(Minghui.org) من ۵۷ سال دارم. اگرچه در سال ۱۹۹۸، تمرین فالون دافا را آغاز کردم، نمیدانستم چگونه تزکیه کنم. به همین دلیل سالها با لغزش و دشواری پیش رفتم. خوشبختانه استاد لی (بنیانگذار فالون دافا) از من محافظت کردند و به همین دلیل توانستم تا اینجا پیش بیایم.
مادرم اغلب داستانهای اساطیری مانند مراسم انتصاب خدایان و هشت جاودان را برایم تعریف میکرد. تصاویر سال نو چینی در خانهمان، همگی صحنههایی از این دست را نشان میدادند، مانند تقدیم کیکهای طول عمر از سوی ماگو (یک جاودانه افسانهای در آیین دائو) و بیرون آمدن الهه رود لوئو از آب. از کودکی آرزوی رفتن به دنیای جاودانگان را داشتم. وقتی خویشاوندان سالمندم فوت میکردند، غمگین میشدم و از مرگ میترسیدم. اغلب فکر میکردم اگر بتوانم تزکیه کنم و جاودان شوم، تا ابد زنده خواهم ماند. اما نمیدانستم چگونه تزکیه کنم.
ازدواج کردم و شوهرم مرد بدی نبود، اما سالها بود که به الکل اعتیاد مزمن داشت. سه تا پنج روز پیاپی مشروب میخورد و اغلب وقتی مست بود، وسایل را میشکست، سرم داد میزد و مرا کتک میزد. وحشتزده بودم و احساس خفگی میکردم. میخواستم طلاق بگیرم. دیگرانی که شغلشان را از دست داده بودند، شغل دیگری پیدا میکردند و برای تأمین مخارج خانوادهشان پول درمیآوردند، اما او هیچ کاری نمیکرد. تحقیرش میکردم. هرچه بیشتر مشروب میخورد، رنجشم از او بیشتر میشد.
یک بار مرا کتک زد، با چاقو دنبالم کرد و سعی کرد مرا بکشد. برای خودم روشی در پیش گرفتم. وقتی مست بود، سکوت میکردم و وقتی مستی از سرش میپرید، مسخرهاش میکردم و به او طعنه میزدم تا خشمم را خالی کنم. وقتی مشروب میخورد، چیزی نمیخورد و وقتی هوشیار میشد، داد میزد که گرسنه است و غذا میخواهد. وقتی برایش غذا میبردم، میگفت: «نمیخورم، چون تو مرا نمیخواهی.» با خودم فکر میکردم: کاملاً حق با توست. کاش میمردی. هر روز از روز قبل تلختر بود.
من آرایشگاه دارم و درآمدم بهسختی کفاف زندگیمان را میداد. هر راهی را برای کسب درآمد بیشتر امتحان میکردم. وقتی برای استراحت دراز میکشیدم، روحم اغلب از بدنم خارج میشد و این مرا به وحشت میانداخت. با خودم میگفتم: اگر نتوانم برگردم، میمیرم؟ وقتی بیدار میشدم، نمیفهمیدم چه اتفاقی افتاده است. پس از آغاز تمرین فالون دافا فهمیدم که استاد در تمام آن مدت، مراقبم بودند. وقتی دیدند هرچه بیشتر از مسیر دور میشوم، به من یادآوری کردند که وضعیتم دیگر بسیار خطرناک شده است.
تمرینکنندهای نادان سرانجام تغییر کرد
در تابستان ۱۹۹۸، دیدم همسایهام مشغول خواندن کتابیست. او گفت که مشکلات مزمن معده پدرش پس از شروع تمرین فالون دافا برطرف شده است. کنجکاو شدم و کتاب را از او قرض گرفتم. با خودم گفتم که واقعاً ممکن است انسان با تزکیه، به موجودی الهی تبدیل شود. این کتاب دقیقاً همان چیزی بود که دنبالش میگشتم. هر روز تمرینها را انجام میدادم و فا را مطالعه میکردم. قلبم سرشار از امید بود. میخواستم انسان خوبی باشم و به خود حقیقیام بازگردم.
