(Minghui.org) ۳۰ سال است که فالون دافا را تمرین می‌کنم. استاد بزرگ و نیک‌خواه ما در مسیر تزکیه‌ام، همواره از من مراقبت و محافظت کرده‌اند. مایلم برخی از معجزاتی را که شخصاً تجربه کرده‌ام با هم‌تمرین‌کنندگان به اشتراک بگذارم و آن‌ها را به استاد گزارش دهم.
افکار متفاوت نتایج متفاوتی به همراه دارند
وقتی ۲۰ سال داشتم، یکی از دندان‌های عقلم درآمد. درد زیادی داشت و عفونت کرده بود. ترسیده بودم؛ بنابراین به دندان‌پزشک مراجعه کردم. او لثه‌ام را شکافت تا چرک و خون را تخلیه کند. چند روز نمی‌توانستم غذای جامد بخورم و دندان‌پزشک گفت که ممکن است مشکل دوباره عود کند.
در بهار ۲۰۰۷، آن دندان عقل دوباره درد گرفت. ابتدا وقتی کمی آب گرم در دهانم نگه می‌داشتم، می‌توانستم درد را تحمل کنم، اما درد بیشتر و بیشتر شد. تا آن زمان تمرین فالون دافا را آغاز کرده بودم و با خودم فکر کردم: «حالم خوب خواهد شد. شاید دندانم به این دلیل درد می‌کند که گفتارم را تزکیه نکرده‌ام.» آن زمان نمی‌دانستم چگونه به درون نگاه کنم. خاطره شکافتن لثه‌ام به‌دست دندان‌پزشک مدام در ذهنم تکرار می‌شد و نمی‌توانستم بخوابم. تمام صورتم ورم کرده بود.
یکی از اعضای خانواده‌ام گفت که تمرین‌کننده‌ای به‌دلیل دندان‌درد شدید و غیرقابل‌تحمل به پزشک مراجعه کرده بود و صورت او نیز ورم کرده بود. پزشک مجبور شده بود برای تخلیه چرک، او را جراحی کند. آن تمرین‌کننده بیش از یک ماه در بیمارستان بستری بود. پزشک شکایت کرده بود که او خیلی دیر به بیمارستان مراجعه کرده است. اعضای خانواده آن تمرین‌کننده به‌دلیل این اتفاق، دچار سوءبرداشت‌هایی درباره فالون دافا شده بودند.
دندان‌دردم شدیدتر شد و مدام آب دهانم را بیرون می‌ریختم. صورتم آن‌قدر ورم کرده بود که نمی‌توانستم چشم‌هایم را باز کنم. برای کاهش درد، پاهایم را به دیوار تکیه می‌دادم و بالا نگه می‌داشتم. مدام به یاد می‌آوردم که دندان‌پزشک چگونه لثه‌ام را برای تخلیه عفونت شکافته بود. سپس متوجه شدم که نباید مرتب به آن فکر کنم. من فالون دافا را تمرین می‌کردم و حالم خوب می‌شد. استاد همه‌چیز را نظم و ترتیب می‌دهند. دردی که تحمل می‌کردم برای ازبین بردن کارمایم بود. دیگر به اتفاق گذشته فکر نکردم.
یک ثانیه پس از رسیدن به این درک، دندان‌دردم متوقف شد. وقتی صورتم را لمس کردم، دردی احساس نکردم. ظرف چند روز ورم صورتم کاملاً برطرف شد و به حالت عادی برگشت. یک فکر همه‌چیز را تغییر داد.
روشنگری حقیقت برای یک بازنشسته دادستانی
یکی از کارکنان افتخاری که از دادستانی بازنشسته شده بود، بسیار آرام و ملایم صحبت می‌کرد. او فقط چند روز در هفته کار می‌کرد و سرش شلوغ نبود. معمولاً در دفتر با رئیس گفت‌وگو می‌کرد و سایر کارکنان به‌ندرت او را می‌دیدند. وقتی در کافه او را می‌دیدیم، با تکان دادن سر به ما سلام می‌کرد، اما با ما وارد گفت‌وگو نمی‌شد.
