(Minghui.org) دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در ۲۴سپتامبر۲۰۲۶، در کاخ سفید با شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، دیدار کرد. همان بعدازظهر، تمرینکنندگان فالون گونگ از سراسر ایالات متحده، چند رویداد را در میدان یادبود نیروی دریایی ایالات متحده در واشنگتن دیسی برگزار کردند، ازجمله نمایشگاه بینالمللی هنر جن، شن، رن، انجام گروهی تمرینات و مراسم شمعافروزی، تا توجه مردم را به آزار و شکنجه مداوم فالون گونگ در چین جلب کنند.
تمرینکنندگان فالون گونگ در ۲۴سپتامبر، در میدان یادبود نیروی دریایی ایالات متحده در واشنگتن دیسی، خواستار توجه عموم به آزار و شکنجه مداوم در چین شدند. (Minghui.org)
وقتی حقوق مردم پایمال میشود، نمیتوان سکوت کرد
برایان تولبرت از نیویورک، آن روز بهطور اتفاقی از محل برگزاری این رویداد عبور میکرد. او از آزار و شکنجه فالون گونگ اطلاعی نداشت.
برایان تولبرت (Minghui.org)
تولبرت پس از گفتگو با افراد حاضر در محل گفت: «همین الان گفتگویی داشتیم که واقعاً مفید و آگاهیبخش بود. مشتاقم بیشتر بدانم، خودم درباره این موضوع تحقیق کنم و سپس ببینم چگونه میتوانم از آن حمایت کنم.»
تولبرت که یک آمریکایی آفریقاییتبار است گفت که از قبل نیز با هر کسی که حقوقش پایمال میشود یا با او عادلانه و با نیکخواهی رفتار نمیشود، احساس همدردی میکرده است.
تولبرت گفت: «وقتی این شما هستید که تحت ستم قرار گرفتهاید، سیاست چیزی نیست که بتوانید انتخاب کنید درگیرش بشوید یا نه. من که نمیتوانم سیاهپوستبودنم را در خانه بگذارم و بیرون بیایم، درست است؟ این مسئله صرفاً یک اختلافنظر نیست.»
«وقتی افرادی را میشناسید که صدایشان خاموش شده است، وقتی افرادی را میشناسید که تحت ستم قرار گرفتهاند، و وقتی خودتان محرومیت از حقوق را تجربه کردهاید، متوجه میشوید که سیاست صرفاً یک اختلافنظر ساده درباره سیاستگذاریها نیست. اینها مسائلی هستند که واقعاً هر روز بر زندگی مردم تأثیر میگذارند.»
«بنابراین وقتی میبینید هر سازمانی، چه دولت باشد و چه یک گروه حامی، درصدد خاموشکردن دیدگاهی مخالف است، باید از خودتان بپرسید که دلیلش چیست.»
از بیاطلاعی کامل تا تصمیم برای تماس با قانونگذاران
ربکا و جسی توقف کردند تا با تمرینکنندگان صحبت کنند و بروشوری را که آنها توزیع میکردند، بخوانند. ربکا چند عکس گرفت و قصد داشت آنها را در رسانههای اجتماعی به اشتراک بگذارد.
ربکا گفت: «احساس میکنم باید هرچه زودتر این موضوع را با افراد دیگری مثل خودم که هیچ اطلاعی درباره آن ندارند، در میان بگذارم. فکر میکنم آنها را در رسانههای اجتماعی منتشر کنم تا بتوانم به اطلاعرسانی درباره این موضوع کمک کنم.»
«یک کد کیو.آر. [روی بروشور] درباره تماس با قانونگذاران برای حمایت از لایحه اس.۴۰۰۹ سنا وجود دارد. فکر میکنم باید از این لایحه حمایت کنم. باید امیدوار باشیم که تصویب شود و برای حمایت از آن نیز تلاش کنیم.»
نحوه اعتراض صلحآمیز تمرینکنندگان فالون گونگ جسی را تحت تأثیر قرار داد. او گفت: «خوشحالم که در آمریکا، چنین کاری امکانپذیر است، زیرا در چین، جلو چنین اعتراض علنیای گرفته میشد یا خیلی صریح بگویم، اصلاً اجازه برگزاری پیدا نمیکرد.»
شی جینپینگ آن روز به واشنگتن سفر کرده بود و همین موضوع صحنهای را که جسی پیش روی خود میدید، معنادارتر میکرد. او گفت: «آنها [تمرینکنندگان] میتوانند بیرون بیایند و بگویند: "ما اینجا هستیم. شما هم اینجا هستید. ما درست در مقابل شما ایستادهایم و از نشاندادن حضورمان به شما نمیترسیم." البته بدیهیست که این کار را بدون پرخاشگری انجام میدهند، چون به نظر میرسد بسیار صلحجو هستند. خوشحالم درحالیکه رئیسجمهور درست آن سوی خیابان است، آنها اینجا آمدهاند و کار خودشان را انجام میدهند. اطلاعرسانی ازطریق رسانههای اجتماعی، دهانبهدهان و بروشورهای چاپی عالیست. و آن سرانجام بهصورت یک لایحه به کنگره ارائه شد.»
این بخشی از میراث چندهزارساله چین است
خوان مانوئل اهل کلمبیا علاقه زیادی به فرهنگ سنتی چین دارد. او به چین سفر کرده و کونگفو و چیگونگ را تمرین کرده است.
