(Minghui.org) درود، استاد! درود، هم‌تمرین‌کنندگان!

در سال ۱۹۹۶، زمانی که ده‌ساله بودم، همراه پدر و مادرم تمرین دافا را آغاز کردم. در آن سن کم نمی‌فهمیدم تزکیه به چه معناست، بنابراین به‌طور واقعی در مسیر دافا گام برنداشتم. وقتی بزرگ‌تر شدم، بی‌هدف در میان مردم عادی سرگردان بودم و ازنظر جسمی و روانی فرسوده شدم. سپس در سال ۲۰۲۴، در پاسخ به ندای نیک‌خواهانه استاد، حقیقتاً قدم در مسیر تزکیه دافا گذاشتم.

پس از بازگشت به دافا، هرچه بیشتر فا را مطالعه می‌کنم، درکم روشن‌تر می‌شود و عمیقاً افسوس می‌خورم که بیش از 20 سال از زندگی‌ام را صرف شهرت، ثروت و احساسات کرده‌ام. بنابراین فا را کوشاتر مطالعه خواهم کرد و آن را حقیقتاً در تک‌تک سلول‌های بدنم جای خواهم داد.

مقالاتی از سایر تمرین‌کنندگان را در مینگهویی خواندم که فا را ازبر می‌کردند، بنابراین تصمیم گرفتم من نیز همین کار را انجام دهم. از ژوئیه۲۰۲۵، پس از خواندن یک سخنرانی از جوآن فالون، هر روز یک ساعت را به ازبر کردن فا اختصاص دادم.

ازآنجاکه فرد ناشکیبایی هستم و هنگام مواجهه با مشکلات به‌راحتی تسلیم می‌شوم، اهداف کوچکی برای خودم تعیین کردم تا در میانه راه دست نکشم. هدفم این بود که هر روز یک پاراگراف را ازبر کنم و وقتی کاملاً بر آن مسلط شدم، سراغ پاراگراف بعدی بروم. این روش درواقع پایداری را برایم آسان‌تر می‌کرد.

وقتی تازه ازبر کردن فا را آغاز کرده بودم، با مداخلات شدیدی روبه‌رو شدم. گاهی حتی نمی‌توانستم در یک ساعت یک پاراگراف را ازبر کنم. به همین دلیل، ازبر کردن سخنرانی اول تقریباً دو ماه طول کشید. با ادامه ازبر کردن فا و عبور از آزمون‌های مختلف، کارمای فکری‌ام کاهش یافت. وقتی به آخرین سخنرانی رسیدم، فقط 20 روز طول کشید تا آن را ازبر کنم.

14 ماه طول کشید تا برای نخستین بار تمام جوآن فالون را ازبر کنم. وقتی ازبر کردن آخرین پاراگراف کتاب را به پایان رساندم و به انتظارات والایی که استاد از مریدانشان دارند فکر کردم، احساس کردم کاملاً متحول شده‌ام.

درحالی‌که سرشار از احساسات شده بودم، کتاب فا را با احترام در جای بلندی گذاشتم و برای ابراز سپاسگزاری از استاد، به ایشان ادای احترام کردم. نیک‌خواهی، مراقبت و برکت استاد را احساس کردم. در ادامه می‌خواهم برخی از درک‌ها و تجربیاتم را از روند ازبر کردن فا طی حدود یک سال گذشته به اشتراک بگذارم.

تصمیم قاطع برای ازبرکردن فا

من دور از خانه کار و به‌تنهایی تزکیه می‌کنم. در ابتدا، وقتی حتی نمی‌توانستم یک جمله را ازبر کنم، احساس بی‌قراری شدیدی از اعماق وجودم برمی‌خاست؛ احساسی آشفته‌کننده که تمام وجودم را فرا می‌گرفت. رنجش در ذهنم ظاهر می‌شد: «چرا ازبرکردن این‌قدر سخت است؟» قلبم کاملاً در این رنجش غرق می‌شد و صدایی مدام اصرار می‌کرد: «بس کن! تسلیم شو!»

