(Minghui.org) درود، استاد! درود، هم‌تمرین‌کنندگان!
این سعادت را داشتم که در ژوئیه۱۹۹۶ خواندن جوآن فالون را آغاز کنم. اما مدت زیادی طول کشید تا واقعاً تمرین و تزکیه را شروع کنم.
مایلم با شما به اشتراک بگذارم که چگونه تحت مراقبت نیک‌خواهانه استاد، به‌تدریج یاد گرفتم تزکیه کنم و با رشد و پیشرفت خودم، به نجات مردم کمک کنم.
شادی حاصل از تمرین‌کننده شدن
در ژوئیه۱۹۹۶ برای شرکت در جلسه‌ای به مرکز استان رفتم. یک روز هنگام استراحت ناهار، برای قدم زدن بیرون رفتم و گاری‌ای را دیدم که روی آن کتاب می‌فروختند. می‌خواستم کتاب جدیدی بخرم و فروشنده نسخه‌ای از جوآن فالون را به من داد. به‌سرعت صفحاتش را ورق زدم و احساس کردم با تمام کتاب‌هایی که قبلاً خوانده بودم متفاوت است؛ بنابراین آن را خریدم.
روز بعد خواندن جوآن فالون را تمام کردم و سپس از شوهرم خواستم آن را بخواند. فکر کردم این فا بسیار عالی است. اما، شوهرم در آن زمان به بیماری میاستنی گراویس (نوعی بیماری خودایمنی) مبتلا بود و من نیز مسئولیت‌های زیادی در محل کار داشتم. بسیار گرفتار بودم؛ بنابراین تمرین را شروع نکردم.
بعدها کتاب جوآن فالون خودم را به دوستی دادم که در شهر دیگری زندگی می‌کرد. او تمرین را آغاز کرد، اما من این فرصت را از دست دادم.
در اوایل سال ۱۹۹۷، خانواده‌ام دچار سانحه رانندگی شدند. شوهر خواهر سومم جان باخت و مادرم پنج روز بعد درگذشت. خواهرم از این فاجعه به‌شدت آسیب دید و گاهی دچار آشفتگی ذهنی می‌شد. کمی بعد، شخصی به او پیشنهاد کرد فالون دافا را تمرین کند و در ژوئیه همان سال، او و خواهر ششمم تمرین را آغاز کردند.
در ژوئن۱۹۹۸، وضعیت شوهرم بدتر شد و مجبور شد برای درمان به پکن برود. من برای قرض گرفتن پول به خانه خواهر ششم در شهری دیگر رفتم. در مدتی که آنجا بودم، همراه دو خواهرم به محل مطالعه گروهی فالون دافا رفتم و به‌مدت سه روز فا را مطالعه کردم و تمرین‌ها را انجام دادم.
استاد بدنم را پاکسازی کردند. محل تمرین کمتر از نیم کیلومتر با خانه سومین خواهرم فاصله داشت، اما مجبور شدم چند بار به توالت بروم. بسیار خوشحال بودم، زیرا می‌دانستم استاد از من مراقبت می‌کنند.
ششمین خواهرم کمکم کرد نسخه‌ای از جوآن فالون و چند کتاب دیگر استاد را تهیه کنم. همچنین نوارهای صوتی سخنرانی‌های استاد و نوارهای ویدئویی آموزش تمرین‌ها را به من داد. یک دستگاه پخش ویدئو کوچک و پیشرفته خریدم و هر زمان فرصت داشتم به سخنرانی‌های استاد گوش می‌دادم.
پس از بازگشت به خانه، ویدئوهای سخنرانی‌های استاد و آموزش تمرین‌ها را تماشا می‌کردم. ظرف چند ماه، بدون اینکه حتی متوجه شوم، تمام بیماری‌های قبلی‌ام، مانند التهاب حلق و برونشیت، ناپدید شدند. به‌ویژه لوب میانی ریه راستم که بخشی از آن دچار کلاپس شده بود و این بیماری در بهار ۱۹۸۳ تشخیص داده شده بود، بهبود یافت. این مشکل با وجود درمان، بیش از ده سال آزارم داده بود. پزشکی مشهور در مرکز استان به من گفته بود که دیگر امکان درمان بیشتر وجود ندارد. اما زمانی که شوهرم در بیمارستان بستری بود و از قفسه سینه‌اش عکس‌برداری با اشعه ایکس انجام دادند، من نیز عکس گرفتم. با کمال تعجب دیدم که لوب میانی ریه راستم به‌طور کامل باز شده است. عمیقاً درک می‌کنم که به‌دلیل تمرین فالون دافا از برکت برخوردار شدم.
