(Minghui.org) آقای لان ونبین، مدیر اجرایی بازنشسته یک شرکت مشاوره در شهر ووهان، استان هوبی در آوریل ۲۰۲۴ به دلیل تمرین فالون گونگ بازداشت شد. پس از آزادی با قرار وثیقه، به دلیل آزار و اذیت مکرر پلیس در ترس و وحشت زندگی میکرد. وضعیت سلامتی او به سرعت رو به وخامت گذاشت و در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۵ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
با وجود ضعف و ناتوانی خانم ژائو ونشیو، اهل شهرستان لو، استان سیچوان، زندان زنان چنگدو همچنان او را در ۷ مه ۲۰۱۹ برای گذراندن دوره ۷.۵ ساله حبس به دلیل ایمانش به فالون گونگ پذیرفت و پس از معاینه فیزیکی ادعا کرد که او هیچ بیماری ندارد». او حدود مارس ۲۰۲۵ در 83 سالگی در زندان درگذشت.
خانم لیو بینگهوان، زنی که از نظر روانی سالم بود، دو روز در دو بیمارستان روانی مختلف در شهر چینگیوان، استان گوانگدونگ، نگهداری شد و به او آرامبخش و داروهای ناشناخته تزریق شد. پس از آزادی، سلامتیاش رو به وخامت گذاشت، حافظهاش گاهبهگاه دچار مشکل میشد و در نهایت توانایی مراقبت از خود را از دست داد. او در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵، در سن ۳۸ سالگی درگذشت و همسر تازه ازدواج کردهاش از او به یادگار مانده است.
خانم ژانگ فنگشیان زمانی که در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ برای احیا به بیمارستان منتقل شد، قلبش از تپش ایستاده بود. این بانوی ۸۰ ساله ساکن شهر چنگدو، استان سیچوان، تنها ۱۹ روز پس از دستگیری به دلیل ایمانش به فالون گونگ درگذشت.چهار مورد فوق در بین ۱۲۴ مورد مرگ گزارششدۀ جدید تمرینکنندگان فالون گونگ در سال ۲۰۲۵ است. سال 2025 بیست و ششمین سالگرد دستور حزب کمونیست چین برای ریشهکن کردن فالون گونگ در سال ۱۹۹۹ است. برخی از تمرینکنندگان در بازداشت تا سرحد مرگ شکنجه شدند، در حالی که برخی دیگر اندکی پس از پایان دورههای غیرقانونی زندان درگذشتند. با این حال، برخی دیگر تسلیم بازداشت طولانیمدت و آزار و اذیت شدند و هفتهها یا ماهها پس از آخرین مورد آزار و اذیت درگذشتند.
بخش اول - مروری بر موارد مرگ گزارششده جدید
۱۲۴ مورد مرگ که به تازگی تأیید شده است شامل چهار مورد در سال ۲۰۲۲، شش مورد در سال ۲۰۲۳، ۳۳ مورد در سال ۲۰۲۴، ۶۲ مورد در سال ۲۰۲۵، و ۱۹ مورد در سالهای نامعلوم است. به دلیل سانسور شدید اطلاعات توسط رژیم کمونیستی، آزار و شکنجه همیشه نمیتواند به موقع گزارش شود و آمار واقعی مرگ و میر احتمالاً بسیار بیشتر است.
۱۲۴ تمرینکننده فوتشده، که ۸۵ نفر از آنها زن بودند، ساکن ۲۴ استان و شهر مختلف بودند. در استان هیلونگجیانگ بیشترین تعداد مرگ و میر ( ۱۸ مورد) گزارش شده است و پس از آن جیلین (۱۵ مورد)، هبی (۱۴ مورد)، لیائونینگ (۱۳ مورد) و شاندونگ (۱۱ مورد) قرار داشتند. ۱۹ منطقه باقیمانده هر کدام بین یک تا هشت مورد مرگ و میر داشتند.
از ۱۲۰ تمرینکنندهای که سن آنها در زمان مرگشان مشخص بود، ۹۸ نفر ۶۰ سال به بالا بودند، که در این میان ۳۱ نفر در دهۀ ۶۰ زندگی، ۴۰ نفر در دهه ۷۰ زندگی، ۲۴ نفر در دهه ۸۰ زندگی و ۳ نفر در دهه ۹۰ زندگی بودند. آنها از اقشار مختلف جامعه بودند، از جمله معلمان بازنشسته، کارمندان دادگاه، کارمندان بانک، مهندسان بازنشسته، حسابداران، پزشکان و کشاورزان.
۲۲ تمرینکننده مشخصاً در حین بازداشت فوت کردند. این شامل دو نفر میشود که در بیمارستانهای روانی، چهار نفر در بازداشتگاهها و ۱۶ نفر در زندانها فوت کردند. هفت تمرینکننده دیگر روزها یا ماهها پس از آزادی از زندان درگذشتند.
۱.۱ مرگ در بازداشتدرگذشت مرد ۵۳ساله اهل هیلونگجیانگ در سال ۲۰۲۳، درحالیکه محکومیت حبس 12سالهاش بهدلیل تمرین فالون گونگ را میگذراند
آقای لی چانگآن، اهل شهرستان فانگژنگ، استان هیلونگجیانگ، در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳، در حالی که به دلیل تمرین فالون گونگ به ۱۲ سال حبس محکوم شده بود، در بیمارستان درگذشت. او ۵۳ سال داشت.
آقای لی، راننده کامیون، پس از آنکه حزب کمونیست چین در ژوئیه ۱۹۹۹ دستور آزار و شکنجۀ فالون گونگ را صادر کرد، بارها به دلیل ایمانش هدف آزار و اذیت قرار گرفت. پس از آخرین دستگیریاش در ۲۱ مه ۲۰۱۵، در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ به ۱۲ سال حبس محکوم شد و در زندان هولان زندانی شد.
در ۲۳ مه ۲۰۱۶ از آنجا که آقای لی از پوشیدن لباس زندان یا پاسخ دادن به حضور و غیاب خودداری کرد، مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به مدت ۱۳ روز در سلول انفرادی حبس شد. هر روز فقط یک نان بخارپز به او داده میشد و مورد آزار و اذیت مداوم قرار میگرفت.
نگهبانان در ژوئیه ۲۰۱۸ دوباره آقای لی را کتک زدند زیرا او از پوشیدن لباس فرم زندانیان خودداری کرد. آنها او را در سلول انفرادی قرار دادند و فقط زمانی اجازه خروج از سلول را به او دادند که در اثر اعتصاب غذا به شدت بیمار شده بود.
در طول سال بعد، نگهبان پنج بار دیگر آقای لی را به دلیل امتناع از پوشیدن لباس زندان یا انجام کار سخت، به سلول انفرادی انداخت. یک بار یک نگهبان چنان شدید او را مورد ضرب و شتم قرار داد که صورتش غرق در خون شد. نگهبانان همچنین زندانیان را تحریک کردند تا او را کتک بزنند که منجر به شکسته شدن یکی از دندانهایش شد. نگهبانان هیچ کاری برای تنبیه زندانیان انجام ندادند، و سپس زندانیان آقای لی را وحشیانهتر کتک زدند.
در پایان سال ۲۰۲۲، زندان سازماندهی مجدد شد و آقای لی تحت مدیریت یک تیم «ضد شورش» تازهتشکیلشده قرار گرفت. او از پیروی از دستورات تیم جدید خودداری کرد و بارها در سلول انفرادی حبس شد. آقای لی در اعتراض دست به اعتصاب غذا زد و بارها تحت خوراندن اجباری قرار گرفت.در نتیجۀ خوراندن اجباری و سوءرفتار طولانیمدت، حال عمومی آقای لی رو به وخامت گذاشت. در حدود نوامبر ۲۰۲۲، او دچار تورم عمومی، تجمع مایع در شکم و سیروز کبدی شد. زندان به جای اینکه عاملان آزار و اذیت او را مسئول بداند، ۵۰ هزار یوان از خانوادهاش اخاذی کرد تا «هزینههای پزشکی» او را تأمین کند.
سپس آقای لی به کما رفت و به بیمارستان منتقل شد. او یک هفته بعد، در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳، در بیمارستان درگذشت.
آقای ژائو جییوان، اهل شهر شنیانگ، استان لیائونینگ، در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵، در حالی که دوره محکومیت ۷.۵ ساله خود را میگذراند، در زندان شهر جینژو درگذشت. او ۷۱ سال داشت.
آقای ژائو، کارمند سابق شرکت ساختمانی چهارم شهر شنیانگ، حدود اکتبر ۲۰۱۹ به ۷.۵ سال حبس محکوم شد. پس از پذیرش در زندان شهر جینژو، نگهبانان به دلیل امتناع او از انکار فالون گونگ، از ملاقات با خانوادهاش خودداری کردند. او به دلیل سوءرفتارها دچار بیماریهای جسمی زیادی شد و حدود دسامبر ۲۰۲۲ در وضعیت بحرانی قرار گرفت. او در اوایل سال ۲۰۲۵ دو حمله قلبی داشت و در آستانه مرگ بود. آقای ژائو در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ در زندان درگذشت.
