(Minghui.org) بیش از هزار تمرین‌کننده فالون گونگ از بیش از ۳۰ کشور اروپایی، در ۱۹سپتامبر۲۰۲۶، دو راهپیمایی در پراگ، پایتخت جمهوری چک، برگزار کردند. راهپیمایی نخست از قلعه پراگ آغاز شد و در میدان شهر قدیمی پایان یافت. سپس صفوف راهپیمایی بار دیگر از این میدان به راه افتاد و از مرکز تاریخی پراگ گذشت.

بسیاری از رهگذران در طول مسیر، برای تماشا و عکس‌گرفتن ایستادند. آن‌ها با اصول فالون گونگ، یعنی حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری، آشنا و نیز از آزار و شکنجه این روش به‌دست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) آگاه شدند و دادخواستی را برای پایان‌دادن به این موارد نقض حقوق بشر امضا کردند.

تمرین‌کنندگان در ۱۹سپتامبر۲۰۲۶، دو راهپیمایی در پراگ برگزار کردند. (Minghui.org)

توماش شومانسکی، کارمند موزه‌ای در لهستان، با شنیدن موسیقی، جذب این راهپیمایی شد و به تماشای آن ایستاد. او گفت رنگ‌های زرد طلایی در صفوف راهپیمایی، «مانند گل‌های طلایی بود و تأثیری دل‌انگیز بر جا می‌گذاشت.»

او پس از دیدن بنرهای «حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری» گفت: «فکر می‌کنم این ارزش‌ها بسیار مهم هستند و باید آن‌ها را در زندگی به کار ببندیم. صداقت مهم است، خودتان باشید و درعین‌حال، شهروند خوبی برای جامعه، شهر و کشورتان باشید.»

تمرین‌کنندگان بنرهایی با عبارت «حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری» در دست داشتند. (Minghui.org)

یولیان، وکیل، راهپیمایی را تماشا کرد. (Minghui.org)

یولیان، وکیلی اهل جمهوری چک، همراه همسر و دخترش در راه بازدید از قلعه پراگ بود. او گفت: «این راهپیمایی فوق‌العاده است و ما واقعاً از موسیقی لذت بردیم. خیلی ممنون که امروز را برایمان چنین روز خاصی کردید.»

«شما از اصول حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری پیروی می‌کنید. ما هم باید مهربان و بردبار باشیم.»

«می‌خواهم فالون دافا را یاد بگیرم»

نمایش تمرین‌ها تماشاگران بسیاری را جذب کرد. (Minghui.org)

روکو مالدین، تکنسین بالگرد اهل ایتالیا، پیش از راهپیمایی، نمایش تمرین‌های تمرین‌کنندگان را تماشا کرد و گفت: «این ارزش‌ها بسیار مهم‌ هستند.» او با فکرکردن به زندگی خودش افزود: «هر روز برای کار عجله دارم، باید به قطار برسم، از جایی به جای دیگر بروم و با مشتریان دیدار کنم، چون شغلم مستلزم سفرهای مکرر است. برای همین، گاهی احساس می‌کنم شاید لازم باشد استراحت کوتاهی داشته باشم و خودم را پیدا کنم.» او گفت به تمرین فالون دافا علاقه‌مند است.

آگاهی از آزار و شکنجه و امضای دادخواست

تمرین‌کنندگان بنرهایی حاوی اطلاعات درباره آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ را در دست داشتند. (Minghui.org)

بخش‌هایی از راهپیمایی، به آگاه‌کردن مردم از آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ و برداشت اجباری اعضای بدن با مجوز حکومت اختصاص داشت. گروهی از تمرین‌کنندگان سفیدپوش، تصاویر افرادی را در دست داشتند که براثر این آزار و شکنجه جان باخته‌اند.