اما به‌محض اینکه متوجه شدم این رنجش متوجه استاد است، ناگهان به خود آمدم و هشیار شدم. از خودم پرسیدم: «دارم چه‌کار می‌کنم؟ چطور ممکن است ازبرکردن فا باعث شود از استاد رنجش پیدا کنم؟ این موضوع بسیار جدی است. این فکر واقعاً پلید است!» تشخیص دادم که این مداخله کارمای فکری است. این کارما بود که چنین رنجشی داشت، نه من. بنابراین حاضر نشدم آن را به رسمیت بشناسم یا به‌عنوان فکر خودم بپذیرم.

آن زمان با خودم فکر کردم: «تو، ای کارمای فکری، چطور جرئت می‌کنی باعث شوی از استاد رنجش پیدا کنم! فقط به همین دلیل هم که شده، مطلقاً نمی‌توانم اجازه دهم باقی بمانی. مگر نمی‌خواهی آرامش ذهنم را بر هم بزنی؟ مگر نمی‌خواهی مانع ازبرکردن فا شوی؟ هرچه بیشتر سعی کنی جلویم را بگیری، مصمم‌تر می‌شوم که فا را ازبر کنم.»

وقتی نمی‌توانستم حتی یک جمله از فا را ازبر کنم، آن را بارها و بارها، پیوسته و مکرر می‌خواندم تا ذهنم آرام شود. تازه پس از آن می‌توانستم آرام بگیرم و به‌آرامی درباره معنای تک‌تک کلماتی که استاد بیان کرده بودند، معنای هر واژه و ترتیب جمله‌ها تأمل کنم. سپس آن‌ها را با کلمات، واژه‌ها و ترتیبی که اشتباه ازبر کرده بودم مقایسه می‌کردم و با استفاده از درکی که در سطح خودم داشتم، تفاوت‌ها را به‌آرامی و با دقت تشخیص می‌دادم.

هر زمان این کار را انجام می‌دادم، می‌توانستم آن جمله را نسبتاً سریع ازبر کنم. با پیش رفتن جمله‌به‌جمله، خیلی زود می‌توانستم یک پاراگراف کامل را ازبر کنم. با ادامه این کار روزانه، متوجه شدم تمرکزم افزایش یافته است. آن زمان دریافتم که ازبر کردن فا قلب و ذهن را تزکیه می‌کند و به‌طور طبیعی قدرت تمرکز را افزایش می‌دهد.

عمیق‌تر شدن سکون ذهنم

با پیشرفت تدریجی در ازبر کردن فا، شروع به تجربه شگفتی‌های عمیق مدیتیشن کردم. وقتی تازه ازبر کردن فا را آغاز کرده بودم، می‌توانستم یک ساعت بنشینم، اما تمام آن مدت را در حالت «ازبین بردن کارما» سپری می‌کردم. پاهایم به‌شدت درد می‌گرفتند، به‌طوری که حتی نمی‌توانستم تصور کنم نشستن بدون درد چه احساسی دارد.

اما پس از شروع ازبر کردن فا، متوجه شدم درد پاهایم کم‌کم فروکش می‌کند. هنگام استراحت ناهار، حتی به جایی رسیدم که می‌توانستم دو ساعت در حالت لوتوس کامل بنشینم و افکار درست بفرستم. صبح‌ها وقتی کارم زیاد نبود، آن زمان را صرف ازبرکردن فا می‌کردم. هنگام مدیتیشن ظهر، پاهایم اصلاً درد نداشتند و احساس نرمی و آرامش می‌کردند.