خانوادهاش هنگام معاینه جسد آقای ژائو، از دیدن اینکه او چقدر لاغر و نحیف شده بود، دلشکسته شدند. آنها همچنین متوجه جای زخمهایی روی مچ پای او شدند که ناشی از زنجیر و پابند بود و چندین کبودی روی ران او دیده میشد؛ یکی از سوراخهای بینیاش بزرگتر از دیگری بود که احتمالاً به دلیل قرار دادن لوله تغذیه بود.
خانم لی چیائولیان، اهل شهر بایین، استان گانسو، در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵، در حالی که به دلیل ایمانش به ۳.۵ سال زندان محکوم شده بود، در سن ۷۰ سالگی درگذشت.خانم لی در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ دستگیر و حدود سپتامبر ۲۰۲۳ محکوم شد. او به زندان زنان استان گانسو منتقل شد، جایی که قبلاً دو دوره حبس در مجموع ۱۱ سال را گذرانده بود. نگهبانان او را تحت انواع سوءرفتارها، از جمله نظارت شبانهروزی و شوک الکتریکی قرار دادند.
خانم لی از اواسط آوریل ۲۰۲۵ شروع به استفراغ خون کرد و خیلی زود سرطان ریه در مراحل پیشرفته که به ستون فقراتش گسترش یافته بود، در او تشخیص داده شد. خانوادهاش درخواست آزادی به قید ضمانت پزشکی دادند، اما به این دلیل که خانم لی از انکار فالون گونگ خودداری کرد، درخواستشان رد شد. خانم لی به کما رفت و بستری شد. فقط به شوهر و دخترش اجازه ملاقات با او داده شد. مقامات همچنین خانوادهاش را از صحبت با پزشک معالج منع کردند و از صدور اطلاعیه وضعیت بحرانی او، سندی که برای درخواست آزادی مشروط پزشکی او ضروری است، خودداری کردند. او مدت کوتاهی پس از آن درگذشت.
خانم چن یان، اهل شهر بنشی، استان لیائونینگ، در ۸ نوامبر ۲۰۲۵، سه روز پس از بستری شدن در زندان زنان استان لیائونینگ برای گذراندن دوره محکومیت پنج ساله، در سن ۴۵ سالگی درگذشت.
والدین خانم چن اشاره کردند که چشمان و دهانش باز و موهایش ژولیده بود. وقتی پزشک قانونی او را برگرداند، مایع سیاه و چسبناکی از دهانش بیرون ریخت. از آنجایی که گزارش کالبدشکافی به والدین خانم چن داده نشده بود، از امضای رضایتنامه برای سوزاندن جسد او خودداری کردند. چندین نگهبان زندان اصرار داشتند که این زوج مسن یک «نشان قدردانی» برای «تشکر» از زندان به خاطر بردن دخترشان به بیمارستان برای درمان «نارسایی قلبی» ارسال کنند. اما پزشک بیمارستان فاش کرد که وقتی او را به آنجا آوردند، هیچ نشانهای از حیات در او دیده نمیشد.
خانم چن در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۴، پس از اینکه بهخاطر توزیع مطالب فالون گونگ گزارش شد، دستگیر شد. به دلیل ضرب و شتم شدید در بازداشتگاه شهر بنشی، او دچار درد قفسه سینه، سردرد و حالت تهوع شد و استفراغ میکرد. زندانیان همچنین از پشت به پشت سرش ضربه زدند و به چشم راستش مشت زدند که باعث افتادن عینکش شد.خانم چن از ناحیه آن چشم دچار کاهش بینایی شد و صورتش ورم کرد. او دچار مشکلات حافظه و میگرن و سرگیجه بدتر شد. بارها غش کرد. خوابآلود شد و آب دهانش راه افتاد. همچنین تپش قلب داشت، احساس ضعف میکرد، اشتهایش را از دست داده و لاغر شده بود. نگهبان به جای تنبیه زندانیانی که او را کتک میزدند، خانم چن را مجبور کرد روی یک تخت خالی بخوابد.
خانم چن در ۱۵ مه ۲۰۲۵ توسط دادگاه منطقه شیهو محاکمه و در ۲۶ ژوئن به پنج سال حبس و پرداخت ۵۰۰۰ یوان جریمه محکوم شد. وقتی والدینش در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ به ملاقات او در بازداشتگاه رفتند، او را به دلیل ناتوانی در راه رفتن با ویلچر بیرون بردند. او روحیه ضعیفی داشت و موهایش ژولیده بود. او به طور غیرقابل کنترلی تکان میخورد. یکی از نگهبانان گفت که او تحت معاینه پزشکی قرار گرفته و بیمار نیست.
در ۲۴ اکتبر خانم چن آخرین ملاقات خود را با والدینش داشت. دو نگهبان زن او را از روی ویلچر به صندلی منتقل کردند. موهایش هنوز بههمریخته بود زیرا مدت زیادی شامپو نزده بود. او قادر به مراقبت از خودش نبود و هیچ کس به او کمک نمیکرد. او گفت که بسیار ضعیف است و برای استفاده از دستشویی مجبور است به دیوار تکیه دهد. برای رفت و آمد مجبور بود سینه خیز برود. او شک داشت که آیا زنده به خانه باز خواهد گشت یا خیر.
خانم چن در ۵ نوامبر به زندان زنان استان لیائونینگ منتقل شد و سه روز بعد در آنجا درگذشت.
مرگ بانوی اهل هیلونگجیانگ در بازداشت، فقط هفت روز پس از آخرین دستگیری بهدلیل تمرین فالون گونگ
خانم ژانگ فنگشیا، اهل شهر داچینگ، استان هیلونگجیانگ، هفت روز پس از دستگیری به دلیل ایمانش به فالون گونگ، در بازداشت درگذشت. او ۵۲ سال داشت.
خانم ژانگ فنگشیا
به محض اینکه خانم ژانگ و همسرش در ۱۱ اوت ۲۰۲۵ به خانه بازگشتند، برق آنها قطع شد (خانواده بعداً فهمیدند که این یک تله پلیس بوده است). مدت کوتاهی پس از آن، شخصی با شوهر خانم ژانگ تماس گرفت و گفت که با ماشینش تصادف کوچکی است. وقتی شوهر خانم ژانگ برای بررسی ماشینش به طبقه پایین رفت، پلیس وارد شد و خانم ژانگ را با خود برد. او عصر همان روز در بازداشتگاه شماره ۲ شهر داچینگ پذیرش شد.
هفت روز بعد، در ۱۷ اوت، خانواده خانم ژانگ تماسی از مدیر بازداشتگاه دریافت کردند و از آنها خواسته شد که فوراً به اورژانس بیمارستان مراجعه کنند، در غیر این صورت ممکن است دیگر خانم ژانگ را نبینند.
خانواده با عجله به بیمارستان رفتند و دیدند که خانم ژانگ چندین لوله به او وصل شده و ماسک اکسیژن به صورت دارد. پزشک گفت که او دچار پارگی آنوریسم مغزی شده و بیش از ۲۰۰ سیسی خون از دست داده است. پزشک اضافه کرد که آنها نمیتوانند برای نجات او کرانیوتومی یا کار دیگری انجام دهند. خانواده موافقت کردند که او را به بخش مراقبتهای ویژه ببرند و به دستگاه تنفس مصنوعی وصل کنند.
بیش از ۲۰ مأمور از کلانتری محلی و بازداشتگاه در بیمارستان حضور داشتند. هو، مدیر بازداشتگاه، به خانواده دستور داد تا فرمی را امضا کنند تا او را تحت آزادی مشروط قرار دهند. پس از اینکه خانواده مجبور به امضای فرم شدند، پلیس از آنها خواست فرم دیگری را امضا کنند و گفتند که او قبلاً آزاد شده است. خانواده این بار از انجام این کار خودداری کردند. آنها از پلیس پرسیدند: «این چه آزادی است؟ شما او را در بخش مراقبتهای ویژه رها میکنید؟»
پلیس و مأموران بازداشتگاه بدون اینکه خانواده را برای امضای فرم آزادی تحت فشار بیشتری قرار دهند، آنجا را ترک کردند. خانواده مجبور شدند هزینههای درمان اورژانسی و بخش مراقبتهای ویژه خانم ژانگ را بپردازند. خانم ژانگ مدت کوتاهی پس از آن درگذشت و جسدش سه روز بعد سوزانده شد.
خانواده با پلیس تماس گرفتند و خواستار توضیح در مورد دستگیری و مرگ او و همچنین غرامت برای ضرر و زیان خود شدند. پلیس از پذیرفتن هرگونه مسئولیتی خودداری کرد و گفت که او بر اثر یک بیماری حاد درگذشته است. از سوی دیگر، بازداشتگاه ادعا کرد که قبل از زندانی کردن خانم ژانگ، او را معاینه پزشکی کردهاند و او شرایط لازم را برآورده کرده است.