نگاه به درون در میان محنت‌ها و پایبندی به ایمانم
مایلم توضیح دهم که چگونه هفت بار زمین خوردن به من کمک کرد وابستگی‌هایم را پیدا کنم و از بین ببرم.
نخستین بار: هشداری برای بیدار شدن
در مارس۲۰۰۱، از سِمت مدیریتی‌ام به جایگاه کارمند عادی در یکی از سازمان‌های دولتی شهر منتقل شدم. در سال ۲۰۰۶، رسماً بازنشسته شدم. چون در سال‌های اشتغالم، در فضای پرهیاهوی فرهنگ حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) غرق شده بودم، پس از بازنشستگی، سردی روابط انسانی را احساس می‌کردم و بیکار نشستن برایم دشوار بود.
در مارس۲۰۰۳، یکی از دوستانم پیشنهاد کرد به‌عنوان نماینده فروش در یک شرکت بیمه عمر کار کنم. به‌دلیل عملکرد بسیار خوبم، هر سال سه یا چهار فرصت سفر به دست می‌آوردم که بسیار خوشحالم می‌کرد و احساس رضایت و موفقیت داشتم. گرچه فا را مطالعه می‌کردم و تمرین‌ها را نیز انجام می‌دادم، تزکیه را در اولویت قرار نمی‌دادم. هنگام مطالعه فا و انجام تمرین‌ها، مدام به این فکر می‌کردم که برای فروش بیمه باید با چه کسی تماس بگیرم. در آن زمان فقط ظاهراً تمرین می‌کردم و واقعاً تزکیه نمی‌کردم.
در مارس۲۰۰۷، هنگامی که به محل کار می‌رفتم، به‌دلیل لغزنده بودن جاده زمین خوردم. دست راستم به زمین برخورد کرد، اما آن لحظه درد زیادی احساس نکردم. پس از سوار شدن به سرویس رفت‌وآمد شرکت، مدیر بخشمان را دیدم و وقتی ماجرا را برایش تعریف کردم، ناگهان اشکم سرازیر شد. سپس پشت دست راست و مچ دست راستم هردو ورم کردند.
پس از پیاده شدن از اتوبوس، مدیر بخش بلافاصله مرخصی گرفت و مرا به بیمارستان برد. عکس‌برداری با اشعه ایکس نشان داد که مچ دست راستم دچار شکستگی خردشده است. پزشک مچ دست و آرنجم را گچ گرفت و هفت روز تزریق وریدی و پنج بطری محلول پانسمان زخم تجویز کرد. می‌خواست در بیمارستان بستری شوم، اما فکر کردم ضرورتی ندارد؛ بنابراین با پسر دومم تماس گرفتم و از او خواستم مرا به خانه ببرد.
پسرم از پرستاری خواست به خانه بیاید و به‌مدت سه روز برایم سرم تزریق کند. سه بار نیز دارو مصرف کردم. شب سوم، پس از فکر کردن به این موضوع، متوجه شدم چیزی درست نیست. پس از شروع تمرین فالون دافا، یک کشو پر از دارو را دور ریخته بودم؛ پس چرا اکنون تزریق انجام می‌دادم و دارو مصرف می‌کردم؟ آیا با این کار نمی‌پذیرفتم که بیمار هستم؟
به پسرم گفتم: «دیگر نمی‌خواهم تزریق انجام دهم یا دارو مصرف کنم. تمرین فالون دافا را شروع کرده‌ام و استاد از من مراقبت می‌کنند؛ بنابراین مشکلی پیش نخواهد آمد.» پس از اینکه بارها سعی کردم متقاعدش کنم، سرانجام موافقت کرد و گچ را باز کرد.