بااینحال، وقتی اختلافی پیش میآمد، همچنان فکر میکردم حق با من است و دیگران اشتباه میکنند. آموزههای دافا را در عمل به کار نمیبستم. هر بار شوهرم مست میشد، احساس میکردم در حقم ظلم شده است. آنقدر تحمل میکردم تا سرانجام از شدت خشم منفجر میشدم. برای تسکین رنجم، در اینترنت چت و بازی میکردم.
گرچه مستیهای مکرر شوهرم مانع میشد از این آزمون بگذرم، همچنان میخواستم خوب عمل کنم و به تزکیه ادامه دهم. روزی صحنهای دیدم. در یکی از زندگیهای پیشین، من جلوتر میدویدم و شوهرم دنبالم میکرد. نزدیک بود به من برسد. برگشتم و با چیزی شبیه داس به او ضربه زدم. او روی زمین افتاد و بهسختی نفس میکشید. نزدیک رفتم و دیدم چشمانش دقیقاً همان حالتی را داشت که هنگام مستی دارد. آه، پس در زندگی پیشین او را کشته بودم! همه آنچه امروز تجربه میکردم، بازپرداخت بدهیهای کارماییام بود، اما حاضر نبودم آنها را بپردازم و حتی آرزوی مرگش را داشتم. چقدر بدجنس بودم! بار دیگر دیدم که بر شانههایش نشسته بودم و او مرا با خود میبرد. وقتی رابطه کارماییام با شوهرم را درک کردم، بهتلخی گریستم و تصمیم گرفتم از این آزمون بگذرم.
همتمرینکنندگان فایلهای پادکست مینگهویی را برایم دانلود کردند و من هنگام کار به آنها گوش میدادم. کارهای نیک سایر تمرینکنندگان اغلب چنان مرا تحت تأثیر قرار میداد که اشکهایم جاری میشد. برخی تمرینکنندگان میگفتند که چگونه ازبر کردن فا به عمیقتر شدن درکشان از تزکیه کمک کرده بود. میخواستم خودم را با فا همگون کنم، پس شروع به ازبر کردن فا کردم.
در طلب شهرت و منفعت و در احساسات غرق شده بودم و موانع کارمایی بیشماری برای خودم ایجاد کرده بودم. کارمای فکریام مداخله میکرد و ازبر کردن فا را بسیار دشوار میساخت. دو سال و هشت ماه طول کشید تا برای نخستین بار جوآن فالون را بهطور کامل ازبر کنم. در آن مدت، هنگ یین و نکات اصلی برای پیشرفت بیشتر را نیز ازبر کردم. همزمان با پالایشم بهوسیله دافا، خودآگاه اصلیام قویتر شد و گهگاه به درکی از اصول فا میرسیدم که اعتمادم را به تزکیه بیشتر میکرد. بهتدریج فهمیدم که ریشه رنجم منیت و خودخواهیام و در لایهای عمیقتر، دنبال کردن زندگی شاد و راحت بود. همچنین میخواستم دوستم داشته باشند و وقتی محبتی دریافت نمیکردم، دچار رنجش، حسادت و نفرت میشدم. همچنین بهروشنی دیدم که پیشتر چقدر خودپسند، سلطهجو، متکبر و دچار احساس ناامنی بودم.
حالا که به گذشته نگاه میکنم، میبینم شوهرم خوشقلب بود. میدانست فالون دافا خوب است و هرگز با تمرینم مخالفت نکرد. وقتی مجبور شدم از خانه دور بمانم، همراهم آمد و کمکم کرد با همتمرینکنندگان آن منطقه تماس بگیرم. همچنین در شکایت قضایی علیه جیانگ زمین، رهبر پیشین حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) که در سال ۱۹۹۹ آزار و شکنجه فالون دافا را راهاندازی کرد، مشارکت کرد. در جریان کمپین «حذف کامل» ح.ک.چ که هدفش وادار کردن همه تمرینکنندگان به رها کردن باورشان بود، مأموران دیدند که حاضر نیستم امضا کنم، پس به شوهرم گفتند به ایستگاه پلیس برود. با اینکه ترسیده بود، تسلیم نشد. صمیمانه از او عذرخواهی کردم و گفتم: «ببخش، قبلاً اشتباه میکردم. اگر از این به بعد، کار اشتباهی کردم، لطفاً به من بگو تا خودم را اصلاح کنم.» چیزی نگفت و در سکوت گریست.
