(Minghui.org) درود، استاد محترم! درود، همتمرینکنندگان!
من یک تمرینکننده دافا از هوبارت (تاسمانی) هستم. در سال ۲۰۱۳، زمانی که در استرالیا تحصیل میکردم، فا را کسب کردم. در طول ۱۳ سال گذشته، در هر گام از مسیر بازگشتم به خود حقیقیام، به راهنمایی نیکخواهانه و محافظت تزلزلناپذیر استاد تکیه داشتهام.
پیش از کسب فا، در خانوادهای بزرگ شدم که ازنظر مادی در رفاه بود و در تحصیلات نیز موفق بودم، اما هرگز به آرامش واقعی ذهن دست نیافتم. با مشاهده کشمکشهای عاطفی در خانوادهام و تلاشهای خودخواهانه مردم برای کسب منافع مادی، اغلب احساس خستگی میکردم و این پرسشِ همیشگی که هدف واقعی زندگی چیست، ذهنم را رها نمیکرد.
هنگامی که برای تحصیل به استرالیا رفتم، فرصتی تقدیری و بینظیر در زندگیام پیش آمد. زمانی که در معبدی داوطلبانه کار میکردم، دوستی کتاب جوآن فالون را به من معرفی کرد. این کتاب باشکوه دافا به پرسشهایم پاسخ داد و تحول عمیقی در من ایجاد کرد که مانند تولدی دوباره بود و کمکم کرد خود حقیقیام را دوباره بیابم. استاد به من که تمرینکنندهای جدید بودم، این فرصت را عطا کردند که به جامعه تمرینکنندگان استرالیا بپیوندم و در پروژههای اصلاح فا برای نجات موجودات ذیشعور شرکت کنم.
در کنفرانس فای امروز، مایلم برخی از تجربیاتم را درباره نگاه به درون برای بهبود شینشینگ و انجام سه کار در منطقه هوبارت در تاسمانی به اشتراک بگذارم. اگر هر بخشی از آنچه به اشتراک میگذارم با فا مطابقت ندارد، از تمرینکنندگان خواهش میکنم به آن اشاره کنند.
با بهبود شینشینگم، فرصتهایی برای نجات موجودات ذیشعور در محیط پیشدبستانی فراهم شد
در مه۲۰۲۲ به هوبارت در تاسمانی نقلمکان کردم. پس از گذراندن ۹ سال در جامعه بزرگ تمرینکنندگان دافا در ملبورن، ترک تمرینکنندگان آشنا و نقلمکان به جزیرهای جدید باعث شد تاحدی احساس سردرگمی کنم. اما خیلی زود متوجه شدم که هیچچیز تصادفی اتفاق نمیافتد. این فرصتی بود تا دافا را گسترش دهم و حقیقت آزار و شکنجه را برای ساکنان محلی روشن کنم و به این ترتیب به عهدم برای نجات موجودات ذیشعور عمل کنم.
برای کمک به ایجاد محیطی برای تزکیه گروهی، افکار درست فرستادم و از استاد خواستم ترتیبی دهند تا با تمرینکنندگان محلی ارتباط برقرار کنم. بهطور معجزهآسایی، درست روز بعد، هنگامی که بهدنبال جایی برای ساخت کلید بودم، صاحب فروشگاهی مرا راهنمایی کرد و با یک تمرینکننده چینی در آن منطقه آشنا شدم. بهلطف نظم و ترتیب الهی استاد، خیلی زود به محل تمرین گروهی در یکی از پارکهای هوبارت پیوستم.
وقتی تحصیل و آموزش عملی در رشته آموزش کودکان خردسال را آغاز کردم، برای یافتن محلی برای کارآموزی با چالش روبهرو شدم. تعداد دانشجویان زیاد بود و مراکز نگهداری از کودکان، از پذیرش کارآموزان بیشتر خودداری میکردند. از این وضعیت بسیار مضطرب شدم، اما بلافاصله طرز فکرم را اصلاح کردم. اجازه ندادم شرایط بر من تأثیر بگذارد و فقط بر انجام خوب سه کار تمرکز کردم. نظم و ترتیب نیکخواهانه استاد بار دیگر بهشکلی معجزهآسا در پروازی از ملبورن به هوبارت آشکار شد. بهطور اتفاقی کنار زن جوانی نشستم و حقیقت را برایش روشن کردم و گل نیلوفر آبی کاغذی دافا را همراه پیامی درباره پروژه «گلبرگهای صلح» به او هدیه دادم.