استاد بیان کردند:
«تا وقتی وابستگی‌هایی داشته باشید، تمام آن‌ها باید در محیط‌های مختلف از بین بروند. وادار خواهید شد بلغزید یا ضعیف عمل کنید و از آن‌ها، به حقیقت آگاه می‌شوید. این‌گونه از میان تزکیه می‌گذرید و موفق می‌شوید.» (سخنرانی چهارم، جوآن فالون)
متوجه شدم که «شادی» و «احساس رضایت» من از وابستگی بشری شدیدی سرچشمه می‌گرفت؛ آن بی‌قراری مردم عادی بود که نمی‌توانند تنهایی را تحمل کنند. زندگی یک تزکیه‌کننده مانند یک سفر است و این دنیا فقط توقفگاهی موقت است. عزیزانم در آسمان منتظر بازگشتم هستند. چگونه می‌توانم در آسایش دنیای بشری ماندگار شوم؟
پس از رسیدن به این درک‌ها، مراحل اداری استعفا از شرکت بیمه را تکمیل کردم. در نیمه دوم سال ۲۰۰۷، از جلساتی برای مطالعه گروهی فا مطلع شدم و هر روز صبح در آن شرکت می‌کردم. کمی بعد محل کوچکی برای تولید مطالب اطلاع‌رسانی در خانه‌ام راه‌اندازی کردم. از کسی که هیچ دانشی درباره رایانه نداشت، به فردی تبدیل شدم که می‌توانست هفته‌نامه مینگهویی و سایر بروشورهای روشنگری حقیقت را دانلود و چاپ کند. علاوه‌بر تأمین نیازهای خودم می‌توانستم به هم‌تمرین‌کنندگانی که به اینترنت دسترسی نداشتند نیز کمک کنم. همچنین هر روز بعدازظهر همراه سایر تمرین‌کنندگان بیرون می‌رفتم تا رودررو حقیقت را برای مردم روشن کنم. این استاد بودند که چنین فرصت خوبی را برایم ترتیب دادند تا وابستگی بشری‌ام آشکار شود؛ استاد این فرصت را برای پیشرفتم ترتیب داده بودند و بی‌نهایت سپاسگزارم.
دومین بار: غلبه بر محنت‌ها
در آوریل۲۰۱۰، پس از پیدا کردن یک دستیار فروش برای خواهرم که در شهر دیگری مغازه داشت، در راه بازگشت به خانه بودم. چون پیاده‌رو پوشیده از برف بود، ناگهان کنار جدول خیابان به پشت زمین خوردم و نتوانستم بلند شوم.
با یکی از تمرین‌کنندگان تماس گرفتم و از او خواستم مرا به خانه ببرد. در قلبم از استاد درخواست کردم: «استاد، لطفاً کمکم کنید بلند شوم!» درست زمانی که آن تمرین‌کننده رسید، توانستم بلند شوم. تاکسی گرفتیم، اما درد آن‌قدر شدید بود که مدتی طول کشید تا بتوانم سوار شوم.
وقتی آن شب پسر و عروسم به خانه آمدند، می‌خواستند مرا به بیمارستان ببرند. بارها منصرفشان کردم و گفتم: «تمرین‌کننده‌ای را می‌شناسم که پلیس پایش را خرد کرده بود. بدون اینکه استخوان‌هایش را جا بیندازند، پایش را گچ گرفتند، اما او طبق معمول به انجام تمرین‌ها و مطالعه فا ادامه داد و در مدت کوتاهی بهبود یافت. دافا فوق‌العاده است. استاد از من محافظت می‌کنند؛ بنابراین قطعاً مشکلی پیش نخواهد آمد.»
با آرامش فا را مطالعه می‌کردم، تمرین‌ها را انجام می‌دادم و افکار درست می‌فرستادم تا مداخله و آزار و شکنجه نیروهای کهن را کاملاً نفی کنم. یک هفته بعد احساس بسیار بهتری داشتم و دوباره توانستم هفته‌نامه مینگهویی و بروشورهای روشنگری حقیقت را دانلود و چاپ کنم. در ۱۳مه، روز جهانی فالون دافا، همراه هم‌تمرین‌کنندگان برای روشنگری حقیقت بیرون رفتم. دوستان و بستگانی که از ماجرا خبر داشتند، همگی از قدرت معجزه‌آسای دافا شگفت‌زده شدند.
سومین بار: یافتن وابستگی بنیادی‌ام
در دسامبر۲۰۱۲، پس از بارش برف سبکی، جاده‌ها لغزنده شده بودند و هنگام پیاده شدن از اتوبوس زمین خوردم. با دست چپم، جلو سقوط خود را گرفتم و چند دقیقه روی زمین نشستم تا توانستم بلند شوم.
به خانه اجاره‌ای‌ام در شهر دیگری برگشتم. آنجا زندگی می‌کردم تا از نوه‌ام که در دبیرستان معتبری درس می‌خواند، مراقبت کنم. متوجه شدم پشت دست چپم ورم کرده است. چون پسر و عروسم هردو در اداره‌های دولتی کار می‌کردند و بسیار گرفتار بودند، چیزی درباره زمین خوردنم به آن‌ها نگفتم و همچنان برای نوه‌ام آشپزی کردم. بعدازظهر روز بعد نیز طبق معمول برای روشنگری حقیقت بیرون رفتم.