همکارانم گفتند که او قبلاً رئیس دادستانی و همچنین رئیس اداره مبارزه با فساد بوده است. می‌دانستم همه افرادی که در اطرافم هستند با من رابطه تقدیری دارند. پیش‌تر حقیقت را برای سایر کارکنان روشن کرده بودم و از استاد خواستم فرصتی فراهم کنند تا بتوانم با او صحبت کنم و حقیقت را برایش روشن کنم.
چند روز بعد، وقتی تنها در دفترم نشسته بودم، آمد و پرسید که آیا رئیس را دیده‌ام یا نه. گفتم که رئیس تازه بیرون رفته است. از او خواستم بنشیند و یک فنجان چای برایش آماده کردم. درباره شرکت، جامعه و روابط انسانی گفت‌وگو کردیم. از دانش و شخصیت خوبش تعریف کردم. گفتم فقط افرادی که از برکت برخوردارند و تقوا دارند، می‌توانند به سِمت‌های مهم منصوب شوند. همچنین گفتم که مردم با انجام کارهای نیک و کمک به دیگران، برکت و تقوا جمع می‌کنند. او به‌راحتی با حرف‌هایم موافقت کرد.
درباره مادرم برایش صحبت کردم. او سال‌های زیادی بیمار بود، اما پزشکان نمی‌توانستند درمانش کنند. در سال ۱۹۹۵ تمرین فالون دافا را آغاز کرد و ظرف یک ماه از تمام بیماری‌هایش بهبود یافت. تجربه او همه اعضای خانواده‌مان را شگفت‌زده کرد. فالون دافا نه‌تنها بیماری‌ها را برطرف می‌کند، بلکه معیارهای اخلاقی مردم را نیز ارتقا می‌دهد. فالون دافا سلامت جسمی و روانی مردم را حفظ می‌کند که چیز خوبی است و برای کشور نیز سودمند است. اعضای خانواده‌ام تمرین فالون دافا را آغاز کردند.
همچنین درباره آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ، دروغ‌هایی که برای بدنام کردن فالون دافا ساخته و اینکه چگونه رسانه‌های تبلیغاتی سراسر کشور را بسیج کرده است تا مردم چین را گمراه کند، با او صحبت کردم. میلیون‌ها تمرین‌کننده فالون دافا مورد آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند، گرچه افراد خوبی هستند که براساس حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری رفتار می‌کنند. او موضوع را درک و فالون دافا را تحسین کرد. از استاد بسیار سپاسگزار بودم که فرصت روشنگری حقیقت برای او را در اختیارم قرار دادند.
مأموران پلیس جوان از حقیقت مطلع می‌شوند
چند روز پس از آغاز سال نو ۲۰۱۲، همراه تمرین‌کننده دیگری به نام یینگ برای توزیع بروشورهای روشنگری حقیقت به مناطق روستایی رفتم. دخترم نیز همراه ما بود. بازداشت شدیم و ما را در اداره پلیس محلی نگه داشتند. وقتی مأمور پلیسی با من رفتار خشنی داشت، دخترم به او گفت: «نباید مادرم را کتک بزنید. او آدم خوبی است.»
پلیس من، دخترم و یینگ را در اتاق‌های جداگانه حبس کرد. شوهرم آمد و دخترمان را به خانه برد.
در آن زمان افکار درست قوی‌ای داشتم. بسیاری از وابستگی‌هایم را پیدا کردم، آن‌ها را نفی کردم و از بین بردم. تلاش کردم نظم و ترتیب نیروهای کهن و آزار و شکنجه را نفی کنم. من تمرین‌کننده فالون دافا هستم و فقط در مسیری قدم برمی‌دارم که استاد برایم ترتیب داده‌اند. افکارم را اصلاح کردم و ترس را کنار گذاشتم. فقط یک فکر داشتم: حقیقت را برای هر کسی که ملاقات می‌کنم روشن کنم و فرصتی برای خروج از آنجا بیابم.
دو مأمور پلیس حدوداً ۲۰ساله مراقبم بودند. به آن‌ها گفتم که تمرین‌کنندگان فالون دافا همگی افراد خوبی هستند، فالون دافا چقدر فوق‌العاده است و چرا آن را تمرین می‌کنم. همچنین یادآوری کردم که کارهای نیک پاداش دریافت می‌کنند، اما کارهای بد عقوبت‌هایی به‌دنبال دارند که ممکن است تا زندگی بعدی نیز همراه انسان باشند.
