحرانی شد، بار دیگر با عجله به بیمارستان شهر جینژو منتقل شد.
درخواست پسرش
پسر آقای لیو برای دادخواهی درباره پدرش پس از آخرین دستگیری او، نامهای به دادستان و قاضی نوشت و در آن تغییرات مثبتی را که تمرین فالون گونگ در پدرش ایجاد کرده بود و نیز رنجهای خانوادهاش را طی دو دهه گذشته در پی آزار و شکنجه بهتفصیل شرح داد. او از مقامات خواست پدرش را آزاد کنند.
پسر آقای لیو نوشت:
«مادرم در سال ۱۹۹۵، به سرطان معده مبتلا شد. خانواده ما پول زیادی را صرف درمان او کرد، اما بهبودی چندانی حاصل نشد. بعداً به توصیه دیگران تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و اندکی بعد کاملاً بهبود یافت.»
«در آن زمان، پدرم نیز وضعیت جسمی نامناسبی داشت. بهویژه بهدلیل نامنظمی ضربان قلبش، شبها نمیتوانست بخوابد. او با مشاهده بهبودی مادرم، خودش هم فالون گونگ را یاد گرفت. در سالهای بعد، هر دو آنها از سلامتی خوبی برخوردار بودند و نیازی به مراجعه به پزشک نداشتند. از صمیم قلب، از فالون گونگ سپاسگزارم.»
«گرچه خودم فالون گونگ تمرین نمیکنم، اما واقعاً تحت تأثیر تغییراتی قرار گرفتم که فالون گونگ در پدرم ایجاد کرد و او را به انسانی بهتر تبدیل کرد. او دیگر در کسبوکارش از دیگران سوءاستفاده نمیکرد. صادق شد و همیشه آماده کمک به دیگران بود. اغلب به من نیز میآموخت که انسان خوبی باشم.»
«از زمانی که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) در سال ۱۹۹۹، آزار و شکنجه فالون گونگ را آغاز کرد، حتی یک روز هم در آرامش زندگی نکردهام. طی 20 سال گذشته، پدر و مادرم یکی پس از دیگری دستگیر شدند. بههمین دلیل است که اکنون از نودل فوری متنفرم، زیرا در سالهایی که هم پدر و هم مادرم در اردوگاه کار اجباری زندانی بودند، خیلی نودل میخوردم. همچنین از دیدن دفعات متعدد غارت خانهمان توسط پلیس دچار آسیب روحی شدم. هر زمان خودروهای پلیس را در خیابان میبینم، از ترس خشکم میزند.»
آزار و شکنجه خانواده در گذشته
آقای لیو در ژوئیه۱۹۹۶، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. او وابستگی به منافع شخصی را کنار گذاشت و پول مربوط به دو فاکتور مورداختلاف را که تأمینکنندگان ادعا میکردند شرکتش به آنها بدهکار است، بازگرداند؛ گرچه دادگاه در یکی از پروندهها، به نفع او رأی داده بود.
پس از آنکه حزب کمونیست چین در سال ۱۹۹۹، دستور آزار و شکنجه فالون گونگ را صادر کرد، او و همسرش، خانم ژو هوا، بارها بهدلیل پایبندی به ایمانشان هدف قرار گرفتند. آنها مجبور شدند فروشگاه اینترنتیشان را تعطیل کنند که زیان مالی هنگفتی به خانواده وارد کرد.
علاوهبر پدر آقای لیو، مادر خانم ژو نیز زمانی که این زوج بهدلیل ایمانشان بازداشت شدند، در اندوه عمیق درگذشت.
دستگیریها و بازداشت اولیه آقای لیو
آقای لیو در ژوئیه و سپتامبر۱۹۹۹، دو بار دستگیر و هر بار بهمدت ۱۵ روز بازداشت شد.
او بار دیگر در سال ۲۰۰۱ دستگیر شد. پلیس او را به اتاقی خالی برد؛ جایی که دست چپش را از پشت بدنش پیچاندند تا به دست راستش که از روی شانه راستش کشیده شده بود، دستبند بزنند (به تصویر زیر نگاه کنید). پلیس در گوشهای نشست و از تماشای عرقریختن شدید آقای لیو براثر درد طاقتفرسا لذت میبرد. این شکنجه یک ساعت ادامه داشت.
تصویر شکنجه: دستبند زدن از پشت
پس از انتقال آقای لیو به بازداشتگاه محلی، زندانیان اغلب او را کتک میزدند و گاهی با آرنج به پشتش ضربه میزدند. در بسیاری مواقع، درد شدید باعث میشد آقای لیو روی زمین بیفتد. پلیس او را بهمدت ۴۳ روز بازداشت و ۳۰هزار یوان از او اخاذی کرد.
شکنجه در اردوگاه کار اجباری
آقای لیو برای چهارمین بار، وقتی در عصر ۱۵آوریل۲۰۰۴ به خانه بازمیگشت، دستگیر شد. پلیس خانهاش را غارت و از او بازجویی کرد. سه روز بعد، به سه سال حبس در اردوگاه کار اجباری شهر جینژو محکوم شد.