پس از این زمین خوردن، براساس اصول فالون دافا خودم را بررسی کردم. در ماه اکتبر، همراه زن سالمندی که فرزندش را به مدرسه می‌برد، به بازار غذاهای دریایی رفتم. او گفت میگوی زنده بسیار مغذی است؛ بنابراین نیم کیلو میگوی زنده خرید. فراموش کردم که تزکیه‌کننده هستم و من نیز نیم کیلو میگوی زنده خریدم.
تمرین‌کنندگان نباید موجودات زنده را بکشند. چون درکم از فا سطحی بود، تا پس از زمین خوردنم، متوجه این موضوع نشدم. ازطریق مطالعه فا عمیقاً درک کردم که مرتکب اشتباه بزرگ کشتن موجودات زنده شده‌ام. این بار زمین خوردن باعث آسیب جدی نشد، اما بار روانی سنگینی برایم داشت. می‌ترسیدم این عمل کشتن بر تزکیه‌ام و توانایی‌ام برای رسیدن به کمال تأثیر بگذارد. این موضوع همچنین وابستگی خودخواهانه‌ام به موفقیت در تزکیه را آشکار کرد.
حتی پس از گذشت مدت زیادی، وضعیت تزکیه‌ام خوب نبود، زیرا در سرزنش خود و پشیمانی گرفتار شده بودم. با مطالعه فا و تبادل افکار با هم‌تمرین‌کنندگان، متوجه شدم به رسیدن به کمال وابستگی دارم. درک کردم که مسیر ترتیب‌داده‌شده به‌دست نیروهای کهن را دنبال کرده‌ام و باید این وضعیت را کاملاً نفی کنم. باید ایمان درستم را حفظ می‌کردم و وابستگی خودخواهانه‌ام به کمال شخصی را از بین می‌بردم.
پس از بیش از دو سال، با افزایش مطالعه فا و فرستادن افکار درست و نیز مراقبت و کمک هم‌تمرین‌کنندگان، وضعیت تزکیه‌ام بهبود یافت. تلویزیونم را به دیگران بخشیدم، تلفن ثابت را جمع کردم و فقط یک تلفن همراه قدیمی را که امکان اتصال به اینترنت نداشت نگه داشتم. همچنین رایانه جدیدی خریدم و هر روز سه کار را به‌طور پیوسته انجام می‌دهم. درک‌های بیشتری از دافا به دست آوردم و کوشاتر شدم.
هفت بار زمین خوردن
درمجموع هفت بار به این شکل زمین خوردم. درک کردم که تزکیه به معنای ارتقای قلب و ذهن فرد است و روندی است که در آن باید پیوسته وابستگی‌های گوناگون را رها کرد. نخستین بار که زمین خوردم، آن‌قدر ترسیدم که گریه کردم؛ ششمین بار خندیدم و در هفتمین بار توانستم با آرامش با آن روبه‌رو شوم. شین‌شینگم ارتقا یافت. با محافظت استاد، به اصول فالون دافا روشن‌بین شدم.
در طول این روند، جوآن فالون را سه بار ازبر کردم و سه بار از روی آن نوشتم. همچنین سخنرانی‌های استاد در مکان‌های مختلف را مطالعه کردم. هر روز صبح در مطالعه گروهی فا شرکت می‌کردم و بعدازظهرها برای روشنگری حقیقت و کمک به نجات مردم بیرون می‌رفتم. شب‌ها مقالات تبادل تجربه هم‌تمرین‌کنندگان را می‌خواندم. هنگام آشپزی، غذا خوردن و انجام کارهای خانه نیز به رادیو مینگهویی گوش می‌دادم. این اصول دافا و تبادل تجربیات هم‌تمرین‌کنندگان بود که افکار درستم را تقویت می‌کرد. اکنون هر روز احساس رضایت و شادی می‌کنم.
با زمین خوردن‌ها و دست‌وپنجه نرم کردن با دشواری‌ها، به جایی که امروز هستم رسیده‌ام. تک‌تک قدم‌هایی که برداشته‌ام، از محافظت نیک‌خواهانه استاد جدایی‌ناپذیر بوده است. در لطف بی‌کران استاد جذب شده‌ام و سپاسگزاری‌ام فراتر از آن است که بتوانم با کلمات بیان کنم.