گفتم: «تمرین‌کنندگان جانشان را به خطر می‌اندازند تا حقیقت فالون دافا را به مردم بگویند، زیرا می‌خواهند آن‌ها آینده خوبی داشته باشند. درست مانند من که اکنون اینجا نشسته‌ام و با آزار و شکنجه روبه‌رو هستم، نگرانم که شما دروغ‌های ح.ک.چ را باور کنید و آینده زیبایی نداشته باشید. امیدوارم حرف‌های امروزم را به خاطر بسپارید. فالون دافا به مردم می‌آموزد که انسان‌های خوبی باشند. لطفاً به یاد داشته باشید که "فالون دافا خوب است. حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است" تا آینده خوبی داشته باشید.»
به حرف‌هایم گوش دادند و چیزی نگفتند. یکی از مأموران پرسید: «دانشگاه رفته‌ای؟ خیلی خوب صحبت می‌کنی.» سپس به دوربین اشاره کرد و گفت: «دیگر چیزی نگو. حالا متوجه شدم.»
آن‌ها چیز زیادی نگفتند، اما رفتارشان با من تغییر کرد. پس از ساعت ۱۱ شب، مأمور دیگری وارد شد. به من اشاره کرد و به آن‌ها گفت: «اگر دردسر درست کرد، می‌توانید به او دستبند بزنید.» آن‌ها به من نگاه کردند، اما چیزی نگفتند.
پس از رفتن آن مأمور، گفتند: «چرا باید به شما دستبند بزنیم؟» یکی از آن‌ها پرسید که آیا گرسنه‌ام. یک ران مرغ و نوشیدنی به من داد و گفت: «لطفاً بخور.» گفتم: «گرسنه نیستم. خودتان بخورید.» روی میز فقط دو بطری نوشیدنی و دو ران مرغ بود. گفتم: «شما هنوز جوان هستید و گرسنه می‌شوید. بااین‌حال، خیلی ممنونم. خودتان بخورید.»
نیمه‌شب گفتند: «اگر خسته‌ای، می‌توانی روی مبل دراز بکشی و استراحت کنی. می‌توانی پاهایت را روی بخاری بگذاری تا گرم بمانی.»
کمک به یک مأمور پلیس برای آگاهی از حقیقت
صبح زود مأمور پلیس میانسالی آمد تا جای دو مأمور جوان را بگیرد. او مدام با تلفن همراهش بازی می‌کرد. گفتم: «ساعت‌ها بازی کردن به چشم‌هایتان آسیب می‌زند.» سرش را بلند کرد، نگاهم کرد و گفت: «هنوز جوان هستی و احمق هم به نظر نمی‌رسی. چرا این [فالون دافا] را تمرین می‌کنی؟» برایش توضیح دادم که فالون دافا چقدر شگفت‌انگیز است و تمرین‌کنندگان چگونه پس از پیروی از اصول فالون دافا به انسان‌های خوبی تبدیل می‌شوند. بسیاری از مردم نیز سلامتی‌شان را بازیافته‌اند. گفتم فالون دافا برای جامعه نیز سودمند است.
گفت: «اگر این‌قدر خوب است، در خانه تمرینش کن. ح.ک.چ اجازه نمی‌دهد آن را تبلیغ کنی.» گرچه نگفت فالون دافا خوب است، بسیار مؤدبانه رفتار می‌کرد.
خروج از اداره پلیس با افکار درست
وقتی برای استفاده از توالت از اتاق بیرون رفتم، در را پشت سرم بستم تا ببینم آیا صدایی ایجاد می‌کند یا نه. همچنین اطراف را بررسی کردم تا محل پله‌ها را پیدا کنم. وقتی برگشتم، مأمور پلیس چیزی نگفت. سرش را روی میز پایین انداخته بود و خسته به نظر می‌رسید. کمی بعد خوابش برد.
از استاد خواستم افکار درستم را تقویت کنند، زیرا باید از آنجا خارج می‌شدم.