درحالی‌که در ازبر کردن فا و انجام مدیتیشن عمیق‌تر می‌شدم، حالتی را تجربه ‌کردم که استاد توصیف کرده‌اند:

«... همچنان که آنجا ‌نشسته‌اید، احساس شگفت‌انگیز و بسیار راحتی خواهید داشت، مثل اینکه در داخل پوسته یک تخم‌مرغ نشسته‌اید...» (راه بزرگ کمال معنوی)

هنگام مدیتیشن واقعاً احساس می‌کردم انرژی در اطرافم جریان دارد و تمام بدنم را در بر گرفته است. گرچه فقط چند بار این حالت را تجربه کرده‌ام، توانسته‌ام احساسی را که استاد توصیف کرده‌اند واقعاً تجربه کنم؛ البته آن به سطح درکم در آن زمان محدود بوده است.

هنگام انجام تمرین‌ها می‌توانم احساس کنم انرژی‌ام قوی‌تر می‌شود، به‌ویژه هنگام مدیتیشن. گاهی جریان قدرتمندی از انرژی را در نقطه طب سوزنی مشخصی از بدنم احساس می‌کنم. همچنین نیروی جسمی تازه‌ای در خود احساس می‌کنم. برخلاف گذشته که حتی برای ساده‌ترین کارها انرژی نداشتم، اکنون چنان پرانرژی هستم که گاهی هنگام راه رفتن دلم می‌خواهد جست‌وخیز کنم یا بپرم. واقعاً به وضعیتی از سلامت جسمی و روانی دست یافته‌ام.

این تجربیات عمیق جسمی و ذهنی، اطمینانم را به تمرین دافا تقویت کرده‌اند و همچنین باعث شده‌اند دریابم که تزکیه واقعاً کاری عمیق و شگفت‌انگیز است.

با عمیق‌تر شدن سکون ذهنم هنگام مدیتیشن، مدت فرستادن افکار درست در ساعت شش عصر را به ۳۵ تا ۴۵ دقیقه افزایش داده‌ام. اما، اصلاً احساس نمی‌کنم زمان زیادی می‌گذرد؛ انگار زمان در یک چشم بر هم زدن سپری می‌شود. درواقع، ازبر کردن فا سکون ذهنم را عمیق‌تر کرده است.

غلبه بر وسوسه شهوت

وقتی آماده می‌شدم بخشی از سخنرانی ششم جوآن فالون با عنوان «مداخله شیطانی در تزکیه» را ازبر کنم، در حالت لوتوس کامل نشستم. ناگهان شهوت شدیدی در وجودم برانگیخته شد. احساس می‌کردم قلبم در آتش سوزان امیال می‌سوزد.

به‌خوبی می‌دانستم که این احساس، خود واقعی من نیست. چون بخشی از فا که می‌خواستم ازبر کنم درباره شهوت بود، این موجود متوجه شده بود که قرار است از بین برود. آن نمی‌خواست بمیرد، بنابراین مقاومت می‌کرد و می‌کوشید بدن جسمانی‌ام را تحت کنترل داشته باشد تا همچنان انرژی‌اش را تأمین کند.

فوراً افکار درست فرستادم. آگاهانه و پیوسته خودآگاه اصلی‌ام را تقویت می‌کردم و با قاطعیت می‌گفتم: «این احساس مطلقاً من نیستم. به‌هیچ‌وجه تو را به رسمیت نمی‌شناسم و تو را نمی‌خواهم.»

درک کردم که گرچه این حالت به‌شکل میل جنسی جسمی در من ظاهر شده بود، درواقع حمله‌ای از بُعدی دیگر به بدنم بود. افکار درست قدرتمندی فرستادم. می‌دانستم تا زمانی که تشخیص دهم این چیز از خود واقعی‌ام نیست و آن را رد کنم، استاد مسئولیت را بر عهده می‌گیرند و این عامل منفی را پاک می‌کنند.

اندکی بعد، بدنم به حالت عادی بازگشت. از استاد نیک‌خواه سپاسگزارم که آن ماده مربوط به شهوت را از وجودم پاک کردند.