بیان حقایق دافا و کمک به نجات مردم
از سال ۲۰۰۴، همراه هم‌تمرین‌کنندگان مطالب روشنگری حقیقت را در مقیاسی گسترده توزیع کرده‌ام. همچنین از پیام‌های صوتی تلفن همراه یا بی‌سیم برای روشنگری حقیقت و کمک به نجات مردم استفاده می‌کنیم. در سال ۲۰۰۸، همراه سایر تمرین‌کنندگان به خیابان‌ها و کوچه‌ها رفتیم تا به‌صورت رودررو حقیقت را برای مردم روشن و کتاب‌هایی مانند نُه شرح و تفسیر درباره حزب کمونیست را توزیع کنیم. همچنین تقویم‌های روشنگری حقیقت و نشان‌های یادبود توزیع می‌کردیم.
در دوران قرنطینه همه‌گیری کووید، با هر کسی که در مجتمع مسکونی‌مان ملاقات می‌کردم درباره دافا صحبت می‌کردم. همچنین به دیدار بستگان و دوستانم در مجتمع می‌رفتم و به آن‌ها، بروشورهای روشنگری حقیقت و فلش‌های حافظه می‌دادم. پس از اینکه تمرین‌کننده‌ای چهار کیسه بزرگ بروشور روشنگری حقیقت به من داد، همراه او این مطالب را تقریباً میان تمام ساکنان مجتمع توزیع کردیم.
بیان حقایق برای بستگان و دوستان
ابتدا با بستگان و دوستانم صحبت کردم و بیشتر آن‌ها از سازمان‌های ح.ک.چ خارج شدند. آنچه بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، رفتار پسرعمویم بود که در آن زمان دبیر حزب در روستا بود. هنوز حرفم تمام نشده بود که میان صحبت‌هایم آمد و گفت: «با نام واقعی خودم خارج می‌شوم. من خیلی خوب می‌دانم حزب چه‌جور چیزی است!»
یکی دیگر از دوستان صمیمی‌ام که ده سال با او کار کرده بودم، سال گذشته هنگام گذراندن تعطیلات در هاینان، دچار خون‌ریزی مقعدی شد. تشخیص دادند که به سرطان روده بزرگ مبتلاست. هنگام گفت‌وگوی تلفنی از او پرسیدم: «یادت هست قبلاً چه چیزی به تو گفته بودم؟»
بلافاصله پاسخ داد: «فالون دافا خوب است. حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است.»
گفتم: «خوب است که یادت مانده.»
این دوستم از برکت برخوردار شده است. پس از چند معاینه، وضعیتش بهبود یافت و وزنش به حالت طبیعی برگشت. پزشک معالجش که یکی از ده پزشک برتر کشور بود، گفت: «بهبودی‌ات معجزه است!» دوستم در قلبش می‌داند که فالون دافا از او محافظت کرده است.
«بالاخره یک تمرین‌کننده پیدا کردم!»
معمولاً پیش از بیرون رفتن برای روشنگری حقیقت، افکار درست می‌فرستم و از استاد می‌خواهم افرادی را سر راهم قرار دهند. چند سال پیش با اتوبوس به حومه شهر رفتم و با زنی میانسال و بسیار متواضع آشنا شدم.
وقتی حقیقت درباره ح.ک.چ را برایش توضیح دادم، ناگهان مرا در آغوش گرفت و گفت: «بالاخره یک تمرین‌کننده پیدا کردم! بروشورهایی را که چند سال پیش توزیع کرده بودید خواندم و فهمیدم چرا باید از عضویت در ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن انصراف دهیم، اما نمی‌دانستم چطور این کار را انجام دهم. متشکرم! لطفاً کمکم کنید از لیگ جوانان و پیشگامان جوان خارج شوم!»
«خیلی جوان‌تر به نظر می‌رسید»
در اوت۲۰۲۵، بیرون یک مدرسه راهنمایی با دختری ملاقات کردم. پس از اینکه حقیقت فالون دافا را برایش توضیح دادم، با نام واقعی‌اش از پیشگامان جوان خارج شد و سپس سنم را پرسید.
وقتی گفتم ۸۱ سال دارم، گفت: «خیلی جوان‌تر به نظر می‌رسید. انگار حدود ۶۰ یا ۷۰ سال دارید. شغلتان چیست؟»
به او گفتم قبلاً معلم بودم و بعداً در یکی از اداره‌های دولتی کار کردم.