مدتی بعد، وقتی مؤسسه آموزشی مرا برای کارآموزی به مرکز نگهداری از کودکان معرفی کرد، وارد دفتر مدیر شدم و با دیدن همان گل نیلوفرآبی دافا که در جایی کاملاً نمایان کنار میزش آویزان بود، عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتم. معلوم شد زن جوانی که در هواپیما دیده بودم، دختر مدیر بود. آن گل نیلوفرآبی که انرژی پاکی ساطع میکرد، اندوه دختر را تسکین داده و نیکخواهی را در قلب مادر بیدار کرده بود. بهلطف این ارتباط فرخنده، نهتنها بهعنوان کارمند دائمی استخدام شدم، بلکه اعتماد کامل مدیر را نیز به دست آوردم. این موضوع فرصتهایی فراهم کرد تا حقیقت را برای همکارانم روشن کنم و به کودکان مرکز یاد بدهم چگونه گلهای نیلوفرآبی اوریگامی درست کنند.
محیط نگهداری از کودکان، به کار گروهی فشردهای نیاز داشت و به آینهای بینقص تبدیل شد که وابستگیهای ریشهدارم را آشکار میکرد. ازآنجاکه ذاتاً فردی درونگرا بودم، عادت داشتم مستقل و بهتنهایی کار کنم و به همین دلیل فرصتهای کمی برای آبدیده کردن شخصیتم ازطریق تعامل با دیگران داشتم. وقتی وارد این محیط جدید شدم، همچنان به عادت تمرکز صرف بر وظایف محولشدهام چسبیده بودم و توجه چندانی به اطرافیانم نداشتم یا با آنها ارتباط برقرار نمیکردم. با اینکه سختترین کارها را صبورانه و بدون شکایت انجام میدادم، همکارانم ناراضی بودند و حتی صریحاً میگفتند که به نظر میرسد از دیگران جدا هستم و مانند ربات رفتار میکنم.
ناهماهنگیهای اطرافم مرا واداشت عمیق و جدی به درون نگاه کنم. وقتی متوجه شدم مدتهاست وابستگی شدیدی به خود، همراه با غرور و تمایل به تحقیر دیگران، در وجودم پنهان کردهام، شوکه شدم. این سرشت خودخواهانه و شیطانی زیر ظاهر نیکِ کوشایی و تحمل سختی پنهان شده بود و باعث میشد تصور کنم کارم را بهخوبی انجام میدهم. استاد به ما آموزش میدهند که ازطریق تزکیه موجوداتی روشنبینی شویم که عاری از خودخواهی، و نوعدوست هستند و دیگران را بر خود مقدم میدانند. اگر این منیت متکبرانه را رها نمیکردم و انرژی صمیمانه و نیکخواهانه ساطع نمیکردم، چگونه میتوانستم به نجات موجودات ذیشعور در محل کارم کمک کنم؟
بهمحض اینکه ذهنیتم را اصلاح کردم، رفتارم نیز بلافاصله تغییر کرد. دیگر مانند رباتی بیاحساس کار نمیکردم، بلکه خودم پیشقدم میشدم تا به همکارانم توجه نشان دهم، از حالشان باخبر شوم و هر زمان با مشکلی روبهرو میشدند، کمکشان کنم.
همچنین منیتم را کنار گذاشتم و هر زمان لازم بود از دیگران کمک میخواستم. صمیمانه تواناییهای دیگران را تحسین میکردم و یاد گرفتم خوبیهای همتمرینکنندگان و مردم عادی را ببینم. این تحول حقیقی درونی، محیط بیرونیام را کاملاً تغییر داد. مدیر و همکارانم کمکم نیکخواهی صادقانهام را احساس کردند و روابطمان هماهنگ و دوستانه شد. با تکیه بر شخصیت بهبودیافتهام توانستم بهآسانی حقیقت دافا را برای همه همکارانم روشن کنم و درک عمیق و همدلی آنها را به دست آورم.
ازطریق این تغییر درونی، با تحول در رفتار حرفهایام، به زیبایی دافا اعتبار بخشیدم. همکارانم اغلب از انرژی مثبت و هماهنگم قدردانی میکردند و گلهای نیلوفرآبی کاغذی و اطلاعات مربوط به دافا را با سپاسگزاری میپذیرفتند. عمیقاً درک کردم که محیط کار کورهای برای پالایش شخصیت فرد است. وقتی حقیقتاً خودم را وقف بهبود مهارتهای حرفهایام کردم و شجاعانه خودخواهی را کنار گذاشتم تا با دیگران نیکخواهانه رفتار کنم، میدان انرژی اطرافم بلافاصله اصلاح شد. در چنین حالتی، موجودات ذیشعور بهطور طبیعی خوبی دافا را درک میکنند و با تلاشها برای مقابله با آزار و شکنجه فالون دافا در چین همدلی میکنند.