از آن به بعد، صمیمانه به او توجه میکردم و برایش احترام قائل بودم. وقتی مست میشد، بهخوبی از او مراقبت میکردم و برایش غذاهای خوشمزه میپختم. او را آینهای برای دیدن کاستیها و بهبود خودم میدانستم. حالا کمتر مشروب میخورد، دیگر با چهرهای خشمگین داد و فریاد نمیکند و رابطهمان هماهنگ شده است.
واقعاً از رفتارم پشیمانم. چرا اینقدر دیر به خودم آمدم؟ چرا اینهمه طول کشید تا بفهمم؟ چقدر وقت گرانبها را هدر دادهام. درک میکنم که خود حقیقیام پاک است، اما مفاهیم گوناگونی که پس از تولد کسب کردهام، یعنی عقاید و تصورات بشری، آن را کنترل میکنند. این تصورات نیز به وابستگیهای گوناگون منجر میشوند. بنابراین با تغییر دیدگاهم میتوانم بهراحتی این وابستگیها را از بین ببرم. باید همهچیز را با حقیقت، نیکخواهی، بردباری بسنجم.
درواقع استاد بارها در آموزههایشان، از تحمل سختی سخن گفته بودند، اما واقعاً آن را جدی نگرفته بودم. گاهی حتی دلم میخواست خوراکی خوشمزهای بخورم تا کمی به خودم استراحت بدهم. با خواندن مقاله «انسان چگونه پدید آمد» دیدم که استاد بارها از سختی و تحمل رنج سخن گفتهاند. ناگهان به این درک رسیدم که تحمل سختی به ما کمک میکند و من باید سختی بیشتری را تحمل کنم. بنابراین اغلب به خودم یادآوری میکنم که تحمل سختی خوب است و تن دادن به خوشگذرانی بد است. نمیتوانم همیشه منتظر بمانم تا استاد کارمایم را از بین ببرند. باید خودم فعالانه تزکیه کنم. از آن به بعد، شروع به رونویسی از فا کردم و تمام تلاشم را به کار بردم تا رونویسیام دقیقاً مطابق متن کتاب باشد. هر روز فقط میتوانستم یک صفحه رونویسی کنم و بیش از یک سال طول کشید تا یک دور رونویسی از جوآن فالون را به پایان برسانم.
پس از آن، تغییرات چشمگیری در جسم و ذهنم احساس کردم. حتی پس از یک روز کامل کار کردن، دیگر خسته نمیشدم. ظرفیت قلبم بیشتر شد، ذهنم آرامتر شد و اراده و توان تحملم افزایش یافت. یکی از همتمرینکنندگان گفت: «خواب دیدم داشتیم از کوه لائوشان بالا میرفتیم. سه مسیر وجود داشت. مسیر اول مستقیم و بسیار پرشیب بود، اما از همه سریعتر به قله میرسید. مسیر دوم پله داشت و در مسیر سوم، بعد از هر ردیف پله جایی برای استراحت بود. هر دو با شتاب از مسیر اول بالا میرفتیم، اما در نیمه راه خواستم سرعتم را کم کنم و به پایین افتادم. بعد مسیر سوم را انتخاب کردم. وقتی به نیمه راه رسیدم، دیدم تو به قله رسیدهای.» درک کردم که تحمل سختی بخشی از تزکیه است و استاد به من میگفتند که کار درستی انجام میدهم.
