(Minghui.org) مردی ۶۸ساله در شهر شی‌جیاژوانگ در استان هبی، به‌دلیل تمرین فالون گونگ با پیگرد قضایی روبه‌رو است؛ تمرینی معنوی که از سال ۱۹۹۹ توسط رژیم کمونیستی چین مورد آزار و شکنجه قرار گرفته است.

آقای ژائو شوئه‌مین، معلم پیشین مرکز آموزش کارکنان برق استان هبی، حدود ساعت ۷بعدازظهر ۲۰نوامبر۲۰۲۵، توسط سه مأمور از پاسگاه پلیس گائویینگ در منزلش دستگیر شد. پلیس ادعا کرد که فردی او را به‌دلیل توزیع مطالب فالون گونگ گزارش کرده است و سپس خانه او را تفتیش کرد. آن‌ها دیسک نصب سیستم رایانه‌ وی و تعدادی پاکت و کاغذ باطله را به‌عنوان مدرک پیگرد قضایی علیه او توقیف کردند.

مأمور چی ژوانگ به آقای ژائو دستبند زد و به پاسگاه پلیس برد. دستبندها آن‌قدر محکم بسته شده بودند که مچ‌ دستانش بی‌حس شد و دچار مشکل در تنفس گردید. پلیس تا زمانی که آقای ژائو گفت از آن‌ها شکایت خواهد کرد، دستبندها را شل نکرد.

وقتی پلیس آقای ژائو را به بازداشتگاه شماره یک شهر شی‌جیاژوانگ برد، پزشک به‌دلیل فشار خون بسیار بالای او از پذیرش وی خودداری کرد. پلیس او را به بیمارستان برد و مجبورش کرد چند قرص فشار خون مصرف کند. پزشک بازداشتگاه همچنان از پذیرش او امتناع کرد. پلیس او را یک شب در مرکز رسیدگی به پرونده‌ها نگه داشت و روز بعد با نظارت خانگی آزاد کرد. پس از آزادی نیز هفته‌ای یک‌بار در خانه او را آزارواذیت می‌کردند.

در ۱۸ژانویه۲۰۲۶، یکی از مأموران پاسگاه پلیس گائویینگ با آقای ژائو تماس گرفت و گفت پرونده او را به دادستانی منطقه چانگ‌آن ارسال کرده‌اند. مأمور به او دستور داد برای امضای پرونده به دادستانی مراجعه کند، اما آقای ژائو از انجام این کار خودداری کرد.

آزار و شکنجه‌های گذشته

آقای ژائو در سال ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. بیماری شدید کلیوی او که سال‌ها عذابش می‌داد، فقط در عرض ده روز از بین رفت. ازآنجاکه از زمان آغاز آزار و شکنجه در سال ۱۹۹۹ بر باور خود پایبند ماند، بارها هدف قرار گرفت و پیش از دستگیری اخیر، یک دوره دو‌ساله اردوگاه کار اجباری و یک دوره چهار‌ساله حبس را گذراند.

ابتلا به بیماری وخیم در اردوگاه کار اجباری

آقای ژائو در دسامبر۲۰۰۰ برای دادخواستِ حق تمرین فالون گونگ به پکن رفت و در میدان تیان‌آنمن دستگیری شد. پس از آن‌که به هبی بازگردانده شد، محل کارش او را به‌مدت ۴۳ روز در یک هتل نگه داشت و تا ۳۱ژانویه۲۰۰۱، یعنی هشتمین روز پس از سال نو چینی، آزاد نکرد. محل کارش افرادی را برای نظارت شبانه‌روزی بر او تعیین کرد و دو نفر همیشه او را تعقیب می‌کردند.

مدیر آقای ژائو، «چی شی‌چوان»، در ژوئیه۲۰۰۱ به او دستور داد به محل کار بازگردد، به این شرط که همچنان دو نفر او را زیر نظر داشته باشند. آقای ژائو نپذیرفت و چی با پلیس محلی همکاری کرد تا او را به دو سال اردوگاه کار اجباری محکوم کنند. او در ۱۰اوت۲۰۰۱ به اردوگاه کار محلی منتقل شد.

در اواخر نوامبر۲۰۰۱، به‌دلیل شکنجه در بازداشت، وضعیت جسمانی آقای ژائو وخیم شد و فشار خونش بسیار بالا رفت. اردوگاه کار پیشنهاد داد او را با مرخصی پزشکی آزاد کند، اما مدیر چی با این بهانه که او هنوز از فالون گونگ دست نکشیده است، اصرار داشت که در بازداشت بماند.

اردوگاه کار در دسامبر۲۰۰۱ با محل کار آقای ژائو تماس گرفت و از آن‌ها خواست او را تحویل بگیرند، اما آن‌ها نیز امتناع کردند. چند هفته بعد، پدرزن آقای ژائو به‌شدت بیمار شد و همسرش برای آزادی او درخواست داد تا بتواند پدرزنش را برای آخرین بار ببیند. چی درخواست او را رد کرد و او را به «مختل‌کردن کارش» متهم نمود.

وضعیت سلامتی آقای ژائو همچنان رو به وخامت رفت. تا مه۲۰۰۲، او کاملاً زمین‌گیر شده بود. نگهبانان که نمی‌خواستند او در اردوگاه کار فوت کند، در ۲۷مه او را به همسرش تحویل دادند تا وی را به خانه ببرد.

محکومیت مخفیانه چهار‌ساله زندان

آقای ژائو در ۳ژوئیه۲۰۰۸ بار دیگر در خانه‌اش توسط مأموران پاسگاه پلیس یوشینگ دستگیر شد. روز بعد به بازداشتگاه اول شهر شی‌جیاژوانگ منتقل گردید و مجبور به انجام کار اجباری بدون دستمزد شد؛ که عمدتاً کار با ورقه‌های قلع بود. بدون تجهیزات حفاظتی مناسب، دچار واکنش آلرژیک شدید شد و بدنش پر از دانه‌های خارش‌دار گردید. سپس نگهبانان او را وادار به ساخت کیسه‌های کاغذی و جعبه‌های کیک ماه کردند و او از ساعت ۶صبح تا ۸شب یا دیرتر کار می‌کرد. به‌دلیل حجم سنگین کار، دچار فشار خون بالا شد، اما نگهبانان اجازه هیچ استراحتی به او ندادند. زندانیان دیگر نیز او را مورد آزار قرار دادند و پولی را که خانواده‌اش برایش واریز کرده بودند، خرج کردند.

دادگاه منطقه یوهوا جلسه رسیدگی به پرونده آقای ژائو را به‌طور مخفیانه برگزار کرد و حدود مارس۲۰۰۹ او را بدون اطلاع خانواده‌اش به چهار سال حبس محکوم نمود. او درخواست تجدیدنظر داد، اما دادگاه میانی محلی حکم اولیه را تأیید کرد، بدون آن‌که خانواده‌اش را مطلع سازد.

آقای ژائو در ۱۵مه۲۰۰۹ به زندان جیدونگ منتقل شد. نگهبانان او را وادار به کار طولانی‌مدت کردند، با وجود این‌که فشار خونش ۲۱۰میلی‌متر جیوه بود (در حالی‌که حد طبیعی ۱۲۰ یا کمتر است) و در مدفوعش خون مشاهده می‌شد.

مرکز آموزش کارکنان برق استان هبی نیز با استناد به محکومیت زندان، او را اخراج کرد.

گزارش مرتبط:

ژائو شوئه‌مین سال‌ها توسط مسئولان مرکز آموزش برق استان هبی تحت نظارت و آزار و شکنجه قرار داشت