ماسولین مئی گفت: «این راهپیمایی کار خوبی است، چون مردم را از این وضعیت آگاه می‌کند. کاملاً از آن حمایت می‌کنم. چطور ممکن است چنین آزار و شکنجه‌ای رخ دهد؟ اصلاً چه کسی روی زمین اجازه داده چنین اتفاقی بیفتد؟ باورکردنی نیست. چطور هنوز هم چنین چیزهایی رخ می‌دهد؟»

او در ادامه گفت: «احساسی بسیار شدید و درعین‌حال عمیقاً اندوه‌بار است، چون هیچ انسانی نباید چنین چیزی را تجربه کند. بسیار بی‌رحمانه است.»

مردم دادخواستی را برای پایان‌دادن به آزار و شکنجه امضا کردند. (Minghui.org)

بسیاری از مردم، پس از آگاهی از آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ، دادخواست را امضا کردند. چه پیش از آغاز راهپیمایی در قلعه پراگ، چه در طول مسیر و چه در میدان شهر قدیمی، مقصد نهایی راهپیمایی، مردم می‌ایستادند، درباره این موضوع اطلاعات می‌گرفتند و دادخواست را امضا می‌کردند.

سونالی تومار و شوهرش، دیگ‌ویجی سینگ تومار، هردو پژوهشگرند و به‌ترتیب با آکادمی علوم چک و دانشگاه چارلز همکاری دارند. نمایش تمرین‌ها در میدان شهر قدیمی، توجهشان را جلب کرد. سونالی پس از شنیدن درباره برداشت اجباری اعضای بدن به‌دست ح.ک.چ گفت: «واقعاً برایم سخت است که بپذیرم چنین چیزی در جهان امروز رخ می‌دهد. واقعاً دلخراش است. دادخواست را امضا کردم، چون امیدوارم چنین چیزهایی متوقف شود.»

شوهرش نیز دادخواست را امضا کرد و گفت: «ما با همه کارهایی که دولت چین در آزار و شکنجه مردم بی‌گناه انجام داده مخالفیم. من این کارها را به‌شدت محکوم می‌کنم.»

آن‌ها ابراز امیدواری کردند که این امضاها کمک کند تا «همه مردم چین از حق زندگی برخوردار شوند.»

او گفت: «مردم باید از حق اولیه زندگی در این جهان و زیستن مطابق خواست خود برخوردار باشند، به‌ویژه در چین، باید آزادی بیشتری داشته باشند.»

ماسولین مئی پس از امضای دادخواست گفت: «احساس می‌کنیم حالا می‌توانیم برای جهان و چین کار بهتری انجام دهیم. معتقدیم همه باید درباره این موضوع جدی فکر کنند.»

تشویق تمرین‌کنندگان

تایم، که در دوره‌های فناوری اطلاعات شرکت می‌کند، گفت دومین بار است که این راهپیمایی را می‌بیند. او گفت: «احساس می‌کنم انرژی خوبی اینجاست. این برنامه‌ها انرژی بد را از بین می‌برند. حالم بهتر می‌شود و حتی دلم می‌خواهد به آن‌ها بپیوندم.»

او پس از آگاهی از آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ گفت: «باید از تمرین‌کنندگان، هر جا که هستند، حمایت کنیم.»

او تمرین‌کنندگان را تشویق کرد و گفت: «باید ادامه دهند، هرچند در چین کار سختی است. باید به راهشان ادامه دهند.»

تایم ابراز امیدواری کرد که برنامه‌های مشابهی برگزار شود. ماسولین مئی نیز با او هم‌نظر بود و گفت: «شما [تمرین‌کنندگان] باید همه را از آزار و شکنجه در چین آگاه کنید.»

توماش بارتوش گفت: «می‌توانند جلو دیده‌شدن این موضوع را در شبکه‌های اجتماعی بگیرند، اما نمی‌توانند مانع شوند که مردم آن را در دنیای واقعی، با چشم خود ببینند.»

«این راهپیمایی‌ای بزرگ و چشمگیر بود. همه تماشا می‌کردند و عکس و فیلم می‌گرفتند، من هم همین‌طور.»

ماسولین پیش از رفتن، با خوشحالی گفت فیلمی را که آن روز گرفته بود در صفحه‌اش در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک خواهد گذاشت.