بهمحض ورود به اردوگاه کار اجباری، نگهبانان او را بهصورت «عقاب با بالهای باز» به تخت زنجیر کردند. او بهمدت یک ماه، کاملاً بیحرکت، در همین وضعیت نگه داشته شد.
بازآفرینی صحنه شکنجه: زنجیرشدن به تخت
پس از شکنجه اولیه، نگهبانان دو زندانی را مأمور کردند که آقای لیو را زیر نظر داشته باشند و مانع صحبتکردنش با دیگران شوند. او مجبور بود هر روز ساعت ۵ صبح بیدار شود و تا ساعت ۱۰ شب روی چارپایه کوچکی به ارتفاع ۶ اینچ (حدود ۱۵ سانتیمتر)، ابعاد محل نشستن ۴ اینچ (حدود ۱۰سانتیمتر) در ۱۲ اینچ (حدود ۳۰ سانتیمتر) بود. این شکنجه نشستن، درد طاقتفرسایی در باسنش ایجاد میکرد. شبها زندانیان او را به تختش زنجیر میکردند و روز بعد شکنجه نشستن از سر گرفته میشد. هر زمان آقای لیو تلاش میکرد در برابر بدرفتاری زندانیان مقاومت کند، آنها او را کتک میزدند و ناسزا میگفتند.
بازآفرینی صحنه شکنجه: بیحرکت نشستن روی چارپایهای کوچک
بعدها، زمانی که آقای لیو برای اعتراض به آزار و شکنجه، دست به اعتصاب غذا زد، نگهبانان او را تحت خوراندن اجباری خمیر ذرت بسیار شور قرار دادند. رئیس درمانگاه اردوگاه کار اجباری در گوشهای ایستاده بود و به نگهبانان و زندانیان میگفت: «اشکالی ندارد. او را نمیکُشد.»
در دور دیگری از شکنجه شدید برای وادارکردن آقای لیو به انکار فالون گونگ، نگهبانان پاهایش را در وضعیت لوتوس بستند (نشستن با پاهای ضربدری، بهگونهای که هر پا روی پای دیگر قرار گیرد)، دستهایش را از پشت دستبند زدند، هدفون روی گوشش گذاشتند و تبلیغات افتراآمیز علیه فالون گونگ را با صدایی بسیار بلند پخش کردند.
نگهبانان هر روز مدت این شکنجه را طولانیتر میکردند. آنها همچنین زندانیای را مأمور کرده بودند که کنار او بنشیند و گاهی به پاهایش مشت بزند. طولانیترین مدت شکنجه ۳٫۵ ساعت، از صبح تا ظهر، بود. زمانی که نگهبانان او را باز میکردند، آقای لیو دیگر قادر به حرکت دادن پاهایش نبود و زندانیان مجبور بودند او را تا سلولش بکشند.
در موردی دیگر، آقای لیو را به دفتر نگهبانان بردند و ضربه شدیدی به سرش زدند. او نقش زمین و دچار حالت تهوع شد و عرق سردی سراسر بدنش را فراگرفت.
آزار و شکنجه خانم ژو
خانم ژو هوا حدود ۲۰ژوئیه۲۰۰۲، پس از آنکه اداره 610 شهر جینژو به پلیس محلی دستور داد تمرینکنندگان فالون گونگِ موجود در فهرست سیاه دولت را دستگیر و به جلسات شستوشوی مغزی منتقل کنند، دستگیر شد.
پس از انتقال خانم ژو به مرکز شستوشوی مغزی، او از لی شیهجیانگ، مأمور اداره 610، پرسید که با ۳۵هزار یوانی که سال قبل از شوهرش اخاذی کرده بود چه کرده است. لی خشمگین شد؛ او فوراً خانم ژو را به بازداشتگاه شهر جینژو منتقل کرد و به اداره پلیس جینژو دستور داد او را به سه سال حبس در اردوگاه کار اجباری محکوم کند. 15 روز بعد، او را به اردوگاه کار اجباری ماسانجیا منتقل کردند. اما بهدلیل وضعیت جسمیاش، از پذیرش او خودداری و آزادش کردند.
خانم ژو بار دیگر در ژوئن۲۰۰۴، زمانی که برای ملاقات با شوهرش به اردوگاه کار اجباری شهر جینژو رفت، دستگیر شد. او برای گذراندن محکومیت سهسالهاش به اردوگاه کار اجباری ماسانجیا فرستاده شد و تحت انواع روشهای شکنجه قرار گرفت.
خانم ژو در فوریه۲۰۰۶، دست به اعتصاب غذا زد و از پوشیدن لباس زندانیان خودداری کرد. نگهبانان چندین روز او را از مچ دست آویزان کردند.
خانم ژو در اوایل نوامبر۲۰۰۶، با فریاد زدن «فالون دافا خوب است» دست به اعتراض زد. او را دستبند زدند، تحت خوراندن اجباری قرار دادند و به دفعات بیشمار به صورتش سیلی زدند. وقتی در ۱۵دسامبر همان سال، در برابر خوراندن اجباری غذا مقاومت کرد، نگهبانان او را کتک زدند که باعث خونریزی شدید دهانش شد. او به اعتصاب غذا ادامه داد و سرانجام زمانی آزاد شد که در آستانه مرگ قرار داشت.
گزارشهای مرتبط:
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
