(Minghui.org) درود، استاد بزرگ و نیک‌خواه! درود، هم‌تمرین‌کنندگان!

من در مرکز شهرستانی در کرانه جنوبی رود یانگ‌تسه زندگی می‌کنم. در سال ۲۰۰۰ به بیماری‌های گوناگونی مبتلا شدم: سردردهای شدید، بدنی متورم و درعین‌حال ضعیف، حساسیت شدید به باد سرد و اگزمایی که خارش بسیار شدیدی داشت. از پزشکان و مراکز درمانی مختلف کمک گرفتم، اما نتیجه‌ای نداشت و سرانجام ناامید شدم. طلاق گرفته بودم و با دختر و نوه‌ام زندگی می‌کردم. دخترم یک کسب‌وکار پوشاک داشت. با اینکه کسب‌وکارش بسیار موفق بود، خوشحال نبودم. به خودکشی فکر می‌کردم، اما چون می‌ترسیدم این کار باعث رنج و اندوه دخترم شود، فقط به زندگی مشقت‌بارم ادامه می‌دادم.

سپس در آوریل۲۰۰۱، خانمی که تمرین‌کننده دافا بود و در مجتمع مسکونی ما زندگی می‌کرد، از روی نیک‌خواهی، حقیقت دافا را برایم روشن کرد و نسخه‌ای از جوآن فالون را به من داد. پس از خواندن آن، اشتیاق شدیدی برای انجام تمرین‌ها پیدا کردم. آن زمان آزار و شکنجه وحشیانه حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) در اوج خود بود. اتفاقاً دخترم تازه از سفر هنگ‌کنگ برگشته بود و در آنجا دیده بود که افراد زیادی دافا را تمرین می‌کنند. وقتی به او گفتم قصد دارم تمرین کنم، مخالفتی نکرد و به این ترتیب، قدم در مسیر تزکیه گذاشتم.

پیش از اینکه تمرین دافا را شروع کنم، استاد از من مراقبت می‌کردند

وقتی دخترم در اوایل نوجوانی بود، یکی از آشنایان لطف کوچکی در حقم کرد و من برای قدردانی، پنج یوآن به او دادم. وقتی این موضوع را به دخترم گفتم، از کوره دررفت و اصرار داشت که پول زیادی داده‌ام و به‌هیچ‌وجه دست از این موضوع برنمی‌داشت. بسیار عصبانی شدم و با خودم فکر کردم که اصلاً پول او نبوده است. سرش فریاد زدم. این کار فقط او را عصبانی‌تر کرد و درنهایت مشاجره شدیدی بین‌مان درگرفت.

ناگهان کنترل دست‌وپاهایم را از دست دادم و دست‌هایم دیگر تحت فرمانم نبودند. وحشت کردم و با خودم فکر کردم: «نکند دارم به بیماری روانی مبتلا می‌شوم؟ این فاجعه خواهد بود!»

در ذهنم این فکر پدید آمد که باید همه‌چیز را رها کنم. بنابراین خودم را وادار کردم آرام شوم. تصمیم گرفتم هرقدر هم دخترم فریاد بزند، با او بحث نکنم. این وضعیت غیرعادی همان‌قدر سریع که ظاهر شده بود، ناپدید شد و احساس آسودگی فوق‌العاده‌ای کردم.

پس از شروع تمرین دافا دریافتم که استاد از قبل مراقبم بودند و آن لحظه هشیاری ناگهانی درواقع نجات جانم به‌دست استاد بود؛ وگرنه ممکن بود آن روز عواقب فاجعه‌باری در انتظارم باشد.