کمی مضطرب بودم. وقتی بلند شدم، مبل صدای خفیفی داد. در قلبم به مبل گفتم: «صدا نکن. اگر به یک تمرین‌کننده فالون دافا کمک کنی، از برکت برخوردار خواهی شد.» وقتی دوباره بلند شدم، مبل دیگر صدایی نداد.
آهسته و روی نوک پا به‌سمت در رفتم. وقتی آن را باز کردم، زنجیرِ در صدای خفیفی ایجاد کرد. در قلبم به آن گفتم: «اگر به تمرین‌کنندگان فالون دافا کمک کنی، از برکت برخوردار خواهی شد.» زنجیر دیگر صدایی نداد.
به مأمور پلیسی که خوابیده بود نگاهی انداختم و در قلبم گفتم: «لطفاً به خوابت ادامه بده.» از پله‌ها پایین رفتم. فکر کردم: «بگذار مأمور پلیس عمیق بخوابد. تا زمانی که به مکانی امن نرسیده‌ام، بیدار نشود.»
به‌لطف محافظت استاد، با افکار درست از ساختمان اداره پلیس خارج شدم.
شناسایی وابستگی‌هایم
در سال ۲۰۲۲، هنگامی که مادرم مطالب روشنگری حقیقت را توزیع می‌کرد، اعضای خانواده‌ام دستگیر شدند. من نیز دستگیر شدم و مرا به شهری بردند که مادرم در آنجا دستگیر شده بود. در طول این سفر ۱۵ساعته دستبند به دست داشتم. در خودرو حقیقت را برای مأموران پلیس روشن کردم. وقتی رسیدیم، مرا به نقطه‌ای ثابت در کف اتاق دستبند زدند و تمام شب در همان وضعیت نگه داشتند. متوجه شدم که پلیس قصد دارد تمام اعضای خانواده‌ام را دستگیر کند و سپس از مافوق‌هایش پاداش بگیرد. می‌دانستم این تله‌ای است که نیروهای کهن ترتیب داده‌اند.
به درون نگاه کردم و متوجه شدم وابستگی‌های زیادی دارم؛ بنابراین برای نفی تک‌تک آن‌ها افکار درست فرستادم. آزار و شکنجه خانواده‌ام را کاملاً نفی کردم و حاضر نشدم با آزار و شکنجه آن‌ها همکاری کنم. از استاد خواستم افکار درستم را تقویت کنند و فرصتی برای خروج از ساختمان در اختیارم قرار دهند. شهر به‌دلیل کووید قرنطینه بود؛ بنابراین مأمورانی که مرا دستگیر کرده بودند، باید پیش از بازگشت به اداره پلیس، سه روز در محل قرنطینه می‌ماندند.
دو مأمور پلیس زن مراقبم بودند و در طول روز دستبند نداشتم. یکی از آن‌ها از اتاق خارج شد و دیگری گفت که می‌خواهد بخوابد؛ بنابراین برای جلوگیری از فرارم به من دستبند زد. با اینکه در راه، حقیقت را برایش روشن کرده بودم، به حرف‌هایم گوش نداد. درعوض می‌خواست به او بگویم چه کسی این مطالب را به من گفته است.
افکار درست فرستادم تا او عمیق بخوابد. دست‌هایم را از دستبند بیرون آوردم، کفش‌هایم را برداشتم، به‌سمت در رفتم و با احتیاط قفلش را باز کردم. زنجیر کمی صدا کرد؛ بنابراین آن را در دست گرفتم و گفتم: «تو هم یک موجود هستی. باید به تمرین‌کنندگان فالون دافا کمک کنی تا آینده زیبایی داشته باشی.» زنجیر دیگر صدایی ایجاد نکرد.
در را باز کردم و دیدم چند مأمور پلیس مشغول نگاه کردن به تلفن‌های همراهشان هستند. فکری فرستادم: «هیچ کسی اجازه ندارد سرش را بلند کند. به بازی کردن با تلفن‌هایتان ادامه دهید. نمی‌توانید مرا ببینید. مأمور زنی که مراقبم بود تا زمانی که به مکانی امن نرسم، بیدار نخواهد شد.» کفش‌هایم را پوشیدم و به‌سرعت از ساختمان خارج شدم. هیچ کسی مرا ندید و می‌دانستم که استاد از من محافظت می‌کنند.