خانواده خانم ژانگ فیلم دوربین مداربسته از لحظات پایانی او در بازداشتگاه را دیدند. طبق فیلم گرفته شده حوالی ظهر، او بعد از ناهار چرت میزد، به پشت دراز کشیده بود و دستانش روی شکمش قرار داشت. کمی بعد از ساعت ۱۲ ظهر، ناگهان دستها و پاهایش را بلند کرد و آنها را در هوا معلق نگه داشت، در حالی که دستانش هنوز روی هم قرار داشتند. چند دقیقه بعد، پزشکی آمد و احیای قلبی ریوی (CPR) را روی او انجام داد. بیست دقیقه بعد، او را سوار آمبولانس کردند و به بیمارستان بردند. خانوادهاش گمان میکردند که نفس کشیدنش در بازداشتگاه متوقف شده بود، در غیر این صورت پزشک احیای قلبی ریوی را روی او انجام نمیداد.
۱.۲ مرگ در خانه
1. مرگ پس از آخرین دستگیری یا آزار و اذیت
خانم دو هونگفانگ، اهل شهر جیلین، استان جیلین، پس از گذراندن هشت سال حبس بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶، از کار افتاد. او به دلیل آزار و اذیت مداوم پلیس برای بهبودی تلاش میکرد. وضعیت او پس از آخرین آزار و اذیت در ژوئن ۲۰۲۵ به سرعت رو به وخامت گذاشت و یک ماه بعد در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۵ درگذشت.
خانم دو هونگفانگ در سالهای جوانی و سلامتیاش.
خانم دو هونگ فانگ پس از آزادی از زندان.
خانم دو هونگ فانگ در حال خوردن یک وعده غذایی.
خانم دو پس از محکومیت به هشت سال حبس در سال ۲۰۰۸، در زندان زنان استان جیلین به طرز وحشیانهای شکنجه شد. زمانی که در ۳ ژوئیه ۲۰۱۶ آزاد شد، در تمام بدنش هیچ حسی نداشت و از بیاختیاری ادرار رنج میبرد و مجبور بود پوشک بپوشد. او نمیتوانست صحبت کند و دائماً آب دهانش راه میافتاد و آنقدر ضعیف بود که حتی در گرمترین روزهای تابستان، زیر پتوی سنگین، میلرزید. برای هر وعده غذایی باید غذا به دهانش میگذاشتند که این کار مدت زیادی طول میکشید.
مقامات همچنین حقوق بازنشستگی او و شوهرش را قطع کردند. علاوه بر این، بیش از ۱۰۰۰۰۰ یوان از خانه این زوج در جریان دستگیریشان در سال ۲۰۰۷ مصادره شد که وضعیت مالی آنها را بدتر کرد.
پلیس و کمیته خیابانی از ماه مه 2020 بارها این زوج را مورد آزار و اذیت قرار داد. آنها چاره دیگری جز زندگی دور از خانه نداشتند. پلیس در عوض خواهر خانم دو را مورد آزار و اذیت قرار داد.
در ژوئن ۲۰۲۵، کمیته خیابانی، دبیر کمیته امور سیاسی و حقوقی را فرستاد تا به زور وارد آپارتمان اجارهای خانم دو شوند. آنها تلاش کردند او و همسرش را مجبور به ترک فالون گونگ کنند. این زوج از این کار امتناع کردند، اما آزار و اذیت باعث شد که حال خانم دو ناگهان رو به وخامت بگذارد. او دیگر نمیتوانست چیزی بخورد یا بیاشامد. چند روز بعد، او در وضعیت بحرانی قرار گرفت و به سرعت به بیمارستان منتقل شد.
پس از چند روز درمان، خانم دو به دلیل لاعلاج بودن بیماریاش مرخص شد. او در روزهای پایانی عمرش به تغذیه از طریق لوله متکی بود و در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۵ درگذشت.
خانم جی ویرونگ برای جلوگیری از آزار و اذیت پلیس به دلیل ایمانش به فالون گونگ، در خانهای خالی و بدون هیچ گونه وسیله گرمایشی یا سایر لوازم ضروری پنهان شد. او دچار تب شدید و مداوم شد و هفت روز بعد در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴ در سن ۶۰ سالگی درگذشت.
خانم جی، اهل شهر بایشان، استان جیلین، چند سال پیش به شهر لینیی، استان شاندونگ نقل مکان کرد. او بعداً به همراه دخترش در شهرستان فوسونگ، استان جیلین، ساکن شد.
خانم جی در اواخر سپتامبر ۲۰۲۱ به دلیل توزیع مطالب فالون گونگ دستگیر شد. او در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱ در دادگاه شهرستان جینگیو محاکمه و به ده ماه حبس و پرداخت ۲۰۰۰ یوان جریمه محکوم شد.
دادگاه در ابتدا به خانواده خانم جی گفت که اجازه میدهند دوران محکومیت او در بازداشتگاه تمام شود، اما درست پس از محکومیت، او را به زندان زنان استان جیلین بردند. تنها زمانی که زندان با خانوادهاش تماس گرفت و از آنها خواست که برای او پول نقد واریز کنند، خانوادۀ خانم جی از پذیرش مخفیانه او در زندان مطلع شدند.
پس از آزادی خانم جی، پلیس محلی مرتباً او را مورد آزار و اذیت قرار میداد. سپس او به منطقه شهری بایشان نقل مکان کرد.
در اواسط دسامبر ۲۰۲۴، چهار مأمور از لینیی برای آزار و اذیت خانم جی آمدند. وقتی او را پیدا نکردند، به جای آن دامادهایش را آزار و اذیت کردند و به مدت یک روز در خانۀ دامادش ماندند. خانم جی برای جلوگیری از درگیر شدن اعضای خانوادهاش، پنهان شد و در یک خانۀ خالی اقامت کرد. به دلیل هوای سرد و کمبود وسایل گرمایشی، بیمار شد. وقتی پس از رفتن پلیس لینیی به خانۀ دخترش بازگشت، خیلی زود تب کرد و هفت روز بعد در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴ درگذشت.
دختر خانم جی بعداً به یک تمرینکننده محلی گفت که وقتی مادرش مورد آزار و اذیت قرار گرفت، بسیار ترسیده بود و همچنین در مورد مرگ او احساس گناه و افسردگی میکرد.
مردی ۸۰ساله اهل لیائونینگ ۴۱ روز پس از آخرین دستگیری بهدلیل ایمانش درگذشت
آقای لیو شیانگژائو، اهل شهر لیوشون، استان لیائونینگ، در ۴ ژوئن ۲۰۲۵، کمی بیش از یک ماه پس از آخرین دستگیریاش به دلیل تمرین فالون گونگ، در حالی که بیش از ۸۰ سال داشت، درگذشت.
آقای لیو در ۲۴ آوریل ۲۰۲۵ در بازار کشاورزان، هنگام توزیع مطالب اطلاعرسانی درباره فالون گونگ دستگیر شد. در حالی که در یک اتاق تاریک در اداره پلیس حبس بود، مجبور شد مدت طولانی روی زمین سیمانی سرد بنشیند. او مدام میلرزید. پلیس قبل از آزادی او را مجبور به مصرف مقداری داروی ناشناخته کرد.
پلیس همچنین خانه آقای لیو را تفتیش کرد و عکسی از نشان فالون، نماد فالون گونگ، را با خود برد. آقای لیو و همسرش به اداره پلیس رفتند و خواستار بازگرداندن آن شدند، اما آنها را بیرون راندند.
از آن زمان حال آقای لیو رو به وخامت گذاشت و در ۴ ژوئن ۲۰۲۵ درگذشت.
1. مرگ پس از گذراندن دوران حبس
خانم یو فانگژوانگ، اهل شهر نانچانگ، استان جیانگشی، در ۹ فوریه ۲۰۲۵، تنها چند ماه پس از اتمام دوره حبس شش ماهه بهخاطر تمرین تمرین فالون گونگ، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
خانم یو ابتدا در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۰ بازداشت و چند ساعت بعد با قرار وثیقه آزاد شد. او در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۱ به شش ماه زندان محکوم شد. به دلیل سن بالا، دادگاه به او اجازه داد تا دوران محکومیت خود را در خارج از زندان سپری کند.
پلیس او را در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳ بازداشت و به زندان زنان استان جیانگشی منتقل کرد و به او دستور داد که حکم زندان را دوباره سپری کند. زندانیان موظف بودند که او را شبانهروزی تحت نظر داشته باشند. آنها یک بار او را به مدت سه روز با زنجیر بستند و بار دیگر، هنگام حمام کردن، آب جوش روی سرش ریختند. در آن زمان که ۹۱ سال داشت، نگهبانان او را مجبور میکردند روی طبقۀ بالای تخت دوطبقه بخوابد. او هر روز برای بالا و پایین رفتن تقلا میکرد. در زمان غذا خوردن غذای کافی برای خوردن وجود نداشت و اغلب چیزی برای خوردن نداشت.
پس از آزادی خانم یو در ۲۰ مه ۲۰۲۴، وضعیت سلامتیاش همچنان رو به وخامت بود. او اغلب بیهوش میشد و به تدریج توانایی تشخیص افراد، حتی پسر خودش را از دست داد. او همچنین درد گستردهای داشت. هنگام راه رفتن برای حفظ تعادل خود تلاش میکرد و به راحتی زمین میخورد. او صبح زود در ۹ فوریه ۲۰۲۵ درگذشت.
