‏ (Minghui.org) درود بر استاد نیک‌خواه. درود بر هم‌تمرین‌کنندگان.

‏تمرین فالون دافا را در سال ۱۹۹۸ آغاز کردم و اکنون ۷۲ سال دارم. یک مرکز تهیه مطالب اطلاع‌رسانی را اداره می‌کنم و به همین دلیل سرم خیلی شلوغ است. قبلاً فقط وقت داشتم به چند تمرین‌کننده کمک کنم تا اسامی افرادی را در اینترنت ثبت کنند که پس از آگاهی از حقایق دافا، با خروج از ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن موافقت کرده بودند. آن زمان تعداد اسامی نسبتاً کم بود و رسیدگی به این کار چندان دشوار نبود.

‏در سه سال گذشته، بخش بیشتری از این کار را بر عهده گرفته‌ام و دریافته‌ام که این نیز آزمون مهمی برای شین‌شینگم است. امروز مایلم درک‌هایی را که از این تجربه‌ها در تزکیه کسب کرده‌ام، با استاد و هم‌تمرین‌کنندگان در میان بگذارم.

برعهده گرفتن مسئولیت‌ها

‏آزار و شکنجه فالون دافا در منطقه ما شدید است و با روش‌های شرورانه‌ای انجام می‌شود. مأموران مرتب به خانه‌ تمرین‌کنندگان یورش می‌برند و آن‌ها را غارت می‌کنند. تمرین‌کنندگان مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، دستگیر می‌شوند و با استناد به مدارک ساختگی، تحت پیگرد قضایی قرار می‌گیرند. مسدودیت اینترنت مانع دسترسی مردم به وب‌سایت‌های خارج از چین و آگاهی از رویدادهای سایر نقاط جهان می‌شود. با توجه به نظارت دقیق و دائمی بر اینترنت، ثبت اینترنتی اسامی افرادی که از حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) خارج می‌شوند، برایمان دشوارتر شده است.

‏درست زمانی که نگران بودیم چگونه با این وضعیت برخورد کنیم، تمرین‌کننده‌ای از شهری دیگر، با فهرستی حاوی بیش از ۱۰۰ نام آمد و برای ثبت آن‌ها از ما کمک خواست، زیرا نمی‌توانست به وب‌سایت دسترسی پیدا کند. گرچه خودم هم نگران بودم که چگونه این مشکل را حل کنیم، نمی‌توانستم درخواست کمکش را رد کنم، زیرا از راه دوری آمده بود. مصمم شدم راه‌حلی پیدا کنم.

همه اسامی را در رایانه وارد کردم، آن‌ها را روی یک حافظه یواس‌بی ذخیره کردم و به تمرین‌کننده‌ای دادم که مهارت فنی لازم برای عبور از سد فیلترینگ اینترنت و بارگذاری آن‌ها را داشت. مدت کوتاهی بعد، آن تمرین‌کننده دوباره با مجموعه دیگری از اسامی بازگشت و باز به همان روش عمل کردم.

‏ازآنجاکه همیشه فهرست‌ اسامی افراد خارج‌شده از حزب را می‌پذیرفتم، تمرین‌کنندگان تصور می‌کردند خودم اسامی را ثبت می‌کنم. به‌مرور، اسامی بیشتری به دستم رسید و حجم کارم بسیار سنگین شد. با خودِ کار مشکلی نداشتم، اما این به‌معنای کار بیشتر برای تمرین‌کننده‌ای بود که اسامی را ثبت می‌کرد و بر مشغله زیاد او می‌افزود. از اینکه مدام زحمت بیشتری برایش ایجاد می‌کردم، احساس بدی داشتم.

‏سرانجام پشیمان شدم که چرا از همان ابتدا از آن تمرین‌کننده فنی خواسته بودم اسامی را برایم ثبت کند. نمی‌دانستم آیا باید همچنان از او کمک بخواهم یا نه. گاهی که افکار بشری‌ام ظاهر می‌شد، واقعاً دلم می‌خواست کار را به فرد دیگری واگذار کنم. اما افکار درستم به من می‌گفت که نمی‌توانم از زیر این مسئولیت شانه خالی کنم، زیرا به‌عنوان یک مرید فالون دافا، این کار بخش مهمی از نجات مردم و مسئولیت من بود. بنابراین تصمیم گرفتم خودم از مسدودیت اینترنت عبور کنم.

‏به‌طرز معجزه‌آسایی، اندکی پس از اینکه این فکر را کردم، آن تمرین‌کننده فنی تشویقم کرد نرم‌افزار عبور از سد فیلترینگ اینترنت را نصب کنم. این کار را کردم و نرم‌افزار بسیار خوب، ایمن و سریع کار می‌کرد.

