(Minghui.org) پیش از برگزاری کنگره بینالمللی انجمن پیوند عضو (TTS2026) در سیدنی، تمرینکنندگان فالون دافا از ۱۴ تا ۱۶سپتامبر۲۰۲۶، فعالیتهایی را در کانبرا برگزار کردند. ازجمله: برگزاری تجمع، جمعآوری امضا و دیدار با اعضای پارلمان، ملاقات با مقامات دولتی تا طی آن از دولت استرالیا خواستار عمل به تعهداتش در زمینه حقوق بشر شود، برداشت اجباری اعضای بدن با مجوز حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) را متوقف کند و مانع مشارکت استرالیاییها در قاچاق اعضای بدن شود.
افرادی از کانبرا، سیدنی و ملبورن، دادخواست را امضا و حمایت خود را ابراز کردند. آنها ابراز امیدواری کردند که افراد بیشتری از برداشت اجباری اعضای بدن مطلع شوند و از دولت بخواهند در این خصوص دست به اقدام بزند.
تمرینکنندگان در کانبرا، تجمع برگزار میکنند، تمرینات را انجام میدهند و بنرهایی را به نمایش میگذارند. (Minghui.org)
جان دلر، سخنگوی انجمن فالون دافای استرالیا، درحال سخنرانی در این تجمع (Minghui.org)
جان دلر، سخنگوی انجمن فالون دافای استرالیا، در این تجمع گفت که براساس قوانین بینالمللی، استرالیا وظیفه قانونی دارد در جنایات علیه بشریت مشارکت نداشته باشد. او گفت: «دادگاه چین تأیید کرده است که برداشت اعضای بدن تمرینکنندگان فالون گونگ و اویغورها جنایت علیه بشریت است. البته استرالیا در این کار مشارکت نمیکند، اما چون برای محکومیت آن علناً سخن نمیگوییم، در آن همدست هستیم. برای افشای آن آشکارا سخنی نمیگوییم.»
«حتی قوانینمان را اصلاح نمیکنیم، با اینکه پارلمان ما بیش از ۲۰ سال است که از برداشت اعضای بدن اطلاع دارد. قوانین ما مانع همدستی استرالیا در این جنایات نمیشوند. قربانیان یا عاملان هر کسی که باشند، کشور ما نباید زمینه ارتکاب جنایات علیه بشریت را فراهم کند.»
آقای دلر گفت که تمرینکنندگان فالون گونگ بیش از ۲۰ سال است که اعضای پارلمان و مردم را از آزار و شکنجه مطلع میکنند. «لطفاً درک کنید که تمرینکنندگان فالون گونگ در اینجا به نمایندگی از تمرینکنندگان فالون گونگ در چین علناً سخن میگویند. همه ما مدیتیشن یکسانی را انجام میدهیم و همگی از اصول یکسان حقیقت، نیکخواهی، بردباری پیروی میکنیم.»
ویویان، تمرینکنندهای از سیدنی، توضیح داد که تمرینکنندگان با برگزاری تجمعها و فعالیتهای دیگر، درباره سرکوب فراملی توسط ح.ک.چ و جنایات علیه بشریت اطلاعرسانی میکنند. او گفت: «ح.ک.چ واقعاً در تلاش است منابع مهم را از مردم بگیرد. آنها همچنین میکوشند بر ذهنیت مردم تأثیر بگذارند و از نظر من، این مهمترین مسئلهای است که باید به آن رسیدگی کنیم.»
«ایدئولوژی حزب کمونیست چین در بسیاری از سطوح آموزشی نفوذ کرده است و این از مهدکودک آغاز میشود. برای کسانی که با اقدامات حزب کمونیست چین آشنا نیستند، مشاهده این موضوع چندان آسان نیست، اما به نظر من این نفوذ بسیار شدید است. باید از فرزندانمان محافظت کنیم. باید مراقب آینده جهان باشیم.»
ماتاس: تحقیق درباره برداشت اجباری اعضای بدن، زنجیرهای از شواهد را شکل داد
نخستین اکران مستند حقوق بشری «قناریها در یک جنگ سرد» در استرالیا، شامگاه ۱۷سپتامبر در کلاب یورک سیدنی برگزار شد. دیوید ماتاس، وکیل بینالمللی حقوق بشر و نامزد جایزه صلح نوبل، مروری بر تحقیقات درخصوص ادعاهای مربوط به برداشت اجباری اعضای بدن بهدست ح.ک.چ ارائه کرد، تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۶ آغاز شد.
آقای ماتاس خاطرنشان کرد که تیم تحقیق برای جمعآوری شواهد با چالشهای قابلتوجهی روبرو شد، زیرا «هیچ قربانیِ زندهمانده یا شاهد عینیای وجود نداشت، شواهد ارائهشده ازسوی عاملان قابلاعتماد نبود و سوابق رسمی در اختیار عموم قرار نمیگرفت.» این تیم برای دستیابی به دادههای دقیق، چند زنجیره از شواهد را ایجاد کرد که ازطریق منابع مختلف با یکدیگر تطبیق و راستیآزمایی شده بودند، ازجمله:
۱. نمونهگیری خون و معاینات اعضای بدن بهطور نظاممند. محققان با افرادی از پیشینههای مختلف در سراسر جهان مصاحبه کردند و شباهتهای چشمگیری در روایتهای آنها یافتند.
