مستمری ماهانه ۸۰۰۰ یوانی بانویی ۸۷ساله از مارس۲۰۲۴ به‌خاطر امتناع از انکار فالون گونگ به حالت تعلیق درآمد

(Minghui.org) بانویی ۸۷ساله در تیانجین پس از قطع مستمری‌اش در مارس۲۰۲۴ به‌خاطر ایمانش به فالون گونگ، برای امرار معاش با مشکل مواجه است.

خانم کونگ پیشان در سال ۱۹۹۵، زمانی که ۵۶ساله بود، شروع به تمرین فالون گونگ کرد. طولی نکشید که ورم معده‌اش از بین رفت. پس از آنکه رژیم کمونیستی چین در ژوئیه۱۹۹۹ دستور آزار و اذیت فالون گونگ را صادر کرد، او همچنان در ایمانش پابرجا باقی ماند و بارها هدف قرار گرفته است.

خانم کونگ در ۲۴دسامبر۲۰۰۰ توسط دادگاه منطقه نانکای به چهار سال زندان محکوم شد. او در زندان تحت انواع‌واقسام شکنجه‌ها قرار گرفت.

خانم کونگ دوباره در مارس۲۰۲۱ دستگیر شد. قبل از دستگیری، رن یو، معاون رئیس اداره پلیس مرکز ورزشی منطقه نانکای، به او دستور داد که فالون گونگ را انکار کند. وقتی او از انجام این کار خودداری کرد، رن تهدید کرد که دادگاه محلی او را محکوم و کارفرمایش او را از هرگونه مزایای بازنشستگی محروم خواهد کرد.

در ۳۰سپتامبر۲۰۲۱، پس از شش ماه بازداشت، خانم کونگ توسط دادگاه منطقه نانکای به سه سال زندان محکوم شد. او در بخش پنجم زندان زنان شهر تیانجین پذیرش شد.

سان ویی، رئیس بخش پنجم، و ژنگ ییجون، مأمور ناظر دسته سوم، تیم اول، حق استفاده از دستشویی را از خانم کونگ سلب و او را به مدت دو هفته از دوش گرفتن منع کردند، حتی پس از اینکه مجبورش کردند در شلوارش دستشویی کند. نگهبانان همچنین به زندانیان لی مینگ و لیو لیهونگ دستور دادند که او را تحت شکنجه قرار دهند.

خانم کونگ فقط یک شلوار زمستانی داشت. وقتی آن‌ها را می‌شست، معمولاً روزها طول می‌کشید تا خشک شوند، بنابراین نمی‌توانست بلافاصله دوباره آن‌ها را بپوشد. گاهی اوقات، نگهبانان پنجره را باز می‌کردند تا او را درحالی‌که شلوار نازکی پوشیده بود، از شدت سرما یخ بزند.

با وجود اینکه قوانین زندان می‌گوید که افراد بالای ۶۰ سال نباید در شیفت شب قرار بگیرند. نگهبانان همچنین خانم کونگ را مجبور می‌کردند در شیفت شب به مدت چهارونیم ساعت بایستد. او چند بار درحالی‌که برای ایستادن تقلا می‌کرد، تعادلش را از دست داد و زمین خورد.

علاوه‌بر این، نگهبانان خانم کونگ را مجبور به مصرف داروهایی می‌کردند که برای سیستم عصبی مرکزی او سمی بودند.

وقتی خانم کونگ در مارس۲۰۲۴ آزاد شد، نگهبانان او را مجبور کردند بنویسد: «من در زندان مورد هیچ‌گونه ضرب و شتم، توهین کلامی یا هیچ نوع تنبیه بدنی قرار نگرفتم.»

خانم کونگ پس از بازگشت به خانه بسیار غمگین شد، زیرا فهمید که شوهرش پس از صدور حکمش، در حالی که نگران او بود، بیمار شد. شوهرش درحالی‌که او هنوز در زندان بود، درگذشت.

زمانی که اداره تأمین اجتماعی محلی، به این بهانه که او فالون گونگ را تمرین می‌کند، مستمری ماهانه ۸۰۰۰ یوانی او را به ۶۹۳ یوان کاهش داد، به خانم کونگ ضربه سختی وارد شد. شرط دریافت ۶۹۳ یوان مستمری ماهانه او این بود که بیانیه‌ای بنویسد و قول دهد که دیگر فالون گونگ را تمرین نکند. او از این کار خودداری کرد و از آن زمان هیچ‌گونه مزایای بازنشستگی دریافت نکرده است.