مهندس بازنشسته ۸۶ساله که قبل از ورود به زندان ازکارافتاده بود، دو ماه بعد درگذشت
اگرچه خانم ما جونتینگ، اهل شهر تایآن، استان شاندونگ، پس از محکومیت در ژوئن ۲۰۱۹ به دلیل تمرین فالون گونگ، اجازه یافت دوران محکومیت خود را در خانه بگذراند، اما مقامات او را در ۵ ژوئن ۲۰۲۵ دوباره به زندان بردند تا دوران محکومیت منقضی شدهاش را سپری کند. او که پیش از آخرین دستگیریاش ناتوان شده بود، بدون مراقبتهای مناسب در زندان، وضعیتش به سرعت رو به وخامت گذاشت. او دو ماه بعد، در ۷ اوت ۲۰۲۵، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
خانم ما، مهندس بازنشسته و استاد دانشگاه علوم و فناوری شاندونگ، پیش از این در ژوئن ۲۰۱۸ بازداشت و در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹ محکوم به حبس شده بود. به دلیل سن بالا، قاضی به او اجازه داد تا دوران محکومیت خود را در خانه سپری کند.
پلیس محلی در فوریه ۲۰۲۵ بهطور غیرمنتظرهای به خانه خانم ما آمد و گفت که مدت حبسی که او در خانه گذرانده، محاسبه نمیشود. به او دستور داده شد که مدت حبسش را دوباره بگذراند. او در آن زمان از قبل روی صندلی چرخدار مینشست و ناتوان و بیاختیار بود. تهدیدات پلیس وضعیت او را بدتر کرد و مجبور به بستری شدن در بیمارستان شد.
به محض اینکه وضعیت خانم ما تثبیت شد، پلیس او را در ۵ ژوئن ۲۰۲۵ به زندان زنان استان شاندونگ برد. او در زندان قادر به استفاده از توالت، دوش گرفتن یا شستن لباسهایش نبود. تنها در عرض دو ماه، به کما رفت و به قید وثیقه آزاد شد. خانوادهاش او را به سرعت به بیمارستان رساندند، اما او چند روز بعد درگذشت.
بانوی زندانی در شانگهای زمانی آزاد شد که سرطان در بدنش گسترش یافته بود و یک ماه بعد درگذشت
خانم وانگ کواندی، اهل شانگهای، در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۰ به دلیل توزیع مطالب اطلاعرسانی فالون گونگ دستگیر شد. او در تاریخی نامعلوم به ۴.۵ سال زندان محکوم شد. هنگامی که نگهبانان زندان زنان شانگهای او را مورد آزار و اذیت قرار دادند، او در اعتراض به این موضوع دست به اعتصاب غذا زد.
خانم وانگ بعداً به سرطان مبتلا شد اما هرگز تحت درمان قرار نگرفت. پس از گسترش سرطان به کبدش، مقامات زندان سرانجام حدود آوریل ۲۰۲۵، دو ماه قبل از پایان دوره محکومیتش، او را به قید وثیقه آزاد کردند. او یک ماه بعد در ماه مه ۲۰۲۵ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
درختشناس در جریان بازداشت غیرقانونی دچار اختلال روانی شد و چند ماه بعد درگذشت
آقای چن یادونگ، باغبانی در شهر هاربین، استان هیلونگجیانگ، در ۱۶ فوریه ۲۰۲۳، پس از آنکه به دلیل صحبت با مردم درباره فالون گونگ گزارش شد، دستگیر شد. خانوادهاش تا هفت ماه بعد هیچ اطلاعی از او نداشتند. در سپتامبر ۲۰۲۳، ناگهان تماسی دریافت کردند و به آنها دستور داده شد که برای بردن او به شهرستان بین بروند. آنها از دیدن مردی که زمانی سالم و باهوش بود و حالا به فردی ترسو و گیج تبدیل شده بود، شوکه شدند. او دائماً در ترس بود. چشمانش مات و مبهوت بود و بدنش مدام میلرزید.
آقای چن پس از بازگشت به خانه، دیگر کسی را نمیشناخت. به نظر میرسید از نور میترسد و اغلب در گوشهای میماند. گاهی اوقات لباس یا صندلی را برمیداشت و سپس فرار میکرد، در حالی که زیر لب زمزمه میکرد: «میخواهم به خانه بروم». او شش ماه بعد، در ۱ آوریل ۲۰۲۴، در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
۳) مرگ و میر ناشی از تزریق اجباری دارو در حین بازداشت
خانم هوانگ یوفنگ در طول دوران محکومیت دو سالهاش اجازه نداشت خودش آب بیاورد و بنوشد. او مجبور بود آبی را که نگهبان به او میداد بنوشد. او همیشه بعد از آن طعم تلخی در دهانش داشت و گمان میکرد که ممکن است آب با داروهای ناشناخته مخلوط شده باشد.
چند هفته قبل از آزادی برنامهریزیشده خانم هوانگ در ۷ اکتبر ۲۰۱۹، به مدت هفت روز به او داروهای مشکوک تزریق کردند که منجر به اختلال در توانایی ذهنی و همچنین مشکلات قلبی و کلیوی شد. سرش سنگین، دستانش دردناک و تمام بدنش ضعیف شد. به علت اعتراض شدید خانم هوانگ، پس از سه روز تزریقات را متوقف کردند.
خانم هوانگ هرگز از آسیبهای ناشی از تجویز اجباری دارو و سایر اشکال سوءرفتار که در دوران بازداشت متحمل شد، بهبود نیافت. او حدود سپتامبر ۲۰۲۴، هنگام مرگ ۶۶ سال داشت.
خانم هوانگ، صندوقدار بازنشسته شرکت خدمات کارگری خیابان سانشو در شهر ووهان، استان هوبی، در ۸ اکتبر ۲۰۱۷، پس از آنکه یک دانشآموز دبیرستانی او را به دلیل دادن نرمافزار فایروال برای دسترسی به اخبار بدون سانسور گزارش کرد، دستگیر شد. او بعداً به دو سال حبس محکوم شد و مدتی را در زندان زنان استان هوبی گذراند. علاوه بر تجویز اجباری دارو، او تحت شکنجه انجماد نیز قرار گرفت و مجبور شد به مدت ۱۵ روز متوالی، ۱۶ ساعت در روز بایستد.
خانم ژانگ آیرونگ پس از دستگیری در سال ۲۰۲۲، کاسهای از مایعی ناشناخته را نوشید که پلیس ادعا کرد آب شور بوده است. وضعیت سلامتی او رو به وخامت گذاشت و در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴ درگذشت.
خانم ژانگ، اهل شهر چانگی، استان شاندونگ، حدود ساعت ۵ صبح روز ۲۵ ژوئن ۲۰۲۲ در خانهاش دستگیر شد. پلیس خانهاش را تفتیش کرد و بدون اینکه به او اجازه تعویض لباس بدهد، او را به اداره پلیس برد. پس از اینکه بازداشتگاه به دلیل بیماری از پذیرشش خودداری کرد، بعدازظهر آزاد شد. او به مدت سه روز سرگیجه داشت و روحیهاش ضعیف بود.
بازوهای خانم ژانگ به دلیل خشونت پلیس هنگام دستگیریاش کبود شده بود.
چند روز بعد، پلیس دوباره خانم ژانگ را دستگیر کرد و او را به بازداشتگاه شهر چانگی برد. مأموری به او کاسهای مایع داد و گفت که این آب شور است تا به جبران مایعات از دست رفتهاش کمک کند. او زیاد به آن فکر نکرد و آن را نوشید. مزه شوری داشت. پلیس دستور داد کاسه دیگری بنوشد، اما او امتناع کرد.
خانم ژانگ پس از ده روز آزاد شد. پس از بازگشت به خانه، نمیتوانست هیچ غذایی را در معدهاش نگه دارد و هر چه میخورد بالا میآورد. در عرض دو ماه تقریباً ۴۴ پوند (۲۰ کیلوگرم) وزن کم کرد. به شدت احساس ضعف میکرد و پس از چند قدم راه رفتن، خسته میشد. در طول این مدت، پلیس بارها به خانهاش آمد و پرسید که آیا علائم بیماری دارد یا خیر. خانوادهاش آنها را از خانه بیرون راندند.
در اواخر سال ۲۰۲۲، خانم ژانگ شروع به نوشیدن شیر به عنوان غذای اصلی خود کرد. پس از مدتی، او توانست غذا بخورد، اما سپس دچار سرگیجه و بیحسی شدید در پاهایش شد. یکی از پاهایش نیز به شدت متورم شد. او در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴ درگذشت.
مردی در یوننان، پس از یک ماه تزریق اجباری دارو در زندان، در سال ۲۰۲۳، در ۵۰سالگی درگذشت
آقای ما گوژونگ، کشاورزی در شهر منگزی، استان یوننان، در ۳ ژوئیه ۲۰۱۰ توسط بیش از ۵۰ مأمور پلیس در خانهاش دستگیر شد. او به چهار سال زندان محکوم و به زندان شماره یک استان یوننان منتقل شد. از آنجا که از انکار فالون گونگ خودداری کرد، مورد انواع آزار و اذیت، از جمله ضرب و شتم، پوشیدن جلیقههای تنگ، اسپری فلفل، دستبند و پابند، حبس در قفس فلزی، خوراندن اجباری و تزریق داروهای نامعلوم قرار گرفت.