روشنگری حقیقت در سال‌های نخست

در سال ۲۰۰۴، پس از انتشار مجموعه سرمقاله‌های نُه شرح و تفسیر درباره حزب کمونیست در روزنامه اپک تایمز، به‌طور اتفاقی یکی از همسایگانِ دوران کودکی‌ام را دیدم. او یک سال از من بزرگ‌تر بود و در خانواده‌ای با چهار دختر، فرزند سوم بود. پس از بزرگ شدن و تشکیل خانواده، هر سه خواهرش به مرکز استان نقل‌مکان کرده بودند و زندگی مرفه و راحتی داشتند. اما او در مرکز شهرستان مانده بود و در خانه‌ای یک‌طبقه زندگی می‌کرد. دو پسرش کسب‌وکارهای کوچک و مستقلی در همان محل داشتند و همسرانشان اغلب از فقرشان شکایت می‌کردند. او که به‌شدت دلگیر بود و از سرنوشت تلخش گله داشت، نزد پیشگویی رفت. پیشگو به او گفت: «به فقر فعلی‌ات نگاه نکن. در آینده کسی می‌آید و نجاتت می‌دهد.» وقتی این موضوع را برایم تعریف کرد، واقعاً شگفت‌زده شدم. معلوم شد که تمام این مدت منتظر نجات یافتن بوده است. او به‌آسانی حقیقتی را که برایش روشن کردم پذیرفت و وقتی اهمیت خروج از حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) را توضیح دادم، با کمال میل از سازمان‌های حزب که قبلاً به آن‌ها پیوسته بود خارج شد. بعدها به شوهر و فرزندانش نیز کمک کردم از این سازمان‌ها خارج شوند.

در پاییز۲۰۰۸، همراه دو تمرین‌کننده دیگر به شهری کوچک در نزدیکی خاکریز رود یانگ‌تسه رفتیم تا حقیقت فالون دافا و آزار و شکنجه را برای مردم روشن کنیم. در مسیر بازگشت، در بخشی از جاده که سرازیری بود تصادفی رخ داده و راه‌بندان شدیدی ایجاد شده بود. به هیچ‌ کسی اجازه عبور نمی‌دادند و بیش از یک ساعت معطل شدیم تا جاده باز شد. نگران بودم که دخترم مضطرب شده باشد. وقتی به خانه رسیدم، هوا تاریک شده بود. دخترم جلو ورودی مغازه پوشاکش ایستاده بود، اما عصبانی نبود. این رفتار با گذشته که در چنین موقعیتی به‌شدت از کوره درمی‌رفت، تفاوت چشمگیری داشت. نوه سه‌ساله‌ام نیز در حیاط پشتی مغازه، آرام و بی‌سروصدا به‌تنهایی بازی می‌کرد. از صمیم قلب، از استاد سپاسگزار بودم. من کاری را انجام داده بودم که باید انجام می‌دادم و استاد کمک کردند این محنت برطرف شود.

در سال ۲۰۰۹، با مردی حدوداً 30‌ساله درباره آزار و شکنجه صحبت کردم و تشویقش کردم از ح.ک.چ و سازمان‌های وابسته به آن خارج شود. او بی‌تفاوت به نظر می‌رسید و گفت که سال‌هاست این ماجرا ادامه دارد. توضیح دادم که جهان درحال گذراندن روند اصلاح فاست و دافا نه‌تنها می‌خواهد او را نجات دهد، بلکه بسیاری دیگر نیز منتظر نجات یافتن هستند و همه باید دست به انتخابی بزنند. او موافقت کرد از لیگ جوانان و پیشگامان جوان که قبلاً عضو آن‌ها شده بود خارج شود و حتی با مهربانی به من یادآوری کرد: «لطفاً مراقب خودتان باشید و احتیاط کنید.»

نجات موجودات ذی‌شعور در پایانه جدید اتوبوس

در سال ۲۰۱۷، پایانه اتوبوس جدیدی در منطقه ما ساخته شد و جاده اصلی نزدیک ورودی پشتی آن هنوز در دست تعمیر بود. روزی برای روشنگری حقیقت به پایانه رفتم و دیدم افراد زیادی نزدیک ورودی پشتی منتظر اتوبوس هستند. ابتدا با کشاورزی پنجاه‌وچندساله صحبت کردم. او گفت: «هنوز هم مشغول همین کاری؟» توضیح دادم که کیهان درحال نوسازی است و این موضوع فقط به دنیای بشری مربوط نمی‌شود، بلکه موجودات الهی درحال رسیدگی به مسائل بسیاری در سراسر کیهان و دنیای بشری هستند. او ابتدا تمایلی به انجام سه کناره‌گیری نداشت. با ملایمت به صحبت ادامه دادم و توضیح دادم که عضویت در سازمان‌های ح.ک.چ به ضررش است، درحالی‌که خروج از آن‌ها قطعاً به نفعش خواهد بود. تأکید کردم که ما تمرین‌کنندگان هیچ پولی نمی‌خواهیم و فقط کافی است در قلبش تصمیم بگیرد از آن سازمان‌ها خارج شود؛ هیچ اقدام رسمی دیگری لازم نیست. وقتی موضوع را درک کرد، سر تکان داد و موافقت کرد از پیشگامان جوان خارج شود. صمیمانه برایش آرزوی خیر کردم.