ثبت سریع و دقیق اسامی

‏برای وارد کردن حروف چینی از نرم‌افزاری قدیمی استفاده می‌کردم که متن دست‌نوشته را می‌خواند و آن را به حروف چینی تبدیل می‌کرد؛ و سرعت کار بسیار پایین بود. اوایل، وقتی دسته‌های کاغذ در اندازه‌های مختلف به دستم می‌رسید که اسامی با رنگ‌ها و اندازه‌های گوناگون روی آن‌ها نوشته شده بود، می‌توانستم تلاش جدی تمرین‌کنندگان را ببینم. گاهی حتی دو طرف کاغذهایی به‌اندازه کف دست، پر از اسامی‌ای بود که به‌طور فشرده نوشته شده بودند. بنابراین اطلاعات را با دقت و توجه فراوان بارگذاری می‌کردم.

‏اگر اطلاعاتی ناقص یا اشتباه بود، بارها موارد ثبت‌شده را بررسی می‌کردم، تا حدی که سرم گیج می‌رفت و اشک از چشمانم جاری می‌شد. وقتی دیدم تار می‌شد، یک چشمم را می‌پوشاندم و با چشم دیگر، نیمه‌باز به صفحه نگاه می‌کردم؛ سپس جای چشم‌ها را عوض می‌کردم. این کار باعث سردرد شدیدی می‌شد. بارها این تصور بشری به ذهنم می‌آمد که دیگر برای ادامه این کار، بیش‌ازحد پیر شده‌ام.

وقتی بی‌حوصله می‌شدم یا ترس از دردسر و زحمت در من پدیدار می‌شد، افکار درست می‌فرستادم تا این ترس را از بین ببرم. این تصورات بشری سرسخت بودند. برای لحظه‌ای آن‌ها را از بین می‌بردم، اما خیلی زود برمی‌گشتند. این وضعیت بارها تکرار می‌شد و بسیار آزارم می‌داد.

‏مطالعه فا همیشه بی‌حوصلگی و ترسم از دشواری را از بین می‌برد. وضعیت بهتر می‌شد و چشمانم به حالت عادی برمی‌گشت. یک روز متوجه شدم که برای تمرین‌کنندگان، همه تصورات بشری مداخله اهریمنی هستند و بخشی از خود واقعی ما نیستند. اگر آن‌ها را رد می‌کردم، نمی‌توانستند با من مداخله کنند.

‏همیشه اسامی افرادی را که از حزب خارج می‌شدند، همان روزی که دریافت می‌کردم، سریع و دقیق در وب‌سایت ثبت می‌کردم و کار را به روز بعد نمی‌انداختم. گاهی اگر در یک روز، فهرست‌های زیادی دریافت می‌کردم، آن‌ها را به پنج یا شش دسته تقسیم می‌کردم. اطلاعات یک دسته را وارد و ثبت می‌کردم و بلافاصله از حساب کاربری خارج می‌شدم. سپس سراغ دسته بعدی می‌رفتم. هر دسته را درست و دقیق بارگذاری می‌کردم.

‏همچنین مرتب نتیجه ثبت اسامی را بررسی می‌کردم. پس از اطمینان از ثبت آن‌ها، بلافاصله نسخه موجود در رایانه‌ام را حذف می‌کردم، سطل زباله رایانه را خالی می‌کردم و نسخه‌های کاغذی را می‌سوزاندم. این کار مدت اتصالم به اینترنت را کاهش می‌داد، ایمن‌تر بود و هیچ ردپا یا شکافی باقی نمی‌گذاشت؛ آن روشی عاقلانه و خردمندانه بود.

‏علاوه‌بر این، بسیار دقت می‌کردم که نام‌های مستعار تعیین‌شده برای خروج از حزب، واقعاً مربوط به افرادی باشند که با خروج موافقت کرده‌اند. تمرین‌کننده‌ای به من گفت که لینگ (نامی مستعار برای محافظت از هویتش) به‌روشنی برای مردم توضیح نداده است که چرا باید از ح.ک.چ خارج شوند. او درعوض، بیشتر بر جلب موافقت مردم برای خروج و جمع‌آوری اسامی بیشتر تمرکز می‌کرد. موضوع را با یک هماهنگ‌کننده در میان گذاشتم. او سپس به دیدار لینگ رفت و درباره این موضوع با او تبادل‌نظر کرد. لینگ اشتباهش را پذیرفت و قول داد بهتر عمل کند.

‏عمیقاً از استاد لی سپاسگزارم که بیش از ۲۰ سال از من محافظت کرده‌اند، بهترین‌ها را در مسیر تزکیه‌ام، در اختیارم گذاشته‌اند و این امکان را فراهم کرده‌اند که تا امروز، مرکز تهیه مطالب اطلاع‌رسانی را به‌خوبی اداره کنم. از این پس، کوشاتر تزکیه خواهم کرد تا عهد ماقبل‌تاریخی‌ام را به انجام برسانم و همراه استاد به خانه حقیقی‌ام بازگردم.

‏ استاد نیک‌خواه از شما سپاسگزارم!

‏(مقاله منتخب در بیست‌وسومین کنفرانس فای چین در وب‌سایت مینگهویی)