یک بار به مدت یک ماه کامل به آقای ما داروهای ناشناخته تزریق شد و در نتیجه دچار سردردهای مقطعی شد. یکی از زندانیانی که برای نظارت بر او تعیین شده بود، با او همدردی کرد. یک روز که هیچ زندانی دیگری در آنجا نبود، آن زندانی ظرف سروم را خالی کرد. سردرد آقای ما تا آخر آن روز از بین رفت.
آقای ما در اوت ۲۰۱۳ پیش از موعد مقرر آزاد شد. او خیلی زود دچار ورم کل بدن و علائم سکته مغزی شد که باعث شد نتواند کار کند. مأموران اداره ۶۱۰ و پلیس همچنان او را در خانه آزار و اذیت میکردند. ورم او در اکتبر ۲۰۲۳ آنقدر شدید شد که وزنش به ۲۱۸ پوند رسید. اما مدت کوتاهی پس از آن، او فقط پوست و استخوان بود درحالی که پوستش چروکیده شده بود. آقای ما در ۲ دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۵۰ سالگی درگذشت.
مرگ بانوی ۷۴ساله دو سال پس از آزادی از زندان که درآنجا متحمل شکنجه و مصرف اجباری دارو شده بود
خانم وانگ یولینگ، ساکن شهر زیبو، استان شاندونگ، در ۷ اکتبر ۲۰۲۴، کمتر از دو سال پس از اتمام دوره حبسش، درگذشت. به دلیل شکنجههای جسمی و تجویز اجباری دارو که در زندان متحمل شده بود، برای بهبودی تلاش میکرد و قبل از مرگ درد شدیدی داشت. او ۷۴ ساله بود.
خانم وانگ پس از آخرین دستگیریاش در ژوئیه ۲۰۲۲ به ۱.۵ سال زندان محکوم شد. از آنجا که او از انکار فالون گونگ خودداری کرد، به مدت پنج ماه در زندان زنان استان شاندونگ در سلول انفرادی نگهداری شد. چهار زندانی به نوبت و شبانهروزی او را تحت نظر داشتند. آنها همچنین به او دستور دادند که هر روز مقالاتی در انکار فالون گونگ بنویسد. وقتی او از این کار امتناع کرد، دستش را گرفتند و مجبور به نوشتن کردند.
نگهبانان همچنین خانم وانگ را مجبور میکردند که سه بار در روز داروهای نامعلومی مصرف کند. اگر او اطاعت نمیکرد، زندانیان او را به زور غذا میدادند. زندانیان با تحریک نگهبانان، او را به دلخواه کتک میزدند و مورد آزار و اذیت کلامی قرار میدادند. او اغلب مجبور میشد ساعتها بیحرکت روی یک چهارپایه کوچک بنشیند و اجازه استفاده از توالت را نداشت.
خانم وانگ پس از آزادی در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۳، بسیار ضعیف شده بود و با عوارض شدید ناشی از تزریق دارو در زندان دست و پنجه نرم میکرد. این درد و رنج اغلب شبها بدتر میشد و گاهی اوقات باعث میشد از درد فریاد بزند.
خانم وانگ در ۳۱ اوت ۲۰۲۴ ناگهان از حال رفت و برای درمان اورژانسی به بیمارستان منتقل شد. پزشک گفت که او دچار نارسایی چند عضو بدن شده است. او دو ماه بعد در ۷ اکتبر ۲۰۲۴ درگذشت.
۴) مرگ پس از آزار و اذیت طولانی مدت
درگذشت مردی اهل لیائونینگ پس از ۲۲ سال زندگی دور از خانه برای اجتناب از آزار بهدلیل ایمانش
آقای وانگ ژانهای در ۱۶ فوریه ۲۰۰۲، پس از آنکه به همراه شش تمرینکننده دیگر در شهر آنشان، استان لیائونینگ، سیگنال تلویزیون را برای پخش ویدیوهایی که تبلیغات افتراآمیز حزب کمونیست چین درباره فالون گونگ را بیاعتبار میکرد، قطع کردند، موفق به فرار از دستگیری شد. برای جلوگیری از دستگیری، او از آن زمان مجبور شد دور از خانه زندگی کند. این سختیها بر سلامتی او تأثیر گذاشت و در ۱۰ مه ۲۰۲۴، پس از ۲۲ سال آوارگی، در سن ۶۷ سالگی درگذشت.
آقای وانگ ژانهای
در حالی که آقای وانگ فراری بود، پلیس اغلب مخفیانه وارد خانهاش میشد و دستگاههای شنود نصب میکرد تا مکالمات خانوادهاش را زیر نظر بگیرد. چندین نفر از بستگانش نیز مورد آزار و اذیت یا بازداشت قرار گرفتند. یارانه ماهانه ۲۹۶ یوانی خانوادههای کمدرآمد که به همسرش که تازه از کار اخراج شده بود، پرداخت میشد، تنها پس از دو ماه قطع شد و او و فرزندش که به مدرسه میرفت را در مشکلات مالی عظیمی قرار داد. پلیس همچنین سعی کرد تا به دوستان آنها رشوه دهد تا سعی کنند بفهمند آقای وانگ کجاست. در تعطیلات مهم، پلیس بیرون خانه والدینش منتظر میماند تا مراقب او باشد. همه اعضای خانوادهاش تحت فشار روانی شدیدی بودند.
آقای وانگ در شکایت کیفری خود که در سال ۲۰۱۵ علیه جیانگ زمین، رئیس سابق حزب کمونیست که دستور آزار و اذیت را صادر کرده بود، ثبت کرد، چنین نوشته بود: «من نمیتوانستم شغلی پیدا کنم و نمیتوانستم زیاد بیرون بروم. همچنین از اینکه نمیتوانستم از والدین مسن خود مراقبت کنم یا به وظایفم به عنوان یک پدر عمل کنم، ناراحت بودم. فشاری که من متحمل میشوم، چه جسمی، چه عاطفی یا مالی، برای اکثر مردم غیرقابل تصور است. در تمام این سالها، نه تنها من، بلکه بسیاری از تمرینکنندگان فالون گونگ چنین آزار و اذیت وحشیانهای را متحمل شدهاند، جدایی از خانوادههایشان را تحمل کردهاند یا حتی تا سر حد مرگ مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند.»
خانم ژائو جیان هشت سال آخر عمرش را در آوارگی گذراند تا از دستگیری به دلیل ایمانش به فالون گونگ جلوگیری کند. این زن اهل شهر چانگچون، استان جیلین، پس از تحمل ۲۶ سال رنج و عذاب از سوی ح.ک.چ، در ۱ دسامبر ۲۰۲۵ در سن ۵۸ سالگی درگذشت.
خانم ژائو در سپتامبر ۱۹۹۶، پس از اینکه دید شوهرش چگونه تغییر کرده و دیگر نمیخواهد از او طلاق بگیرد، تمرین فالون گونگ را شروع کرد. او هنگامی که حزب کمونیست چین در ژوئیه ۱۹۹۹ کمپین سراسری علیه فالون گونگ را آغاز کرد، محکم به ایمان خود پایبند ماند و بارها توسط مقامات هدف آزار و اذیت قرار گرفت.
در ۵ مارس ۲۰۰۲، گروهی از تمرینکنندگان فالون گونگ به هشت کانال تلویزیون کابلی در شهر چانگچون نفوذ کردند و موفق شدند به مدت ۵۰ دقیقه، برنامههایی را در افشای آزار و شکنجه پخش کردند. در پی آن، ظرف چند روز بیش از ۵۰۰۰ تمرینکننده در منطقه چانگچون دستگیر شدند. هفت نفر در بازداشت پلیس تا سرحد مرگ مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
خانم ژائو توسط مأموران اداره پلیس شهر چانگچون دستگیر شد. آنها سرش را با پارچهای پوشاندند و او را به زیرزمین هتلی بردند. هفت مأمور دستانش را از پشت پیچیدند و با طناب نایلونی، دستانش را به پاهایش که به عقب خم شده بودند، بستند. او را با طناب بلند کردند و به زمین انداختند. آنها این کار را بارها و بارها انجام دادند و اندامهایش بیحس شدند.
پلیس خانم ژائو را روی نیمکتی نشاند و پاهایش را به نیمکت بست. چهار مأمور با باتومهای الکتریکی به کف دستها، سینه، نوک سینهها و پاهایش شوک وارد کردند. جلوی بدنش علائم سوختگیهای متعددی ظاهر شد که سیاه شده بودند.
پلیس بعداً با یک کیسه پلاستیکی سیاه سرش را آنقدر محکم پوشاند که نزدیک بود خفه شود. آنها کیسه را برداشتند، اما پس از اینکه کمی حالش بهتر شد، دوباره آن را سر جایش گذاشتند. آنها همچنین سیگار روشن را نزدیک صورتش گذاشتند و دود آن را به صورتش فوت کردند که باعث آبریزش بینی و اشکآلود شدن چشمهایش شد.