گردش مدار آسمانی

زمانی که بخش «مدار آسمانی» از سخنرانی هشتم را ازبر می‌کردم، هنگام مدیتیشن احساس راحتی فوق‌العاده‌ای داشتم. مدار آسمانی با شدت زیادی در بدنم به گردش درمی‌آمد.

انرژی شدیدی زیر پاهایم جریان داشت و احساسی شبیه بی‌وزنی هنگام فرود هواپیما را تجربه می‌کردم. ذهن آگاهم تاحدی هیجان‌زده شده بود و می‌خواست از مغزم جدا شود و بیرون برود.

تحت ‌تأثیر انرژی شدیدی که زیر پاهایم جریان داشت، احساس می‌کردم بدنم در آستانه بلند شدن از زمین است. اما، به‌وضوح احساس می‌کردم کارما هنوز پاهایم را سنگین کرده است. درنتیجه نمی‌توانستم بلند شوم و خودآگاه اصلی‌ام نیز نمی‌توانست از بدن جدا شود.

می‌دانم این استاد هستند که اجازه می‌دهند شگفتی‌های تزکیه را تجربه کنم و مرا به ازبر کردن فا تشویق می‌کنند. هنگام مدیتیشن، ذهنم هنوز بسیار فعال است. گاهی رسیدن به آرامش برایم دشوار است و می‌دانم وابستگی‌های بشری زیادی دارم. همچنین می‌دانم هنوز مسیر طولانی‌ای در تزکیه پیش رو دارم. بنابراین فقط با ازبر کردن بیشتر فا و جای دادن عمیق‌تر آن در وجودم است که این وابستگی‌های بشری به‌تدریج از بین خواهند رفت.

ازبین‌بردن اعتیاد به خرید اینترنتی

از زمانی که واقعاً تزکیه در دافا را آغاز کردم، تماشای ویدئوهای کوتاه و برنامه‌های تلویزیونی را کنار گذاشته‌ام. اما هنوز نتوانسته‌ام وابستگی به خرید اینترنتی را رها کنم. در اوقات فراغتم در محل کار، در اینترنت می‌گشتم و لباس‌ها و کالاهای دیگر را نگاه می‌کردم؛ نه به این دلیل که واقعاً قصد خرید چیزی را داشتم، بلکه فقط می‌خواستم ببینم چه محصولاتی در صفحه اصلی وب‌سایت تبلیغ می‌شوند و روی کالاهایی که توجهم را جلب می‌کردند کلیک کنم.

چون کالاها ارزان بودند، درنهایت چیزهای زیادی می‌خریدم که واقعاً به آن‌ها نیاز نداشتم. بدون اینکه حتی متوجه شوم، میل به خریدم افزایش یافته بود. آن زمان فکر می‌کردم گشتن در وب‌سایت‌های خرید در اوقات فراغت در محل کار، از زمان مطالعه فا یا انجام تمرین‌هایم کم نمی‌کند، بنابراین تأثیری بر تزکیه‌ام نخواهد داشت. درنتیجه، گشتن در وب‌سایت‌های خرید را بخشی عادی از زندگی روزمره‌ام می‌دانستم.

معمولاً حدود ساعت نُه شب، ابتدا یک سخنرانی از جوآن فالون را می‌خوانم و سپس حدود یک ساعت فا را ازبر می‌کنم. بعد از آن، نیمه‌شب افکار درست می‌فرستم و سپس می‌خوابم.

پس از مدتی ازبر کردن روزانه فا، هنگام مطالعه فا در شب به‌شدت خواب‌آلود می‌شدم؛ خواب‌آلودگی شدید و مقاومت‌ناپذیری بر من غلبه می‌کرد. اگر پس از مطالعه سعی می‌کردم فا را ازبر کنم، خواب‌آلودگی‌ام بیشتر می‌شد. وقتی زمان فرستادن افکار درست فرا می‌رسید، آن‌قدر خواب‌آلود بودم که به‌سختی می‌فهمیدم چگونه آن را به پایان رسانده‌ام.