افکار درست و استواری که با اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری دافا هماهنگ بودند، همچنین به نظم و ترتیبهای شگفتانگیزی برای ثبات زندگیام منجر شدند و امکان انجام سه کار را برایم فراهم کردند. در سال ۲۰۲۴، پس از دریافت ویزای کار پنجساله، تمایل شدیدی داشتم به ملبورن برگردم. اما تعهدی اخلاقی داشتم که یک سال دیگر در تاسمانی بمانم و به این ایالت خدمت کنم. در شرایطی که بیشتر مردم عادی بیسروصدا آنجا را ترک میکردند تا منافع شخصی خود را دنبال کنند، با جدیت به خودم یادآوری کردم که بهعنوان یک تزکیهکننده، صرفنظر از شرایط، باید مطابق اصل حقیقت رفتار کنم. تصمیم گرفتم نامهای به دولت ایالتی بنویسم و ضمن ابراز سپاسگزاری صمیمانه، صادقانه توضیح دهم که شخصاً مایلم زودتر از موعد تعهدم، ایالت را ترک کنم.
درستکاری و پاکی یک مرید دافا تمام تصورات ازپیششکلگرفته مردم عادی را از بین برد. در کمال تعجب، دولت ایالتی درخواست مرا رد نکرد و در نامهای اطلاع داد که برایم استثنای ویژهای قائل شده است و از من دعوت کرد سه سال زودتر از موعد قانونی، مستقیماً برای اقامت دائم (پیآر) درخواست بدهم. این هدیه گرانبها نهتنها به من امکان داد بهسرعت به زندگیام ثبات ببخشم و زمان بیشتری برای انجام سه کار آزاد کنم، بلکه اشارهای نیکخواهانه از سوی استاد بود مبنی بر اینکه باید در منطقه هوبارت بمانم تا مأموریتم را برای روشنگری حقیقت به انجام برسانم.
وقتی به این مسیر نگاه میکنم، عمیقاً متوجه میشوم که اگر مانند فردی عادی، بدون پایبندی به حقیقت، سهلانگارانه رفتار کرده بودم، این معجزه رخ نمیداد. تا زمانی که به استاد و فا ایمانی مطلق داشته باشیم و با استواری هر عملمان را با حقیقت، نیکخواهی و بردباری بسنجیم، استاد همیشه با نیکخواهی بهترین نتایج را برای مسیر تزکیهمان ترتیب خواهند داد.
عبور از تصورات بشری، برای گسترش تلاشهای روشنگری حقیقت در بازارهای محلی
با اینکه در محل کار حقیقت را برای همکارانم روشن میکردم و به کودکان یاد میدادم چگونه گلهای نیلوفرآبی کاغذی بسازند، پیوسته به این فکر میکردم که چگونه میتوانم در شهری کمجمعیت مانند هوبارت با افراد بیشتری ارتباط برقرار کنم. در ابتدا بیرون میرفتم تا بروشور توزیع کنم و گلهای نیلوفرآبی کاغذی را به مردم بدهم، اما تعداد کم رهگذران باعث میشد این تلاش برای نجات مردم چندان مؤثر نباشد. به راهاندازی پروژهای در مدارس ابتدایی فکر کردم، اما شغل تماموقتم و نبود افرادی برای هماهنگی مانع اجرای آن شد.
درست زمانی که احساس اضطراب میکردم، استاد با نیکخواهی ترتیبی دادند که یکی از همتمرینکنندگان محلی پیشنهاد کند بر بازارهای محلی تمرکز کنم. بهجای هدف قرار دادن بازارهای بزرگ که به مراحل اداری پیچیده و انتظار طولانی نیاز داشتند، خودم پیشقدم شدم و ازطریق رسانههای اجتماعی با برگزارکنندگان بازارهای کوچکتر تماس گرفتم. صمیمانه زیبایی دافا و اهمیت بشردوستانه پروژه را با آنها در میان گذاشتم. بهطور معجزهآسایی، بیشتر گروههای مدیریت بازار بسیار حمایت کردند و غرفههای رایگانی در اختیارم گذاشتند تا حقیقت دافا را با مردم به اشتراک بگذارم. متوجه شدم که استاد مسیری درست برایم گشودهاند تا بتوانم حقیقت را بهطور مؤثر و گسترده روشن کنم.