پس از چهار روز قرار گرفتن روی نیمکت بدون اینکه بتواند بخوابد، خانم ژائو به بازداشتگاه شماره سه شهر چانگچون منتقل شد. در آن زمان، او دیگر قادر به انجام هیچ کاری نبود.
در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۲، خانم ژائو و ۱۴ تمرینکننده دیگر که در نفوذ به شبکه تلویزیون کابلی دولتی برای پخش حقایق مربوط به فالون گونگ دست داشتند، به احکام سنگین تا ۲۰ سال زندان محکوم شدند. خانم ژائو به ۱۵ سال زندان محکوم شد.
خانم ژائو در اکتبر ۲۰۰۲ در زندان زنان هیزوئیزی در چانگچون بستری شد. نگهبانان یک بار دست و پایش را به چهار ستون تخت بستند و او را تمام شب در هوا معلق نگه داشتند. درد غیرقابل تحمل بود و هر ثانیه برایش مثل زمانی بیانتها بود. دستها و پاهایش بنفش شده بود و ژاکت زمستانی و شلوار نخیاش از عرق خیس شده بود. موهایش نیز از عرق خیس شده بود. نگهبانان پس از اینکه او را روی تخت گذاشتند، او را در حالت عقاب باز بسته نگه داشتند. او به مدت دو ماه به تخت بسته شده بود و مجبور بود در تخت قضای حاجت کند.
پس از اینکه خانم ژائو در سال ۲۰۱۲ پیش از موعد آزاد شد، متوجه شد که مادرشوهرش از غم زندانی شدن او چنان سرگشته و حیران شده که به بیماری جدی مبتلا شده است. این بانوی مسن سه ماه پس از بازگشت خانم ژائو به خانه درگذشت.
خانم ژائو پس از بازداشت کوتاهی در ماه مه ۲۰۱۵ به دلیل طرح شکایت علیه جیانگ زمین، رهبر سابق حزب کمونیست چین، همچنان تحت نظارت و آزار و اذیت شدید قرار داشت. یک روز پلیس تلاش کرد او را در محل کار دستگیر کند ولی او فرار کرد. پس از آن، او شغل خود را در کارخانه ماشینآلات آزمایشی شماره ۲ شهر چانگچون ترک کرد و در سال ۲۰۱۷ مخفی شد.
طی هشت سال گذشته پلیس در تعقیب خانم ژائو بوده است. این آزار و شکنجه سرانجام در ۱ دسامبر ۲۰۲۵ منجر به مرگش شد.
آقای وانگ ژیون
آقای وانگ ژیون در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۵ در بیمارستان شیجیتان پکن وابسته به دانشگاه پزشکی پایتخت درگذشت. علت مرگ او «سکته مغزی» ذکر شده است، اما دخترش، خانم دانیل وانگ، که در ایالات متحده زندگی میکند، با توجه به سابقه حزب کمونیست چین در پنهان کردن حقایق، در این مورد تردید داشت.
دانیل فهمید که پلیس در زمان مرگ پدرش در بیمارستان حضور داشته و از همه چیز فیلمبرداری کرده است. روز بعد مأموران به خانه یکی از اقوامش رفتند تا بپرسند آیا پدرش وصیتنامهای دارد یا نه. آنها خانه آن خویشاوند را بازرسی کردند و مدارک ثبت احوال و سند خانه پدرش را پیدا کردند و قبل از رفتن از مدارک عکس گرفتند.
آقای وانگ، مهندس وزارت راه آهن، و قبلاً فرد رابط انجمن تحقیقات فالون گونگ بود. او یکی از معدود تمرینکنندگان فالون گونگ بود که در ۲۵ آوریل ۱۹۹۹، زمانی که حدود ۱۰ هزار تمرینکننده فالون گونگ در پکن جمع شده بودند تا درخواست آزادی گروهی از تمرینکنندگانی را که در نزدیکی تیانجین دستگیر شده بودند، مطرح کنند، با ژو رونگجی، نخستوزیر وقت، دیدار کرد.
آقای وانگ در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۹، یک روز قبل از اینکه ح.ک.چ رسماً کمپین سراسری علیه فالون گونگ را آغاز کند، دستگیر شد. او و دو نفر دیگر از افراد رابط انجمن سابق تحقیقات فالون گونگ، آقای لی چانگ و آقای جی لیوو، در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۹ محاکمه و به ترتیب به ۱۶، ۱۸ و ۱۲ سال زندان محکوم شدند.
آقای وانگ در دوران محکومیت خود در زندان چیانجین، به طرز وحشیانهای مورد ضرب و شتم قرار گرفت و تمام دندانهایش را از دست داد. یک بار به مدت هفت روز از خواب محروم شد. نگهبانان چهار گروه چهار نفره از زندانیان را مأمور کرده بودند تا به نوبت و به صورت شبانهروزی او را زیر نظر بگیرند. به محض اینکه چشمانش را میبست، او را کتک میزدند و یک بار استخوان ترقوهاش شکست.
اگرچه آقای وانگ یک سال زودتر در اکتبر ۲۰۱۴ آزاد شد، اما تحت نظارت شبانهروزی خانگی قرار گرفت. دانیل که در ۱۸ سالگی در دسامبر ۱۹۹۸ برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی به آمریکا رفته بود، در سال ۲۰۱۶ به همراه همسرش به پکن بازگشت و برای اولین بار پس از ۱۸ سال پدرش را دید. او به پدرش کمک کرد تا برای دیدار با او در آمریکا درخواست ویزا کند.
با این حال، آقای وانگ در ۶ اوت ۲۰۱۶ در گمرک متوقف شد. گذرنامهاش درجا ضبط و باطل شد. او در سالهای پایانی عمرش تحت نظر خانگی قرار داشت.
۵) آزار و اذیت مالی
پس از آنکه رژیم کمونیستی آزار و اذیت فالون گونگ را در ژوئیه ۱۹۹۹ آغاز کرد، آقای جی ژونگشیان، معلم سابق دبیرستان اول شهر بوتو در استان هبی، هدف آزار و اذیت قرار گرفت. اداره ۶۱۰ شهر بوتو و هیئت آموزش و پرورش او را به یک مرکز شستشوی مغزی بردند. او از انکار فالون گونگ خودداری کرد، بنابراین مدرسهاش او را تنزل رتبه داد.
پس از آزادی، اداره ۶۱۰ شهر بوتو و هیئت آموزش و پرورش، مدرسهاش را تحت فشار قرار دادند تا حقوقش (حدود ۷۰۰۰ یوان در ماه) را قطع کنند. برای بیش از دو دهه بعدی، او فقط ماهانه کمی بیش از ۳۰۰ یوان حقوق میگرفت. بسته به تعداد کلاسهایی که برای تدریس به او اختصاص داده میشد، هر ماه تا ۷۰۰ یوان نیز حقالتدریس اضافی دریافت میکرد. کل مبلغ حقوق قطع شده در طول این سالها به بیش از یک میلیون یوان رسید.
آقای جی موفق شد برای تهیه مطالب اطلاعرسانی فالون گونگ پول پسانداز کند. او اغلب در سطح شهر در حال صحبت با مردم درباره فالون گونگ دیده میشد. چنین اقدام سادهای منجر به دستگیریها و آزار و اذیتهای متعدد شد.
آزار و اذیت طولانیمدت به علاوۀ قطع حقوقش، سلامت او را به خطر انداخت. او در ۱۳ آوریل ۲۰۲۵، در سن ۶۲ سالگی درگذشت. هنگام مرگ مادرش هنوز زنده بود. او قبل از مرگ به یکی از دوستانش گفته بود که قصد دارد مادرش را برای درمان بیماریهایش به شهر دیگری ببرد.
آقای فنگ شیائوچی، ۷۴ ساله، در شهر چنگده، استان هبی، در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۴، یک روز قبل از حضورش در جلسه رسیدگی به تعلیق غیرقانونی حقوق بازنشستگیاش توسط اداره تأمین اجتماعی، دچار سکته مغزی شد. او در ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ درگذشت و دادگاه تجدیدنظر نه روز بعد، در ۴ مارس، درخواست تجدیدنظر او را رد کرد.
آقای فنگ در ۳۱ اوت ۲۰۰۳ به دلیل تهیه مطالبی که آزار و شکنجه فالون گونگ را افشا میکرد، دستگیر شد. او پس از جلسه دادگاه در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۴ به ۱۴ سال زندان محکوم شد.
آقای فنگ در سال ۲۰۱۲ به سن بازنشستگی رسید و از سپتامبر همان سال دریافت مستمری خود را آغاز کرد. اداره تأمین اجتماعی شهر چنگده در اوت ۲۰۲۰ مستمری او را به حالت تعلیق درآورد و به او دستور داد تا پرداختهایی را که از سپتامبر ۲۰۱۲ تا ژوئیه ۲۰۲۰ (در مجموع ۹۵ ماه) به او پرداخت شده بود، بازگرداند.