پس از اتمام کار، به‌سرعت به رختخواب می‌رفتم و بدنم مانند توده‌ای گِل روی تشک می‌افتاد. سپس بلافاصله خوابی می‌دیدم. گاهی پیکره‌ای تاریک ظاهر می‌شد و سعی می‌کرد خفه‌ام کند. گاهی احساس می‌کردم چیزی کنارم دراز کشیده یا چیزی از بالا روی بدنم فشار می‌آورد.

در آن لحظات نمی‌ترسیدم. فقط فرمول‌های فرستادن افکار درست را تکرار می‌کردم یا استاد را صدا می‌زدم و سپس بیدار می‌شدم. وقتی به ساعت نگاه می‌کردم، می‌دیدم هنوز یک بامداد نشده است. تقریباً هر بار این اتفاق در همان حوالی رخ می‌داد. آن زمان این اتفاقات را آزمون‌های کوچکی می‌دانستم که جای نگرانی ندارند. بنابراین فقط به پهلوی دیگر می‌چرخیدم و دوباره می‌خوابیدم.

در طول روز، وقتی بیدار بودم، همچنان اعتمادبه‌نفس زیادی داشتم. فکر می‌کردم در فرستادن افکار درست و مطالعه فا خوب عمل می‌کنم و می‌دانستم هنگام مواجهه با آزمون‌ها در خواب باید افکار درست بفرستم یا استاد را صدا بزنم. این اتفاق چند بار دیگر نیز به همان شکل رخ داد، و من هیچ مشکلی در آن نمی‌دیدم.

تا اینکه یک بار به‌وضوح احساس کردم چیزی از زیر پاهایم روی بدنم می‌خزد و بالا می‌آید. این بار وحشت کردم. فریاد زدم: «استاد!» اما فایده‌ای نداشت. فقط وقتی نام کامل استاد را صدا زدم، بیدار شدم. ترسی که در این خواب تجربه کردم باعث شد تأمل کنم و دریافتم که این مداخله موجودات بیرونی است.

به درون نگاه کردم و متوجه شدم این اتفاقات همیشه پس از آن رخ می‌دادند که مدت زیادی را صرف گشتن در وب‌سایت‌های خرید اینترنتی کرده بودم. این فعالیت، موجودات سطح پایین را جذب می‌کرد. در بُعدهای دیگر، همه‌چیز زنده است و وقتی در این وب‌سایت‌ها می‌گشتم، این موجودات از فرصت استفاده می‌کردند و وارد میدان بُعدی‌ام می‌شدند.

اما چرا قبلاً چنین مداخلاتی را تجربه نکرده بودم، با اینکه آن زمان هم در این وب‌سایت‌ها می‌گشتم؟ دریافتم که این اشاره‌ای از سوی استاد است؛ زمان آن رسیده بود که وابستگی‌ام به خرید را تزکیه کنم و از بین ببرم.

پس از اینکه خودم را اصلاح کردم، چنین اتفاقاتی دیگر رخ نداد. از آن زمان، هر وقت چیزی را اینترنتی می‌خرم، خرید را سریع انجام می‌دهم و سپس برنامه را می‌بندم. دیگر بی‌هدف در آن نمی‌گردم.

اما، هنوز گاهی نمی‌توانم کاملاً خودم را کنترل کنم و چند صفحه اضافی را مرور می‌کنم، هرچند همیشه خودم را وادار می‌کنم دست بکشم. این کشمکش همچنان ادامه دارد و واقعاً شرم‌آور است. اما واقعاً باید وابستگی‌ام به تلفن همراه را رها کنم.