او با دیدن فعالیتهای تمرینکنندگان فالون گونگ در آن روز گفت: «من به فرهنگ چین علاقه دارم، اما وقتی به چین میروید، چنین گردهماییهایی را نمیبینید. مردم باید آزاد باشند هر چیزی را که میخواهند تمرین کنند، این میراث فرهنگی مهمی است.»
خوان مانوئل (Minghui.org)
او افزود: «چیزی که در کونگفو و چیگونگ برایم زیباست این است که اینها راهی برای نشاندادن فرهنگ چین به سراسر جهان بودهاند. بهدلیل فیلمهای کونگفو به فرهنگ چین علاقهمند شدم و به همین دلیل تمرین کونگفو و چیگونگ را آغاز کردم. اکنون بهواسطه آنها تا حدی به عمق این فرهنگ پی بردهام. حالا آنها [ح.ک.چ] میکوشند آن را کنترل کنند و این تأسفآور است، زیرا بخشی از میراثی چندینهزارساله است. برای من، این راهی بوده است تا با خودم و جهان ارتباطی معنوی برقرار کنم.»
یک تبتی: فقط تجارت مطرح نیست، حقوق بشر نیز اهمیت دارد
کالسانگ فونتسوک، تبتی و کارمند در یک نهاد دولتی در کانادا، نیز در این رویداد حضور داشت. او گفت: «میخواهیم به سفر رئیسجمهور شی جینپینگ به اینجا اعتراض کنیم. میخواهیم آزادیمان را پس بگیریم، میخواهیم کشورمان را پس بگیریم.»
فونتسوک درباره گروههای مختلف، ازجمله تبتیها، تمرینکنندگان فالون گونگ و هنگکنگیها، که آن روز در واشنگتن دیسی گرد هم آمده بودند تا خواستههایشان را مطرح کنند، گفت: «فکر میکنم این مهم است، زیرا درحال ارسال این پیام به جهانیم که ما اینجا هستیم.»
«با وجود قدرت روزافزون چین، مرعوب آن نمیشویم. مرعوب آن نمیشویم! هر بار صدایمان را بلند خواهیم کرد. هر بار که یکی از رهبران چین به ایالات متحده، کانادا یا هر کشور غربی دیگری سفر کند، اعتراض خواهیم کرد.»
او گفت که اگر میتوانست با رئیسجمهور ترامپ صحبت کند، از او میخواست به مسائل حقوق بشر در چین توجه نشان دهد. فونتسوک گفت: «نقض حقوق بشر، نهتنها در تبت، بلکه درخصوص اویغورها که اساساً در اردوگاههای کار اجباری حبس هستند نیز اعمال میشود. همچنین درخصوص پیروان فالون گونگ که در داخل چین مورد آزار و شکنجه قرار گرفتهاند که تعداد بسیار زیادی از آنها را شامل میشود. اینها مسائلی هستند که او دستکم از جنبه بشردوستانه میتواند مطرح کند. فقط تجارت مطرح نیست، تجارت شاید مهم باشد، اما همهچیز نیست. مردم باید از کرامت برخوردار باشند.»
بازمانده آزار و شکنجه: امیدواریم افراد بیشتری داستانهای ما را بشنوند
در تجمعی که صبح همان روز در همین مکان برگزار شد، چند تمرینکننده فالون گونگ که در چین مورد آزار و شکنجه قرار گرفته بودند، درباره تجربیات شخصیشان صحبت کردند. یکی از آنها اِما گوئو بود که والدینش صاحب کسبوکار بودند.
پس از آغاز آزار و شکنجه در ژوئیه۱۹۹۹، ازآنجاکه همه اعضای خانواده فالون گونگ را تمرین میکردند، خانهشان دستکم چهار بار مورد یورش قرار گرفت و تمام اموال باارزششان توقیف شد.
گوئو گفت: «همه تمرینکنندگانی که در اطراف ما هستند، افرادی بسیار مهربان، قانونمدار و سختکوشند که مالیاتشان را میپردازند. آنها چه تهدیدی برای رژیم شما محسوب میشوند که باید آنها را اینطور مورد آزار و شکنجه قرار دهید؟ اما حزب کمونیست چین نمیتواند دست از این کار بردارد. آنها کنترل کامل میخواهند، نهفقط کنترل آزادی و پول شما، بلکه کنترل افکارتان را نیز میخواهند. به همین دلیل شما را مورد آزار و شکنجه قرار میدهند: افکارتان خارج از محدودهای است که حزب کمونیست تعیین کرده و آنها بههیچوجه نمیتوانند این را بپذیرند.»
در سال ۲۰۰۱، مادر گوئو به یک سال حبس در اردوگاه کار اجباری محکوم شد. پس از آزادی، او حقایق فالون گونگ را برای شخصی توضیح داد، بیآنکه بداند آن شخص شهردار است. گوئو به یاد آورد: «او بهشدت عصبانی شد و سعی کرد مادرم را دستگیر کند، بنابراین مادرم مجبور به فرار شد. پلیس برای پیداکردن، او مرتب به سراغ خانواده ما میآمد و ما را مورد آزارو اذیت قرار میداد. آنها حتی من و برادر کوچکم را بیش از ده ساعت در یک ساختمان دولتی بازداشت کردند. کارکنان اداره ۶۱۰ بهنوبت از ما بازجویی میکردند و سعی داشتند مجبورمان کنند محل اختفای او را فاش کنیم.»
اِما گوئو گفت تمرینکنندگانی که تحت آزار و شکنجه قرار گرفته بودند، آن روز به این امید سخنرانی کردند که صدایشان شنیده شود و افراد بیشتری مطلع شوند که این اتفاقات همچنان درحال وقوع است.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