طبق قانون تأمین اجتماعی چین، آقای فنگ در سال ۲۰۰۷ شرایط لازم برای پرداخت حق بیمه بازنشستگی را احراز کرد و پس از رسیدن به سن بازنشستگی در سال ۲۰۱۲، از مزایای کامل بهرهمند شد. اداره تأمین اجتماعی، حکم زندان او را دلیل تعلیق حقوق بازنشستگی عنوان کرد، اما طبق قانون، هیچ سازمان دولتی نمیتواند مزایای بازنشستگی بازنشستگان را سلب کند. بنابراین، او درخواستی برای برقراری مجدد حقوق بازنشستگی خود ارائه داد، اما اداره تأمین اجتماعی هرگز پاسخی نداد. سپس او علیه این اداره به دادگاه منطقه شوانگچیائو شکایت کرد.
دادگاه به نفع اداره تأمین اجتماعی رأی داد. آقای فنگ درخواست تجدیدنظر اداری را به دادگاه میانی شهر چنگده ارائه داد. در حالی که پرونده در حال بررسی بود، اداره تأمین اجتماعی تهدید کرد که خانه او را برای بازپرداخت «بدهی» ۹۵ ماه پرداخت مستمریاش مصادره خواهد کرد.
دادگاه میانی تاریخ دادگاه را ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴ تعیین کرد، اما آقای فنگ شب قبل دچار سکته مغزی شد. او بیهوش شد و بیش از یک ماه در بیمارستان بستری شد. پس از بازگشت به خانه، برای بهبودی تلاش کرد و در ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ درگذشت. دادگاه میانی در ۴ مارس ۲۰۲۵ حکم داد که تصمیم دادگاه بدوی مبنی بر دستور آقای فنگ برای بازپرداخت ۹۵ ماه مزایای بازنشستگی صادر شده به اداره تأمین اجتماعی بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ را تأیید کند. مشخص نیست که آیا اداره تأمین اجتماعی همچنان خانه او را برای بازپرداخت «بدهی» او مصادره خواهد کرد یا خیر.
درگذشت بانویی ۷۴ساله پس از ۱۳ سال حبس و شکنجه بهدلیل ایمانش به فالون گونگ
خانم چن جینفنگ اهل شهر مودانجیانگ، استان هیلونگجیانگ، در ۲۷ مارس ۲۰۲۵، پس از گذراندن یک دوره حبس در اردوگاه کار اجباری و دو دوره حبس در مجموع ۱۳ سال، در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
خانم چن جین فنگ
علاوه بر حبس و شکنجهای که او در طول سالها تحمل کرد، کارفرمایش، دانشگاه رادیو و تلویزیون جنگلداری در مودانجیانگ، او را از اوت ۲۰۰۰ اخراج و حقوق بازنشستگیاش را قطع کرد، که مطابق با سیاست آزار و اذیتی بود که توسط جیانگ زمین، رهبر سابق حزب کمونیست، مبنی بر «از بین بردن وضعیت مالی تمرینکنندگان فالون گونگ» وضع شده بود.
در مدتی که خانم چن زندانی بود، پسر او که در آن زمان در سن دانشگاه بود، برای تأمین هزینههای تحصیلش با مشکل مواجه شد و دچار سوءتغذیه شد. اگرچه مدرسهاش به او پیشنهاد مرخصی پزشکی داد، اما او به شرکت در کلاسها و انجام کارهای متفرقه برای تأمین مخارج زندگی ادامه داد. اما به دلیل کمبود حمایت مالی، سرانجام ترک تحصیل کرد و هرگز دانشگاه را تمام نکرد.
۶) فجایع خانوادگی
خانم ژانگ فنگلینگ، ۷۵ ساله، اهل شهر دان، استان جیلین، در ۲۷ مارس ۲۰۲۵، کمتر از دو ماه پس از مرگ دخترش، هر دو در نتیجه آزار و اذیت ایمانشان به فالون گونگ، درگذشت.
خانم ژانگ فنگلینگ
خانم ژانگ آخرین بار در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲ دستگیر و در حدود ۱۵ ژانویه ۲۰۲۳ به ده ماه زندان محکوم شد. خانوادهاش هرگز اجازه ملاقات با او یا دریافت هرگونه خبری در مورد پروندهاش را نداشتند. تا ۱۸ ژانویه ۲۰۲۳، آنها موفق نشدند بفهمند که او به زندان منتقل شده است. حتی امروز، آنها هنوز نمیدانند خانم ژانگ دوران محکومیت خود را کجا گذرانده است.
زمانی که خانم ژانگ در ماه مه ۲۰۲۳ آزاد شد، به دلیل سوءرفتار در بازداشت بسیار ضعیف شده بود. او اغلب در خانه غش میکرد. اداره تأمین اجتماعی در طول ده ماه حبسش مستمریاش را (که در مجموع نزدیک به ۲۸۰۰۰ یوان بود) قطع کرد. او که بیوه بود، برای گذران زندگی تلاش میکرد. مأموران پلیس او را در خانه آزار میدادند و برخلاف میلش از او عکس میگرفتند. آنها همچنین به او دستور دادند تا مدارکی را امضا کند که در آنها تأکید شده بود همه تمرینکنندگان فالون گونگ که به دلیل ایمانشان زندانی شدهاند، باید به مدت سه سال پس از آزادی تحت نظارت شدید باشند.
علاوه بر مصیبتهای خانم ژانگ، دخترش، خانم وانگ هونگیان، نیز به دلیل ایمان مشترکش هدف قرار گرفت. خانم وانگ پس از پایان دوره چهار ساله محکومیتش به دلیل تمرین فالون گونگ در سال ۲۰۲۱، با وضعیت سلامتی نامناسب و بیماری شدید کبد دست و پنجه نرم میکرد. او در ۹ فوریه ۲۰۲۵، چند هفته پس از آزار و اذیت مجدد، در سن ۵۲ سالگی درگذشت.
درگذشت خانم وانگ، خانم ژانگ را بسیار متاثر کرد. او در ۲۷ مارس ۲۰۲۵ به کما رفت و اواخر همان روز درگذشت.
زن و شوهر پس از آزار و شکنجه بهدلیل تمرین فالون گونگ، با فاصله ۹ سال از هم درگذشتند
پس از آنکه حزب کمونیست چین در سال ۱۹۹۹ آزار و اذیت فالون گونگ را آغاز کرد، یک زوج در شهر شیجیاژوانگ، استان هبی، بارها هدف آزار و اذیت قرار گرفتند. همسر، خانم گائو جویا، سه بار بازداشت شد. او مورد تحقیر، بازجویی و ضرب و شتم قرار گرفت. روزنامه محلی نیز مقالهای منتشر کرد که در آن به فالون گونگ افترا زده و از نام او استفاده کرده بود. او تسلیم فشار روانی و ترس ناشی از آزار و اذیت مداوم پلیس شد و در ۹ نوامبر ۲۰۱۶ درگذشت. او ۵۳ ساله بود.
همسر خانم گائو، آقای نیو ژیکوان، نیز سه بار بازداشت شد و به دو سال حبس در اردوگاه کار اجباری محکوم شد. او از شکنجههای وحشیانه جان سالم به در برد، اما در ۸ فوریه ۲۰۲۵، به دلیل آزار و اذیت بیوقفه، در سن ۶۳ سالگی درگذشت.
علاوه بر رنج این زوج، دو پسر و سایر اعضای خانواده آنها نیز به دلیل نگرانی در مورد امنیت خود، در ترس و پریشانی روانی زندگی میکردند.
آقای منگ فانکوی، مردی ۵۵ ساله در شهر بایچنگ، استان جیلین، در ۳ اکتبر ۲۰۲۵، پس از سالها تحمل عوارض جسمی ناشی از شکنجهای که در حین گذراندن دوره شش ساله محکومیت خود به دلیل ایمانش به فالون گونگ متحمل شده بود، درگذشت. او پیش از پدر و مادر و خواهرش فوت کرده بود که آنها نیز در نتیجه آزار و شکنجه فالون گونگ جان خود را از دست دادند.
آقای منگ در ۲۸ مه ۲۰۰۷ دستگیر و بعداً به شش سال حبس در زندان شهر سیپینگ محکوم شد. نگهبانان به زندانیان دستور دادند که او را با باتومهای چوبی، شلاقهای چرمی، میلههای فلزی و کمربندهای مثلثی کتک بزنند. تمام بدنش زخم شده بود، با این حال زندانیان نمک روی زخمها میپاشیدند تا او را بیشتر رنج دهند. آنها همچنین گیره کاغذ به بدنش وارد میکردند، خلال دندان زیر ناخنهایش فرو کردند و با سیم برق به پشتش شلاق زدند تا پوستش پاره و گوشتش کنده شد.
سالها شکنجه در زندان آسیبهای شدیدی به سلامت جسمی و روانی آقای منگ وارد کرد. او در سالهای اخیر چندین بار به اورژانس منتقل شد. او دچار نارساییهای متعدد اندامها و ورم کل بدن شده بود. هنگامی که در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵ درگذشت، هنوز آثار ضرب و شتمهایی که در زندان متحمل شده بود، در پشت و پاهایش قابل مشاهده بود. پوستش طوری به نظر میرسید که انگار با اسید خورده شده است.