پس از آنکه برای دومین بار ازبر خواندن جوآن فالون را به پایان رساندم، دیدم در طول روز وقت کافی ندارم و باید از خوابم کم کنم تا فا را ازبر بخوانم. حالا شوهرم کارهای خانه را انجام میدهد. دخترم به من گفت: «مامان، خواب دیدم وقتی به دنیا آمدی، دو تا از تو در بدنت بودند، مثل دو خواهر دوقلو. وقتی کمی بزرگتر شدید، شروع کردید به بلعیدن همدیگر. یکی از شما پوسته چندشآورش را از تن بیرون انداخت. پوسته ظاهراً نرم بود، اما درواقع خیلی سنگین بود و از چربی، خون و چند عضو بدن تشکیل شده بود. میتوانست روی زمین صاف بایستد. آخرش تو پیروز شدی، دوباره به دنیا آمدی و خیلی جوان شدی.»
بغض کردم و در قلبم گفتم: سپاسگزارم استاد. تمام تلاشم را میکنم. گاهی وقتی نمیتوانستم شینشینگم را حفظ کنم، دخترم دوباره خواب میدید: چند آدم بد، شبیه نیروهای اهریمنی، که کارشان تحقیر و آزار مردم بود، مرا گرفتند و در چاه فاضلاب انداختند و دخترم به نجاتم آمد. احساس شرمندگی میکنم و از استاد بابت نجاتم سپاسگزارم.
اعضای خانوادهام نیز از برکات دافا بهرهمند شدند
دافا جسم و ذهنم را پالایش کرد و خانوادهام نیز از برکات آن بهرهمند شدند. وقتی مادربزرگ مادریام زنده بود، روحی که او را تسخیر کرده بود چنان آزارش میداد که نمیتوانست از بستر برخیزد. میگفتند آن روح، روح یک جوجهتیغی بسیار درنده بود و کسی جرئت نمیکرد با آن دربیفتد. مادرم با عصبانیت به آن ارواح ناسزا گفت و بعد آنها سراغ مادرم آمدند. مادرم چارهای نداشت جز اینکه برایشان پیشکش بگذارد. پس از شروع تمرینم، استاد همه آن ارواح را از بین بردند. مادر ۸۳سالهام ذهنی هشیار دارد و حاضرجواب است. باور دارد که دافا خوب است و حالا هنگام خرید از اسکناسهایی استفاده میکند که پیامهای روشنگری حقیقت رویشان نوشته شده است.
خواهر دومم رستوران دارد. شوهرش به امید ثروتمند شدن، شیئی به دست آورد و آن را در خانه گذاشت تا تقدیسش کند. این کار باعث شد خواهرم مرتب کابوس ببیند. به او گفتم بگوید: «فالون دافا خوب است» و حالش خوب شد. یک بار خواهرم گفت که در خواب دید گروهی از موجودات میخواستند وارد خانه شوند. او فوراً فریاد زد: «فالون دافا خوب است» و آنها ناپدید شدند.
پیش از اینکه تمرین فالون دافا را آغاز کنم، در خانوادهمان مدام دعوا بود. شوهرم اغلب درحال مستی، دخترم را سرزنش میکرد و دخترم هیچ گرمایی در خانه احساس نمیکرد. تا حدی خودرأی و تندرو شده بود، افسردگی خفیفی داشت و حتی به فرار از خانه فکر میکرد. وقتی فا را مطالعه کردم و برای بهبود شخصیتم خودم را تزکیه کردم، اوضاع تغییر کرد و همهچیز بهتر شد. دخترم که قبلاً از آمدن به خانه بیزار بود، گفت: «مامان، حالا فضای خانه خیلی گرم و هماهنگ شده. تو عوض شدهای.» همچنین گفت: «ملایمتر شدهای.»
یک بار دخترم گفت: «خواب دیدم استاد روی ابری سفید نشسته بودند و پارچه قرمز ضخیمی دور خود پیچیده بودند، طوری که فقط یک شانهشان پیدا بود. ایشان با تلهپاتی با من صحبت کردند.» عکسی از استاد را به او نشان دادم و گفت: «بله، دقیقاً همینطور بودند.» گاهی هم استاد را در خواب میبیند که پیراهن سفید آستینکوتاه و شلوار رسمی به تن دارند و با لبخند صحنههایی شگفتانگیز را به او نشان میدهند.