مسیر اداره کردن یک غرفه روشنگری حقیقت بهتنهایی در بازارهای دوردست، همچنین به روندی برای شناخت و ازبین بردن لایههای متعدد وابستگیها تبدیل شد. وقتی نخستین بار همه وسایل را آماده کردم و بهتنهایی کارم را آغاز کردم، اضطراب، ترس و تردید سراسر وجودم را فراگرفت: آیا میتوانم بهتنهایی از عهده این کار برآیم؟ آیا باید درباره آزار و شکنجه بهطور مفصل صحبت کنم؟ آیا مردم حاضر خواهند بود گوش دهند؟
در مواجهه با این افکار نادرست، عمیقاً متوجه شدم که این احساسات منفی متعلق به خود حقیقیام نیستند. من برای دافا و موجودات ذیشعور آنجا بودم. بنابراین باید قاطعانه مداخلهها را نفی میکردم و افکار درست را حفظ میکردم.
بهمحض اینکه طرز فکرم را اصلاح کردم، بار دیگر معجزهای الهی رخ داد. وقتی به نخستین بازار رسیدم، با خوشحالی و تعجب دیدم فروشنده غرفۀ کناری دوستی آشناست که او نیز برای نخستین بار به آن بازار آمده بود.
این برخورد اتفاقی چیزی فراتر از یک انرژی صمیمانه را به همراه داشت که احساس تنهاییام را از بین برد. دوستم پس از گوش دادن مشتاقانه به حقیقت، بازارهای مناسب دیگری را معرفی کرد که میتوانستم در آنها ثبتنام کنم. بهروشنی میتوانستم نیکخواهی بیکران و حمایت استاد را احساس کنم که در هر گام راهنمایم بودند.
در جلسات روشنگری حقیقت در بازارهای محلی، استاد تعداد زیادی از افراد دارای رابطه تقدیری را بهسوی من هدایت کردند. برخی در میان فشارهای زندگی، مشتاق یادگیری تمرین مدیتیشن بودند و برخی دیگر هرگز درباره دافا نشنیده بودند، اما عمیقاً با اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری ارتباط گرفتند و آنها را پذیرفتند. ازطریق این تجربیات واقعی، اصل عمیقی از فا را درک کردم: اندازه غرفه یا تعداد همتمرینکنندگانی که همراهم هستند، عامل تعیینکننده نیست. تا زمانی که ذرهای از دافا، حالت ذهنی پاک و فکر درست استواری برای نجات مردم داشته باشد، استاد نظم و ترتیبی خواهند داد که موجودات ذیشعور حتی با وجود یک میز کوچک نیز نجات یابند و مطالب روشنگری حقیقت دافا را دریافت کنند.
وقتی استاد قلب پاک و عزم استوارم را برای نجات مردم دیدند، ترتیبی دادند که یکی از همتمرینکنندگان در هوبارت، برای روشنگری حقیقت به من بپیوندد. بار دیگر معجزهای در محل استقرار غرفهمان رخ داد. استاد ترتیبی دادند که غرفه دافا روی سکوی بازار تازهافتتاحشده قرار بگیرد. بار دیگر تشویق استاد را احساس کردم.
درحالیکه من دافا را به مردم معرفی میکردم، همتمرینکنندهای روی سکو تمرینها را انجام میداد. گرچه این بازار جدید بازدیدکنندگان کمی داشت، توانستیم زیبایی دافا را با جامعهای در هوبارت به اشتراک بگذاریم که بیشتر اعضای آن هرگز نام فالون دافا را نشنیده بودند. برگزارکننده بازار که در زمینه سلامت کلنگر فعالیت میکرد، بسیار حمایت کرد و به معرفی پروژه در وبسایتشان کمک کرد.
در روند روشنگری حقیقت در بازار، بهتدریج یاد گرفتم چگونه واقعیتها را برای برگزارکنندگان و مردم محلی توضیح دهم. در ابتدا از گفتن حقیقت آزار و شکنجه به بازدیدکنندگان بازار میترسیدم و تردید داشتم. نگران بودم که چون تازه معرفی دافا را به جامعه آغاز کردهام، شاید مناسب نباشد موضوعات سنگینی مانند برداشت اجباری اعضای بدن را مطرح کنم. درنتیجه، خودم را به معرفی زیبایی دافا و هدیه دادن گلهای نیلوفرآبی به مردم آنجا محدود کردم.