سپس با مردی که کنارش نشسته بود صحبت کردم. او گفت نیازی به خروج از ح.ک.چ نیست و اصرار داشت که این موضوع اهمیتی ندارد؛ جنبش خروج از ح.ک.چ مدت‌هاست ادامه دارد و او در تمام این مدت هیچ مشکلی نداشته است. او که قبلاً عضو حزب شده بود، به‌شدت تحت ‌تأثیر دروغ‌های رژیم قرار گرفته بود و حاضر نبود از عضویتش دست بکشد. به او گفتم: «این موضوع پیامدهای بسیار مهمی دارد. دروغ‌ها را باور نکن. لطفاً به حقیقتی که برایت می‌گویم اعتماد کن. هرچه زودتر خارج شوی، زودتر به امنیت می‌رسی.»

سعی کردم از جنبه‌های مختلف متقاعدش کنم، اما همچنان سرسختانه مخالفت می‌کرد. وقتی فهمیدم ادامه بحث فایده‌ای ندارد، پیشنهاد کردم: «پس این‌ کار را می‌کنیم. به‌زودی اطلاعات جدیدی درباره این موضوع منتشر می‌شود. لطفاً وقتی کسی آن‌ها را به تو داد، حتماً با دقت آن را بخوان.» درحالی‌که دور شدم، احساس ناراحتی داشتم. سپس برگشتم و گفتم: «لطفاً این موضوع را فراموش نکن. واقعاً مهم است.» سپس ناگهان با لحنی قاطع اضافه کردم: «دیگر از آن خارج شو! عضو آن ماندن چه فایده‌ای دارد؟ تا کی می‌خواهی صبر کنی؟ مگر از تو می‌خواهم در جلسه‌ای بزرگ، علناً اعلام خروج کنی!» به نظر می‌رسید نظرش تغییر کرده باشد و بلافاصله موافقت کرد. بسیار خوشحال شدم.

سپس با مرد دیگری که در همان نزدیکی ایستاده بود صحبت کردم. او گفت‌وگوهایم با آن دو مرد را شنیده بود. گفت که هرگز عضو هیچ‌یک از این سازمان‌ها نشده است. به او گفتم این خوب است و توصیه کردم فقط عبارات «فالون دافا خوب است! حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است!» را به خاطر بسپارد و مطمئناً در آینده از برکت برخوردار خواهد شد. او موافقت کرد این عبارات را تکرار کند و یک نشان یادبود دافا نیز به او دادم.

در آن مدت کوتاه توانسته بودم با سه نفر صحبت کنم. درحالی‌که همه با عجله سوار وسایل نقلیه‌شان می‌شدند، به‌سمت محل پارک دوچرخه‌ها رفتم تا دوچرخه‌ام را بردارم. هنوز به آن نرسیده بودم که دیدم قفل دوچرخه خودبه‌خود باز شد. بسیار شگفت‌زده شدم. وقتی دوچرخه‌ام را به‌سمت جاده اصلی می‌بردم، حدود سه قدم احساس کردم روی ابرها راه می‌روم. تمام بدنم سبک و شناور شده بود. احساس واقعاً شگفت‌انگیزی بود. فهمیدم که استاد به این شکل مرا تشویق می‌کنند.