روند تزکیه گفتارم

هرگز در مراقبت از حرف‌هایی که می‌زنم چندان خوب نبوده‌ام. چون فردی اجتماعی و برون‌گرا هستم، به‌ویژه وقتی با همکارانم صمیمی می‌شوم، گاهی هرچه به ذهنم می‌رسد بی‌اختیار به زبان می‌آورم. همیشه خودم را فردی رک و صریح می‌دانستم، اما درواقع این فقط میل شدیدی به ابراز خودم و بیان نظرات و ترجیحاتم بود. متوجه نبودم که باید موضوع «تزکیه گفتار» را جدی بگیرم تا اینکه یک بار اتفاقی رخ داد.

روزی برای رسیدگی به کاری، با یک سازمان همکار به محل پروژه رفتم. وقتی برگشتم، به سرپرست گروهم گفتم که آن سازمان چقدر ضعیف عمل کرده و من چقدر خوب از عهده کار برآمده‌ام. با تأکید فراوان، نارضایتی و تحقیرم را نسبت به رفتارشان ابراز کردم و بدون اینکه حتی متوجه باشم، داشتم اختلاف و دردسر ایجاد می‌کردم.

برای یک فرد عادی، چنین حرف‌هایی ممکن است کاملاً طبیعی به نظر برسند. اما برای یک تمرین‌کننده، گفتن چنین چیزهایی نشان‌دهنده مشکلی جدی در شین‌شینگ (خصوصیات اخلاقی) است. به‌محض اینکه حرفم تمام شد، ناگهان متوجه شدم: «دارم چه می‌گویم؟! مگر این کار ایجاد اختلاف و دردسر نیست؟» همان لحظه که فهمیدم در تزکیه گفتارم کوتاهی کرده‌ام، دندان‌هایم فوراً شروع به درد گرفتن کردند. از اینکه این‌قدر غیرمنضبط بودم، از خودم ناراحت شدم. چطور ممکن است یک تمرین‌کننده این‌گونه رفتار کند؟

آن شب هنگام ازبر کردن فا، اتفاقاً به بخش «تزکیه گفتار» رسیدم. به دندان‌هایم گفتم: «هرچقدر می‌خواهید درد بگیرید؛ بگذارید این درسی برایم باشد! چرا هیچ‌وقت نمی‌توانم جلو این زبانم را بگیرم؟»

چند روز را صرف ازبر کردن سه پاراگراف مربوط به «تزکیه گفتار» کردم و تصمیم گرفتم هر روز صبح پیش از هر کار دیگری، آن‌ها را از ازبر بخوانم. به‌تدریج متوجه شدم دیگر میلی به گفت‌وگوهای بیهوده ندارم.

هر زمان می‌خواستم چیزی بگویم، حتی وقتی کلمات نوک زبانم بودند، لحظه‌ای مکث می‌کردم و با خودم می‌اندیشیدم: «آیا این حرف تأثیر منفی بر دیگران خواهد گذاشت؟ یا از یکی از وابستگی‌هایم سرچشمه می‌گیرد؟» اگر متوجه می‌شدم حرفی که می‌خواهم بزنم نیت منفی دارد، از گفتنش خودداری می‌کردم. دریافتم که این روش بسیار مؤثر است.

اما روزی هنگام صحبت با سرپرست گروهم درباره بازرسی یکی از مشتریان، اشاره کردم که سازمان همکار حتی یک عکس هم نگرفته است، اما از من عکس می‌خواهد. گفتم: «هیچ عکسی به آن‌ها نمی‌دهم.» گرچه این حرف را به شوخی زدم، متوجه شدم دقیقاً به این دلیل چنین شوخی‌ای کرده‌ام که در درونم تمایلی به در اختیار گذاشتن عکس‌ها نداشتم.