پرسید: «چه درسی تدریس می‌کردید؟»
وقتی شنید که ریاضی دوره راهنمایی را تدریس می‌کردم، گفت: «من سال اول راهنمایی هستم و در درس ریاضی بین تمام دانش‌آموزان رتبه اول هستم. می‌توانید به من خصوصی درس بدهید؟ کلاس‌های تقویتی‌ام را لغو می‌کنم و از شما می‌خواهم به من درس بدهید.»
به او گفتم سال‌هاست تدریس نکرده‌ام، اما یک نشان یابود روشنگری حقیقت فالون دافا به او دادم و گفتم به یاد داشته باشد که «فالون دافا خوب است. حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است.» از من تشکر کرد و گفت که امیدوار است در آینده دوباره مرا ببیند.
دو کودک خردسال
یک شب در سال ۲۰۲۵، هنگام بازگشت به خانه، از کنار یک رستوران کبابی عبور می‌کردم و دو کودک را دیدم که بیرون مشغول بازی بودند. هردو دستمال‌گردن قرمز بسته بودند. با آن‌ها صحبت کردم و فهمیدم پسر کلاس سوم و دختر کلاس پنجم است.
به دستمال‌گردن قرمز پسر اشاره کردم و گفتم: «وقتی عضو پیشگامان جوان شدید، معلمتان از شما خواست سوگندی را تکرار کنید که در آن گفته می‌شد دستمال‌گردن قرمز با خون کشته‌شدگان رنگ شده است. کشته‌شدگان مرده‌اند؛ بنابراین بستن آن بدیمن است و نشانه بدشانسی است. اگر در قلبمان آن را نپذیریم و نخواهیم، موجودات الهی از ما محافظت خواهند کرد. موافقید؟»
هردو گفتند: «بله!» و خواستند که با نام واقعی خود از پیشگامان جوان خارج شوند.
حدود ۳۵ متر راه رفته بودم که پیش از پیچیدن به کوچه‌ای، به پشت سر نگاه کردم و دیدم پسربچه رو به من زانو زده و کف دست‌هایش را به هم چسبانده است. دخترک نیز کنارش ایستاده بود و به‌سمت من نگاه می‌کرد. سریع برگشتم، به پسربچه کمک کردم بلند شود و گفتم: «ما به‌دلیل رابطه کارمایی با هم ملاقات کردیم. به‌لطف موجودات الهی از برکت برخوردار شده‌ای. نیازی به این کار نیست. لطفاً بلند شو.»
می‌دانستم این جنبه آگاه او بود که برای ابراز سپاسگزاری از نجات به‌دست فالون دافا زانو زده بود! دیدن قلب پاک این کودکان نسبت به دافا، مرا عمیقاً تحت تأثیر قرار داد و از صمیم قلب، به‌دلیل اینکه استاد با نیک‌خواهی همه موجودات را نجات می‌دهند، احساس سپاسگزاری عمیقی داشتم.
هنگام روشنگری حقیقت، برخوردهای تأثیرگذار زیادی داشته‌ام. آن صحنه‌ها در خاطرم حک شده‌اند و به نیروی محرکه‌ای در مسیر تزکیه‌ام تبدیل شده‌اند که مرا به تلاش بیشتر برای نجات مردم ترغیب می‌کنند.
البته در روند روشنگری حقیقت رودررو، با افرادی نیز برخورد کرده‌ام که مسخره‌ام کرده‌اند، به من دشنام داده‌اند و حتی مرا کتک زده‌اند. اما هرگز نتوانسته‌اند متزلزلم کنند، زیرا عمیقاً درک می‌کنم که این‌ها فرصت‌هایی برای تزکیه و فرایند آبدیده شدن قلبم در میان سختی‌ها هستند. هنوز وابستگی‌های بشری‌ای دارم که باید بر آن‌ها غلبه کنم و هر روز می‌توانم شخصیتم را ارتقا دهم. تزکیه همین است.
وقتی به مسیر تزکیه‌ای که طی این سال‌ها پیموده‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم هرچه دارم هدیه‌ای از استاد است. بدون محافظت استاد، هیچ کاری از دستم برنمی‌آمد. از استاد به‌خاطر محافظت و نجات نیک‌خواهانه‌شان سپاسگزارم!
(مقاله منتخب برای بیستوسومین کنفرانس فای چین در وب‌سایت مینگهویی)
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