مزایای ازبر کردن فا

در آوریل امسال، چند روز همراه تمرین‌کننده دیگری به روشنگری حقیقت پرداختم و پس از آن تصمیم گرفتیم ازبرکردن جوآن فالون را آغاز کنیم. قبلاً دو بار این کتاب را ازبر کرده بودم، اما این بار بسیار سریع‌تر پیش می‌رفتم. هنوز به نیمه دومین دور ازبر کردن نرسیده بودم که استاد پاکسازی بدنم را آغاز کردند. سرفه‌هایم چنان شدید شدند که تمام بدنم می‌لرزید. ابتدا خلط رقیق و کف‌آلود بالا می‌آوردم، سپس خلط چرکی و سرانجام خلط غلیظ و چسبناکی که به گلویم می‌چسبید و بیرون آوردنش مستلزم تلاش زیادی بود. در تمام این مدت، زمان انجام تمرین‌هایم را در هر روز افزایش دادم و احساس می‌کردم انرژی و روحیه‌ام قوی‌تر می‌شود. همچنان تمام مسئولیت‌های روزمره‌ام، از خرید مواد غذایی و آشپزی گرفته تا شستن لباس‌ها و نظافت خانه، را انجام می‌دادم. ظرف یک ماه کاملاً بهبود یافتم.

شش روز پس از شروع سرفه‌هایم، استاد بدن دخترم را نیز پاکسازی کردند. او هم شروع به سرفه کرد و چنان ضعیف شد که عصرها جرئت نمی‌کرد از پله‌ها پایین برود. گفت: «مامان، احساس می‌کنم پیرزن شده‌ام. چه‌کار کنم؟» دلداری‌اش دادم و تشویقش کردم به ‌اندازه کافی استراحت کند. او از توانایی‌ام بسیار شگفت‌زده شده بود و پرسید: «چطور این‌قدر قوی هستی که هر روز این‌همه کار انجام می‌دهی؟» توضیح دادم که این به‌خاطر قدرت شخصی‌ام نیست، بلکه به این دلیل است که فالون دافا را تمرین می‌کنم و فالون دافا فوق‌العاده است. این موضوع باورش به خوب بودنِ دافا را عمیق‌تر کرد و گفت چقدر خوش‌شانس است که مادری دارد که دافا را تمرین می‌کند. دخترم ده روز سرفه کرد و سپس کاملاً بهبود یافت.

کسی که باید نجات یابد درست مقابل چشمانم است

اغلب هنگام خرید مواد غذایی یا انجام کارهای بیرون از خانه، حقیقت دافا را برای مردم روشن می‌کنم. مراقب هستم از دوربین‌های نظارتی دوری کنم. احساس می‌کنم هر روز در مسیر تزکیه گام برمی‌دارم. تنها آرزویم نجات تعداد بیشتری از مردم است و این کار شادی فراوانی برایم به همراه دارد.

در سال ۲۰۲۲، در بازار میوه و سبزیجات، با زنی درباره دافا صحبت کردم و او بسیار پذیرا بود. گفت قبلاً فریب فردی کلاهبردار را خورده بود که ادعا می‌کرد می‌تواند بیماری‌هایش را درمان کند و تنها ۶۰یوآنی را که داشت از او گرفته و فرار کرده بود. او به‌تازگی دو عمل جراحی بزرگ انجام داده بود و هنوز کاملاً بهبود نیافته بود. از سرنوشت تلخش می‌نالید و حتی در لحظاتی که دردش تحمل‌ناپذیر می‌شد، به خودکشی فکر کرده بود تا به رنجش پایان دهد. دلداری‌اش دادم و گفتم ناامید نشود و اگر صمیمانه عبارات «فالون دافا خوب است. حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است» را تکرار کند، وضعیتش به‌تدریج بهتر خواهد شد. روزنه امیدی پیدا کرد و لبخندی درخشان بر چهره‌اش نشست.

در آوریل امسال، وقتی سوار اتوبوس بودم و فقط یک ایستگاه تا مقصدم مانده بود، دختر جوانی سوار شد، به‌سمتم آمد، مرا «مادربزرگ» خطاب کرد و درست کنارم نشست. احساس کردم این واقعاً ارتباطی تقدیری است و می‌دانستم باید به نجاتش کمک کنم.

ذهنم به‌سرعت در جست‌وجوی بهترین راه به‌منظور روشنگری حقیقت برای او بود. با لحنی مهربان و ملایم پرسیدم که آیا تاکنون عضو لیگ جوانان شده است. با صدای آرامی گفت: «اوهوم» و تأیید کرد که عضو بوده است. بلافاصله تشویقش کردم که برای حفظ امنیتش، در قلبش از آن خارج شود و گفتم عبارات «فالون دافا خوب است، حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است» را به خاطر بسپارد. توضیح دادم که این کار می‌تواند کمکش کند از فجایع بزرگ در امان بماند، زیرا بلایای طبیعی و ساخته دست انسان‌ که امروزه رخ می‌دهند برای از میان بردن افراد شرور هستند.