۲. تحقیقات تلفنی مخفیانه. محققان با دهها بیمارستان در چین تماس گرفتند و خود را اعضای خانواده بیماران معرفی کردند. در جریان این تماسها، شمار زیادی از پزشکان آشکارا اذعان کردند که اعضای بدن از تمرینکنندگان فالون گونگ تأمین میشود یا تماسگیرندگان را برای تهیه آنها به بیمارستانهای نظامی ارجاع دادند.
۳. مقایسه دادهها. آقای ماتاس گفت یک تحقیق مشترک در سال ۲۰۱۵ که آمار پیوند عضو منتشرشده در وبسایتهای رسمی بیمارستانهای سراسر چین را گردآوری کرد، نشان داد که تعداد واقعی این پیوند عضوها تا ده برابر بیشتر از آماری بوده است که پکن رسماً اعلام میکرد.
آقای ماتاس خاطرنشان کرد که حتی در سال ۲۰۲۳، افرادی که آزاد شده بودند تأیید کردند که هنگام بازداشت در بازداشتگاههای چین، از آنها بهاجبار خون گرفته شده و تحت معاینات اعضای بدن قرار گرفتهاند. او معتقد است این موضوع نشان میدهد اعمالی که مبنای این ادعاها هستند، صرفاً مربوط به گذشته نیستند و همچنان ادامه دارند.
یک عکاس: دولت باید اقدام کند
بِلال، عکاسی از سیدنی، دادخواست پایاندادن به آزار و شکنجه را امضا میکند. (Minghui.org)
بلال نیز معتقد است که آزار و شکنجه زندانیان عقیدتی و برداشت اجباری اعضای بدن بهدست ح.ک.چ جنایتی هولناک است. او گفت: «سالهای بسیار زیادیست که این اتفاق رخ میدهد. متأسفانه این یکی از آن مسائلی است که به اندازهای که باید، مورد توجه قرار نمیگیرد و اطلاعرسانی عمومی نمیشود. استرالیا روابط زیادی با چین دارد. یکی از کارهایی که باید انجام دهیم این است که... درباره برداشت اعضای بدن تحقیق شود تا شواهد محکمتری درباره آن به دست آید و درنتیجه این موضوع بیشتر مطرح شود.»
او گفت به نظرش این مسئله باید توجه بیشتری را به خود جلب کند: «این یک مسئله جدی بشردوستانه است. سازمانها و افراد مختلف باید گرد هم بیایند تا درباره آن گفتگو نمایند و در بسترهای مختلف، صدای اعتراض خود را علنی کنند.»
درخواست از مردم، برای توجه به برداشت اجباری اعضای بدن بهدست ح.ک.چ
تانیا (Minghui.org)
تانیا، سرآشپزی که مالک و گرداننده یک کافیشاپ در کانبراست، گفت پس از مطالعه مطالبی درباره برداشت اجباری اعضای بدن بهدست ح.ک.چ در اینترنت، نگران شده است. «شاهد ناپدیدشدن اجباری افراد هستیم و عزیزانشان جایی برای جستجوی آنها ندارند، زیرا با این کار خودشان را به دردسر میاندازند. معتقدم ح.ک.چ رنج عمیقی بر مردم چین تحمیل کرده است. مردم باید بتوانند داوطلبانه انتخاب کنند که آیا پس از مرگ، اعضای بدنشان را اهدا کنند یا خیر، نه اینکه درحالیکه هنوز زندهاند، اعضای بدنشان برداشته شود.»
او از دولت استرالیا و رسانههای جریان اصلی خواست به این مسئله توجه کنند: «فکر میکنم اگر رسانههای جریان اصلی جنایات مربوط به کشتن افراد را پوشش دهند، حل این مسئله آسانتر خواهد شد.»
میا، دانشجویی که دادخواست را امضا کرد، گفت: «مردم باید آزاد باشند.»
وقتی او درباره سرکوب فراملی فالون گونگ و جوامع مهاجر بهدست ح.ک.چ شنید، گفت: «این وحشتناک است. واقعاً ترسناک است. دولت ما باید به گروههایی که مورد آزار و شکنجه قرار میگیرند، مانند جامعه فالون گونگ، کمک و از آنها حمایت کند. دولت باید صدای اعتراض خود را بلند کند.» او گفت اطلاعاتی را که به دست آورده است با خانواده و دوستانش در میان خواهد گذاشت.
هَتون (Minghui.org)
هَتون، یکی از ساکنان ملبورن، هنگام عبور از کنار غرفه در محله چینیها توقف کرد و دادخواست را امضا کرد. او گفت: «من به آزادی عقیده و مدیتیشن باور دارم. دولت نه دلیلی موجه دارد و نه اختیاری که مردم را مجبور کند باورشان را کنار بگذارند یا افکار و زندگی شخصی شهروندان را کنترل کند.»
او درباره لایحه سنای استرالیا علیه برداشت اجباری اعضای بدن گفت: «این مستلزم آن است که دولت به سخنان مردم گوش دهد، حقایق را درک کند و حتی خودش در پی یافتن آنها برود، این مهمترین جنبه است.»
«امیدوارم در آینده، همه کشورها سازوکارهای حمایتی قدرتمندی داشته باشند تا تضمین شود مردم از آزادی عقیده و آزادی عمل به اصولی که آزادانه برگزیدهاند برخوردار باشند.»
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