اغلب به دخترم میگویم: «هرچه زودتر تزکیه را شروع کن! رابطه تقدیری بسیار نیرومندی با استاد داری. تو برای دافا به اینجا آمدهای و استاد همیشه مراقبت هستند.» شاید بیش از حد به دخترم وابسته بودم و همین نتیجه معکوس داد. گرچه دخترم هنوز رسماً تمرین فالون دافا را آغاز نکرده است، در برخورد با دیگران، خودش را با حقیقت، نیکخواهی، بردباری میسنجد. پس از آنکه او تغییر کرد، شوهرش هم تغییر کرد.
روزی دخترم به پدرش گفت: «اگر مامان فالون دافا را تمرین نکرده بود، آیا خانوادهمان امروز همه اینها را داشت؟» درواقع وقتی ازدواج کردیم، با مادرشوهرم در اتاقهای شرقی و غربی خانه زندگی میکردیم. شوهرم شغلش را از دست داد و بعد دخترمان به دنیا آمد. هیچ درآمدی نداشتیم و از نظر مالی در مضیقه بودیم. برای تأمین مخارج زندگی، آرایشگاه کوچکی باز کردم. بعدها خواهرشوهرم خانهاش را فروخت و به خانه خانواده شوهرم برگشت. به همین دلیل، ما سه نفر بهسختی در این مغازه کوچک جا میشدیم. هرچه خودم را براساس فا اصلاح میکردم، کسبوکارم بهتر میشد و خانوادهمان که در آستانه ازهمپاشیدن بود، دوباره به هماهنگی رسید. حالا خانه و پسانداز داریم. همه اینها از برکات استاد است.
اغلب به خودم یادآوری میکنم که این مغازه جایی برای تزکیه و کمک به نجات مردم است، نه جایی برای رسیدن به خواستههایم یا ثروتمند شدن. هر روز در مغازه، موسیقی تمرینکنندگان دافا را پخش میکردم و افراد زیادی از شنیدنش لذت میبرند. کسی گفت: «این چه موسیقیای است؟ خیلی دلنشین است.» شخص دیگری گفت: «آدم اینجا خیلی احساس راحتی میکند. ذهنم خیلی آرام است.»
دستفروش: «اگر استاد لی و حقیقت، نیکخواهی، بردباری نبودند، چین مدتها پیش نابود شده بود»
در ادامه، چند ماجرای کوتاه را نقل میکنم درباره کسانی که پس از خروج از ح.ک.چ و سازمانهای وابسته به آن، از برکاتی بهرهمند شدند.
به مردی حدوداً ۶۰ساله کمک کردم از ح.ک.چ و سازمانهای وابسته به آن خارج شود. سپس حقیقت آزار و شکنجه فالون دافا را برایش توضیح دادم و او بهراحتی آن را پذیرفت. گفت: «حزب کمونیست خیلی شرور است. هیچ کار خوبی نمیکند. پدربزرگ و مادربزرگم آن زمان بسیار ثروتمند بودند و کارخانه و بانک داشتند. وقتی حزب کمونیست آمد، همهچیز را از ما گرفت. هیچچیز برای خانوادهام باقی نماند.»
گفتم: «وقتی فرصت دارید، لطفاً عبارت "فالون دافا خوب است" را تکرار کنید. حقیقت، نیکخواهی، بردباری قانون جهان است. مهم این است که از صمیم قلب آن را بگویید. اینگونه دافا از شما محافظت میکند.»
پاسخ داد: «حرفتان را باور دارم.» از آن به بعد، مرتب آن عبارتها را تکرار میکرد.