پس از صحبت با سرپرستم، ناگهان متوجه شدم: مگر فقط نمی‌خواستم خودم را اثبات کنم و تأیید دیگران را به دست آورم؟ به دیگران از بالا نگاه می‌کردم. وقتی کسی چیزی از من می‌خواست، نخستین واکنشم این بود: «آن‌ها هیچ سودی به من نرسانده‌اند، حتی یک حرف خوب هم نزده‌اند، اما حالا از من عکس می‌خواهند.» آیا این خودخواهی شدید نیست؟ دیدن اینکه مقدار بسیار زیادی از چنین افکاری در ذهنم ظاهر می‌شوند واقعاً غافلگیرم کرد. حقیقتاً نمی‌توانم حتی لحظه‌ای غفلت کنم.

عمیقاً آگاهم که دافا چنان عظیم است که می‌تواند خرده‌چوب ناچیزی مانند مرا به‌آسانی در خود حل کند. شاید به خودم اطمینان نداشته باشم، اما نمی‌توانم و هرگز نخواهم گذاشت ایمانم به دافا از بین برود. می‌دانم تا زمانی که ذهنم را از فا پر کنم، خود دافا کمکم خواهد کرد هرآنچه را با آن هماهنگ نیست پاک کنم.

سخنان پایانی

ازبرکردن فا واقعاً خودآگاه اصلی‌ام را تقویت کرده است. اکنون به‌وضوح آگاهم که به چه چیزی فکر می‌کنم و چه کاری انجام می‌دهم و می‌دانم این‌ها افکار و اعمال واقعی خودم هستند، نه چیزهایی که تحت ‌تأثیر ترجیحات و تصوراتی شکل گرفته باشند که به‌مرور زمان کسب کرده‌ام.

به‌وضوح احساس می‌کنم که هر روز منطقی‌تر می‌شوم و در افکار و رفتارم کمتر و کمتر تحت ‌تأثیر احساسات قرار می‌گیرم. وقتی فکر نادرستی ظاهر می‌شود، می‌توانم فوراً فا را به یاد آورم و با آن درست یا نادرست بودن آن فکر را بسنجم. این چیزی است که ازبر کردن فا برایم به ارمغان آورده است.

به‌ویژه پس از اینکه برای نخستین بار جوآن فالون را ازبر کردم، احساس کردم گویی لایه‌ای از پوسته بشری‌ام را کنار زده‌ام.

استاد مدت‌ها پیش، زمانی که تازه آموزش دافا را آغاز کرده بودند، همه را به ازبرکردن فا تشویق کردند. بنابراین ازبر کردن فا به‌معنای پیروی از سخنان استاد است و قطعاً باعث می‌شود فرد در تزکیه سریع‌تر پیشرفت کند.

در طی این دو سال و نیمی که تمرین کرده‌ام، احساس می‌کنم هم ازنظر جسمی و هم ازنظر شین‌شینگ کاملاً متحول شده‌ام.

گرچه می‌دانم این صرفاً مقایسه‌ای با وضعیت گذشته خودم است و هنوز با معیارهای یک تزکیه‌کننده و الزامات فایی که استاد تعیین کرده‌اند فاصله زیادی دارم، می‌دانم با تمرین دافا قطعاً به هدف خواهم رسید. این اطمینان، از ایمان به خودم سرچشمه نمی‌گیرد، بلکه از ایمانم به دافا می‌آید.

پس از اینکه طی چند روز گذشته بار دیگر ازبر کردن جوآن فالون را به پایان رساندم، بلافاصله شروع به ازبر کردن «به‌سوی کمال» کردم. هرچه بیشتر فا را ازبر می‌کنم، بیشتر درمی‌یابم که آموزش‌هایی که استاد ارائه می‌دهند چقدر عظیم و ژرف هستند.

استاد، به‌خاطر نجات نیک‌خواهانه‌تان سپاسگزارم! این مرید عمیق‌ترین سپاسگزاری‌اش را برای لطف و رحمت نیک‌خواهانه‌تان ابراز می‌کند!

(مقاله منتخب برای بیست‌وسومین فاهویی چین در وب‌سایت مینگهویی)