والدین آقای منگ، آقای منگ چینگیائو و خانم سان گویژی، و خواهرش، خانم منگ فانیینگ، نیز فالون گونگ را تمرین میکردند. آقای منگ بزرگتر، کارگر راهآهن، از حکم زندان پسرش بسیار ناراحت شد و در بهار ۲۰۱۴، مدت کوتاهی پس از آزادی پسرش، بر اثر سکته مغزی درگذشت. او ۷۱ ساله بود.
خانم منگ که در بانک ساختمانی شهر بایچنگ کار میکرد، در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۷، پس از گزارش شدن به دلیل توزیع مطالب اطلاعرسانی فالون گونگ، دستگیر شد. به او دو سال کار اجباری داده شد و در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۷ به اردوگاه کار اجباری هیزوئیزی منتقل شد. پس از آزادی، کارفرمایش او را اخراج کرد. او مجبور بود برای حمایت از تحصیل دخترش به خانوادهاش تکیه کند. آزار و اذیت برادر و والدینش او را بیشتر تحت فشار قرار داد. او در سال ۲۰۱۸، در سن ۴۶ سالگی، بر اثر سکته مغزی درگذشت.
خانم سان، بزرگ خانواده، برای کنار آمدن با مرگ همسر و دخترش تقلا میکرد. او در اکتبر ۲۰۲۱ بیمار شد و اندکی پس از آن در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
خانم سان یاون، اهل شهر جیلین، استان جیلین، در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵ در سن ۷۰ سالگی درگذشت. او آخرین قربانی از خانوادهاش بود که در آزار و شکنجه فالون گونگ جان خود را از دست دادند.
خانم سان یاون در سالهای جوانیاش.
پیش از خانم سان، تنها پسرش، آقای وانگ جیانگو، که او نیز یک تمرینکننده فالون گونگ بود، فوت کرده بود. آقای وانگ ۴۰ روز پس از دستگیریاش در ۲ مارس ۲۰۰۶، در سن ۳۰ سالگی درگذشت. مدیر بازداشتگاه محلی ادعا کرد که او بر اثر «خودآزاری» درگذشته است. خانواده به یاد او چادر عزاداری برپا کردند، اما پلیس آن را پاره کرد. آنها همه چیز به جز عکس او را برداشتند.
آقای وانگ جیانگو
چادر عزاداری به یاد آقای وانگ جیانگوئو.
خانم سان، همسرش، آقای وانگ شوسن، و عروس بازماندهشان، خانم ژائو کیومی، از رضایت برای سوزاندن جسد پسرشان خودداری کردند و توسط مقامات تهدید شدند. این سه نفر مخفی شدند و پلیس در تلاش برای یافتن محل اختفای آنها، خانوادههای پرجمعیت آنها را هدف آزار و اذیت قرار داد. در سال ۲۰۰۷، مادر خانم ژائو در خانه مورد آزار و اذیت قرار گرفت و به او دستور داده شد که محل دخترش را فاش کند.
علیرغم تهدید و آزار و اذیت پلیس برای سوزاندن جسد شوهرش، خانم ژائو و والدین شوهرش از امضای فرم رضایتنامه خودداری کردند. پلیس نیز به نوبه خود، آنها را در مورد وضعیت جسد آقای وانگ جیانگو بیاطلاع نگه داشت. خانواده نمیدانستند جسد کجاست یا اینکه آیا بدون رضایت آنها سوزانده شده است یا خیر.
خانم سان، که در غم از دست دادن پسرش غرق در اندوه بود و با ترس زندگی میکرد، در طول سالها از وخامت حالش رنج میبرد و در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵ درگذشت.
آقای یانگ لیچنگ، اهل شهر چیچیهار، استان هیلونگجیانگ، در ۲۹ مارس ۲۰۲۱ دستگیر و بعداً به ۴.۵ سال زندان محکوم شد. او در حالی که دوران محکومیت خود را در زندان تایلای میگذراند، در اوت ۲۰۲۵ دچار خونریزی مغزی شد و کمی بعد، یک ماه قبل از پایان دوره محکومیتش، درگذشت. او ۸۱ ساله بود.
درگذشت آقای یانگ، دههها رنج او از دست رژیم کمونیستی را به پایان رساند. او در اواخر مارس ۲۰۰۱ به یک سال کار اجباری محکوم شد و پس از دستگیری دیگر در ۵ ژوئن ۲۰۰۹ به چهار سال زندان محکوم شد.
وقتی در ۷ ژانویه ۲۰۱۳ آزاد شد، از شنیدن مرگ همسر و پسرش در مدتی کوتاه بسیار ناراحت شد. همسرش در طول دوران حبس او تحت استرس مداوم بود و پسرشان که استاد دانشگاه است، نیز به دلیل امتناع از حضور در تلویزیون و بیان اظهارات افتراآمیز درباره فالون گونگ، با فشار زیادی از سوی مدیریت مدرسه مواجه بود.
آقای یانگ در حالی که در سوگ از دست دادن همسر و پسرش بود، با وجود سن بالای خود، از دختر ناتوانش مراقبت میکرد. پس از دستگیری مجدد او در ۲۹ مارس ۲۰۲۱، دخترش که حدوداً ۴۰ ساله بود، به یک پناهگاه فرستاده شد، بدون اینکه بداند دیگر هرگز پدرش را نخواهد دید.
درگذشت بانویی ۶۸ساله اهل مغولستان داخلی، چهار سال پس از گذراندن ۵.۵ سال حبس بهدلیل تمرین فالون گونگ
زنی در شهر چیفنگ، مغولستان داخلی، در آوریل ۲۰۲۵، چهار سال پس از تحمل ۵.۵ سال حبس به دلیل تمرین فالون گونگ، در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
خانم وانگ جینرونگ در دهه سی زندگیاش از والدینش جدا شد و پسرش را به تنهایی بزرگ کرد. پس از اینکه در سال ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را شروع کرد، متوجه شد که پشت هر چیزی دلیلی وجود دارد. او کینهاش نسبت به شوهر سابقش را کنار گذاشت و دیگر احساس نمیکرد که زندگی بسیار سخت است.
پس از آغاز آزار و اذیت در ژوئیه ۱۹۹۹، خانم وانگ به ایمان خود پایبند ماند و بارها هدف آزار و اذیت قرار گرفت. پس از آخرین دستگیری او در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۵، پلیس هنگام یورش به خانهاش هیچ وسیلهای مرتبط با فالون گونگ پیدا نکرد. سپس آنها پسرش را دستگیر و او را به جابجایی مطالب فالون گونگ خانم وانگ متهم کردند. پسرش این موضوع را انکار کرد و چند روز در حبس نگه داشته شد. سپس شو او را تهدید کرد که اخراجش میکند و او در نهایت کوتاه آمد.
با «اعتراف» پسرش مبنی بر داشتن مطالب فالون گونگ، به همراه «شواهد» دیگر، پلیس پروندهای علیه خانم وانگ تشکیل داد که منجر به محکومیت او به ۵.۵ سال زندان شد.
در مدتی که خانم وانگ در حال گذراندن دوران محکومیت خود بود، پسرش حتی یک بار هم به ملاقاتش نرفت و پولی به حساب فروشگاهش واریز نکرد. او که تحت تأثیر تبلیغات نفرتپراکنانه علیه فالون گونگ قرار گرفته بود، از مادرش به خاطر «مداخله در این ماجرا» دلخور شد.
اداره تأمین اجتماعی شهر چیفنگ، پس از آزادی خانم وانگ در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱، مستمری او را قطع کرد و به او دستور داد تا به عنوان شرط از سرگیری مستمریاش، مستمریهای بازنشستگی صادر شده در دوران حبس را بازگرداند. پسرش که مستمری او را دریافت میکرد، وجوه را بازگرداند. مشخص نیست که آیا مستمری خانم وانگ پس از آن دوباره برقرار شده است یا خیر.
خانم وانگ در آوریل ۲۰۲۵ درگذشت.
گزارشهای مرتبط:
گزارششده در ژوئیه۲۰۲۵: مرگ ۱۵ تمرینکننده فالون گونگ در نتیجه آزار و شکنجهگزارششده در نیمه اول سال ۲۰۲۵: ۷۶ تمرینکننده فالون گونگ در نتیجه آزار و اذیت جان باختندگزارششده در مه۲۰۲۵: مرگ یازده تمرینکنندهٔ فالون گونگ براثر آزار و شکنجهگزارش شده در آوریل۲۰۲۵: مرگ ۱۶ تمرینکننده فالون گونگ بر اثر آزار و شکنجهگزارششده در مارس۲۰۲۵: درگذشت ۱۳ تمرینکننده فالون گونگ براثر آزار و شکنجهگزارششده در فوریه۲۰۲۵: هشت تمرینکننده فالون گونگ براثر آزار و شکنجه جان باختندگزارش شده در ژانویه ۲۰۲۵: مرگ ۱۳ تمرینکننده فالون گونگ درنتیجه آزار و شکنجه
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