مدت کوتاهی پس از سال نو، با چهرهای گشاده آمد و گفت: «خبر خوبی برایتان دارم. چند سال پیش حالم خوب نبود و گمان میکردم که شاید بیماری قلبی داشته باشم. برای معاینه به بیمارستان استان رفتم و پزشک از من آنژیوگرافی گرفت. نتیجه نشان داد که بیش از ۵۰ درصد از رگهایم گرفتگی دارند. گفتند اگر گرفتگی بیشتر شود، باید استنت بگذارم. چند روز پیش دوباره رفتم و با خودم گفتم اگر گرفتگی شدید باشد، شاید لازم شود استنت بگذارم. اما پزشک دوباره آنژیوگرافی گرفت و گفت اصلاً گرفتگی وجود ندارد.» درحالیکه این ماجرا را تعریف میکرد، میخندید.
گفتم: «برکت نصیبت شده است. باید از دافا و استاد لی تشکر کنی.» او موافقت کرد و چند بار تشکر کرد.
با یک دانشآموز دوره راهنمایی نیز درباره فالون دافا صحبت و به او کمک کردم از سازمان پیشگامان جوان خارج شود. به او گفتم: «اگر عبارت "فالون دافا خوب است" را از صمیم قلب تکرار کنی، خرد و هوشت شکوفا میشود. میخواهی امتحان کنی؟» پاسخ داد: «امتحان میکنم.»
پس از آزمون ورودی دبیرستان، دوباره به مغازهام آمد. پرسیدم امتحانش چطور بود. با خوشحالی گفت: «قبلاً نمره کل آزمونهایم حدود ۴۷۰ بود و هیچوقت از ۴۸۰ بالاتر نمیرفت. این بار بیشتر از ۵۳۰ گرفتم و در مدرسه دلخواهم پذیرفته شدم. همکلاسیها و معلمهایم همه خیلی تعجب کردند.»
لبخند زدم و گفتم: «لطفاً در قلبت از استاد لی تشکر کن و از این به بعد هم به تکرار عبارت "فالون دافا خوب است" ادامه بده.»
پاسخ داد: «حتماً!»
خانم سالمندی برای کوتاه کردن موهایش آمد. ابتدا درباره جنبشهای سیاسی گوناگونی که ح.ک.چ برای آسیب رساندن به مردم به راه انداخته بود و این گفته کهن چینی با او صحبت کردم: «نیکی پاداش دارد و بدی با کیفر روبهرو میشود.» توضیح دادم که پیوند و ارتباط با ح.ک.چ بد است. او حرفم را فهمید و پذیرفت که از سازمانهای وابسته به ح.ک.چ خارج شود. سپس درباره فالون دافا برایش گفتم. گفت چند سال پیش بهدلیل سرطان پستان جراحی شده و بهتازگی نیز عمل آبمروارید انجام داده است، اما هنوز چشمانش ناراحت بود و از بیخوابی هم رنج میبرد. به او گفتم اگر عبارت «فالون دافا خوب است» را از صمیم قلب تکرار کند، تأثیرات معجزهآسایی خواهد داشت.
توضیح دادم: «وقتی از صمیم قلب آن را تکرار میکنید، با انرژی مثبت جهان ارتباط برقرار میکنید. چرا بیمارید؟ بهدلیل انرژی منفی. وقتی انرژی مثبت وارد میشود، انرژی منفی را از بین میبرد. هرچه خالصانهتر بگویید، تأثیرش بیشتر خواهد بود.»
پاسخ داد: «بسیار خب، وقتی به خانه برگشتم، آن را تکرار میکنم.»
آن خانم مدتی بعد برگشت و گفت که هر روز آن عبارت را تکرار کرده، چشمانش دیگر ناراحت نیست و خوابش بهتر شده است.
گفتم: «مهم این است که از صمیم قلب بگویید!» او حالا بسیار پرانرژی است و برایش خیلی خوشحالم.
با دستفروشی صحبت کردم که پنجاهوچند سال داشت. وقتی صحبت به آزار و شکنجه فالون دافا رسید، از من پرسید که آیا هنوز تمرین میکنم. خندیدم. بعد حرفی زد که شگفتزدهام کرد: «اگر استاد لی و حقیقت، نیکخواهی، بردباری نبودند، چین مدتها پیش نابود شده بود.»
(مقاله برگزیده ارسالی به بیستوسومین کنفرانس فای چین در وبسایت مینگهویی)
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.