به‌لطف نظم و ترتیب و محافظت نیک‌خواهانه استاد، این سعادت را داشتم که در مدتی که در شهر دیگری بودم، با تمرین‌کنندگانی ملاقات کنم، به جلسات مطالعه گروهی فای آن‌ها بپیوندم و سه کار را انجام دهم.
دخترم از برکت برخوردار شد
وقتی خانواده‌مان تحت آزار و شکنجه قرار گرفت، دخترم درحال تحصیل در دانشگاه بود و در آزمون ورودی تحصیلات تکمیلی قبول نشد. امروزه بسیاری از فارغ‌التحصیلان دانشگاه نمی‌توانند شغلی پیدا کنند. آن‌ها به خانه برمی‌گردند و به والدینشان وابسته می‌شوند. دخترم روحیه خوبی نداشت. به او گفتم: «آدم‌های خوب شغل پیدا می‌کنند و درآمد خواهند داشت. زیاد نگران آینده‌ات نباش. فقط بگذار همه‌چیز سیر طبیعی خودش را طی کند.»
وقتی کوچک بود، همراه ما فالون دافا را تمرین می‌کرد. با بزرگ‌تر شدن و زیاد شدن تکالیف مدرسه، کمتر فا را مطالعه می‌کرد، اما حقیقت فالون دافا را می‌دانست. پیش از اینکه دوره کارآموزی‌اش را در شهر دیگری به پایان برساند، اعضای خانواده‌ام تحت آزار و شکنجه قرار گرفتند. وقتی مجبور شدم از خانه فرار کنم، اغلب به او فکر می‌کردم و نمی‌دانستم در چه وضعیتی است.
وقتی نگرانش می‌شدم، فای استاد را به یاد می‌آوردم و بلافاصله آرام می‌شدم. چقدر خوش‌اقبالم که استاد در کنارم هستند. می‌توانستم احساس کنم که استاد مواد بد را از بدنم خارج می‌کنند و می‌دانستم نباید نگران باشم.
بعدها از او شنیدم که وقتی تنها بود، اغلب گریه می‌کرد. پول نداشت و احساس تنهایی و ترس می‌کرد. جرئت نداشت احساساتش را با کسی در میان بگذارد. در سخت‌ترین دوره زندگی‌اش بود. سپس با مرد جوانی آشنا شد و والدین آن مرد از او خوششان آمد. دخترم در نخستین دیدارش با آن مرد جوان، حقیقت را برایش روشن کرد. او پذیرفت که فالون دافا خوب است و موافقت کرد از ح.ک.چ خارج شود.
پس از بازگشتم به خانه، آن‌ها ازدواج کردند و دخترم در یک مؤسسه دولتی مشغول به کار شد. مردم می‌گفتند که او بسیار خوش‌اقبال است. همکارانش همگی مدرک کارشناسی ارشد یا دکتری داشتند. انتظار نداشتند فردی با مدرک کارشناسی بتواند در چنین مؤسسه خوبی استخدام شود. می‌دانستم این اتفاق به این دلیل رخ داده است که دخترم از تمرین فالون دافای من حمایت می‌کرد و حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری را قبول داشت. به او گفتم: «استاد نیک‌خواه همه‌چیز را برایت نظم و ترتیب داده‌اند. چقدر خوش‌اقبالی!»
30 سال است که فالون دافا را تمرین می‌کنم و تجربیات تزکیه زیادی دارم که مایلم با هم‌تمرین‌کنندگان به اشتراک بگذارم و به استاد گزارش دهم. به‌دلیل محدودیت زمان و فضا، فقط چند نمونه را بیان کردم. استاد، به‌خاطر نیک‌خواهی بی‌کران و زحمات فراوانتان سپاسگزارم! استاد فوق‌العاده هستند! تمرین‌کنندگان در چین، دلتنگ شما هستند! با پشتکار تزکیه خواهم کرد تا لطف نجات‌بخش استاد را جبران کنم.
سپاسگزارم استاد! سپاسگزارم هم‌تمرین‌کنندگان!
(مقاله منتخب برای بیستوسومین کنفرانس فای چین در وب‌سایت مینگهویی)
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