اما ازطریق مطالعه فا و تبادل تجربه با همتمرینکنندگانی که در شهرهای دیگر روی این پروژه کار میکردند، متوجه شدم که با وابستگیهای بشری به کار دافا میپردازم. استاد به ما آموزش میدهند که مردم امروز از سطوح بالا آمدهاند و منتظر نجات هستند. بهمحض اینکه افکارم را اصلاح کردم، ترسم را رها کردم، زیرا میدانستم استاد ترتیبی دادهاند که به اینجا بیاییم و حقیقت دافا را با موجودات ذیشعور در میان بگذاریم و به آنها فرصت دهیم میان خیر و شر انتخاب کنند. از آن پس، هر زمان برای غرفهای در بازاری جدید ثبتنام میکردم، با خوشحالی با برگزارکنندگان رابطه دوستانه برقرار میکردم و مانند دوستان قدیمی با آنها رفتار میکردم. همچنین آشکارا و با اطمینان، درباره زیبایی دافا و وحشیگری آزار و شکنجه فالون دافا در چین صحبت میکردم. وقتی قلب و ذهن تمرینکنندهای به حالت پاکی و عقلانیت برسد، نیروهای کهن بلافاصله از بین میروند و راه برای نور فای بودا باز میشود تا موجودات تقدیری را نجات دهد.
استاد همچنین ترتیبی دادند که در غرفه بازار با والدین و کودکان بسیاری آشنا شوم. این فرصتی فراهم کرد تا حقیقت را برای والدینی روشن کنم که در مدرسه به آنها دسترسی نداشتم. اکنون که به گذشته نگاه میکنم، متوجه میشوم مسیرم بهشکلی نظاممند ترتیب داده شده بود. این مسیر با تزکیه شخصیتم در جامعه کوچک بازار آغاز شد، جایی که یاد گرفتم وابستگیام به نظرات خودم را رها کنم و آشکارا و هماهنگ با دیگران همکاری کنم. این موضوع به من اعتمادبهنفس داد تا با جامعه گستردهتر هوبارت ارتباط برقرار کنم و حقیقت را با تعداد زیادی از افراد دارای رابطه تقدیری در میان بگذارم.
سه سال پیش، بهعنوان فردی خجالتی و گوشهگیر، هرگز تصور نمیکردم بتوانم بهتنهایی چنین کاری انجام دهم. همه اینها بهلطف نظم و ترتیبهای استاد و عظمت دافاست. هر محیط و هر موجود ذیشعوری که با آن روبهرو میشویم، بستری برای تزکیه ما فراهم میکند. اگر مطالعه فا، انجام تمرینها و فرستادن منظم افکار درست را در اولویت قرار ندهیم و اگر در خانواده و محل کار، خود را بهخوبی تزکیه نکنیم، صرفنظر از اینکه کجا باشیم، پیوسته برای روشنگری حقیقت با دشواری روبهرو خواهیم شد. وقتی حقیقتاً بخواهیم خودمان را بهبود ببخشیم و مأموریت نجات مردم را همواره در صدر افکارمان نگه داریم، استاد قطعاً بهترین مسیر ممکن را برایمان ترتیب خواهند داد.
سخن پایانی
وقتی به گذشته نگاه میکنم، عمیقاً سپاسگزارم که در مسیر تزکیه گام برمیدارم و ذرهای از دافا در جامعه تمرینکنندگان دافا در استرالیا هستم. همچنین از همتمرینکنندگان در ایالتهای دیگر صمیمانه سپاسگزاری میکنم که در تزکیه شخصی و کار پروژهها به من کمک کردند. از تمرینکنندگان ملبورن سپاسگزارم که کمکم کردند برای غرفههای روشنگری حقیقت در بازارهای محلی ثبتنام کنم و مطالب و گلهای نیلوفرآبی روشنگری حقیقت را برایم فرستادند.
امیدوارم همگی به خوب تزکیه کردن در کنار یکدیگر ادامه دهیم و بدون هیچ قیدوشرطی همکاری کنیم تا به عهدهایمان برای نجات موجودات ذیشعور عمل کنیم و سرانجام در جهانهای خودمان به کمال برسیم.
آنچه در بالا بیان شد، درک شخصی من در روند تزکیه است. اگر چیزی با فا مطابقت ندارد، لطفاً به آن اشاره کنید.
سپاسگزارم، استاد! سپاسگزارم، همتمرینکنندگان!
(ارائهشده در کنفرانس فای استرالیا ۲۰۲۶)
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.