او با کمال میل موافقت کرد خارج شود و گفت نام خانوادگی‌اش سو است. گفتم: «چه عالی!» پیشنهاد کردم برای خروجش از نام مستعار «هونگ‌یون» استفاده کند که در زبان چینی به‌معنای «خوش‌اقبالی» است. این نام را بسیار دوست داشت و با تکان دادن سریع سرش موافقت کرد. سپس پرسید: «مادربزرگ، یک پیشگو به من گفته بود امسال خوش‌شانسی می‌آورم. ممکن است منظورش همین باشد؟» درحالی‌که آماده پیاده شدن از اتوبوس بودم، با قاطعیت سر تکان دادم و حرفش را تأیید کردم.

وقتی دید دارم می‌روم، به نظر می‌رسید دلش نمی‌خواهد از من جدا شود. پرسید: «مادربزرگ، آیا دوباره همدیگر را می‌بینیم؟» پاسخ دادم: «بله، می‌بینیم.» و از اتوبوس پیاده شدم. پس از پیاده شدن، عمیقاً احساس پشیمانی کردم: چرا یک ایستگاه دیگر در اتوبوس نماندم؟ شاید می‌توانستم به نجات پدر و مادرش هم کمک کنم.

در نیمه نخست امسال، وقتی از مجتمع مسکونی‌مان بیرون می‌رفتم، پسر دبیرستانی‌ای را دیدم که کنار در ورودی ایستاده بود و به تلفن همراهش نگاه می‌کرد. چون در ورودی مجتمع رو به خیابان اصلی بود و دوربین‌های نظارتی متعددی آن نقطه را زیر نظر داشتند، لحظه‌ای تردید کردم و با خودم فکر کردم که آیا باید با او صحبت کنم. اما بعد دریافتم که نباید بگذارم این فرصت از دست برود.

به‌سمتش رفتم و پرسیدم: «دوست داری یک نشان یادبود برای حفظ امنیتت داشته باشی؟» وقتی پرسید قیمتش چقدر است، پاسخ دادم: «ما که کار نیک انجام می‌دهیم هرگز پول نمی‌خواهیم. هر کسی پول بخواهد، در مسیر درستی نیست.» او با خوشحالی موافقت کرد و آویز را گرفت. سپس پرسیدم آیا عضو لیگ جوانان شده است. وقتی گفت که عضو آن شده، به او گفتم: «باید در قلبت از آن خارج شوی. این‌گونه می‌توانی از فجایع در امان بمانی.» گفت نام خانوادگی‌اش لی است. با خوشحالی گفتم: «چه خوش‌اقبالی بزرگی! نام خانوادگی استاد فالون دافا هم لی است.» از شنیدن این موضوع بسیار خوشحال شد. اضافه کردم: «فقط عبارات "فالون دافا خوب است! حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری خوب است!" را به خاطر بسپار تا آینده روشنی در انتظارت باشد.» موافقت کرد و سپس با خوشحالی فراوان از آنجا رفت.

پسر دبستانی‌ای را جلو رستورانی دیدم و به او گفتم: «عزیزم، می‌دانی که امروزه در دنیا هم آدم‌های خیلی بد وجود دارند و هم آدم‌های خیلی خوب؟» لبخند زد و من توضیح دادم که فجایعی که اکنون رخ می‌دهند برای از میان بردن افراد بد هستند و اگر از صمیم قلب از پیشگامان جوان خارج شود، کودک خوبی می‌شود که می‌تواند در امان بماند و نجات یابد. او موافقت کرد از پیشگامان جوان خارج شود.

اکنون هر روز در مسیر تزکیه گام برمی‌دارم و قلبم سرشار از شادی است. واقعاً احساس می‌کنم تزکیه چقدر شگفت‌انگیز است و چقدر خوش‌اقبالم که استاد را دارم!

سپاسگزارم، استاد بزرگ و نیک‌خواه! سپاسگزارم، هم‌تمرین‌کنندگان!

(مقاله منتخب برای بیست‌وسومین فاهویی چین در وب‌سایت مینگهویی)